Chapter: ตอนที่12 ผู้คนในหมู่บ้านซางจิง(2)17:30น.หน้าบ้าน“น้องหญิง พี่หญิงได้รับข่าวจากผู้ใหญ่บ้านมาว่าน้องหญิงกับสามีจะเอาของฝากไปให้กับทุกคนด้วย พี่หญิงเลยเตรียมเกวียนไว้ให้ด้วย จะได้ไม่ต้องถือให้หนักมือ” พอได้เวลาเดินทาง พี่หญิงอี้เหรินก็รีบเอา เกวียนขนส่งในบ้านออกมาช่วยขนของไปให้ด้วย “ขอบคุณพี่หญิงเจ้าค่ะ ได้พี่หญิงช่วยไว้อีกแล้ว” หลี่ฟางหยุนก็รีบเข้าไปขอบคุณทันที“คนกันเอง นี่สามีพี่หญิงนะ” สามีของพี่หญิงอี้เหรินก็จะไปด้วยเหมือนกัน “ข้า หลี่ฟางหยุนเจ้าค่ะ” เธอรีบแนะนำตัวทันทีเพราะพึ่งได้เจอกัน ส่วนหลี่ฟู่เหยียนเขากำลังขนของขึ้นเกวียน “ข้า จางอี้เทียน ได้ยินเรื่องของแม่นางจาก น้องหญิงอี้เหรินแล้ว เดี๋ยวทุกอย่างมันก็จะดีขึ้นเองนะ” คู่นี้เขาชัดเจนเรื่องความสัมพันธ์กันอยู่แล้วล่ะ “ฟู่เหยียนท่านดูไว้นะ นี่คือตัวอย่าง” หลี่ฟางหยุนรีบไปจับสามีให้มาดูตัวอย่างของการทำตัวเป็นสามีทันที “ขอรับข้าน้อยจะจำไว้ ตอนนี้ขนออกมาหมดแล้วขอรับ” เขาขนมาหมดแล้ว “เดี๋ยวข้าช่วยเข็นไปได้แล้วกันนะ เกวียนนี้มันทำแบบบังคับเฉพาะ หากไม่คุ้นชินก็จะทำให้คว่ำได้” จางอี้เทียนก็ได้อาสาเป็นคนเข็นเกวียนนี
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-12
Chapter: ตอนที่11 ผู้คนในหมู่บ้านซางจิง(1)13:30น.หน้าบ้านพัก “ขอบคุณพี่ชายที่มาส่งเราถึงหน้าประตูบ้านเช่นนี้” ตอนนี้ทั้งคู่ก็เดินทางมาถึงบ้านพักกันแล้ว “คนกันเองนั่นแหละ ท่านทั้งสองก็อย่าลืมไปร่วมประชุมกันด้วยนะ” เขารีบกลับบ้านเพราะมาเตรียมตัวกันนี่แหละ “ไม่ลืมแน่นอน พี่ชายข้าอยากรู้ว่า คนในหมู่บ้านนี้มีกี่คนและกี่หลังคาเรือนหรือ” เธอจะสำรวจประชากรเพื่อวางแผนทำซาลาเปาไปฝากให้ครบทุกคนเลย “หมู่บ้านเราเป็น หมู่บ้านเล็ก มีชาวบ้านอยู่100กว่าคน มี20หลังคาเรือน รวมท่านทั้งสองแล้วด้วย” ตอนนี้ทั้งคู่กลายเป็นส่วนหนึ่งของคนในหมู่ไปแล้วทั้งที่ยังไม่ได้ไปพบเจอผู้คนในหมู่บ้านเลย “ขอบคุณพี่ชาย เราสองสามี ตั้งใจจะเตรียมของฝากเล็กๆน้อยให้ทุกคนด้วย รบกวนพี่ชายบอกผู้ใหญ่บ้านให้ทีนะ” ถ้าไม่แจ้งเดี๋ยวคนจะไม่รู้กัน “ได้ข้าจะบอกให้ ข้าไปก่อนล่ะ” พอเสร็จภารกิจส่งลูกค้า เขาก็เดินทางกลับบ้านตัวเองทันที ในบ้าน ในครัว “ฟู่เหยียน ท่านจะทำอะไรกับเนื้อนนี่หรือ” ตอนนี้ทั้งคู่ได้มาอยู่ในครัวด้วยกันแล้ว ทางหลี่ฟู่เหยียนก็เตรียมตัวทำอาหารชุดใหญ่ทันที “สิ่งนี้ข้าน้อยเรียกว่าลูกชิ้นขอรับ ทำจากเนื้อชิ้นแล้วก็จะปั้นเป็นลูกกลมๆขนาดพอดีคำ แล้ว
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-12
Chapter: ตอนที่10 วางแผนค้าขายจริงจัง (2)11:30น.