Novels by ลัยลา

“ก่อนหน้านี้ข้าหูตามืดบอดไปเองที่เห็นบุรุษน่ากลัว ร้ายกาจเช่นจวิ้นอ๋องหล่อเหลาน่าชื่นชม ถึงขั้นคิดแต่งงานเป็นพระชายาเขา เฮ้อ...ช่างไร้สาระสิ้นดี” จินเยว่เอ่ยกับสาวใช้คนสนิท

"她想念梦见很久了，说想要住在有着美丽自然阳光照射到空气纯净和水源清澈干净的旧时代世界" 在先前这个作为已经历过一次世界末日之后的时代世界里，充满了糟糕的环境和空气，人们必须戴着氧气面罩为了在出来到住所外部时用来呼吸 不同于这个还充满了纯净空气和美丽自然的新世界，这真正算作她的幸运，有惊奇穿梭维度并来在这年轻女孩躯体里的机会

‘เธออยากสัมผัสใช้ชีวิตธรรมดาแบบนี้นานแล้ว ชีวิตที่เต็มไปด้วยสีสันและรสชาติแปลกใหม่ ไม่ใช่โลกที่เคยดับสลายพังทลาย มีแต่เศษซากปรักหักพัง’

“องค์หญิงเช่นข้ามีศักดิ์ศรีเป็นของตัวเอง อีกอย่างตัวข้าก็ดีพร้อมทุกด้านไม่จำเป็นต้องเฝ้าตามงอนง้อบุรุษเช่นหัวหน้าองครักษ์เมิ่งให้เสียค่าเสียราคาหรอกกระมัง”

‘หนีตาย ยากจน แม่ป่วย ผัวสติไม่ดีแล้วยังตั้งครรภ์ด้วย..ไม่น้าา เอาชีวิตซีอีโอสาวสวยรวย เลิศ เชิด โสดของนางกลับคืนมาเดี๋ยวนี้ ฮือฮือฮือ’ เยว่ชิงคิดเรื่องเลวร้ายที่นางต้องประสบพบเจอหลังฟื้นขึ้นมาอีกครั้งแล้วอยากจะร้องไห้

ชีวิตก่อนหน้านี้นางพลาดพลั้งหลงรักบุรุษผู้หนึ่งจนยอมทำผิดพลาดและถูกโบยตายอย่างไร้ความปรานี หากแต่ในชาติใหม่ที่นางได้ย้อนเวลากลับมาแก้ไขนั้น นางจะไม่มีทางหลงผิดกลับไปรักเขาอีกแน่นอน

‘ด้วยความรู้ความสามารถของเธอในยุคสมัยนี้ รับรองว่าต้องนำพาสกุลลู่ให้เจริญรุ่งเรืองและมั่งคั่งร่ำรวยได้ไม่ยาก’เมิ่งเหยาคิดพร้อมยิ้มพอใจกับโอกาสอันน่ามหัศจรรย์ที่ทำให้เธอได้มาใช้ชีวิตใหม่ในยุคแปดสิบ

"ท่านแม่..ท่านตัดสินใจถูกต้องแล้วเจ้าค่ะ ข้าเห็นด้วยพร้อมส่งเสริมท่านให้หย่ากับท่านพ่อ ตัดขาดจากสกุลจางไปซะ แต่สิ่งสำคัญคือ..เราต้องเอาทุกอย่างที่ควรเป็นของเรากลับคืนมา อย่ายอมเสียเปรียบนะเจ้าคะ"

“หลี่เจียง สุดท้ายท่านก็ไม่คิดเชื่อถือไว้วางใจข้าเลยสักนิด” หว่านหนิงตอบกลับไป สายใยเส้นสุดท้ายของนางที่มีต่อหลี่เจียงขาดสะบั้นลงตรงนั้น

“ท่านอ๋อง..หม่อมฉันเสแสร้งหรือไม่ ทรงมอบหนังสือหย่าให้หม่อมฉันแล้วพระองค์จะทรงรู้เองนั่นแหละเพคะ” ชิงเหยาโต้ตอบชินอ๋องกลับไปด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่สีหน้าแววตาจริงจังยิ่งนัก

หนิงเฉินเด็กกำพร้าที่ตั้งใจเรียนการเกษตรจนจบปริญญาโท หวังเดินทางข้ามมิติไปสร้างความร่ำรวยให้กับตนเองในยุค 80 ลองมาติดตามกันดูนะคะว่าเธอจะทำความฝันของเธอให้เป็นจริงได้หรือไม่และต้องพบเจอกับอะไรบ้าง

'นางคงต้องระแวดระวังมากขึ้นไม่ให้เขาจับผิดได้ว่านางปลอมตัวเข้ามาเป็นพ่อครัว ทั้งๆที่ความจริงแล้วนางเป็นแม่ครัวต่างหากเล่า’ เข่อซิงในร่างซีห่าวอดหวั่นใจไม่ได้ แต่ก็ไม่มีหนทางใดดีไปกว่านี้แล้วล่ะ

“เธอพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง หรือว่าเธอยอมรับแล้วว่าคืนนั้นเป็นเธอที่นอนอยู่กับฉันเกือบทั้งคืน” หลีเหว่ยเอ่ยถามลู่หลิน พลางนึกย้อนไปถึงคืนที่เขาถูกวางยา