Novelas de minibikini

18:09 pmอาหารและเครื่องดื่มถูกจัดเตรียมไว้ที่โต๊ะหน้าโซฟา พวกเราทั้งแปดต่างหาที่นั่งกันตามอัธยาศัย แล้วแต่ว่าใครอยากจะนั่งตรงไหนก็นั่ง ส่วนผมนั้นคิดว่าการได้อยู่ใกล้เพื่อนสนิทอย่างนิวเยียร์คงจะดีกว่า เอาไว้ให้สนิทกับคนอื่นมากกว่านี้ก่อนแล้วค่อยว่ากันอีกที“ทุกคนยกแก้วขึ้นมา”พี่ไตเติ้ลเอ่ยพลางยกแก้วในมือชูขึ้น“วันนี้ไม่หมดไม่เลิก!! เอ้าาาา ชนนนนนน”“ชนนนนน” ทุกคนในห้องต่างพูดพร้อมกันรวมทั้งผม แล้วยกแก้วของตนขึ้นดื่มจนหมด“วันนี้พี่เติ้ลมีเกมส์มาให้เล่นไหมคะ” น้ำอิงที่นั่งแทบจะเกยขึ้นตักเฮียกุมภ์เอ่ยถามขึ้นถ้าให้เดาจากท่าทางและคำพูดของเฮียกุมภ์และน้ำอิงแล้ว ผมว่าสองคนนั้นต้องมีซัมติงกันแน่นอนไม่บอกใคร ๆ ก็รู้ ว่าไหม?“มีอยู่แล้วครับ วันนี้มีสมาชิกมาเพิ่มทั้งที” หนุ่มหน้าสวยหันมายิ้มให้ผม“ของกินถูกปากไหมคะ” เฮียกุมภ์เอ่ยถามผมของกินละลานตาจนผมไม่รู้ว่าจะเลือกอะไรกินก่อนดี“ลองพาสต้าซอสกุ้งดูสิครับ จานนี้อร่อยนะ”พี่ฮาร์ทบอกผม แล้วจึงตักเมนูแนะนำและทำท่าจะป้อนผม ผมรู้สึกลังเลอยู่พอสมควรว่าควรจะอ้าปากรับดีไหม แต่แล้วนิวเยียร์ก็ส่งสายตาเป็นเชิงให้รับไว้ ผมก็เลยอ้าปากลองชิมเมนูเส้นที่ค

17:44 pmติ๊ด ~ ~เสียงปลดล็อกประตูทางเข้าดังขึ้นขัดจังหวะเข้าด้ายเข้าเข็มของผมกับเฮียกุมภ์พอดิบพอดี ทำให้ผมต้องดีดตัวออกจากอีกคนอย่างเลี่ยงไม่ได้“ทำอะไรอยู่วะ” เสียงทุ้มขี้เล่นดังขึ้นผมหันหน้าไปมองตามต้นเสียงที่เอ่ยทักเจ้าของห้อง ปรากฏเป็นชายหนุ่มร่างสูงสามคนซึ่งหน้าตาหล่อเหลาไม่ได้ต่างจากอีกสองคนที่ผมเจอก่อนหน้าคนหน้าตาแบบเดียวกันเขาคบกันเองหรอวะ ก็ว่าทำไมผมไม่ค่อยได้เจอคนหน้าตาแบบนี้เลย“ใครวะ”ชายหนุ่มสวมแว่นตาทรงเหลี่ยมเอ่ยถามขึ้น ผมรู้สึกได้ว่าผู้ชายคนนี้มีออร่าความฮอตแผ่ออกมาจากตัวเขา ถึงแว่นตาจะทรงเนิร์ดแต่มันกลับไม่ได้ทำให้พี่เขาดูเนิร์ดเลยสักนิด อยากรู้จริง ๆ ว่าจะร้อนแรงตามที่คิดไว้หรือเปล่า“น้องมิ้ม เพื่อนนิวเยียร์”“ไม่คิดว่านิวเยียร์จะมีเพื่อนน่ารักขนาดนี้ ไม่เห็นจะพามาให้รู้จักเลย” ชายหนุ่มท่าทางขี้เล่นเอ่ยพูดคนใบหน้าของชายคนนี้ดูหวานกว่าคนอื่น ๆ จะว่าสวยก็ได้จะว่าหล่อก็ดี เป็นใบหน้าแบบยูนิเซ็กซ์ชวนให้หลงใหล อีกทั้งท่าทางและคำพูดเป็นกันเอง ทำให้ผมไม่ได้รู้สึกเกร็งกับเขาเท่าไหร่ไม่เหมือนคนสุดท้ายที่ตอนนี้ยังไม่หยุดมองผมตั้งแต่เข้ามาเลย ใบหน้าเรียวได้รูปเข้ากันดีกับ

