วิศวะ Novels & Stories

คนที่มีบาดแผลฝังลึกในใจยากที่จะลืม ความรักที่เคยเป็นสิ่งสวยงาม ในตอนนี้มันว่างเปล่าเหมือนไม่เคยมีอยู่จริง หนึ่งคนที่เคยผิดหวังและไม่คิดที่จะเริ่มใหม่กับใคร กับอีกหนึ่งคน ที่แค่อยากที่จะรักเขา แค่อยากที่จะมีเขา เขาคือรักแรกของเธอ สายตาเธอมีไว้มองแค่เขาคนนั้นคนเดียว

“เธอ” ตกลงยอมเป็น ของ (หวง) ของ “เขา” ด้วยความเต็มใจหวังเอาชนะใจ แต่… ตัวอย่าง : “ก็ง่ายเอง แล้วจะมาเรียกร้องอะไร” … “พะ...พี่เป็นใครคะ…ข้าวไม่รู้จัก”  

"พี่ธาม..." "...พี่ไม่ได้ทำแบบนั้นกับวาใช่ไหม พี่ไม่ได้หลอกวาใช่ไหม มันไม่ใช่เรื่องจริงใช่ไหมคะ" เจ้าของใบหน้าใสยังคงถามคนตรงหน้าออกไปน้ำตาคลอ "อืม ฉันเข้าหาเธอ...ก็เพื่อสิ่งนั้นเท่านั้น" ทันทีที่ริมฝีปากหนาตอบความจริงกลับมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งเฉยชาก็ทำเอารุ่นน้องสาวร้องไห้ออกมาราวกับว่าทุกอย่างนั้นได้พังทลายลง "ฮึก พะ...พี่..."

เพราะต้องการเอาคืนคนที่ย่ำยีชีวิตน้องสาวแล้วทิ้ง… “ปืนใหญ่” จึงเลือกใช้วิธีที่โหดร้ายที่สุด เขาหลอกให้ “ลูกพีช” น้องสาวของศัตรูตกหลุมรัก ก่อนจะเหยียบย่ำหัวใจของเธอให้แหลกสลาย…เหมือนที่น้องสาวของเขาเคยเจอ แต่ลูกพีชไม่เคยรู้เลยว่า ความรักที่เธอทุ่มเทให้ทั้งหัวใจ เป็นเพียงหมากตัวหนึ่งในเกมล้างแค้น เธอถูกหลอกให้รัก ถูกหลอกให้แตกหักกับพี่ชาย จนไม่เหลือใครให้หันกลับไปหา และเมื่อความจริงถูกเปิดเผย… เธอเลือกเดินจากเขาไป ด้วยการสมัครเป็นนักศึกษาแลกเปลี่ยนที่ต่างประเทศ หวังให้ระยะทางช่วยลบความทรงจำอันเจ็บปวด หลายเดือนต่อมา…ลูกพีชกลับมาอีกครั้ง แต่หญิงสาวคนเดิมที่เคยยิ้มให้เขาด้วยแววตาเปี่ยมรัก ได้หายไปแล้ว สิ่งที่ปืนใหญ่เห็น มีเพียงแววตาที่ว่างเปล่า เย็นชา…ราวกับเธอไม่เคยรู้จักเขามาก่อน และในวันที่เขาเพิ่งรู้ตัวว่า…คนที่อยากแก้แค้นที่สุด กลับกลายเป็นคนที่เขารักที่สุด ทุกอย่าง…ก็สายเกินกว่าจะย้อนคืน

“หนู... หนูทำสร้อยพี่ขาด... เดี๋ยวหนูชดใช้ให้นะคะ! “ชดใช้...” ไฟท์เอ่ยขึ้นสั้นๆ “ฉันไม่ต้องการเงิน” ไฟกระซิบเสียงแผ่วริมใบหูเล็ก ก่อนจะผละออกมาจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตที่กำลังเบิกกว้าง “แต่เธอต้องชดใช้ด้วย ‘เวลา’ ของเธอ” “มะ... หมายความว่ายังไงคะ” “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ตลอดหนึ่งเทอมเต็มๆ...” “ห๊ะ! บ้าไปแล้ว! ทำไมหนูต้องทำถึงขนาดนั้นด้วย!” ข้าวหอมโวยวายลั่น เบ๊เนี่ยนะ! นี่มันยุคไหนสมัยไหนแล้ว ยังมีการบังคับขู่เข็ญกันแบบนี้อยู่อีกเหรอ ไฟท์ยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ “ก็เลือกเอา... จะยอมเป็นเบ๊ฉันดีๆ หรือจะให้ฉันเอาเรื่องนี้ไปฟ้องสโมสรนักศึกษาว่าเธอจงใจทำลายทรัพย์สินและสัญลักษณ์อันทรงเกียรติของคณะวิศวะ โทษฐานทำลายเกียร์รุ่นพี่... โดนแบนกิจกรรมทั้งเทอมแน่ๆ” “ก็ได้! เป็นเบ๊ก็เป็นเบ๊! แต่แค่เทอมเดียวเท่านั้นนะคะ!” “โอ๊ยยยย! แกเอ้ย ฉันอยากจะบ้าตาย! ทำไมชีวิตเฟรชชี่วัยใสของฉันต้องมาพังทลายตั้งแต่วันแรกเพราะไอ้รุ่นพี่ปีศาจด้วยเนี่ย!”