author-banner
รอยยิ้มบนกระดาษ
รอยยิ้มบนกระดาษ
Author

Novels by รอยยิ้มบนกระดาษ

ใครๆ ก็เรียกฉันว่า... แม่มดขาว

ใครๆ ก็เรียกฉันว่า... แม่มดขาว

‘มนต์พัศจ์’ หญิงสาวผู้ครอบครองกลิ่นกายหอมละมุนดั่งมวลดอกไม้ป่า และพรสวรรค์ลึกลับในการบำบัดความเจ็บปวดผ่านการสัมผัส ในโลกทุนนิยมที่ไร้ความปรานี พรสวรรค์นี้กลับกลายเป็นคำสาป ทุกคนต่างขนานนามเธอว่า ‘แม่มดขาว’ และพยายามยื้อแย่งเพื่อครอบครองหยาดเหงื่อและความสาวของเธอเพื่อผลประโยชน์ทางการค้า จนกระทั่งเธอตกเป็นของกำนัลในสัญญาธุรกิจให้กับ ‘อคิน’ CEO หนุ่มผู้ทรงอิทธิพลแห่งเครืออสังหาริมทรัพย์ระดับโลก ชายหนุ่มผู้เย็นชา และเกลียดชังความอ่อนแอ ทว่าเขากลับทรมานจากโรคนอนไม่หลับเรื้อรังที่ไม่มีหมอคนไหนรักษาได้ ค่ำคืนแรกที่เขาลากเธอลงสู่เตียงกว้าง ความตั้งใจที่จะย่ำยีกลับกลายเป็นกลิ่นกายของมนต์พัศจ์ ขณะเดียวกันก็มอบความผ่อนคลายอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน อคินเปลี่ยนจากซาตานร้ายกลายเป็นคนคลั่งรักสายเปย์ ทว่าเขายังคงปากแข็งและกักขังเธอไว้ด้วยพันธนาการแห่งตัณหา ทุกครั้งที่ร่างกายหลอมรวมกัน ความร้อนแรงของบทรักผสมผสานกับความลับของตระกูลอคินที่กำลังถูกเปิดโปง ศัตรูรอบด้านเริ่มคืบคลานเข้าหาแม่มดขาวเพื่อใช้เธอเป็นเครื่องมือทำลายเขา อคินจึงต้องร้ายกับคนทั้งโลกเพื่อปกป้อง ‘ยารักษา’ เพียงสิ่งเดียวของชีวิต เขาพร้อมทุ่มเทเงินทองและอำนาจทั้งหมดที่มี เพื่อตีตราจองและกักขังเธอไว้ในกรงทองแห่งความปรารถนาตลอดไป
Read
Chapter: ตอนที่ 50 คนที่ทุกคนกลัว
บ้านริมทะเลตกอยู่ในความเงียบ ... หลังจากการมาถึงของภีมภัทร ไม่มีใครพูดอะไรอยู่พักใหญ่ ... พิมพ์พลอยยังนั่งอยู่ข้างพ่อ ... มือของเธอจับมือเขาเอาไว้แน่น ราวกับกลัวว่า หากปล่อยมือ เขาจะหายไปอีกครั้ง ... ภีมภัทรมองลูกสาว ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรัก ... ตลอดยี่สิบห้าปี สิ่งเดียวที่เขาเสียใจ คือการไม่ได้เห็นเธอเติบโต ... “พ่อขอโทษ” ... “อย่าพูดแบบนั้น” พิมพ์พลอยส่ายหน้า ... น้ำตาคลออีกครั้ง ... “หนูเจอพ่อแล้ว” ... “แค่นี้ก็พอแล้ว” ... ภีมภัทรยิ้ม ... ก่อนลูบศีรษะลูกสาวเบา ๆ ... ภาพนั้น ทำให้แม้แต่คิรากรยังรู้สึกอบอุ่น ... แต่ความสงบอยู่ได้ไม่นาน ... เพราะชายชราที่มาพร้อมภีมภัทร ยังคงยืนอยู่กลางห้อง ... ไม่มีใครรู้จักเขา ... ไม่มีใครเคยเห็น ... แต่ทุกคนสัมผัสได้ถึงแรงกดดันประหลาด ... แม้แต่คีรัน ก็ยังจับตามองเขาไม่วางตา ... “คุณเป็นใคร” คิรากรถามตรง ๆ ... ชายชราหัวเราะเบา ๆ ... “ผ่านมาเกือบสามสิบปี” ... “จนไม่มีใครจำฉันได้แล้วสินะ” ... เขาถอดแว่นออกช้า ๆ ... ก่อนหันไปมองอัครินทร์ ... “แต่แกน่าจะจำฉันได้” ... อัครินทร์ตัวแข็ง
Last Updated: 2026-07-29
Chapter: ตอนที่ 48 เด็กหญิงหมายเลข H-8
“ในที่สุด...” “ฉันก็ได้เจอพี่สักที” ... เสียงของหญิงสาวดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ ... ทุกสายตาจับจ้องไปที่เธอ ... โดยเฉพาะพิมพ์พลอย ... เพราะผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้า เหมือนเธอจนแทบแยกไม่ออก ... ดวงตา รูปหน้า รอยยิ้ม ... ทุกอย่างคล้ายกันราวกับฝาแฝด ... แต่สิ่งที่ต่างออกไป คือแววตา ... หากพิมพ์พลอยเปรียบเหมือนแสงแดดอ่อน ๆ ... หญิงสาวคนนี้ ก็คือท้องฟ้าหลังพายุ ... เต็มไปด้วยความเจ็บปวด ... เต็มไปด้วยรอยแผล ... “เธอคือ H-8?” พิมพ์พลอยถามเบา ๆ ... หญิงสาวพยักหน้า ... ก่อนยิ้มทั้งน้ำตา ... “ใช่” ... “ฉันชื่อ...แพรวา” ... เป็นครั้งแรก ที่หมายเลข H-8 มีชื่อ ... มีตัวตน ... ไม่ใช่แค่รหัสในเอกสารอีกต่อไป ... พิมพ์พลอยมองเธอนิ่ง ... หัวใจสับสนไปหมด ... เพราะลึก ๆ แล้ว เธอรู้สึกผูกพันกับผู้หญิงคนนี้อย่างประหลาด ... ทั้งที่เพิ่งพบกันครั้งแรก ... “เธอเรียกฉันว่าพี่” ... “เพราะฉันเรียกแบบนั้นมาตลอด” แพรวาตอบ ... “ตั้งแต่จำความได้” ... “...” ... “ฉันรู้ว่ามีพี่อยู่คนหนึ่ง” ... “คนที่โชคดีกว่าฉัน” ... คำพูดนั้น ทำให้พิมพ์พลอยเจ็บในอก