17.42 pm“ตื่นเต้นหรอครับสาว ๆ” พี่ฮาร์ทหันมาถามพวกผมขณะที่พวกเราได้มาถึงหน้าลิฟต์เรียบร้อยแล้ว“นิดหน่อยค่ะ” ผมเอ่ยตอบออกไป เป็นจังหวะเดียวกับที่ลิฟต์เปิดออกพอดีตอนนี้พวกเราทั้งสามอยู่ในลิฟต์โดยไม่ได้พูดอะไรกัน มันเงียบจนผมได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นตึกตัก ไม่รู้ว่าพี่ฮาร์ทกับนิวเยียร์จะได้ยินด้วยหรือเปล่าชั่วอึดใจเดียวประตูลิฟต์ได้ถูกเปิดออกเมื่อถึงชั้นที่ยี่สิบสาม ผมเข้าใจว่ามันจะมีทางเดินยาวแบ่งเป็นปีกซ้ายและขวาแล้วแยกสัดส่วนเป็นห้องต่าง ๆ แบบคอนโดของผม แต่ภาพข้างหน้ากลับมีแค่โถงทางเดินเล็ก ๆ ที่มีประตูห้องเพียงบานเดียวเท่านั้น ผมว่าที่นี่คงไม่ใช่คอนโดแล้วล่ะ มันน่าจะเป็นอะไรที่ใหญ่กว่าห้องชุดธรรมดาหลังจากที่พี่ฮาร์ทกดกริ๊งเรียกให้คนด้านในมาเปิด ไม่นานนักประตูบานใหญ่ก็ถูกเปิดออก ชายหนุ่มร่างเล็กหน้าตาจิ้มลิ้มสวมเสื้อครอปสีครีมกับกางเกงขาสั้นออกมารับพวกเรา“อ้าว ‘น้ำอิง’ มาถึงเมื่อไหร่ครับ” พี่ฮาร์ทกล่าวทักทายผู้มาใหม่“อิงอยู่นี่ตั้งแต่เช้าแล้วค่ะ” เสียงหวานเล็กเอื้อนเอ่ยก่อนจะหันมาทางนิวเยียร์และผม“หวัดดีนิวเยียร์ แล้วอีกคนใครหรอ” คนตัวเล็กพยักพเยิดมาทางผม“นี่มิ้ม เพื่อนเราเอ

17.05 pmไม่นานนักหลังจากที่นิวเยียร์โทรมาบอกว่ากำลังจะออกมารับผม จู่ ๆ รถออดี้สีดำราคาหลักล้านก็เข้ามาจอดอยู่ตรงหน้าตึกในพื้นที่บริเวณคอนโดที่ผมยืนอยู่ร่างเล็กคุ้นตาสวมเสื้อแขนยาวรัดรูปแหวกหลังกำลังก้าวลงมาจากรถคันนั้น ผมอ้าปากค้างทันทีเมื่อเห็นว่าเป็นยัยนิวเยียร์ เพื่อนซี้ต่างคณะของผม ไม่คิดว่ามันกับผู้จะเอารถยนต์คันหรูมารับ“อีมิ้ม ขึ้นมาค่ะ”นิวเยียร์กวักมือเรียกผมให้รีบขึ้นรถ ผมชำเลืองมองคนขับที่น่าจะเป็นเจ้าของรถคันนี้ แต่ก็เห็นได้เพียงแค่ผมที่ถูกเซ็ตมาอย่างดีเท่านั้นกลิ่นหอมเย็น