Romans de coalchamber13

ZACCHAEUSNakasuhan ang lahat ng mga nahuling lider ng triad. Kahit gaano man kalakas ang grupo nila, hindi hinayaan ng gobyerno na makalaya ang mga drug lord. Nagkaroon din ng malaking tanggalan sa kapulisan dahil nabistong may mga kasabwat ang mga sindikato sa hanay ng kapulisan, pati na sa kasundaluhan at sa matataas na opisyal ng gobyerno.Ilang buwan ding lumaban sa kamatayan si Daddy, ngunit sa huli hindi niya nakayanan. Bago malagutan ng hininga si Daddy, kinausap niya pa ako. Hindi ko inaasahan na hihingi siya ng tawad sa amin ni Mommy. Inamin niya sa amin na siya ang dahilan ng pagkamatay ng tunay kong ama. Pinigilan ko ang sarili kong sumabog sa galit. Inisip ko pa rin ang kalagayan niya.Iyak nang iyak si Mommy nang malaman na hindi namatay sa aksidente ang tunay kong ama. Dinalaw ko ang puntod ng Tatay ko. Sayang, dahil hindi ko siya nakilala. Kwento sa akin ni Kuya Melchor na napabuti ang tatay namin. He did everything para makaraos sila sa buhay nila noon. I feel guilty

HEIDINapabangon ako sa pagkakahiga. Punong-puno ng pawis ang noo ko pati ang likod. Napakasama ng panaginip ko. Diyos ko, sino naman kaya yung taong naliligo sa sariling dugo? Hindi lang yun, Bakit may hawak akong patalim? Makakapatay ba ako ng tao?Hindi ko magagawa yun! Pumatay nga ng manok, hindi ko keri; tao pa kaya? Pinilig ko ang ulo ko para mahimasmasan ang pakiramdam ko. Feeling ko nagkasala ako kahit panaginip lang yun.Nagpasya akong bumaba sa kama. Napatingin ako sa orasan. Alas-otso na pala ng umaga. Napahaba ang tulog ko. Maaga naman akong natulog kagabi.“Buti gising ka na. Hindi na kita ginising para mahaba ang tulog mo. Nakapagluto na ng umaga. Kain ka na.” Wika ni Penelope na kalalabas lang din ng silid nila.“Kakagising mo lang din?” Tanong ko.Sinuklay ko ang magulo kong buhok. Hindi na ako nag-abala na suklayin pa ang buhok ko. Wala pa akong mumog.“Kanina pa ako gising. May kinuha lang ako sa room namin. Kumusta naman ang tulog mo.”“Napasama yata ang mahabang tu

HEIDIHindi ako makapaniwalang buntis ako. Hindi lang iyon dahil sinabi ng doktor na kambal ang magiging anak namin ni Zaccheaus. Paano ko ba sasabihin sa kanya?“Uminom ka muna ng tubig. Mukha kang nakakita ng mukto. Ang putla ng mukha mo,” nag-aalalang sabi ni Pene at binigyan niya ako ng isang basong tubig. Kinuha ko iyon at nilagok ang laman niyon. Naubos ko iyon.“Sino ang hindi magiging maputla kung malalaman mong dalawa ang pinagbubuntis ko? Never in my life na naisip kong magkaroon ako ng anak na kambal. Una, wala sa lahi namin ang kambal.” Wika ko habang hinihimas ko ang tiyan ko na wala pang umbok.“Baka si beho mo ay may lahi sila. Ano na ang balak mo? Sasabihin mo ba kay Zacch ang kalagayan mo?” tanong ng kaibigan ko. Umupo siya sa tabi ko.“Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Wala pa sa isip ko kung sasabihin ko ba kay Zacch ang pinagbubuntis ko. Sa ngayon, delikado ang buhay namin ng anak ko. Alam mo naman ang sitwasyon ko. Hina-hunting ako ng pamilya at ng ex-wife n

