روايات بقلم ซูมู่หราน

อยู่ในยุคปัจจุบันทำตามใจตนไม่ได้ แต่การข้ามมิติมาก็ใช่ว่าจะทำได้ ทว่านี้คือหอน้ำชาของข้า สิ่งใดที่ข้าปรารถนาล้วนต้องได้มาทั้งนั้น บุรุษที่ข้าอยากได้ก็เช่นกัน #[3p]

จู่ ๆ เธอก็กลายเป็นของเล่นของสองพี่น้องเกย์ โดยมีข้อตกลงแลกเปลี่ยนว่า เธอต้องปรนเปรอพวกเขาเพื่อชำระหนี้ของครอบครัว แล้วตัวประกันอย่างเธอจะเลือกอะไรได้ นอกจากสมยอมเพื่อรอเวลาจากไปเท่านั้น

เรื่องย่อ สะโพกหนาเริ่มขยับดึงท่อนลำเข้าออกเร็วขึ้น สองมือก็จับขาเรียวอ้ากว้าง จะได้มองจุดเชื่อมต่อที่มันถูกร่องรูกลืนกินได้ถนัด จิวซูผละมือออกจากปากลงมาเขี่ยเม็ดเสียวของตนเพิ่มความกระสัน เป็นภาพที่กั่วหลิงเห็นแล้วแทบคลั่ง จึงเร่งซอยเอวถี่รัวจนคนน้องทนไม่ไหวน้ำแตกอีกรอบ “อ๊าย!..ท่านพี่เสียวดีจังเลย” นางครางบอกเขา ดวงตาสวยปรือมองสามีรูปงามอย่างหลงใหล “ดีมากเมียรัก..เสียวต่อเลยนะคนดี..อ๊า!” ตอบกลับเสียงแหบพร่า พร้อมกับกอดขาเรียวขาวเอาไว้ บางคราเขาก็ขบเม้มดูดกัดด้วยความหมั่นเขี้ยว แต่คนใต้ร่างก็มิได้ตำหนิเลย กลับรู้สึกเสียวซ่านจนด้านในตอดรัดดุ้นเอ็นให้โหวหนุ่มร้องครางเสียมากกว่า

คอนโดนี้อยู่แล้วฉ่ำแฉะทุกวัน เพราะรุ่นพี่แต่ละคนงานดีทั้งนั้น ทำเอาสาวเฉิ่มอย่างเธออดที่จะอ่อยพวกเขาไม่ได้จริง ๆ "พี่คะ มาเป็นผัวหนูนะ"

เกิดใหม่ทั้งที ดันกลายเป็นคนเสียสติ งั้นก็แกล้งบ้าคุยกับต้นไม้ใบหญ้าไปเลยแล้วกัน หรือจะแกล้งพระเอกธงแดงดี พี่ใหญ่! พี่ใหญ่! ท่านหน้าเหมือนกบเลย แต่ดูดีดีก็เหมือนจอมมาร ฮ่าฮ่า

พาสสุดท้ายนี้ ออกแนวดราม่า มีปมหลายอย่างที่ฝังอยู่ มันจะถูกแก้ไปทีละนิด เพราะ "พระนาง" เริ่มต้นจากความไม่เข้าใจ ไม่ได้ตกหลุมรักกันตั้งแต่แรกเห็น แต่มันเป็นรักที่ซึมซับกันทีละนิด ต่างคนต่างมีนิสัยเย็นชา หวังแค่ประโยชน์จากอีกฝ่าย แต่พอได้อยู่ด้วยกันนานไป ความรู้สึกที่ไม่เคยมีก็บังเกิดขึ้น ที่เหลือไปตามต่อกันเองนะคะ...

เกิดใหม่ในนิยายทั้งทีกลับได้รับบทเป็นนางเอกผู้ใสซื่อ หึ! นางเอกที่ต้องคอยทำดีเพื่อให้พระเอกหันมามองน่ะหรือ ฝันไปเถอะ! ไฉนเลยข้าจะต้องวิ่งตามบุรุษ

ทางเข้าแห่งนี้ ว่ากันว่า สตรีทั่วหล้าล้วนแต่อยากก้าวเข้าไป ทว่าข้ากลับคิดว่ามันไม่ใช่สถานที่ที่น่าอภิรมย์เลย แล้วเหตุไฉนโชคชะตาตัวประกอบเช่นข้า กลับต้องพบเจอเรื่องยากลำบากเช่นนี้กันเล่า

ณ ประตูทางเข้าแห่งนี้ เป็นที่ปรารถนาของสตรีทุกนาง ทว่าเบื้องหลังกลับมีความร้ายกาจมากมายซ่อนอยู่ ถึงกระนั้น... มู่ตันหยงก็หาได้หวั่นเกรงไม่ ควรเป็นคนด้านในต่างหากที่ต้องหวาดกลัว