ๆ ตีเข้าจมูกของผมอย่างจัง เป็นกลิ่นที่ให้ความรู้สึกเรียบหรูดูเป็นผู้ดีสุด ๆ ทำเอาผมเกร็งอย่างบอกไม่ถูก ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง ๆ เลยด้วยซ้ำ“สวัสดีครับ น้องมิ้ม ‘พี่ฮาร์ท’ นะครับ” สารถีเอ่ยทักผม เสียงทุ้มต่ำฟังแล้วชวนเคลิบเคลิ้ม ทำเอาผมพูดตะกุกตะกักไปหมดด้วยความประหม่า“ส...สวัสดีค่ะ เอ้ย ครับ พี่ฮาร์ท”“ค่ะก็ได้ครับ น่ารักดี”“เกร็งหรออีมิ้ม” ผมได้แต่หัวเราะแห้ง ๆ เป็นคำตอบ“ไม่ต้องเกร็งนะครับ เดี๋ยวเจอเพื่อนพี่ได้เกร็งกว่านี้อีก”ถึงไม่ได้เห็นว่าคนพูดทำหน้าอย่างไร แต่พอเดาได้ว่าเขาน่าจะกำลังยิ้มหรือ

15:45 pmผมนอนพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียงอย่างเบื่อหน่ายมาหลายวัน รู้สึกว่าชีวิตช่วงปิดเทอมในตอนนี้ไร้สีสันกว่าหนก่อนเป็นไหน ๆ โดยปกติแล้วทุกปิดเทอมผมจะกลับบ้านที่ต่างจังหวัดยกเว้นเทอมนี้ เพราะพ่อกับแม่ต้องไปทำงานที่อื่นเกือบสองเดือน ไม่มีใครอยู่บ้านเลยสักคน มันคงดีกว่าถ้าผมอยู่ที่กรุงเทพฯ ยาวจนถึงเปิดเทอมเทอมหน้าผมก็จะขึ้นปีสามแล้ว แต่กลับรู้สึกเหมือนเพิ่งขึ้นปีหนึ่งไปเมื่อวานนี้เอง ผมใช้ชีวิตมหา’ลัยได้อย่างสนุกสุดเหวี่ยง มีปาร์ตี้ที่ไหนมีผมที่นั่น ทำให้ผมมีเพื่อนแทบทุกคณะ แต่ทว่าในช่วงปิดเทอมนี้กลับไม่มีใครอยู่กรุงเทพฯ เลยสักคนยกเว้น...ผมกดหารายชื่อผู้ติดต่อในโทรศัพท์ทันที เมื่อนึกออกว่ายังเหลือเพื่อนสนิทต่างคณะอยู่หนึ่งคนที่ยังอยู่ในละแวกมหา’ลัย[ว่าไงคะสาว]“มึงทำไรอยู่”[กำลังแต่งตัว มีอะไรยะ]“แต่งตัวจะไปไหน”ถ้าให้เดายัยเพื่อนคนนี้ต้องแต่งตัวออกไปหาผู้อีกแน่ ๆ[ไปปาร์ตี้]‘ปาร์ตี้’ผมตาลุกวาวทันทีเมื่อได้ยินคำนี้ เพราะผมน่ะเป็นผีเสื้อราตรีที่ชอบเล่นกับแสงสีในยามค่ำคืนยังไงล่ะ หลายอาทิตย์แล้วที่ผมไม่ได้ไปไหนอย่างที่สายปาร์ตี้ควรจะไป โอกาสนี้แหละที่ผมจะได้ออกไปท่องโลกกว้างหลังจากที

