เข้าสู่ระบบ‘โห… นี่มันแขนเด็กชัดๆ… ’ ตุลย์ถึงกับอุทานในใจกับสิ่งที่เห็น เพียงแค่มองก็เกิดความรู้สึกร้อนผ่าวเสียววาบเข้ามาที่ง่ามตูด ยกมือขึ้นปิดปากตัวเองด้วยความตกใจ ด้วยกลัวว่าเสียงอุทานจะหลุดออกมาให้คนที่โดนแอบมองรู้ตัว ท่านอนของลุงนวย ทำเอาตุลย์ใจเต้นระทึก ถึงขั้นนอนไม่หลับ พลิกตัวกระสับกระส่ายไปมาจนงุ่นง่าน เวลาผ่านไปอีกครู่ใหญ่ๆ… ตุลย์เริ่มง่วง ทว่าขณะกำลังเคลิ้มอยู่ในอาการครึ่งหลับครึ่งตื่น จู่ๆ ก็รู้สึกว่าบางอย่างหนักอึ้งก่ายเกยมาทับที่สะโพก พอเอามือจับ… จึงรู้ว่าเป็นท่อนขาของลุงนวยตะแคงมาก่าย “โอ้ว… อุ๊ย… ” ตุลย์สะดุ้ง… ท่อนขาไม่เพียงแค่ก่าย แต่ลุงนวยยังกอด
ดูเพิ่มเติมร่าน
กับลุงชาวเล
ผู้เขียน
ข้าวหลาม
ไม่อนุญาตให้สแกนหนังสือ
หรือคัดลอกเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือ
เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของหนังสือเท่านั้น
นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น
ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล
และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา
อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ
ร่าน
กับลุงชาวเล
พุทธศักราช 2563 บางตะบูน เพชรบุรี
รถมินิออสตินสีดำแล่นเลาะผ่านป่าจากมาหลายคดหลายโค้ง จนเข้ามาถึงริมฝั่งทะเลที่ผู้คนขนานนามว่าบางตะบูน มีแม่น้ำบางตะบูนและชายทะเลทอดยาวออกไปจรดอ่าวไทยทางทิศตะวันออก
‘ตุลย์’ ชายหนุ่มหน้าใส ผิวขาว อายุสิบเก้าปี ตัดสินใจหักพวงมาลัยพารถเข้าจอดริมป่าจากข้างทาง
มือเรียวราวกับผู้หญิง เอื้อมคว้าโทรศัพท์มือถือไอโฟน วางอยู่บนเบาะข้างๆ ขึ้นมากดดู
หน้าจอแสดงผลจีพีเอส บอกว่าอีกเพียงแค่สามกิโลเมตร จะถึงรีสอร์ตอันเป็นจุดหมาย เป็นรีสอร์ตที่ได้มาจากการสืบค้นด้วยกูเกิ้ล มีหลายคนรีวิวว่าดี ทั้งสถานที่และบรรยากาศรอบๆ
ในเวลาต่อมา
รถของทิวแล่นมาจนถึงรีสอร์ต ทว่าสถานที่จริงกลับดูแตกต่างไปจากภาพที่เห็น
ก่อนมา… ตุลย์ดูรูปจากเวปไซต์ของรีสอร์ต แต่ของจริงที่เห็นกลับแลดูเก่าและทรุดโทรมมาก
ทว่านั่นก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่เท่ากับการมาเจอกลุ่มนักศึกษาหลายสิบคนที่มารวมตัวกันจัดงานปาร์ตี้วันเกิด
ทำให้รีสอร์ตที่ตุลย์คาดหวังว่าจะได้พบกับความเงียบสงบเป็นส่วนตัว… มลายหายไปในพริบตา
ตุลย์ขับรถกลับออกมาตามเส้นทางเดิม แต่คราวนี้ตัดสินใจเลี้ยวเลาะมาทางป่าจากอีกฟาก ตามนิสัยรักการผจญภัยชอบความตื่นเต้น ทำให้ได้พบกับป่าโกงกางและป่าจากทอดยาวขนานไปตลอดเส้นทาง
“ว้าว… บรรยากาศสวยมาก”