“ขายถูกไม่พอยังให้เยอะอีก” ตอนนี้ทั้งคู่ได้มาเดินสำรวจของในตลาดกันแล้ว “ของมีคุณภาพด้วยขอรับ” ทั้งคู่กำลังดูร้าน ธัญพืชกัน “เรื่องวัตถุดิบข้าให้ท่านเป็นคนตัดการแล้วกัน ไว้เรามีเเกวียนสำหรับขนของ เราค่อยซื้อแบบถุงใหญ่” เธอให้ สิทธิ์เขาจัดการเรื่องพวกนี้ได้ตามใจเลย “ได้ขอรับ เถ้าแก่ข้าเอา” หลี่ฟู่เหยียนเข้าไปสั่งซื้อของที่ต้องใช้ทันที “ท่านถือไหวหรือไม่ให้ข้าเรียกรถม้าเลยไหมจะได้มีที่เก็บ” หลี่ฟู่เหยียนได้ของมาเยอะเลย พ่อค้าแม่ค้าที่นี่ขายแบบเทขายกันทั้งนั้นเลย “ก็ดีขอรับข้าน้อยก็ไม่คิดว่าเขาจะให้เกินมาขนาดนี้ แถมไม่คิดเพิ่มด้วย”รอบนี้เขาไม่ปฏิเสธหรอกนะ “เดี๋ยวข้าเรียกให้นะ” หลี่ฟางหยุนมองหารถม้าที่ว่างอยู่ทันที พอเจอแล้วเธอก็รีบเรียกไว้ทันที “พี่ชายงานนี้ข้าขอเหมารถม้าของท่านนะ ข้ายังต้องซื้อของเพิ่มอีก” พอเรียกรถม้าได้เธอก็เข้าไปคุยทำข้อตกลงกับคนขับรถม้า “แม่นางซื้อของไปเยอะเช่นนี้ พึ่งย้ายมาใหม่หรือ” คนขับรถม้าก็ได้ทักเรื่องที่ซื้อของเยอะด้วย “พี่ชายช่างใส่ใจยิ่งนัก ข้ากับสามีพึ่งย้ายมาเมื่อวาน อยู่หมู่บ้าน ซางจิง” เธอก็คุยกับคนขับรถม้าด้วยท่าทีที่เป็นม
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-10
Chapter: ตอนที่9 วางแผนค้าขายจริงจัง(1)10:30น.“คุณหนูข้าน้อยกลับมาแล้วรับ ไม่คิดว่าร้านนั้นลูกค้าจะต่อคิวยาวขนาดนี้” หลี่ฟู่เหยียนกลับมาพร้อมกับขนมที่ไปต่อคิวซื้อ “คนต่อคิวยาว แสดงว่าขนมอร่อย ท่านก็มานั่งเถอะ” เธอไม่ได้หงุดหงิดใจที่เขามาช้าหรอกนะ “ได้ยินว่า เซาปิ่ง ร้านนี้อร่อยคนต่อคิวเยอะด้วย คุณหนูจะลองชิมดูก่อนหรือไม่ขอรับ” เขานั่งลงแล้วเอาขนมที่ซื้อมาวางไว้บนโต๊ะ “หอมดีนะ ชิ้นใหญ่ขนาดนี้ข้ากินไม่หมดแน่นอน แบ่งกันนะ” เธอหยิบขึ้นไปดูก่อนจะแบ่งครึ่งหนึ่งให้ หลี่ฟู่เหยียนด้วย “ขอบคุณขอรับ ถ้ากินไม่ไหวก็เก็บไว้กินที่บ้านได้ขอรับ” เขาก็จัดการเก็บขนมที่เหลือเอาไว้ก่อนเดี๋ยวมันจะเย็นเอา “อื้ม~อร่อยจริง ท่านรีบชิมดูสิ” ปรากฏว่าเธอก็ชอบอีกแล้วล่ะ “แป้งแน่นดีนะขอรับ ไม่แปลกใจที่คิวจะยาว” เขาได้กินแล้วก็ยอมรับเรื่องรสชาติเลย “ฟู่เหยียน ข้ามาลองคิดดูแล้ว ข้าอยากเปิดร้านอาหาร แต่ข้าทำไม่เป็นหรอกนะ” พอเธอได้กินอาหารของสามีเธอก็อยากส่งต่อความอร่อยนั่นแหละนะ “หากคุณหนูต้องการเช่นนั้น ข้าน้อยก็จะช่วยในส่วนนี้เองของรับ คุณหนูดูแลหน้าร้าน ดูแลลูกค้าก็น่าจะทำได้ดีกว่าข้าน้อย” ทางเขาก็ไม่ได้ติดขัดอะไรพร้อมสนับสนุนภรรยาต
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-10
Chapter: ตอนที่8 ไปดูหน้าร้านของเรากัน(2)ภายในร้าน“บ้านยังพอมีความต่างจากในภาพตัวอย่าง แต่ร้านไม่มีเลย เล็กแบบนี้จะทำอะไรได้นะ” หน้าร้านของเธอมันขนาดแค่1คูหาเอง “คุณหนูข้าน้อยจำได้ว่า โฉดนของร้านข้า มีพื้นที่มากกว่าตัวร้านใช่หรือไม่ขอรับ” เขาก็พอจะดูออกบ้างแหละนะ “ใช่มีเนื้อที่รอบๆร้านด้วย อันนี้ก็ถือว่าดีอยู่ อย่างน้อยเราก็พอจะขยายออกไปอีกหน่อยได้ หากเรามีทุนแล้วค่อยวางแผนทำเรื่องขยาย ก็ขยายเท่าพื้นที่ที่มีนั่นแหละ” ถึงตัวร้านจะเล็กไปหน่อย แต่หากบวกเนื้อที่รอบๆแล้ว ถ้าได้ขยายร้านอีกหน่อยก็ใช้เป็นร้านอาหารขนาดเล็กได้ “พวกท่านย้ายมาใหม่กันหรือ” แล้วก็มีคนผ่านมาทักทายทั้งคู่ด้วย“ใช่แล้วเจ้าค่ะพี่ชาย นี่เป็นพื้นที่ร้านค้าของเราเจ้าค่ะ” หลี่ฟางหยุนเห็นว่าชายคนนั้นดูเป็นมิตรดีก็เลยคุยกับเขาด้วย “ยังไม่มีของสินะ ร้านข้าทำงานไม้ มีโต๊ะที่เหลือส่งอยู่ แม่นางสนใจไหม” ในห้องนี้มันไม่มีของอะไรเลย มีแค่ห้องเปล่าเท่านั้น “ฟู่เหยียน ท่านไปดูกับพี่ชายท่านนี้หน่อยนะ ถ้ามีโต๊ะก็เอามาไว้นั่งคุยงานกัน” เธอก็ส่งงานต่อให้สามีทันที “ขอรับคุณหนู ร่านท่านอยู่ไกลหรือไม่” เจ้าตัวก็เข้าไปคุยกับชายคนนั้นทันที “ข้าอยู่ข้างๆนี่เอง มา