เพี้ยะ ~ ~ดินแดนว่าก่อนจะใช้มือหนาฟาดลงแก้มก้นเนียนเต็มแรงจนเกิดเสียงดังทั่วทั้งห้องนอน ก้อนกลมขาวเริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อเห็นเป็นรอยฝ่ามือชัดเจนยิ่งกระตุ้นอารมณ์ของชายหนุ่มให้พลุ่งพล่านยิ่งกว่าเดิม“อ้ะ ชอบรุนแรงหรอคะ” ข้าวตังถามอย่างหยอกเย้า“มันตื่นเต้นดีไม่ใช่หรอ”เขาว่าก่อนกระแทกสวนตอกอัดท่อนลำเนื้อเข้าไปเต็มแรงโดยไม่ให้ข้าวตังได้ตั้งหลัก ทำเอาแขนเรียวเสลาที่ใช้ค้ำยันทั้งสองข้างถึงกับอ่อนเปลี้ยขึ้นมาจนไม่สามารถใช้ประคองร่างไว้ได้ คนตัวเล็กจึงซุกใบหน้าแนบไปกับที่นอนราบ“อ่าาาาาส์”“เราขยับตามที่เธอขอแล้วนะคะ”คนตัวโตกระตุกยิ้มมุมปากพลางดันสะโพกเป็นจังหวะเนิบช้าทว่าหนักแน่นสมชื่อ เล่นเอาข้าวตังสั่นเทิ้มไปทั้งร่างเมื่อส่วนหัวแกนลำแกร่งแตะสัมผัสถึงเยื่อบุภายใน คล้ายว่าความหวามไหวเคลื่อนทะยานไปถึงจุดอ่อนไหวพอดิบพอดี“อ่าส์ ด...ดินแดน ส...เสียว เสียวไม่ไหว”“เสียวมากเลยหรอคะ”คนตัวสูงกัดฟันแน่นขณะที่สะโพกสอบตอกตรึงราวกับจะฝากฝังร่างบางให้จมไปกับเตียง“อ่าส์ ส...เสียว เสียวมาก อึก น...แน่น ม...ไม่ไหว”“เชื่อแล้วว่าเสียวมากจริง ๆ เธอเล่นตอดควยเราไม่หยุดเลย”เพราะในตอนนี้ช่องทางคับแคบขมิบรั

ดวงตาสองคู่สอดประสานกันอย่างลึกซึ้ง ก่อนประกบจูบมอบจุมพิตกันอย่างถวิลหา ในตอนนี้หัวใจของคนทั้งคู่ต่างไร้พรมแดนซึ่งกันและกัน เขาสามารถล่วงก้าวเข้าไปในพื้นที่ของหญิงสาว เช่นเดียวกับที่เธอก็สามารถเป็นส่วนหนึ่งในก้นบึ้งหัวใจของชายหนุ่มสองร่างเปลือยเปล่ากอดก่ายกันอย่างแนบชิด สันจมูกคมพรมจูบไปตามเนื้อเนียนนวลอย่างรักใคร่ ก่อนจะเลื่อนลงต่ำไปยังส่วนเนื้ออวบอูม เรียวขาสวยทั้งสองข้างถูกแยกออกจากกัน ก่อนที่ริมฝีปากหยักหยุ่นจะแตะโลมเลียตั้งแต่ปลายเท้าไล่ขึ้นไปถึงปลีน่องและขาอ่อนเนียนตอหนวดเฉียดสัมผัสช่วงเรียวขาที่อ่อนไหว ทำเอาหญิงสาวสั่นระทดระทวยจนร่างแทบเหลวเป็นน้ำ เป็นความหวามไหวที่ไม่ได้ทำให้สติถึงขั้นกระจัดกระเจิง แต่ทว่ากลับตื่นเต้นจนหัวใจสั่นระรัวยากเกินกว่าจะควบคุมให้เป็นปกติสองนิ้วเรียวแหวกกลีบเนื้อพลางถูไถเป็นจังหวะคล้ายเรียกน้ำปรารถนาให้ไหลออกมาจากตัวเธอ เพียงไม่กี่อึดใจน้ำสีใสเหนียวลื่นก็ซึมซาบออกมาราวกับสั่งได้“จะกี่ปี ๆ น้ำเธอก็เต็มรูตลอดเลยนะ” เสี่ยชัชยิ้มมุมปากพลางเอ่ย“ก็เสี่ยเล้าโลมดีนี่คะ”“ฉันเล้าโลมดี หรือเธออารมณ์ขึ้นง่ายกันแน่”“อาจจะเพราะเป็นเสี่ยมั้งคะ สรก็เลยมีอารมณ์ต