Last Updated: 2026-07-28
Chapter: ตอนที่ 47 หลานสาวของตา
“ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ” “หลานสาวของตา” ... คำพูดของอัครินทร์ ทำให้ทั้งห้องเงียบสนิท ... พิมพ์พลอยยังคงยืนอยู่ในอ้อมกอดของอรพรรณ ... แต่หัวใจกลับเต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆ ... “หลานสาว?” เธอทวนเบา ๆ ... “หมายความว่ายังไง” ... อัครินทร์ยิ้ม ... รอยยิ้มสงบนิ่ง เหมือนชายชราธรรมดาคนหนึ่ง ... แต่ดวงตาคู่นั้น กลับเต็มไปด้วยบางสิ่งที่อ่านไม่ออก ... “หมายความตามนั้น” ... “ลูกเป็นหลานสาวของตา” ... “ไม่จริง” คิรากรก้าวออกมา ... ยืนขวางหน้าพิมพ์พลอยทันที ... “อย่าเล่นเกมคำพูด” ... อัครินทร์หัวเราะเบา ๆ ... “ยังใจร้อนเหมือนเดิม” ... “คุณรู้จักผม?” ... “รู้จักตั้งแต่ก่อนเธอเกิดเสียอีก” ... คิรากรขมวดคิ้ว ... ความรู้สึกไม่ดีเริ่มชัดเจนขึ้น ... เพราะชายคนนี้ เหมือนจะรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับทุกคน ... “ถ้าคุณเป็นปู่ของพลอย” คีรันพูดขึ้น ... “งั้นคุณก็เป็นปู่ของผมด้วย” ... ทุกคนหันไปมองทันที ... อัครินทร์ยิ้มกว้างขึ้น ... “ในที่สุด” ... “หลานชายคนโปรดของตาก็ฉลาดขึ้น” ... หัวใจของพิมพ์พลอยกระตุก ... เธอหันไปมองคีรัน ... จากนั้นมองอัครินทร์ ... ก่อ
Last Updated: 2026-07-24
Chapter: ตอนที่ 46 เงาสะท้อนของพิมพ์พลอย
“H-8” ... ชื่อเพียงชื่อเดียว ทำให้บรรยากาศภายในรถเงียบสนิท ... พิมพ์พลอยรู้สึกเหมือนหัวใจถูกบีบแน่น ... ผู้หญิงที่อยู่ในรูปถ่าย ผู้หญิงที่มีใบหน้าคล้ายเธอ ... ตอนนี้ปรากฏตัวแล้ว ... และพาตัวคิรภพหายไป ... “โรงพยาบาลว่าไงอีก” คิรากรถาม ... ธนกฤตเลื่อนอ่านข้อความบนหน้าจอ ... “กล้องจับภาพได้ไม่ชัด” ... “แต่เจ้าหน้าที่คนหนึ่งยืนยันว่า” ... “ผู้หญิงคนนั้นเรียกชื่อคิรภพ” ... “เรียกว่ายังไง” พิมพ์พลอยถาม ... ธนกฤตเงยหน้าขึ้น ก่อนตอบ ... “เรียกว่าพ่อ” ... รถทั้งคันเงียบกริบ ... หัวใจของพิมพ์พลอยกระตุกแรง ... “เป็นไปไม่ได้” เธอพึมพำ ... แต่ลึก ๆ แล้ว เธอรู้ว่ามันเป็นไปได้ ... ถ้าโครงการ Hope สร้างเด็กหลายคน ... ถ้าภีมภัทรและอรพรรณเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ ... H-8 อาจมีความเชื่อมโยงกับครอบครัวของเธอ มากกว่าที่คิด ... “เราต้องหาคิรภพให้เจอ” ... คิรากรพยักหน้า ... “แต่ตอนนี้บ้านริมทะเลสำคัญกว่า” ... “เพราะคำตอบทั้งหมดอยู่ที่นั่น” ... พิมพ์พลอยมองออกไปนอกหน้าต่าง ... ถนนทอดยาวท่ามกลางความมืด ... เหมือนเส้นทางที่กำลังพาเธอเข้าใกล้อดีตมากขึ้
Last Updated: 2026-07-21
Chapter: ตอนที่ 45 บ้านที่รอการกลับมา
“เธอคือผลงานชิ้นเอกของฉัน” ... คำพูดนั้นยังคงดังก้องอยู่ในหัวของอรพรรณ ... หญิงวัยกลางคนกำมือแน่น ... ตลอดยี่สิบห้าปีที่ผ่านมา เธอพยายามหนีจากผู้ชายคนนี้ ... หนีจากอดีต หนีจากความผิดพลาด ... แต่สุดท้าย ทุกอย่างก็ย้อนกลับมาที่เดิม ... “คุณสัญญาแล้ว” อรพรรณพูดเสียงสั่น ... “ว่าจะไม่ยุ่งกับพลอย” ... ชายชรายิ้มบาง ๆ ... รอยยิ้มนั้นไม่ได้มีความอบอุ่นเลยแม้แต่น้อย ... “ฉันเคยสัญญาหลายอย่าง” ... “แต่โลกนี้ไม่ได้เดินตามคำสัญญา” ... “...” ... “มันเดินตามผลลัพธ์” ... อรพรรณหน้าซีด ... เพราะเธอรู้ดี ว่าผู้ชายคนนี้พร้อมทำทุกอย่าง เพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ ... แม้จะต้องแลกด้วยชีวิตของใครก็ตาม ... ในเวลาเดียวกัน ... สถานีรถไฟเก่า ... พิมพ์พลอยยังคงจ้องรูปของเด็กหญิง H-8 ... หัวใจของเธอหนักอึ้ง ... “เธอหน้าคล้ายฉันมาก” ... คิรากรพยักหน้า ... “เหมือนเกินไป” ... “คุณคิดว่าเธอยังมีชีวิตอยู่ไหม” ... ไม่มีใครตอบ ... เพราะคำตอบนั้นน่ากลัวเกินไป ... ทันใดนั้น คีรันก็หยิบรูปขึ้นมาดู ... สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย ... “ผมเคยเห็นเด็กคนนี้” .