ไม่ผิดหวังที่ตัดสินใจเลี้ยวรถเข้ามา…
ตุลย์ขับรถลัดเลาะลึกเข้ามาเรื่อยๆ จนสะดุดตากับบ้านไม้เล็กๆ หลังหนึ่ง โอบล้อมไว้ด้วยต้นจิกทะเลและป่าโกงกางเขียวขจี มีสะพานไม้เล็กๆ ทอดยาวเข้าไปถึงตัวบ้าน ดูเหมือนว่าแถวนี้จะเป็นหมู่บ้านเล็กๆ ของชาวเล
ตุลย์ตัดสินใจจอดรถ…
แรกทีเดียวคิดเพียงแค่ว่าอยากถ่ายภาพสวยๆ เก็บบรรยากาศเอาไว้
กระทั่งสายตาเหลือบไปเห็นผู้ชายวัยลุงคนหนึ่ง รูปร่างสูงใหญ่มาก ความสูงที่เห็นจากไกลๆ ประมาณได้ว่าน่าจะเฉียดร้อยแปดสิบเซนติเมตรหรือไม่ก็ใกล้เคียง
ร่างสูงใหญ่… กำลังเดินเข้ามาใกล้รถของตุลย์ เขานุ่งเพียงกางเกงขาก๊วยสีน้ำตาลตัวเดียว เปลือยอกอวดเรือนร่างกำยำไปด้วยมัดกล้าม ที่แผงอกมีเส้นขนสีดำกระจายเป็นแพปกคลุม ดูเซ็กซี่สมชายชาตรี
ครั้นเมื่อเข้ามาใกล้ จึงเห็นว่าผิวสีน้ำตาลคล้ำแต่ดูเรียนเนียนสะอาดสะอ้าน และที่สะดุดตาอย่างจังก็คือใบหน้าสุดคมคร้ามหล่อเหลา
“หลงทางมาหรือวะไอ้หนุ่ม… ”
เสียงทุ้มกังวานตะโกนถาม
“ไม่เชิงครับลุง… ”
ตุลย์รีบตอบ เปิดประตูก้าวลงจากรถ
“แล้วเอ็งเข้ามาทำไมแถวนี้วะ… ถ้าจะไปรีสอร์ตเอ็งควรเลี้ยวไปอีกทาง ขับรถกลับไปตามทางเดิมแล้วเลี้ยวซ้าย แถวนี้ไม่มีรีสอร์ตโว้ย… ”
ผู้ชายวัยลุงแนะนำด้วยความหวังดี แม้เสียงจะดัง ดุดันโผงผาง แต่แววตาก็เป็นมิตรจนตุลย์รู้สึกได้
“เมื่อกี้ผมไปรีสอร์ตมาแล้วครับลุง แต่ว่าไม่ชอบบรรยากาศเอาเสียเลย… ”
จอมขมังเวทย์ขบกรามแน่น…ความใหญ่ของอวัยวะเพศไม่ได้เป็นอุปสรรคในการสอดใส่แต่อย่างใด เป็นเพราะว่าก่อนหน้านี้รูทวารของเจตน์โดนปลัดขิกชโลมน้ำมันกระตุ้นจนลื่นพร้อมกับการสอดใส่ “อ่า… ขมิบสู้แบบนี้ต้องกระแทกหนักๆ… ”อาจารย์คงชอบใจ…แม้ตอนแรกจิตใจของเจตน์จะปฏิเสธ สีหน้าแข็งขืนไม่ยอมรับการสอดใส่ แต่เมื่ออาจารย์เริ่มโยกเอวกระเด้า เจตน์ก็สูดปากซี้ด ไม่อาจปฏิเสธความรู้สึกเสียวซ่านที่กำลังละเลียดเข้ามาในรูสวรรค์ของตนอย่างต่อเนื่อง“อ๊า… อ๊า… อ๊า… อ๊า… เสียว… ”เจตน์ร้องครางเสียงดังขึ้นเรื่อยๆ…เมื่อจุดอ่อนไหวในรูทวารที่เรียกว่าจีสปอร์ตกำลังโดนกระตุ้นด้วยแรงเสียดสีของแก่นกายลำมหึมา “อู้ววว… มันเอ็นสุดๆ… ขมิบสู้ดีเหลือเกิน บอกแล้วว่าเอ็งจะติดใจแล้ว”อาจารย์คงกล่าวอย่างรู้เท่าทันรสนิยมทางเพศของเจตน์ เหมือนรู้ตั้งแต่ตอนแรกที่มีโอกาสได้เจอหน้ากันอย่างที่เขาเรียกว่าผีเห็นผียังไงยังงั้น“งือออ… เสียวมากครับ… อูยย… ไม่ไหวแล้วครับ” เจตน์ตครางเสียงสั่น…ตอนนี้รู้ซึ้งแล้วว่าการโดนสอดใส่ทางประตูหลังทำให้เกิดความรู้สึกเสียวซ่านอันน่าอัศจรรย์ใจ จากที่เคยได้ยินมาว่าการร่วมเพศทางประตูหลังสามารถทำให้ถึงจุดสุด