HEIDIAno bang pakiramdam ito? Hindi ko maintindihan ang nararamdaman ko. Para akong kinakabahan na ewan. Ang lakas ng tibok ng puso ko. Haist! Nasobrahan na yata ako sa pag-inom ng kape, kaya nagpapa-palpitate na ang puso ko. Babawasan ko na nga ang pag-inom.Pumasok sa loob ng bahay ang isang kasambahay na matanda nila Penelope. May dalang tray ng pagkain. Napangiti ako dahil natakam ako sa amoy ng pagkain.“Thank you, Manang. Mukhang masarap ito. Amoy palang nakakalaway na.” Sinamyo ko ang usok ng sopas. Napatingin sa bandang leeg ko ang matanda. Nangunot ang noo niya. Kaya nagtataka akong tiningnan siya. Nakaramdam ako ng takot. Sumagi sa isip ko ang kwento ng lola ko noong bata pa ako tungkol sa bampira.“B-bakit po?” Napaatras ako. Hindi kaya bampira itong matanda? Sisipsipin niya ang leeg ko pagkatapos niyang iiwan ako wala walang dugo. Napahawak ako sa bandang leeg ko na parang pinoprotektahan ko iyon. Natawa ang matanda sa inasal ko.“Pasensya ka na, hija , hindi naman ako ba

HEIDI“Bakit ka nagpadalos-dalos ng desisyon? Hindi mo muna pinag-isipan ’yan.” Pagsesermon ni Penelope sa akin. Kahit na na-realize kong wala naman dapat ikagalit kay Chinsansu, ginawa ko pa ring lumayo.“Nahihiya kasi ako kay Zacch. Hindi ako nararapat sa pagmamahal niya. Hindi ako nagtiwala sa kanya, bagkus sinumbatan ko pa siya at sinabihan ng kung ano-ano.” Napayuko ako. Tinabihan ako ni Penelope.“Maiintindihan ka naman siguro ni beho este ni Zacch. Mahal ka niya.”“Kahit nakakahiya pa rin. Gusto ko siyang matahimik at lumigaya. Kapag kasi magkasama kami, palaging may hindi magandang nangyayari. Malas yata ako sa buhay ni Zacch. Mas maigi na itong ginawa kong paglayo. Hindi naman niya siguro ako masusundan dito. Unless sabihin ni Zandro. Naku, patay sa akin ang asawa mo!” Itinaas ang kamao ko sa ere. Napairap si Penelope sa ginawa ko.“Paano ka kaya minahal ni Zacch? Mas mukha ka pang lalaki kung umasta ka sa kanya, eh?” Pagbibiro ni Penelope.“Kung hindi niya ako gusto sa kung

ZACCHAEUS“Kailangan mo munang manatili dito sa bahay ko. Huwag ka munang magpapakita sa kanila. Mas lalo lang manganganib ang buhay mo. Huwag kang mag-aalala, pinamanmanan ko ang bahay ni Heidi. Wala naman kahinahinalang naganap doon. Magpagaling ka muna upang makabawi ka ng lakas,” sabi ni Kuya Melchor. Napangiti ako. Nagpapasalamat ako dahil meron akong kaibigang maaasahan. Tinuring ko na siyang kuya ko.“Hindi ko lang maintindihan kung bakit nila ginagawa ito sa akin. Sa buong buhay ko, lahat ng gusto nila ay sinunod ko. Ako ang umako sa lahat ng dapat sa mga nakatatandang kapatid ko. Ginawa ko ang lahat para maiangat ang negosyo namin. Nagtagumpay naman ako, pero wala akong nakuha ni katiting na kabutihan sa kanila o bigyan man lang ako ng reward. Ang natanggap ko ay puro sisi at pagpapahirap sa damdamin ko. Ang gusto ko lang naman ay tanggapin nila kung sino ang mahal ko. Hindi iyong ipipilit nila ako sa babaeng —ni hindi ko minahal.” Sobrang bigat ng nararamdaman ko. Iyong tip