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-09
Chapter: ตอนที่7 ไปดูหน้าร้านของเรากัน (1)“ก็ท่านเป็นคุณหนูของข้าน้อยนี่ขอรับ ไม่ว่าจะอยู่ในสถานะใด ข้าน้อยก็จะรับใช้ ปรนนิบัติคุณแบบนี้ต่อไปขอรับ” ทรงนี้มาเปลี่ยนความคิดเขาไม่ได้แล้วล่ะนะ “ เช่นนั้นก็เลิกแทนตัวเองว่าข้าน้อยก่อนเลย ท่านอายุมากกว่าข้าอีกนะ” เธอไม่อยากทำให้เขาดูต่ำต้อยหรอกนะ“ข้าน้อยจะพยายามขอรับ” แล้วเขาก็ชิงหลับตาไปก่อนเลย “ดื้อจริงๆ” เธอแอบจิ้มแขนเขาไปทีหนึ่งก่อนจะนอนตามไป วันต่อมา07:00น.“คุณหนูอาหารเช้าเตรียมพร้อมเสร็จแล้วขอรับ” พอหลี่ฟางหยุนเดินออกจากห้องน้ำมา หลี่ฟู่เหยียนก็รีบเตรียมจัดโต๊ะอาหารเช้าทันที “ฟู่เหยียนนี่อะไรหรือ” มันไม่ได้มีแค่อาหารบนโต๊ะแค่นั้น ยังมีห่อข้าวอีกด้วย “นี่เป็นของมื้อเที่ยงขอรับ ข้าน้อยห่อเตรียมไปด้วย” เขาก็ภูมิใจนำเสนอห่อข้าวของเขามากเลยล่ะ “รอบคอบไว้ก็ดี ทำอะไรกินบ้างเนี่ย” เธอหันไปสนใจอาหารที่อยู่บนโต๊ะ “นี่เป็นบะหมี่ผัดแห้งขอรับ นี่เป็นเครื่องเคียง ผัดผักแล้วก็หมูย่างขอรับ ไว้มื้อเย็นค่อยกินข้าวกันขอรับ” มื้อเช้าจานหลักก็บะหมี่อีกแล้ว “น่ากินมากเลย ท่านก็รีบนั่งสิ แล้วนี่ห่ออะไรอีก” มันมีห่อข้าวสองห่อด้วย “อันนี้จะเอาไปให้ บ้านแม่นางจางด้วยขอรับ เป
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-09
Chapter: ตอนที่41 * จบ* โรงหนังสุดสยิว (3)20:30น.ห้องน้ำชายในห้องน้ำ“อ้ะ! พี่ธันวาคะพี่เป็นอะไรเนี่ย หนังยังไม่ทันจบเลยนะคะ” ตอนนี้เอวาถูกลากเข้ามาในห้องน้ำแล้ว “พี่ทนไม่ไหวแล้วว่ะ พี่ต้องแสดงความเป็นเจ้าของเพื่อสั่งสอนเด็กสมาธิสั้นหน่อย” ธันวายังคงรับบทธงดำต่ออยู่ “พี่ธันวางี่เง่าที่สุดเลยค่ะ” เอวาก็ต่อว่าเขากลับไปเบาได้วันเดี๋ยวคนมาได้ยิน“งี่เง่าแล้วมันยังไง มันเป็นเพราะใครล่ะหืม นั่งลงซิ” เขาจับเอวากดให้นั่งลงตรงชักโครก“รุนแรงจังเลยนะตะ เอวาเจ็ยนะคะ” เธอเอาหน้าเข้าไปซบเป้ากางเกงเขาทันที “ก็เคยบอกไปแล้วนี่ว่าอย่าไปมองคนอื่น” เขาจับหัวเอวากดไว้ด้วย “มันก็แค่มองเองไหมคะ อีกอย่างเอวามองแค่น้องภูผาเองนะคะ” แล้วเธอก็ปลดกางเกงเขาแล้วเอาแท่งเนื้อเขาออกมาอม “มันอีกแล้วหรอหืม~ไหนบอกแค่รู้จักกันไง อยู่นิ่งๆซิ” เขาจับหัวเอวากดไว้ให้อยู่นิ่ง ปากของเธอก็ยังอมของเขาไว้อยู่ “อื้อ~อ้ะ” เขาจับหัวเธอกดคาไว้แล้วเริ่มโยกเอวใส่ปากเธอ เขาทำอยู่แบบนั้นจนเสร็จเลย21:00น.“น้องคะ หนังฉายจบแล้วนะคะ” พอหนังฉายจบแล้วทุกคนก็ทยอยออกจากโรงหนังไป เหลือแค่ภูผาที่ยังหลับอยู่
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-12