แผ่นหลังของเจตน์แอ่นระแน้ขึ้นมาด้วยความเสียวซ่านที่ไม่อาจต้าน เมื่ออาจารย์คงเปลี่ยนไปคว้าปลัดขิกอีกอันซึ่งมีขนาดใหญ่กว่า ดันเข้าใส่รูทวารแล้ววนคว้านเป็นจังหวะ นำพาความซ่านเสียวเข้าสู่รูสวรรค์อย่างต่อเนื่อง“อ๊ะ… อ๊ายยยย… งือออ… ผมเสียว”เจตน์เผลอร้องครวญครางออกมาอย่างซื่อสัตย์กับความรู้สึกของตัวเอง ปลัดขิกแท่งนี้ใหญ่เท่าๆ ผลกล้วยน้ำว้ากำลังเสียบคาอยู่ในรูทวาร“อู้ววว… ร้องครางไม่หยุดเชียวนังผีร้าย… มึงชอบอันใหญ่ๆ ใช่ไหม… ”อาจารย์คงกล่าวพร้อมกับสไลด์ดุ้นปลัดขิกอย่างเมามัน ดันเข้าออกเป็นจังหวะโดยมีลุงดำกับลุงดุลช่วยกันก้มลงดูดไซ้หัวนมทั้งสองข้างไปพลาง“อ๊า… ซี้ดดดด… ”เจตน์โดนชายร่างกำยำทั้งสามรุมกระตุ้นจนอารมณ์กระเจิดกระเจิงอย่างที่เห็น“อีนังผีร้าย… อีนังผีร่าน… มึงไม่กลัวปลัดขิกแล้วยังเด้งสู้ขนาดนี้ เห็นทีว่ามึงต้องโดนปลัดขิกของจริงกระแทกสักที… ”อาจารย์คงเห็นท่าทางเสียวซ่านตอบสนองของเจตน์แล้วทนไม่ไหว แกขยับออกมากระตุกปมกางเกงขาก๊วยหลุดลงมากองกับพื้น อวดแก่นกายสีน้ำตาลคล้ำ สักลายอักขระสีดำไว้รอบลำตั้งแต่โคนขึ้นมาถึงรอยคอดหยักเว้นไว้แต่หัวเอ็นสีม่วงถอกบานเป็นมันเลื่อม“โอ๊ว… คุณพระช
ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะต้องมาตกอยู่ในสภาพโดนรุมเช่นนี้ ในวันที่ตัดสินใจเดินทางมายังสำนักของอาจารย์คงเพื่อจะรดน้ำมนต์ แต่กลับมาเจอเหตุการณ์สุดระทึกเช่นนี้“กูจะจับผี… ”ลุงดำตอบราวกับว่าเจตน์คือผี…ลุงดุลร่วมมือเต็มที่ ช่วยกันจับขาคนละข้าง รั้งขึ้นมาถ่างอ้าเป็นรูปตัวเอ็มชิดลำตัวส่งผลให้ง่ามก้นกระดกขึ้นมาจนเห็นรูทวารของเจตน์กำลังขมิบเป็นจีบสีชมพูด้วยความหวาดกลัวกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น“งือออ… ไม่นะ… ”เจตน์ส่ายหน้า…ทว่าอาจารย์คงไม่ฟังเสียงทัดทาน…มือใหญ่และหยาบกร้านเอื้อมคว้าปลัดขิกอันเล็กขนาดเท่าผลกล้วยไข่ท่องคาถาเป่าลงไปเพี้ยง แล้วเอาส่วนปลายจุ่มน้ำมันมะพร้าวในถ้วยทองเหลืองเพื่อช่วยหล่อลื่น ก่อนจะเสียบเข้าในรูทวารที่กำลังขมิบด้วยความกลัว“อ๊ะ… อูยยยย… ”เจตน์สะดุ้ง…รู้สึกทรมาน แต่ก็ยอมรับว่าเสียวมากเมื่ออาจารย์คงเริ่มสไลด์ลำปลัดขิกเข้าออกเป็นจังหวะเหมือนจงใจกระตุ้นให้เจตน์เกิดความรู้สึกเสียวซ่านมากกว่าต้องการขับไล่ผีซึ่งเป็นเพียงข้ออ้างที่ไม่มีอยู่จริง“ซี้ดดดด… อูย… อ๊า… อ๊า… อ๊า… อ๊า… ”เจตน์ร้องคราง…ปลายหัวนมชูชันตั้งเต้าเพราะความสยิว เมื่ออาจารย์คงขยับแท่งปลัดขิกเร็วขึ้นไม่เ