AMANDAIsang taon mula noong nangyari ang trahedya na akala ko mawawala ang anak namin ni Reden. Siguro ito na ang oras para kausapin ko si Annie. Alam kong malaki ang naging kasalanan niya sa akin at kay Reden. Gusto kong maging maayos kaming magkaibigan kahit may nagawa siyang nagawa. Pagkapasok ko sa kulungan. Sinabihan ako ng pulis na hintayin ko ang darating. Nandito na si Annie sa Correction for the woman. Nahatulan siya ng habambuhay na pagkabilanggo. Nalulungkot ako sa sinapit niya. Kailangan niyang pagbayaran ang mga ginawa niyang kasalanan.Napaangat ako ng tingin nang umupo sa harapan ko ang nakaposas na si Annie. Isang taon na ang nakalipas. Ibang-iba na ang hitsura niya. Nangayayat at medyo tumanda ang mukha ni Annie. Tinitigan ko siya. Napayuko siya sa pagtitig ko.“Kumusta ka na, Annie?” tanong ko sa kanya.Sa nagdaang taon, wala na akong galit at sama ng loob sa kanya. Naiintindihan ko kung saan nagmumula ang galit niya sa akin. Dahil sa pag-ibig. Idagdag pa ang pagm

REDENTORKahit ayokong makita pa si Annie, kailangan ko siyang makausap tungkol sa kasong isasampa ko. Hanggang ngayon, hindi pa rin niya inaamin ang ginawa sa asawa ko. Matigas talaga ang babaeng iyon!“Bakit gusto mo akong makausap? Iuurong mo na ba ang demanda? Hindi ko aaminin ang binibintang niyo sa akin. I am innocent! Wala akong pakialam sa ebidensya niyo! Gawa-gawa niyo lang ‘yon!” Gusto kong matawa sa sinasabi niya. Talagang makapal ang mukha niya na isipin na inosente siya. Nakita naman sa CCTV kung paano niya sinaktan si Amanda.“Nagpunta ako dito hindi upang sabihing iuurong ko ang demanda. Mananagot ka sa batas! Ayoko na sanang makita ka, pero kailangan ko pa rin dahil itutuloy ko ang demanda laban sa iyo! Kahit saan man tayong korte magpunta hindi ako titigil na mabubulok ka sa bilangguan.” Parang hindi kakikitaan ng takot si Annie. Alam kong gagawa ng paraan ang pamilya nito para lang mabayaran ang hustisya. Hindi ako susuko. Alam kong hindi lahat ng tao ay kaya nila

Sobra akong nag-alala nang tumawag si Amanda sa akin. Buti nakabalik na ako sa presinto nang tumawag siya, kaya sinagot ko.Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko kapag may masamang nangyari kay Amanda at sa anak namin. Ang huli lang niyang nabanggit ay ang pangalan ni Annie. Mananagot sa akin ang babaeng iyon! Hindi ko siya mapapatawad kapag may masamang nangyari sa mag-ina ko.“Kuya. . .” Inabutan ako ng tubig ni David. Kinuha ko iyon.“Salamat.” Naupo siya sa tabi ko.“Mabuti na lamang at nakita ko si Amanda. Nagkataon na may bibilhin akong pagkain kaya doon ako nagpunta,” sabi nito. Napangiti ako. Malaki ang utang na loob ko kay David. Siya ang nagligtas kay Amanda at sa anak namin. Tinapik ko ang balikat nito. Siguro ito na ang tamang pagkakataon na magkaayos na kami ng kapatid ko. Magiging ama na ako. Dapat magandang ehemplo ako sa magiging anak ko.“Salamat. Kung wala ka doon, malamang may masamang nangyari na sa mag-ina ko,” sabi ko.“Wala iyon, kuya. Naging mabuting magkaibiga