Last Updated: 2026-07-20
Chapter: ตอนที่ 44 เลือดเดียวกัน
“ชื่อของคนที่อยู่ในเอกสาร...” “คือนามสกุลเดียวกับคุณ” ... คำพูดของคิรากรทำให้บรรยากาศในห้องเย็นเฉียบ ... สายตาทุกคู่หันไปมองคีรันทันที ... แม้แต่พิมพ์พลอยเอง ก็ยังรู้สึกเหมือนหัวใจถูกบีบรัด ... เพราะหากสิ่งที่อยู่ในซองสีดำเกี่ยวข้องกับครอบครัวของคีรัน นั่นหมายความว่า ศัตรูตัวจริงอาจอยู่ใกล้กว่าที่คิด ... คีรันยืนนิ่ง ... ใบหน้าหล่อเหลาไร้อารมณ์ ... “เปิดอ่านให้จบสิ” เขาพูดขึ้นเบา ๆ ... “คุณไม่ตกใจเลยเหรอ” คิรากรถาม ... “ผมตกใจ” ... “แต่ไม่แปลกใจ” ... คำตอบนั้นทำให้ทุกคนชะงัก ... “หมายความว่าไง” ... คีรันถอนหายใจ ก่อนมองไปยังซองเอกสาร ... “เพราะผมสงสัยเรื่องนี้มานานแล้ว” ... “คุณรู้อะไร” ... “ไม่มากพอ” ... ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอ ... “แต่พอจะรู้ว่าพ่อผมไม่ได้เป็นคนที่มีอำนาจที่สุด” ... ห้องทั้งห้องเงียบลง ... ตลอดเวลาที่ผ่านมา ทุกคนคิดว่ากฤตภพคือผู้ควบคุมทุกอย่าง ... แต่ความจริง เขาอาจเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งเท่านั้น ... คิรากรเปิดเอกสารต่อ ... หน้าแรกมีรายชื่อบุคคลหลายคน ... นักการเมือง นักธุรกิจ นายทุน ... และเจ้าหน้าที่ระดับสูง
Last Updated: 2026-07-17
หนีรักมาเฟียไปเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว

หนีรักมาเฟียไปเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว

พิมพ์ชนก หญิงสาวธรรมดาที่ถูกบังคับให้แต่งงานกับ ภาคิน ทายาทมาเฟียหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลตามข้อตกลงทางธุรกิจของสองตระกูล สำหรับภาคิน การแต่งงานครั้งนี้เป็นเพียงหน้าที่ เขาไม่เคยคิดมอบหัวใจให้ผู้หญิงที่พ่อเลือกไว้ แต่สำหรับพิมพ์ชนก เธอกลับเผลอรักผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีหมดหัวใจ หลังใช้ชีวิตคู่ด้วยความเจ็บปวด เธอได้ยินความจริงว่าเขามีผู้หญิงอีกคนอยู่ในหัวใจมาตลอด คืนเดียวกันนั้น เธอค้นพบว่าตัวเองกำลังตั้งครรภ์ พิมพ์ชนกจึงเลือกหนีไปพร้อมลูกในท้อง ห้าปีผ่านไป ภาคินกลายเป็นมาเฟียผู้ทรงอำนาจที่สุดของตระกูล แต่สิ่งที่เขาไม่เคยลืมคือภรรยาที่หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย โชคชะตาพาให้ทั้งสองกลับมาพบกันอีกครั้ง พร้อมเด็กชายตัวน้อยที่มีดวงตาเหมือนเขาไม่มีผิด จากการตามหาความจริง กลายเป็นการตามง้อภรรยา จากผู้ชายที่ไม่เคยรัก กลับกลายเป็นคนที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อขอให้เธอกลับมา แต่บาดแผลในอดีตไม่ได้หายไปง่าย ๆ และศัตรูของตระกูลภาคินก็กำลังจ้องทำร้ายคนสำคัญที่สุดในชีวิตเขา เมื่อความรัก ความแค้น และอำนาจเข้ามาเกี่ยวข้อง ภาคินจะรักษาครอบครัวของตัวเองเอาไว้ได้หรือไม่
Read
Chapter: ตอนที่ 43 ข่าวดีที่ทำให้ทั้งบ้านแตกตื่น