“มาแล้วครับอาจารย์… ”ลุงดำมาพร้อมกับผ้าขาวที่มีลักษณะคล้ายผ้าพาดบ่าหรือผ้าพันคอสีขาวหลายผืนในมือ“มัดแขนมันไว้… ขึงกับหัวเตียง”อาจารย์คงสั่ง…ลุงดุลกับลุงดำช่วยกันโอบประคองเจตน์มานอนหงายลงบนเตียงไม้ ช่วยกันจับแขนคนละข้างมามัดด้วยผ้าสีขาวขึงไว้กับเสาหัวเตียง“โอ๊ย… ลุงจะทำอะไรผม”เจตน์ตกใจกลัวมาก…ทว่าทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วมาก มารู้ตัวอีกทีก็โดนจับมานอนหงาย แขนสองข้างโดนจับมัดขึงเอาไว้ “ไม่ได้ทำเอ็ง… แต่จะทำนังผีร่านสวาทที่มันสิงอยู่ในร่างของเอ็ง… ”อาจารย์คงตอบคำถามนั้นแทนลุงทั้งสองคนซึ่งเป็นลูกศิษย์ที่อยู่ด้วยกันมานานเพราะมีรสนิยมเดียวกัน“นังผีร้าย… นังผีร่านอย่างมึงต้องโดนกูแทง”ดูเหมือนว่าในแววตานั้นมีประกายของความหื่นมากกว่าความโกรธ อาจารย์คงกราดเสียงคำรามเกรี้ยวกราดเสียงดังกึกก้องไปทั้งห้องสี่เหลี่ยม เจตน์รู้สึกตกใจเมื่อได้ยินคำว่า ‘แทง’ แต่ด้วยความกังวลและหวาดกลัวตาจึงเหลือบมองไปยังพานทองเหลือง ตั้งอยู่ตรงหน้าโต๊ะหมู่บูชาใกล้กับหัวกะโหลกสีขาว มีมีดหมอปลายแหลมสีดำลงอักขระดูขลังวางอยู่บนพานทว่าแทนที่อาจารย์คงจะคว้ามีดมาทำพิธี แกหันหน้าไปเรียกลุงดำ“ไอ้ดำ… มึงเอาปลัดขิกมาให
“ครับ… แล้วปกติลุงอาบที่ไหนครับ”“ก็ในห้องน้ำนั่นแหละ… แต่บางครั้งลุงก็ไปอาบในคลองหลังบ้าน ถ้าเอ็งสนใจอยากจะลองเล่นน้ำคลอง เอาไว้พรุ่งนี้ลุงจะพาไป”“ขอบคุณครับ”ตุลย์ยกเบียร์ในกระป๋องที่เหลือขึ้นดื่มจนหมด ก่อนจะลุกขึ้นจากเก้าอี้ ถือประป๋องเปล่ามาทิ้งลงในถังขยะแล้วเดินเข้ามาอาบน้ำเสร็จจากอาบน้ำ… ต
“โถ… ใครเขาหั่นกันยังงั้นล่ะ หยาบไป… หั่นให้มันละเอียดหน่อย… ”ว่าพลางเหลือบมองผักชีหั่นกระท่อนกระแท่น ดูก็รู้ว่าตุลย์ไม่เคยทำมาก่อนก็แน่ละสิ… อยู่บ้านตุลย์เป็นคุณหนู รอบตัวมีแต่คนรับใช้ วันๆ แทบจะไม่ได้หยิบจับอะไรเอง“เดี๋ยวลุงทำให้ดู… ”ลุงนวยขยับเข้ามาข้างหลัง แนบลำตัวเข้าหาตุลย์ สองแขนกำยำโอบล
“ไม่ได้… อย่าลืมว่าเอ็งเป็นลูกค้าของโฮมสเตย์นะโว้ย… ”ลุงนวยกล่าวอย่างมีอารมณ์ขัน จากนั้นก็เดินออกมาช่วยตุลย์ลากกระเป๋าเดินทางสีดำใบย่อมจากท้ายรถเข้ามาในบ้าน“ลุงมีที่เที่ยวแนะนำบ้างไหมครับ… ”ตุลย์ชวนคุย เดินออกมานั่งคุยกันที่เก้าอี้ไม้หน้าบ้าน ขณะนั้นมีลมทะเลพัดโชยมาตลอดเวลา จมูกของตุลย์ได้กลิ่นอ
ชายหนุ่มตอบไปตามตรง“ทำไมวะ… ”หัวคิ้วเป็นแพสีดำชิดเข้าหากัน ดวงตาคมกริบหรี่ลงเล็กน้อยด้วยความสงสัย“วันนี้คนเยอะมากครับ… อึกทึกเกินไป… เอ่อ… ว่าแต่บ้านหลังนั้นเป็นบ้านของลุงใช่ไหมครับ”ตุลย์ทอดสายตามองไปยังบ้านไม้หลังน้อยกลางป่าโกงกางด้วยความสนใจ“ใช่… บ้านลุงเอง… ”เจ้าของบ้านตอบ“บรรยากาศน่าอยู่