Chapter: ตอนที่40 โรงหนังสุดสยิว(2)19:00น.ในโรงหนัง“คนเยอะมากเลยค่ะ แสดงว่าหนังเรื่องนี้ดี” ตอนนี้ทั้งสามได้เข้ามาในโรงกันแล้ว ที่นั่งของธันวากับเอวาก็จะอยู่ติดกัน ส่วนภูผานั่งคนเดียวอยู่ข้างหน้าของทั้งคู่ “เฮ้อ~” ทางภูผาที่ต้องนั่งอยู่ด้านหน้าสุดก็ถอดหายใจใหญ่เลยแต่ก็ต้องเก็บทรงหน่อยเพราะคนเยอะ “ไม่ต้องกลัวนะคะ” เอวาก็ยื่นหน้าไปให้กำลังใจภูผาด้วย “ฮึ่ม~ มากับผัวจะไปคุยกับชายอื่นทำไม” ธันวาก็แสดงความเป็นเจ้าของทันที “ขอโทษค่ะเราแค่คนรู้จักกันเฉยๆค่ะ” เอวารีบหันไปกอดแขนธันวาไว้ทันที “ชิ~กุนอนก็ได้” ภูผาก็ชิงนอนไปก่อนหนังจะเริ่มอีก “เขานอนจริงจังเลยนะคะ” เอวาก็ขยับไปส่องดูภูผาด้วย “แล้วจะไปมองเขาทำไมเล่า แค่คนรู้จักจริงๆหรอหืม” ธันวาก็ออกอาการหึ่งหวงขึ้นมาอีกแล้ว “ไม่ใช่แบบนั้นนะคะ เอวาไม่ได้คิดอะไรเกินเลยไปกว่านั้นเลยนะคะ กินป๊อปคอร์นไหมคะ” เอวารีบหันไปเอาใจธันวาทันที 19:30น.“ว๊าย~ตกใจหมดเลย” พอมาหนังฉายมาถึงจุดเขย่าขวัญก็ทำเอาคนทั้งโรงกรี๊ดสนั่นตกใจกันเลยทีเดียว เอวาก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย “กลัวหรอหืม มาซบพี่ไว้สิ” ธันวายื่นแขนไปคว้า
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-12
Chapter: ตอนที่39 * พิเศษส่งท้าย* โรงหนังสุดสยิว (1)17:30น.ประตูทางเข้ามหาลัย“ภูผาคะ พี่ธันวาชวนไปดูค่ะ จะไปไหมคะ” ระหว่างที่ทั้งคู่กำลังจะเตรียมตัวกลับห้องพัก เอวาก็ได้รับแชตจากธันวามา “หนังโรงหรอครับ ที่ไหนครับ” เขาหันมาให้ความสนใจทันที “อยู่ห้างใกล้ๆนี่แหละค่ะ พี่ธันวาของทุกอย่างไว้แล้ว ตอนนี้เขารออยู่ที่โรงหนังแล้วค่ะ” ทางนั้นไปรอพร้อมเข้าโรงแล้ว “ไแสิครับของฟรี” ภูผาก็จะไปด้วยกันนะงานนี้ “ไปกันเถอะค่ะ พี่ธันวาบอกว่าเป็นรอบ1ทุ่มค่ะ” วันนี้ได้กลับบ้านดึกแน่นอน “รอบทุ่ม1หรอ งั้นเราก็ไปหาอะไรกินกันก่อนสิครับ” แล้วทั้งคู่ก็เดินหน้าไปขึ้นรถเมล์ตรงป้ายรถเมล์ที่อยู่หน้ามหาลัยเพื่อเดินทางไปห้างที่อยู่ไม่ไกลจากคอนโดที่ทั้ง3พักอยู่ บนรถเมล์“หนังที่จะไปดูคือเรื่องอะไรหรอครับพี่เอวา” วันนี้ทั้งคู่ได้ที่นั่งติดกันด้วยไม่ต้องยืนเบียดเสียดกับใคร“หนังผีค่ะ พี่ธันวาบอกว่าดูตัวอย่างแล้วน่าสนใจดี เลยอยากไปดูเรื่องเต็ม” ก็ไปดูหนังผีด้วยกันสามคนเลย “หนังผีเลยหรอ จะนอนหลับไหมเนี่ย” ภูผาก็จะแพ้อะไรแบบนี้สุดๆไปเลยล่ะ“ไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ มีคนดูเป็นเพื่อนเยอะเลย”
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-12
Chapter: ตอนที่38 แซ่บส่งท้ายในร้านค้าครอบครัว(3)“อ้ะๆ เด็กนี่นะ” จะดุเธอก็ไม่กล้าดุหรอกเพราะไม่ใช่คนสายดุ “อ้าส์~พี่เอวาโครตนิ่งเลยครับ สมแล้วที่ร่อนเอวไม่ยั้ง” ตลอดเวลาที่ใช้เจ้าแท่งนั่นเอวาก็ไม่หลุดเลย “โห้~เนียนตาจนพี่จับไม่ได้เลยนะ ต้องโดนแล้วไหมแบบนี้” ธันวาดูเหมือนจะคลั่งขึ้นมาจริงๆแล้ว “อ้ะๆ จะทำอะไรคะหืม~” ถามว่าเอวากลัวไหมก็ไม่เลยเธอตื่นเต้นที่จะสัมผัสเหมือนกัน “มานี่เลยนะ” ธันวากดหัวเอวาลงตรงหน้าตักของเขาก่อนจะลุกขึ้นปลดกางเกง จากนั้นก็จับแท่งเนื้อของเขายัดใส่ปากเอวาทันที “อื้ม~อ้ะ~” รอบนี้เธอไม่ต้องอมเองแล้ว เขาขยับเองของเขาเลย “ฉากหนังโป๊สุดๆอ่ะ” ภูผามองดูธันวาที่ทำทางปากของเอวาในรอบนี้ เขาจับหัวเธอกดไว้พร้อมกับโยกเอวเข้าปากเธอไม่หยุดเลย “อื้อ~อ้ะๆ” ส่วนทางภูผาก็จัดเต็มช่วงล่างเช่นกัน ต่างคนก็ต่างมีอารมณ์กันด้วย “วันนี้มันต้องโดนเอาตูดด้วยนะ เสร็จของไอ่หมาน้อยหันก้นมาหาพี่”วันไหนเขาคลั่งเขาจะทำด้านหลังด้วย “อื้อ~ค่ะ” เธอพยักตอบรับเขากลับไปด้วย ภูผาเห็นแบบนี้ก็เร่งเครื่องใหญ่เลยจะได้เปลี่ยนท่าใหม่ 23:00น.