หลังจากคืนนั้น ที่ภาคินเผลอหลุดปากยอมรับว่า ตัวเองอาจต้องเตรียมใจเป็นพ่อของ "เจ้าหญิงตัวน้อย" ชีวิตในบ้านศิริกุลก็ยังดำเนินไปตามปกติ ลูกชายตัวน้อยอายุเกือบขวบครึ่ง กำลังอยู่ในวัยซน ชนิดที่ทำให้คนเป็นพ่อวิ่งตามทั้งวัน เช้าวันหนึ่ง พิมพ์ชนกนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร ก่อนจะผลักจานข้าวออกห่าง สีหน้าไม่ค่อยดีนัก "ไม่กินเหรอ" ภาคินถาม หญิงสาวส่ายหน้า "ไม่ค่อยหิว" "..." "ไม่สบายหรือเปล่า" "ไม่รู้เหมือนกัน" เธอตอบตามตรง เพราะช่วงหลายวันมานี้ รู้สึกแปลก ๆ เหนื่อยง่าย ง่วงบ่อย และคลื่นไส้เป็นระยะ ภาคินขมวดคิ้วทันที "ไปหาหมอไหม" "ยังไม่เป็นอะไรขนาดนั้น" "..." "พักผ่อนเดี๋ยวก็ดีขึ้น" แต่คนเป็นสามีกลับไม่สบายใจ เลยแม้แต่น้อย วันต่อมา อาการยังไม่ดีขึ้น แถมพิมพ์ชนกยังอาเจียนตั้งแต่เช้า จนภาคินเริ่มเดินวนไปมา เหมือนวันที่เธอใกล้คลอดลูกคนแรก "คุณ" หญิงสาวเรียก "ครับ" "หยุดเดินก่อน" "..." "ฉันเวียนหัว" ภาคินรีบนั่งลงทันที เหมือนนักเรียนถูกครูดุ ขณะเดียวกัน คุณหญิงวรรณาที่มาเยี่ยมหลาน กำลังมองลูกสะใภ้ด้วยสายตาครุ่นคิด ก่อนจะยิ้มมุมปาก "พิมพ์" "คะ" "ประจำเดือนม
Last Updated: 2026-07-29
Chapter: ตอนที่ 42 เมื่อคุณแม่อยากมีลูกสาว
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว จากเด็กน้อยแรกเกิด ตอนนี้ลูกชายของภาคินและพิมพ์ชนกอายุได้เกือบหนึ่งขวบแล้ว ทั้งบ้านเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ และเสียงวิ่งวุ่นของเจ้าตัวเล็ก ที่เริ่มเดินได้อย่างคล่องแคล่ว จนคนเป็นพ่อต้องวิ่งตามทั้งวัน "อย่าวิ่งครับ" ภาคินพูดเป็นรอบที่ร้อยของวัน ขณะวิ่งตามลูกชายที่กำลังหัวเราะคิกคัก ทั่วห้องนั่งเล่น "หยุดก่อน" "..." "ลูก" "..." "พ่อขอร้อง" แต่แน่นอน เด็กวัยขวบเศษไม่สนใจคำขอร้องใด ๆ เจ้าตัวเล็กกลับหัวเราะชอบใจ แล้ววิ่งหนีต่อ พิมพ์ชนกที่นั่งดูอยู่บนโซฟา หลุดหัวเราะออกมา "เหนื่อยไหมคะ" ภาคินถอนหายใจ ก่อนอุ้มลูกขึ้นมาในที่สุด "มาก" "..." "นี่แค่คนเดียว" คำพูดนั้น ทำให้รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏบนใบหน้าของภรรยา ทันที คืนนั้น หลังจากลูกหลับสนิท ทั้งคู่นั่งดูโทรทัศน์อยู่ในห้องนอน พิมพ์ชนกซบไหล่สามี ก่อนพูดขึ้นลอย ๆ "เด็กผู้หญิงน่ารักเนอะ" ภาคินพยักหน้า โดยไม่ได้คิดอะไร "อืม" "..." "น่ารัก" หญิงสาวยิ้ม ก่อนพูดต่อ "ฉันอยากได้ลูกสาว" ความเงียบเกิดขึ้นทันที สามวินาที ห้าวินาที สิบวินาที ภาคินค่อย ๆ หันมามอง เหมือนเพิ่งได้ยินอะไรแปลก
Last Updated: 2026-07-28
Chapter: ตอนที่ 41 หวงเมียหรือหวงลูก
หลังจากมีลูก พิมพ์ชนกค้นพบความจริงข้อหนึ่ง ที่ไม่เคยมีใครบอกเธอมาก่อน นั่นคือ... สามีของเธอ ติดลูกหนักมาก หนักชนิดที่เรียกว่า หนักเกินไป เช้าวันหนึ่ง พิมพ์ชนกตื่นขึ้นมา ก่อนจะพบว่าที่นอนข้าง ๆ ว่างเปล่า เธอขยี้ตา แล้วมองนาฬิกา หกโมงเช้า หญิงสาวลุกจากเตียง ก่อนเดินออกจากห้อง แล้วก็พบภาพคุ้นตา ภาคินกำลังนั่งอยู่ในห้องเด็ก อุ้มลูกชายตัวน้อย พร้อมคุยกันเป็นเรื่องเป็นราว "วันนี้เราจะทำอะไรกันดีครับ" "..." "ไปเดินเล่นดีไหม" "..." "หรือจะเล่นกับพ่อ" เด็กน้อยส่งเสียงอ้อแอ้ เหมือนกำลังตอบกลับ ส่วนภาคินพยักหน้าอย่างจริงจัง "เอาตามนั้น" พิมพ์ชนกยืนมอง ก่อนหลุดหัวเราะออกมา "คุณคุยกับลูกอีกแล้วเหรอ" ภาคินเงยหน้าขึ้น ก่อนยิ้ม "เขาตอบ" "..." "ลูกอายุเดือนเดียว" "แต่เขาเข้าใจ" หญิงสาวส่ายหน้า ก่อนเดินเข้าไปหอมแก้มลูก แล้วหันไปมองสามี "แล้วคุณกินข้าวหรือยัง" ภาคินชะงัก "..." "ยัง" "ฉันว่าแล้ว" ตลอดหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา ชีวิตของภาคินมีอยู่สามอย่าง ลูก ลูก และลูก จนบางครั้ง พิมพ์ชนกยังรู้สึกเหมือนตัวเองตกอันดับ ช่วงบ่าย พิมพ์ชนกนั่งอ่านหนังสืออยู่ในสว