REDENTOR“Love, ilang buwan na lang, manganganak na ako. Makikita na ang magiging baby boy natin,” sabi ng asawa ko.Pitong buwan na ang pinagbubuntis niya. Nagpa-ultrasound na kami last month kaya nalaman namin ang gender ng bata. Hinimas ko ang malaking umbok na tiyan ng asawa ko.“Excited na ako, love, na makita ang anak natin.”Kumuha na ako ng katulong para hindi na magtrabaho sa loob ng bahay ang asawa ko. Gusto kong maging komportable ang asawa ko. Ayoko rin siyang nahihirapan. Gusto kong mag-focus lang siya sa pag-aalaga ng anak namin.Hinagkan ko ang labi ni Amanda. Kahit lalaki ang anak namin, napakaganda pa rin niya.“Dadalaw si Mama mamaya. Plano niyang dito muna para mabantayan ka niya. Gusto niyang siya ang mag-asikaso sa iyo kapag nanganak ka na raw.” Napasandal sa dibdib ko si Amanda.“Ayos lang iyon. Gusto kong may kasama sa bahay at may alam sa pag-aalaga ng baby. Alam mo namang first time mommy ako,” natatawang sabi niya.“Magaling si Mama sa pag-aalaga ng baby. Tin

REDENTORIsang buwan na ang nakalipas magmula nang ikasal kami ni Amanda. Walang pagsidlan ang kasiyahan ko, lalo pa ngayon na magiging magulang na kami. Hindi ko in-expect na makakabuo agad.“Love, mag-resign ka na sa trabaho mo. Ako ang bahala sa pangangailangan natin. Ikaw na lang dito sa bahay. Alagaan mo na lang ang anak natin. Kaya ko namang itaguyod ang pamilya natin. Maayos naman ang suweldo ko sa pagiging pulis,” sabi ko. Gusto kong dito na lang siya sa bahay dahil napapagod siya sa duty sa ospital. Lalo pa’t buntis siya.“Love, puwede pa naman akong mag-work kahit buntis. Meron nga akong katrabaho, manganganak na nga lang pumapasok pa,” sabi nito.“Mabuti kaya niyang magtrabaho kahit buntis. Ayokong i-take risk ang buhay niyo dahil sayang ang trabaho niyo. Hindi na maganda na mag-work ka pa. Ayokong may mangyari masama sa inyo at sa anak natin. Masama ma-expose ang buntis sa ospital.” Yumakap sa akin si Amanda.“Okay, kung iyon ang gusto mo. May punto ka naman. Saka first ba

REDENTOR“Anak, bakit naman biglaan ang kasal mo? Hindi ba sa simbahan ang balak mong kasal? Pangarap mo nga iyon noong wala ka pang nobya. Dahil ang sabi mo, once lang mangyayari iyon sa buhay mo. Bakit nagbago yata ang plano mo?” Ani Mama. Ayokong sabihin sa kanya ang nangyari tungkol kay Annie. Ayokong mag-alala siya sa amin ni Amanda.“Mama, napag-isip-isip kong mas mabuting simple na lang. Ilaan na lang namin ang pera para sa gastusin namin sa magiging bahay namin. Ganoon din naman, mapasimbahan o huwes , okay lang. Ang mahalaga, ikinasal kami. Gusto kong mapaganda ang pinapagawa kong bahay para sa amin ni Amanda. Alam niyo naman pangarap ko talaga noon pa na magkaroon ng sariling bahay at lupa.“Ganoon ba? Okay naman iyang naisip mo. Tutal, nakapagdesisyon na kayo at pumayag naman si Amanda. Ano pa bang magagawa ko?” Napangiti si Mama sa akin.“Kayo talaga, Ma. Siyempre, kayo ang magiging gabay namin ni Amanda sa buhay mag-asawa. Naging mabuti kayong asawa at ina para sa akin. K