“อ้าส์~เรียบร้อย” พอภูผาเสร็จก็ปล่อยใส่
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-12
Chapter: ตอนที่37 แซ่บส่งท้ายในร้านค้าครอบครัว (2)20:00น.“โอ้โห~ทำงานขยันขันแข็งกันเลยนะ กินอะไรกันหรือยัง” เวลานี้ธันวาได้มาตรวจงานแล้วล่ะ “กินแล้วค่ะ พี่ธันวาพึ่งกลับมาหรอคะ” ตอนนี้ยังไม่มีลูกค้าเข้ามาเพิ่ม “หัวหน้าพาไปเลี้ยงข้าว กลับมาถึงตอนทุ่มครึ่ง อาบน้ำจัดการตัวเสร็จก็ลงมานี่แหละ” เป็นอย่างที่เอวาคาดการณ์ไว้เลย “พี่มาก็ดีแล้ว ก่อนหน้านี้มีลูกค้าแนะนำว่าให้ขายของใช้จิปาถะด้วย พี่คิดว่าไง” ภูผาก็ถือโอกาสมาปรึกษาธันวาด้วย เพราะเขาไม่ได้เก่งการตลาดเนอะ ธันวาทำงานเกี่ยวกับการตลาดด้วยเลยจะมีความรู้ด้านนี้ “ของใช้ จิปาถะหรอก็ดี ยาสีฟันแปรงสีฟันสบู่แชมพู ผ้าอนามัยของผู้หญิงงี้ มันก็มีประโยชน์และมีโอกาสขายได้ แต่ขายแบบเป็นชิ้นเล็กๆน่ะ เน้นใช้ฉุกเฉิน ต้นทุนจะถูกกว่า แล้วก็ขายง่ายด้วย” ธันวาก็แนะนำให้อย่างดีเลยเพราะอยากให้น้องมีรายได้มีเงินเก็บบ้างแหละ ภูผาเขาเป็นคนทำงานเก่งแต่เพราะยังเรียนอยู่ งานก็ต้องทำงานแบบพาร์ทไทม์ พอเขาหยุดจ้างก็ตกงานไป ค่าเทอมก็ต้องจ่ายเอง เงินที่มายืมธันวาก็เอาไปจ่ายค่าเทอมนี่แหละ เงินเก็บที่มีก็หมดไปกับการเรียน ทำรายงานต่างๆบางรายงานก็ต้องใช้เงิน ม มีแต่รายจ่าย รายได้เข้าๆขาดๆ
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-12
Chapter: ตอนที่36 แซ่บส่งท้ายร้านค้าครอบครัว(1) 1อาทิตย์ผ่านไป 18:30น. วันจันทร์ โซนค้าขายในคอนโด ร้านค้ามื้อดึก “ภูผา พี่เอวามาแล้วค่ะ เป็นยังไงบ้างวันนี้ขายได้ได้ไหมคะ” หลังจากที่กลับจากแคมป์ปิ้งกันแล้ว ก็มาเดินเรื่องเปิดร้านค้าเป็นของตัวเองกัน แต่อยู่ในพื้นที่เช่าเล็กๆในคอนโดและ ธันวาเป็นคนลงทุนค่าเช่ากับค่าอุปกรณ์ที่ต้องใช้ให้ส่วนสินค้า ภูผาก็เอาเงินเก็บจากการทำงานก่อนหน้านี้มาใช้เป็นทุน ก็จะขายแค่ส่วนของกินสำหรับสายกินมื้อดึก เป็นร้านสะดวกซื้อเล็กที่มีแต่ของกินเท่านั้น “ก็มีคนเข้าอยู่เรื่อยๆครับ เวลานี้คนกำลังเดินทางกลับกัน ก็ต้องรอดูดึกกว่านี้กันหน่อยครับ” เพราะเขากำหนดช่วงเวลาเปิดทำการขายเป็นช่วง6โมงเย็นไปจนถึง4ทุ่ม บางร้านเขาก็เริ่มปิดกันแล้ว ก็จะเหลืออยู่แค่ไม่กี่ร้านในโซนนี้ “เรียบร้อยดีจังเลยนะคะ พี่เอวาไม่ต้องช่วยเลย” อย่างที่ว่าภูผาเขาเป็นคนทำงานเก่ง มีระเบียบและรอบคอบ แถมได้ประสบการณ์ด้านนี้มาแล้ว อีก เขาเลยจะทำได้แบบไม่ติดขัดเลย เรียกได้ว่าเข้ามือเขาสุดๆหน้าตาก็เรียกลูกค้าได้ด้วย “พี่เอวาจะได้ไม่เหนื่อ
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-12