Last Updated: 2026-07-24
Chapter: ตอนที่ 40 ลูกชายคนแรกของตระกูล
หนึ่งเดือนหลังจากลูกชายตัวน้อยลืมตาดูโลก คฤหาสน์ศิริกุลก็กลับมาคึกคักอีกครั้ง เพราะวันนี้ คือวันจัดงานต้อนรับทายาทคนแรกของตระกูลอย่างเป็นทางการ งานถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ สมฐานะของภาคิน แต่ยังคงความอบอุ่น ตามความต้องการของพิมพ์ชนก ตั้งแต่เช้า แขกคนสำคัญทยอยเดินทางมาถึง ทั้งนักธุรกิจ หุ้นส่วน ญาติผู้ใหญ่ และเพื่อนสนิทของครอบครัว ทุกคนต่างอยากเห็น เจ้าตัวเล็กที่ทำให้เจ้าพ่อมาเฟียผู้เย็นชา กลายเป็นคุณพ่อสายละมุน ภายในเวลาไม่กี่เดือน "ขออุ้มหน่อยได้ไหมคะ" คุณป้าคนหนึ่งยิ้มเอ็นดู พร้อมยื่นมือมาหาหลานตัวน้อย แต่ก่อนที่พิมพ์ชนกจะตอบ ภาคินกลับพูดขึ้นก่อน "เพิ่งกินนมครับ" "..." "กำลังจะหลับ" "..." "ไว้คราวหน้านะครับ" คุณป้ากะพริบตาปริบ ๆ ก่อนหันไปมองพิมพ์ชนก หญิงสาวได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ เพราะนี่คือคนที่สามแล้ว ที่โดนปฏิเสธ "คุณ" พิมพ์ชนกกระซิบ เมื่อเดินออกมามุมเงียบ ๆ "คะ" "คุณหวงลูกเกินไปหรือเปล่า" ภาคินขมวดคิ้วทันที "ไม่นะ" "..." "ผมปกติ" หญิงสาวหัวเราะ "ถ้าปกติ" "..." "เมื่อกี้คุณคงไม่กันญาติฉันออกห่างลูกสามเมตร" ภาคินเงียบไป ก่อนตอบหน้าตาย "เขาใส่
Last Updated: 2026-07-21
Chapter: ตอนที่ 39 วันที่ลูกเลือกเกิด
ตอนที่ 41 คุณพ่อสายหวงลูก สามวันหลังจากลูกชายลืมตาดูโลก ห้องพักฟื้นพิเศษของโรงพยาบาล เต็มไปด้วยบรรยากาศอบอุ่น และความวุ่นวายเล็ก ๆ ที่เกิดจากผู้ชายคนหนึ่ง ชื่อภาคิน "เบา ๆ ครับ" พยาบาลหัวเราะเบา ๆ ขณะมองเจ้าพ่อมาเฟียผู้ขึ้นชื่อเรื่องความโหด กำลังอุ้มลูกชายตัวน้อย ด้วยสีหน้าจริงจังราวกับกำลังถือระเบิด "แบบนี้ใช่ไหมครับ" "ใช่ค่ะ" "แน่ใจนะครับ" "..." "ลูกจะไม่ตกใช่ไหม" พยาบาลหลุดหัวเราะ ส่วนพิมพ์ชนกที่นั่งอยู่บนเตียง ถึงกับยกมือปิดหน้า อย่างเอ็นดู ตั้งแต่ลูกเกิด ภาคินแทบไม่ยอมวางลูกเลย อุ้มเช้า อุ้มสาย อุ้มบ่าย อุ้มเย็น จนพิมพ์ชนกเริ่มสงสัย ว่าใครกันแน่ที่ติดใคร "คุณคะ" เธอเรียก "หืม" "ส่งลูกมาให้ฉันบ้าง" ภาคินก้มมองเด็กน้อยในอ้อมแขน ก่อนตอบ "เขาหลับอยู่" "..." "ฉันจะอุ้มต่อ" พิมพ์ชนกหัวเราะทันที "ฉันเป็นแม่นะ" "ผมเป็นพ่อ" "..." "สิทธิ์เท่ากัน" หญิงสาวแพ้ราบคาบ หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ครอบครัวศิริกุลกลับมาที่คฤหาสน์ ทุกอย่างถูกเตรียมไว้พร้อม ห้องเด็กอ่อน ของเล่น เสื้อผ้า และอุปกรณ์ต่าง ๆ ครบถ้วนจนเหมือนร้านขายของเด็ก "นี่คุณซื้อเพิ่มอีกแล้วเ
Last Updated: 2026-07-20
Chapter: ตอนที่ 38 กระสุนสุดท้าย