นภัสสรขับรถไปตามเส้นทางที่คุ้นเคย ก่อนจะเลี้ยวเข้าซอยท้ายสุดของหมู่บ้าน ประตูรั้วบานใหญ่เปิดออกอัตโนมัติเมื่อหญิงสาวมาถึง เธอสามารถเข้าออกที่นี่ได้อย่างอิสระราวกับว่าเธอเป็นหนึ่งในเจ้าของบ้าน เธอได้รับเกียรตินั้นเสมอตั้งแต่วันแรกที่มาจนถึงปัจจุบัน“สวัสดีค่ะหนูสร ให้ป้าช่วยถืออะไรไหมคะ” ป้าสายออกมาต้อนรับเธออย่างดี“ไม่เป็นไรค่ะป้า เดี๋ยวสรถือเองก็ได้ค่ะ”“หนูสรกินอะไรมาหรือยังคะ ให้ป้าเตรียมให้ไหม”“สรกินมาเรียบร้อยแล้วค่ะ ตอนนี้เสี่ยอยู่ไหนหรือคะ” เธอระบายยิ้มพลางถาม“คุณชัชอยู่ที่ห้องนอนค่ะ” หญิงสาวพยักหน้าเล็กน้อย“งั้นเดี๋ยวสรไปหาเสี่ยก่อนนะคะ” เธอปลีกตัวก่อนจะเยื้องย่างมุ่งหน้าไปยังห้องนอนของชัชวาลก๊อก ก๊อก ~ ~หญิงสาวเคาะประตูห้องก่อนจะเปิดมันเข้าไปด้านใน เจ้าของบ้านสะลึมสะลือคล้ายกับเพิ่งรู้สึกตัวตื่นหลังจากที่เธอเข้ามา ร่างเพรียวบางหย่อนตัวลงนั่งข้างเตียง ก่อนจะโน้มตัวพรมจูบบนใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยประสบการณ์“เธอกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่” เขาถามทั้งที่ยังลืมตาตื่นไม่เต็มที่“เพิ่งมาถึงเองค่ะ”“ตอนนี้กี่โมงแล้ว” เขาถามก่อนจะหยัดตัวนั่งพิงหัวเตียง“จะห้าทุ่มแล้วค่ะ”“อ้าว ดึกแล้วทำ

สามปีต่อมาในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ ณ ห้างสรรพสินค้าย่านใจกลางเมือง ซึ่งคลาคล่ำไปด้วยผู้คนที่มาพักผ่อนหย่อนใจและจับจ่ายใช้สอยกันอย่างเบิกบานแต่ทว่าสำหรับนภัสสรแล้ว วันนี้กลับกลายเป็นวันทำงานที่เธอทั้งกดดันและตื่นเต้นไปพร้อม ๆ กัน เพราะเป็นวันที่แบรนด์เสื้อผ้าออนไลน์ของเธอจะมีหน้าร้านเป็นของตัวเองสักทีหลังจากที่เธอหย่าขาดกับณรงค์ เธอก็ได้เอาเงินเก็บที่เสี่ยชัชให้ด้วยความเสน่หามาลงทุนสร้างแบรนด์เสื้อผ้าของตัวเอง ในช่วงแรกกิจการลุ่ม ๆ ดอน ๆ ตามประสาคนที่ไม่ได้เชี่ยวชาญการทำธุรกิจมากนักแต่เมื่อได้ลองผิดลองถูกหลายอย่าง