Chapter: ตอนที่71 (จบ) สถานะของเราสามคน(3)“อื้อ~อ้ะ!” คิรินได้รับประสบการณ์เสียวอีกแล้ว “ถ้าพี่ฝากรอยแดงไว้ที่คอน้องคิริน พรุ่งนี้จะเป็นยังไงนะคะ" เธอผละออกมามองซอกคอขาวของคิริน “เอ่อ~ อย่าแกล้งผมเลยนะครับ” เขาไม่อยากพกร่องรอยให้คนสนใจหรอกนะ “พี่อยากทำค่ะ” แล้วเธอก็แกล้งดูดคอคิรินด้วย“อื้อ~อ้ะ!” เขาต้องกลับไปอมให้เชนทร์ต่ออีก“ พี่หยอกเล่นหรอกค่ะ” เธอแกล้งคิรินเสร็จแล้วก็ผละออกมา ก่อนจะเปลี่ยนไปจูบกับเชนทร์ข้างบน “อื้ม~” เชนทร์รีบจูบตอบกลับทันที ทั้งคู่ก็จูบกันอย่างดูดดื่มเลยข้างล่างก็มีคิรินที่อมแท่งเนื้อเชนทร์อยู่ “อื้อ~มานี่ซิ” เชนทร์ผละออกมาจับให้คิรินขึ้นไปจูบด้วยคน แล้วมันก็กลายเป็นจูบสามคนมั่วลิ้นกันมันเลยงานนี้ “อื้อ~อ้ะ!” มือที่ว่างอยู่ของไอริณก็ยื่นมาลูบเป้ากางเกงของคิรินด้วย ข้างบนก็จูบกันนัวเนียเลย “มานี้ซิ” เชนทร์ผละออกจากการจูบรวมมาเลียตามซอกหูเล็กของคิริน “อ้ะๆ พี่เชนทร์ผมจักจี้นะครับ” พอไม่มีฤทธิ์แอลกอฮอล์มาเสริมบางจุดมันก็เป็นจุดบ้าจี้ของคิรินเขานะ “ตรงนี้ไม่จักจี้สินะ” เชนทร์เลียลากยาวออกตามแก้มขาวนุ่มนิ่มของคิริน “พี่ไอริณอมให้
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-12
Chapter: ตอนที่70 สถานะของเราสามคน(2)“ไม่ มันไม่พอเทียบหรอก ผมขอเป็นแค่แฟนคลับเบอร์1ก็พอแล้วครับ” แฟนคลับคนนี้ได้สิทธิพิเศษมากกว่าใครเลยนะ “แล้วแต่น้องคิรินเลยค่ะ เอาเป็นว่าโฟกัสที่ปัจจุบันและ แผนชีวิตเดิมของเรานะคะ วันนี้พี่ไอริณกับพี่เชนทร์จัดการเรื่องสถานะในที่ทำงานแล้ว ทุกอย่างเหมือนเดิมเลยค่ะ เพิ่มเติมแค่มีคนรู้ว่าเราคบกันแค่นั้น” เวลาทำงานก็ทำเหมือนเดิม ไม่มีมาส่งตาหวานจีบกันหรอกนะ “ พี่ไอริณให้สถานะเราออกสื่อไม่ได้ แต่พี่ให้ได้งานนี้ถ้าจะตามติดไปด้วยกันสามคน ก็จะไม่มีใครมาสงสัยในความสัมพันธ์ของพวกเรากัน” ระดับตำแหน่งการทำงานของทั้งคู่มันต่างกันนะ “สถานะอะไรล่ะครับ” คิรินรอฟังสิ่งที่เชนทร์จะหยิบยื่นมาให้ “สถานะผู้ช่วยผู้จัดการไง” หาตำแหน่งมาให้น้องเลยนะ “ผู้ช่วยอะไรกัน พี่ไอริณไม่ได้เป็นอยู่แล้วหรอครับ” เจ้าตัวก็รับเรื่องงงเข้าหัวอีกแล้ว “ไม่ใช่งานบริษัทนี้ งานธุรกิจส่วนตัวต่างหาก พี่เคยเล่าไปแล้วนี่ว่ามีธุรกิจครอบครัวอยู่” เขาจะดึงตัวไปช่วยงานส่วนตัวต่างหาก “แต่ผมงานพวกนั้นไม่เป็นหรอกนะครับ” มันไม่ใช่แนวของคิรินเลยนะ “อาแค่สถานะไปประดับโปรไฟล์เฉยๆแหละ งานทุกอย่างพ
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-12
Chapter: ตอนที่69 สถานนะของเราสามคน(1) “ไว้วันหลังพี่จะทำให้กินแล้วกัน ชอบเค้กอะไรล่ะ” เชนทร์เขาทำได้ทั้งของคาวของหวานเลยนะ “ผมชอบเค้กนมสดมะพร้าวอ่อนครับ กินบ่อยเลยล่ะ แล้วก็เค้กกาแฟครับ” คิรินบอกสิ่งที่ชอบไป “ได้ไว้พี่จะทำให้กินแล้วกัน ถ้าอิ่มก็เตรียมตัวนะ” เขาจะพากลับแล้วนะ “ผมไปเอาน้ำก่อนนะครับ” คิรินที่กินของหวานที่ขนมาหมดแล้วเขาก็ไปเอาน้ำเก๊กฮวยมากินต่อ “กินไปก่อนนะพี่ไปจ่ายเงินก่อน” พอเห็นว่าเป็นโค้งสุดท้ายแล้ว เชนทร์ก็ลุกไปจ่ายเงินเพื่อเตรียมจะกลับห้อง “วันนี้จะนอนไหนหรอครับ” พอเชนทร์ลุกไปแล้ว คิรินก็หันไปคุยกับไอริณทันที “น้องคิรินอยากนอนที่ไหนคะ” เธอพร้อมจะตามใจแฟนคนเล็กของเธอนะงานนี้ “อยากไปนอนห้องพี่ไอริณครับ เตียงนอนมันหอมดี” ห้องสาวสวยมันก็จะหอมอบอวลชวนให้อยากไปซ้ำล่ะนะ “เช่นนั้นก็ไปนอนห้องพี่ไอริณแล้วกันนะคะ” ไอริณก็เอาตามนั้นเลย 22:00น.