"ภาคิน! ระวัง!" เสียงตะโกนของชลธีดังลั่นโกดัง ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก เร็วเกินกว่าสมองจะประมวลผล ภาคินหันกลับไปตามสัญชาตญาณ และเห็นวิทยากำลังยกอาวุธขึ้น ปลายกระบอกเล็งมาทางเขาและพิมพ์ชนก ตรงกลางระหว่างคนทั้งสอง ปัง! เสียงดังสนั่นก้องไปทั่วโกดัง พิมพ์ชนกกรีดร้องทันที "ภาคิน!" ร่างสูงของสามีโผเข้ามาบังเธอโดยไม่ลังเล สองแขนโอบร่างเธอเอาไว้ แน่นราวกับโล่ป้องกัน เวลาทุกอย่างเหมือนหยุดนิ่ง หนึ่งวินาที สองวินาที สามวินาที ไม่มีใครพูดอะไร "ภาคิน!" พิมพ์ชนกรีบจับใบหน้าของเขา น้ำตาไหลพราก "คุณเป็นอะไรไหม" ชายหนุ่มกะพริบตา ก่อนมองตัวเอง แล้วมองเธอ ไม่มีเลือด ไม่มีบาดแผล เขาปลอดภัย เธอก็ปลอดภัย ลูกก็ปลอดภัย แต่แล้ว... เสียงครางเบา ๆ ดังขึ้นจากด้านหลัง ทุกคนหันไปพร้อมกัน และต้องชะงัก ชลธีนอนอยู่บนพื้น มือกุมหัวไหล่ข้างซ้าย เลือดสีแดงสดไหลทะลักออกมา "ชล!" ภาคินรีบวิ่งเข้าไปหา เพื่อนสนิทยิ้มแห้ง ๆ แม้ใบหน้าจะซีดลงเรื่อย ๆ "โคตรเจ็บเลยว่ะ" ภาคินกัดฟันแน่น ดวงตาแดงก่ำ เพราะในจังหวะสุดท้าย ชลธีพุ่งเข้ามาผลักวิ
Last Updated: 2026-07-17
"Bad Bond: พันธะร้ายนายวิศวะ"

"Bad Bond: พันธะร้ายนายวิศวะ"

"เมื่อพันธะที่เขาหยิบยื่นให้มีเพียงความเกลียดชังและการตีตรา... เธอจะหนีพ้นเงื้อมมือวิศวกรไร้หัวใจคนนี้ได้อย่างไร ในเมื่อยิ่งหนี เขายิ่งรัดรั้งด้วยพันธะร้ายที่ยากจะตัดขาด"
Read
Chapter: ตอนที่ 9: ปิดบัญชีเลือด
บรรยากาศภายในมหาวิทยาลัยช่วงค่ำคืนที่ควรจะเงียบสงัด กลับเต็มไปด้วยรังสีของความกดดัน ลานเกียร์ที่เคยเป็นสัญลักษณ์ของศักดิ์ศรี บัดนี้ถูกใช้เป็นกระดานหมากสุดท้ายในการกวาดล้าง ‘มาเฟียวิศวะ’ ที่ซ่อนตัวอยู่ภายใต้คราบวิชาการมานานนับทศวรรษอัคคีรู้ดีว่า ‘ศาสตราจารย์เกรียงไกร’ ไม่ใช่เหยื่อที่จะจัดการได้ง่ายๆ เขาจึงใช้ตัวเองและเมลดาเป็นเหยื่อล่อ โดยนัดหมายส่งมอบ ‘หลักฐานต้นฉบับ’ ที่บ้านพักรับรองในเขตพื้นที่วิจัยหลังมหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นจุดอับสายตาและอยู่นอกเหนือการดูแลของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทั่วไป"นิก ภีม... ประจำจุดหรือยัง?" อัคคีกระซิบผ่านไมค์จิ๋วที่ติดอยู่ใต้ปกเสื้อช็อป"เรียบร้อย... กล้องวงจรปิดทุกตัวในรัศมี 500 เมตรอยู่ในมือพวกกูแล้ว" นิกตอบกลับมาจากศูนย์บัญชาการเคลื่อนที่ "แต่อัคคี... พวกมันขนคนมาเยอะกว่าที่คิดนะเว้ย มีพวกเด็กช็อปสายมืดจากสถาบันอื่นมาสมทบด้วย มึงต้องระวังตัว!"อัคคีหันไปมองเมลดาที่ยืนอยู่ข้างๆ เขาจับมือเธอแน่น "เมล... ไม่ต้องกลัวนะ ครั้งนี้พี่จะไม่ยอมให้ใครพรากเมลไปได้อีก"เมื่อก้าวเข้าสู่บ้านพักรับรอง ศาสตราจารย์เกรียงไกรนั่งรออยู่พร้อมชายชุดดำนับสิบ แววตาที่เคยดู
Last Updated: 2026-05-12
Chapter: ตอนที่ 8: เงาอดีตที่หวนคืน
ความสงบสุขมักเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ก่อนที่พายุลูกใหม่จะมาถึง หลังจากเหตุการณ์ที่ลานเกียร์ อัคคีและเมลดาเริ่มเรียนรู้ที่จะใช้ชีวิตคู่แบบคนรักปกติ ทว่าในบ่ายวันหนึ่งขณะที่ทั้งคู่กำลังนั่งอยู่ในห้องสมุดกลาง เสียงโทรศัพท์ของเมลดาก็สั่นครืดคราดด้วยเบอร์แปลกจากต่างประเทศ ทันทีที่เธอกดรับ เสียงปลายสายที่สั่นเครือแต่คุ้นเคยก็ทำให้หัวใจของเธอเกือบหยุดเต้น"เมลดา... พ่อเองนะลูก พ่อกลับมาแล้ว"รถยนต์ของอัคคีเลี้ยวเข้ามาจอดหน้าบ้านพักตากอากาศไม้เก่าแก่แถบชานเมือง สภาพของมันทรุดโทรมจนแทบจำไม่ได้ว่าเป็นที่ดินราคาแพงของตระกูลเกียรติวรโชติ สีไม้ที่เคยนวลตาบัดนี้หลุดลอกจนเห็นเนื้อไม้สีเทา กลิ่นดินที่ชื้นแฉะผสมกับกลิ่นสาบของใบไม้แห้งโชยมาเตะจมูกทันทีที่ก้าวเท้าลงจากรถเมื่อเดินเข้าไปข้างใน กลิ่นอับชื้นของกระดาษเอกสารเก่าที่สะสมมานานหลายปีพุ่งเข้าใส่ประสาทสัมผัส มันคือกลิ่นของความล้มละลายและความโดดเดี่ยว บนโต๊ะไม้ที่เต็มไปด้วยฝุ่นมีกองเอกสารเหลืองกรอบวางระเกะระกะ เมลดามองภาพเหล่านั้นด้วยหัวใจที่บีบคั้น จนกระทั่งสายตาไปหยุดอยู่ที่ร่างชายชราซูบผอมซึ่งนั่งอยู่ท่ามกลางเงามืด"เมล... เมลลูกพ่อ"เสียงเรียกแห
Last Updated: 2026-05-12
Chapter: ตอนที่ 7: รอยยิ้มใต้เกียร์
หลังจากมรสุมคดีความของอาทิตย์เริ่มเข้าสู่กระบวนการยุติธรรม ความเงียบสงบที่หาได้ยากก็กลับคืนมาสู่คอนโดหรูอีกครั้ง แต่มันไม่ใช่ความเงียบที่น่าอึดอัดเหมือนเก่า ทว่าเป็นความเงียบที่เต็มไปด้วยความ ‘ประหม่า’ ระหว่างชายหนุ่มผู้เคยร้ายกาจกับหญิงสาวที่เพิ่งเริ่มเปิดใจอัคคียืนจ้องหน้าตัวเองในกระจกห้องน้ำมาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว ผู้ชายที่เคยหยิบแค่เสื้อช็อปมาสวมทับเสื้อยืดแล้วออกจากบ้านได้ในห้านาที บัดนี้กลับกำลังกังวลกับทรงผมและการเลือกน้ำหอม"ไอ้คี... มึงจะตื่นเต้นทำไมวะ แค่พาเมลไปกินข้าว" เขาสบถกับเงาตัวเอง แต่เม็ดเหงื่อที่ซึมตามไรผมกลับฟ้องว่าเขากำลังสติหลุดเขาตัดสินใจหยิบเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตามาสวม พับแขนขึ้นเผยให้เห็นรอยสักรูปเกียร์ที่ดูดุดันแต่สะอาดสะอ้าน เขาจงใจเลือกน้ำหอมกลิ่นที่อ่อนโยนขึ้นกว่าทุกวัน เพื่อไม่ให้มันไปรบกวนกลิ่นแป้งเด็กจางๆ ที่มักจะได้กลิ่นจากตัวเมลดาเสมอขณะเดียวกัน เมลดาก็อยู่ในอาการไม่ต่างกัน เธอเลือกชุดเดรสสีขาวนวลยาวคลุมเข่าที่ดูเรียบง่ายแต่สดใส มือเรียวเอื้อมไปกุม ‘สร้อยเกียร์’ ที่ยังห้อยอยู่ที่คอ เธอตั้งใจจะคืนมันให้เขาในวันนี้ เพราะรู้สึกว่าตอนนี้เธอมั่นคงพอที่จะ
Last Updated: 2026-05-12
Chapter: ตอนที่ 6: อาณาจักรที่ล่มสลาย
บรรยากาศภายในคฤหาสน์ของ ‘อาอาทิตย์’ ในค่ำคืนนี้เงียบสงัดจนน่าขนลุก ทว่าภายใต้ความเงียบนั้นกลับคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นอายของสงครามที่กำลังจะปะทุ อัคคีในชุดสูทสีดำสนิทก้าวเดินเข้าไปในห้องทำงานของอาตัวเองด้วยจังหวะที่มั่นคง แฝงไปด้วยความเดือดดาลที่พยายามกดทับไว้ก่อนหน้านี้ ภายในคอนโดหรูของอัคคีถูกเปลี่ยนสภาพเป็นศูนย์ปฏิบัติการขนาดย่อม ‘นิก’ และ ‘ภีม’ สองเพื่อนสนิทสายวิศวะ นั่งอยู่หน้าจอแล็ปท็อปที่กำลังรันโค้ดเจาะระบบฐานข้อมูลบัญชีบริษัทในเครือของอาทิตย์อย่างบ้าคลั่ง"ไอ้นิก... มึงเจอจุดรั่วของ Firewall หรือยัง?" ภีมถามพลางรัวนิ้วลงบนคีย์บอร์ดจนเหงื่อซึมตามไรผม "ถ้าเราเข้าไม่ถึงบัญชีโอนเงินต่างประเทศวันนี้ ไอ้คีไม่มีทางล้มอาอาทิตย์ได้แน่""แป๊บหนึ่งดิวะ! ไอ้แก่นี่มันจ้างโปรแกรมเมอร์มือดีว่ะ แต่มันพลาดตรงที่ใช้รหัสเดิมๆ ที่เคยตั้งร่วมกับพ่อไอ้อัคคี" นิกสบถ แววตาจ้องมองแถบสถานะที่ค่อยๆ ขยับขึ้น "เรียบร้อย! กูเข้าถึง Folder ลับ 'Project A' แล้ว... ไอ้เชี่ย! นี่มันไม่ใช่แค่โกงนะเว้ย แต่มันคือการวางแผนทำให้พ่อไอ้คีกลายเป็นแพะรับบาปตั้งแต่วันแรก!"ในขณะเดียวกัน ที่เซฟเฮาส์แถบชานเมือง ทีมรุ่นน้องวิ