มันก็ทำให้เธอได้เรียนรู้และผลักดันให้ธุรกิจสามารถสร้างรายได้เป็นกอบเป็นกำอย่างที่เธอต้องการ จนกระทั่งสามารถเช่าพื้นที่เปิดร้านในห้างสรรพสินค้าใหญ่ ๆ ได้“พี่สรคะ มีดอกไม้มาส่งค่ะ” น้ำรินทร์เอ่ยพลางยื่นดอกกุหลาบช่อโตให้เจ้าของแบรนด์“ใครให้มาเหรอรินทร์” เธอยิ้มบางพลางทำหน้างุนงงเล็กน้อย“พี่สรดูเองดีกว่าค่ะ”ลูกน้องคนสนิทยิ้มร่าก่อนจะว่าต่อ“แต่รินทร์ว่าพี่สรคงเดาได้ไม่ยากหรอกค่ะ ก็คงเป็นคนดีคนเดิมของพี่สรนั่นแหละ”หญิงสาววัยสามสิบสามไม่พูดอะไร ก่อนจะก้มหน้าอ่านจดหมายน้อยที่

ชัชวาลอุ้มร่างเพรียวสวยไปวางบนโซฟาอย่างค่อย ๆ พลางถอนแกนกายออก ก่อนจะไปจัดการเช็ดคราบแห่งความสุขสมที่เลอะอยู่กลางห้องอีกฝ่ายวางเธอลงไว้ที่โซฟาท่าไหน เธอก็ยังเอนตัวพิงโซฟาอยู่ท่านั้น นภัสสรนั่งอ้าขาเอนกายพิงพนักที่นั่งอย่างสิ้นสภาพ การร่วมรักครั้งนี้ทำเธอล่องลอย สติกระเจิดกระเจิงไปคนละทิศละทางจนเธอแทบจะจับจุดและเอาสติกลับมาไม่ได้“เธอโอเคไหม นภัสสร” ชายหนุ่มเอ่ยพลางจับแก้มนวลเพื่อตรวจเช็กร่างกายว่าเธอยังปกติดีหรือไม่“โอเคค่ะ” เธอตอบเสียงอ่อน“โอเคจริง ๆ ใช่ไหม ฉันไม่เคยเห็นเธอหมดสภาพแบบนี้มาก่อนเลย” เสียงทุ้มต่ำเจือความกังวลเอ่ยก่อนจะหย่อนตัวลงนั่งข้างคนตัวเล็ก“โอเคจริง ๆ ค่ะ สรแค่หมดแรงเฉย ๆ” ตอนนี้สติของเธอเริ่มกลับมาเกือบหมดแล้ว“งั้นเธอนอนพักก่อนดีไหม”“ก็ดีค่ะ นอนพักสักหน่อยน่าจะดีขึ้น”“ขอโทษนะ ฉันไม่น่าเอาเธอขนาดนี้เลย” ว่าจบชายหนุ่มก็กดจูบกลางหน้าผากอย่างแผ่วเบา“ไม่ใช่ความผิดเสี่ยเลยค่ะ ก็สรอยากให้เสี่ยทำแรง ๆ เอง และอีกอย่างที่ทำกันเมื่อกี้ไม่ใช่ไม่ดีสักหน่อย” เธอเอ่ยพลางเม้มปากอย่างขัดเขิน“หมายความว่ายังไง”“ที่เสี่ยอุ้มสรเมื่อกี้มันดีมาก ๆ เลยค่ะ”นัยน์ตาดำขลับฉายแววเป็

ใบหน้าขาวนวลขึ้นสีตรงแก้มอย่างเห็นได้ชัด ก้อนเนื้ออกข้างซ้ายเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะ รู้สึกประหม่าจนต้องเม้มปากเพื่อแก้อาการเขิน แต่ทว่ามันกลับยั่วยุอารมณ์กามของอีกฝ่ายให้พลุ่งพล่าน จนเผลอกระทุ้งเสยเข้าไปเต็มแรง“อ้ะ จ...