หอพักใกล้บริษัทห้องไอริณ“มาแล้วครับ จัดการตัวเองเรียบร้อย” ตอนนี้ทั้งสามได้กลับมาถึงที่พักกันแล้ว ก่อนจะมารวมตัวกันที่ห้องไอริณ สองหนุ่มก็แยกตัวไปจัดการตัวเองที่ห้องกันก่อน
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-12
Chapter: ตอนที่68 ไปกินของอร่อยกัน(2)19:00น.บุฟเฟ่ต์ทะเลเผา “เอ๋~มากิน บุฟเฟ่ต์กันหรอครับ” ตอนนี้ทั้งสามก็เดินทางมาถึงร้านบุฟเฟ่ต์ทะเลร้านหนึ่งกัน “ทำไม เราคิดว่าพี่จะพาไปกินร้านอาหารหรูหรอ” เชนทร์หันไปมองหน้าคิรินนั่งอยู่ด้านหลังเขา “ก็ประมาณนั้นครับ” ก็เขาไม่ได้บอกไงว่าจะพาไปกินบุฟเฟ่ต์ “พี่อยากกินมานานแล้ว แต่กลัวกินไม่คุ้ม พี่เห็นว่าเรากินเก่ง น่าจะกินคุ้มอยู่ ไปกันเถอะคนเยอะ” เชนทร์หาที่จอดได้แล้วเขาก็ลงจากรถทันที “พี่ไอริณชอบกินกุ้งเผาที่สุดเลยค่ะ ไปกัน” ไอริณก็ตามหลังเชนทร์ลงจากรถไป “หว่า~กลิ่นนี่มัน” คิรินลงจากรถได้ก็โดนกลิ่นหอมของปิ้งย่างลอยเข้าจมูกเลย “ไปกันเถอะ พี่ของโต๊ะกับเซ็ต บุฟเฟ่ต์ไว้แล้ว ถ้าอยากมาตักเพิ่มค่อยมา” เชนทร์เดินนำเข้าไปในร้านก่อนเพราะต้องไปติดต่อกับพนักงานที่รับเรื่องจองโต๊ะ 19:20น.“หว่า~เรากินได้ทุกอย่างไม่อั้นเลยหรอครับ” คิรินมองดูของทะเลที่ล่อตาล่อใจเขาอยู่ “กินไหวก็จัดไป แล้วเราแพ้อะไรหรือเปล่าล่ะ” เชนทร์ที่ไม่ใช่สายกินแหลก เขาก็จะเป็นฝ่ายปิ้งย่างให้ด้วย “ไม่แพ้ครับกินได้หมดเลย” คิรินนั่งจ้องกุ้งที่อยู่บน
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-12
Chapter: ตอนที่67 ไปกินของอร่อยกัน (1) “พึ่งประกาศเปิดตัวไป ก็จะออกไปข้างนอกกันเลย คนจะไม่รุมจ้องกันหรอ” คิรินก็กลัวว่าจะตกเป็นเป้าสายคน“แต่พี่ไอริณ ให้เราคิดสถานะรอ สถานะอะไรหว่า~” คิรินผู้ไม่เคยมีความรักมาก่อนก็จะไม่รู้ว่าต้องทำยังไงกับเรื่องนี้ดี “แล้วเราจะไปคิดทำไม ยังไงต่อหน้าผู้คน เราก็ไม่ได้แสดงตัวอะไรอยู่แล้ว ลับหลังเขาจะพากันเรียกอะไรก็ตามนั้นอ่ะ” แล้วคิรินก็เอาเรื่องนี้ออกจากหัวไป “แต่ว่า ถ้าวันหนึ่งต้องมีการแต่งงานกันล่ะ ถ้าเขาแต่งงานกัน เราก็จะกลายเป็นชู้เขาสิ แล้วเราจะไปบอกทางบ้านยังไงเรื่องจะมีเมียในอนาคต พวกเขาไม่เครียดกันหรอ หรือพวกเขาคิดหาทางออกไว้แล้ว” พอคิดไปคิดมาคิรินก็เริ่มเครียดขึ้นมาแล้ว พอเขาเครียดก็จะสูบบุหรี่จัดขึ้น บริษัทแฟชั่นชั้นนำ 12:00น.แผนกการตลาด“หัวหน้าไอริณ ไม่ไปกินข้าวด้วยกันหรอคะนั่น” ตอนนี้คนทั้งบริษัทก็ได้รู้กันแล้วว่าไอริณกับเชนทร์เปิดตัวคบกัน ใครๆก็ต่างรอดูโมเม้นต์ของทั้งคู่กัน แต่สิ่งที่ได้เห็นเลยคือ การมาทำงานที่เหมือนเดิมไม่ได้มีการแสดงท่าทีของคนเป็นแฟนกันเลย“หน้างานก็ส่วนหน้างานค่ะ
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-12