Last Updated: 2026-05-12
Chapter: ตอนที่ 5: ความจริงใต้หน้ากาก
หลังจากเหตุการณ์ปะทะกับ ‘วินธัย’ บรรยากาศใน Penthouse หรูของอัคคีก็ตึงเครียดจนถึงขีดสุด อัคคีกลายเป็นคนบ้างานและบ้าอำนาจยิ่งกว่าเดิม เขาแทบไม่ปริปากพูดกับเมลดาเกินสามคำ ทว่าทุกสายตาที่มองมากลับเต็มไปด้วยความคาดคั้นและหวงแหน เมลดาถูกกักบริเวณให้อยู่แต่ในห้องพักกว้างขวางที่บัดนี้กลายเป็นกรงขังทองคำอย่างสมบูรณ์บ่ายวันหนึ่งขณะที่อัคคีออกไปคุมงานรับน้อง เมลดาที่กำลังทำความสะอาดห้องเพื่อฆ่าเวลาและความฟุ้งซ่าน สังเกตเห็นลิ้นชักโต๊ะทำงานไม้ตัวหนาถูกแง้มทิ้งไว้เล็กน้อย ราวกับเจ้าของรีบร้อนจนลืมล็อกด้วยความสงสัยและความหวังลึกๆ ว่าจะเจอหลักฐานที่ช่วยให้พ้นจากพันธะนี้ เมลดาจึงถือวิสาสะเปิดมันออก ภายในมีเอกสารทางวิศวกรรมมากมาย แต่ลึกลงไปใต้กองกระดาษเหล่านั้น เธอพบซองสีน้ำตาลเก่าคร่ำคร่าซองหนึ่ง บนหน้าซองเขียนด้วยลายมือที่เธอจำได้ขึ้นใจ... ลายมือของพ่อเธอ"นี่มัน... จดหมายจากคุณพ่อ?"มือเรียวสั่นเทาขณะคลี่กระดาษแผ่นนั้นออก เนื้อความในจดหมายไม่ได้พูดถึงการหนีหนี้อย่างที่อัคคีเข้าใจ แต่มันคือการอ้อนวอน... พ่อของเธอเขียนถึงพ่อของอัคคีก่อนจะหายตัวไปว่าเขากำลังถูก ‘หุ้นส่วนอีกคน’ หักหลังและขโมยเงินบริ
Last Updated: 2026-05-12
Chapter: ตอนที่ 4: เงาที่มองไม่เห็น
ความสัมพันธ์อันกระอักกระอ่วนระหว่างอัคคีและเมลดาภายในคอนโดหรูเริ่มมีรอยร้าวที่แปลกประหลาด อาการไข้ของเมลดาเริ่มทุเลาลงจากการดูแลแบบ ‘ตบหัวแล้วลูบหลัง’ ของชายหนุ่ม ทว่าพายุลูกใหม่กำลังก่อตัวขึ้นที่หน้าคณะบริหารธุรกิจ เมื่อการปรากฏตัวของใครบางคนกำลังจะเขย่าหัวใจที่ด้านชาของเฮดว้ากหนุ่มให้คลั่งยิ่งกว่าเดิมขณะที่เมลดากำลังเดินสะพายกระเป๋าออกมาจากตึกเรียนด้วยใบหน้าที่ยังซีดเซียวเล็กน้อย รถสปอร์ตหรูสีขาวสะอาดตาก็แล่นมาจอดตรงหน้า ชายหนุ่มท่าทางอบอุ่นในชุดนักศึกษาเนี้ยบกริบก้าวลงมาพร้อมรอยยิ้มที่ทำให้สาวๆ แถวนั้นถึงกับเหลียวมอง"เมล! เป็นยังไงบ้าง หายไปสองวัน วินเป็นห่วงแทบแย่ โทรไปก็ไม่รับสายเลย"‘วิน’ หรือ ‘วินธัย’ ทายาทเจ้าของห้างสรรพสินค้าชื่อดัง เพื่อนที่แอบรักเมลดามาตั้งแต่มัธยม เขาคือขั้วตรงข้ามของอัคคีทุกอย่าง ทั้งความใจเย็น อ่อนโยน และความสว่างไสวที่เมลดาโหยหา"วิน... เมลขอโทษที พอดีเมลไม่ค่อยสบายน่ะ" เมลดาฝืนยิ้ม พลางพยายามขยับปกเสื้อปิดรอยเกียร์ที่คอไว้ แต่วินตาไวพอที่จะเห็นสายสร้อยโลหะหนาหนักนั่น"นั่นสร้อยอะไรน่ะเมล? ทำไมมันดูเหมือน..."วินยังพูดไม่จบประโยค เสียงคำรามของเครื่องย
Last Updated: 2026-05-06
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status