จุก”“เจ็บเหรอ”ร่างกำยำถามอย่างเป็นกังวล แต่ก็ยังกระแทกกระทั้นไม่ยั้งแรงเช่นเดิม“ไม่เจ็บค่ะ แค่จุกเฉย ๆ” เธอเอ่ยพลางลูบตรงท้องน้อยที่ปวดมวนวาบเป็นที ๆ“ให้ฉันทำเบากว่านี้ไหม”“ไม่เอาค่ะ ทำแรง ๆ แบบนี้แหละ หนูชอบ”รอยยิ้มเสือร้ายปรากฏบนใบหน้าชายวัยกลางคนทันที ก่อนจะตอกอัดเสยแกนกายอย่างไม่ปรานี ทำเอาหญิงสาวนิ่วหน้าด้วยความจุกเสียว“อ่าส์ ตรงนั้นแหละค่ะ เสียวสุด ๆ ไปเลย”สะโพกสอบโถมแรงอัดกระแทกเข้าใส่ไม่บันยะบันยัง ทำเอาสองเต้ากลมกลึงเด้งกระเพื่อมตามแรงโน้มถ่วง อีกทั้งเรียวขาสวยทั้งสองข้างสั่นสะท้านจนแทบจะยืนทรงตัวไม่ได้เต็มฝ่าเท้า แขนแกร่งจึงยกขาข้างหนึ่งของหญิงสาวมาประคองไว้ หวังจะช่วยทำให้เธอทรงตัวได้ง่ายขึ้น แต่ทว่ามันกลับทำให้ท่อนลำเนื้อทะลวงเข้าไปในตัวของอีกคนลึกกว่าเดิม“อ้าาาส์ ล...ลึก ลึกจังเลยค่ะเสี่ย”“พิงผนังไว้ดี ๆ นะ ฉันจะใส่เต็มแรงแล้ว”“กรี๊ดดดด อ่าห์”นภ

“วันนี้พอแค่นี้ก่อนก็ได้” เสียงทุ้มเอ่ยบอกเจ้าของใบหน้าสอางค์ท่ามกลางความเงียบในห้องทำงานของเขา“ไม่เป็นไรค่ะ เหลืออีกนิดเดียวก็จะเสร็จแล้ว” นัยน์ตาดำขลับฉายแววแน่วแน่ขะมักเขม้นกับงานเอกสารตรงหน้าพลางเอ่ย“เธอนั่งทำมาทั้งวันแล้วนะ ไม่เหนื่อยบ้างเหรอ”“เสี่ยก็ทำมาทั้งวันเหมือนกัน ไม่เห็นเสี่ยจะเหนื่อยเลยนี่คะ” เธอเอ่ยย้อนตาใส แต่ทว่าก็ไม่ได้ทำให้คนแก่กว่ารู้สึกเดือดดาล“ก็ฉันทำจนชินไปแล้ว แต่เธอเพิ่งจะทำเองนะ”นภัสสรมาช่วยงานเอกสารและตัวเลขให้ชัชวาลได้เกือบสองสัปดาห์แล้ว แม้ว่าเธอจะไม่เคยมีประสบการณ์งานด้านนี้มาก่อน แต่ทว่าความรู้จากการเรียนจบครูคณิตฯ ระดับมัธยมศึกษามาก่อนก็พอจะช่วยเธออยู่ได้บ้าง ถึงจะช่วยไม่ได้มากนัก แต่ก็ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกโง่งมจนเกินไป“ถึงจะเพิ่งทำ แต่สรก็ทำได้นะคะ” เธอยังคงมุ่งมั่น“ก็รู้ แต่มันก็ต้องทำแต่พอดีไง ทำเยอะเกินไป เธอจะล้าเอาได้ เดี๋ยวจะเหนื่อยจนไม่ได้ทำอย่างอื่น” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นบนใบหน้าของชายมีอายุ“เสี่ยหมายถึงทำอะไรคะ” หญิงสาวเอียงคอถามชัชวาลเคลื่อนกายเข้ามาใกล้เธอก่อนจะโน้มใบหน้าและกระซิบข้างหูหญิงสาวอย่างแผ่วเบา“ก็ทำแบบที่เธอร้องครางเสีย