Chapter: ตอนที่66 กินหม้อรวมเต็มรูปแบบ(3)07:30น.ห้องครัว“น้องคิรินยังไม่ตื่นเลยค่ะ เอาไงดีคะปลุกน้องไหม” พอถึงเวลาตั้งตื่นไอริณกับเชนทร์ก็ตื่นมาตามเวลาพร้อมกับจัดการตัวเองและ เตรียมตัวออกไปทำงานด้วยกัน “วันนี้วันหยุดเขา ก็ให้เขานอนต่อไปเถอะครับ เดี๋ยวแป๊ะโน้ตให้เขามาอุ่นกับข้าวกินเอง” เช้านี้เชนทร์ได้ทำอาหารเผื่อไว้ให้คิรินด้วย “โอเคค่ะ เตรียมตัวไปทำงานเถอะ เช้านี้พี่ตอบแชตไปเป็นร้อยแล้ว” คนหล่อคนสวยเปิดตัวคบกันแบบนี้ใครเขาก็อยากใส่ใจทั้งนั้น “ที่บ้านผมก็ไม่ต่างกันหรอกครับ” เชนทร์ก็ตอบแชตรัวๆไม่ต่างกันเลย “แล้วที่บ้านเชนทร์ คิดยังไงกับเรื่องนี้กันหรอคะ” ทั้งคู่อายุมันก็จะห่างกันนิดหน่อยอยู่ “ไม่มีปัญหาครับ คนที่บ้านเคยเจอพี่ไอริณแล้ว เขาชอบพี่ไอริณกัน ไว้ผมจะพาพี่ไอริณไปเจอคนที่บ้านอย่างเป็นทางการนะครับ หาวันดีๆก่อน” ทั้งสองต่างก็มีหน้าที่การงานที่ดี และวางตัวดีกันตลอด เลยจะไม่มีข้องกังขาเวลาเปิดตัวกัน “ได้ค่ะ ทางบ้านพี่ไอริณก็ไม่มีปัญหา ที่เหลือก็ต้องจัดการสถานะให้น้องคิรินดีๆ เย็นนี้เราค่อยคุยกันอีกทีแล้วกัน” จะควบสองทั้งทีมันต้องจัดการเรื่องหลังบ้านให้ดีด้วยนะ “คร
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-12
Chapter: ตอนที่81 เปลี่ยนที่พักชั่วคราว(3)“ก็แค่นั้นแหละค่ะพี่ก็ทำเหมือนไม่เคยใกล้กันงั้นแหละ” วันก่อนกอดจูบเเนบชิดกันเชียว“ก็ต้องให้เกียรติกันป่ะ” วันนั้นมันก็แค่อารมณ์ชั่ววูบ “พี่นิรันทร์แอบออกกำลังกายป่ะเนี่ย” มันดูดีกว่าเดิมอีก“ทำต้องไมต้องแอบก่อนก็ทำอยู่ตลอดแหละ” นิดหน่อยก็ยังดีกว่าอยู่เฉยๆ“อื้ม~ต่อไปจะขนาดไหนคะเนี่ย” ตอนนี้ก็ว่าดีแล้วต่อไปจะแซ่บขนาดไหนคุณนิรันทร์คนนี้“ทดแทนเวลาที่เสียไปไง ตั้งหลายปีแล้วไม่ได้ทำอะไรเลย” ถ้าไม่เกิดอุบัติเหตุก็คงแซ่บกว่านี้อีก“แล้วพี่นิรันทร์จะทำอะไรต่อหรอคะ ตอนนี้ก็ทำอะไรได้เยอะแล้ว” คนแบบนี้ไม่น่าอยู่เฉยๆได้“มันก็มีในหัวหลายอย่างเลยนะแต่ก็ลองทำไปก่อนถ้าโอเคอันไหนก็ทำอันนั้นแหละ” กำลังลองหาอะไรทำอยู่“อื้ม~อันนี้พี่ทำเองหรือเปล่าคะ” หันไปเจอโมเดลที่โต๊ะ“ใช้ทำค้างไว้ตั้งแต่ยังไม่เกิดอุบัติเหตุ นึกได้ก็เลยเอามาทำต่อ” มันทำแก้เบื่อได้ด้วย“เหมือนของจริงมาก พี่ทำอะไรไม่ได้บ้างคะเนี่ย” เจนเดินมาดูใกล้ๆ“เยอะแยะที่ยังไม่ได้ทำ” ยังมีอีกเยอะเลยที่ยังไม่ได้ลองทำ“แต่ถ้าพี่ทำมันก็คงได้หมดแหละค่ะ นี้ถ้าพี่ไม่มาเจ็บซ่ะก่อนพี่อาจจะร
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-14
Chapter: ตอนที่80 เปลี่ยนที่พักชั่วคราว(2)ห้องนิรันทร์“ก็กว้างดีนะคะ” ทั้งคู่ได้เข้ามาอยู่ในห้องกันตามลำพังแล้ว“เจนนอนที่เตียงก็ได้ เดี๋ยวพี่นอนพื้นเอง” ทางนี้คือให้สาวได้นอนเตียงนุ่มๆเลย“โอ๊ะไม่ดีนะคะเจนนอนข้างล่างก็ได้” ทำแบบนี้มันก็เกรงใจแย่เลย“เออ~นอนไปเถอะพี่นอนได้หมดแหละ” ก็จริงอยู่นะเพราะบางวันเขาก็นอนที่พื้นบางคนก็นอนที่เตียง“เอ่อขอบคุณแล้วกันนะคะ” ก็ดูทรงแล้วไม่ยอมแน่นอน“อื้ม วันนี้เจอเยอะเหมือนกันนะเนี่ย” ทั้งวันเลยวันนี้“จริงค่ะแต่เรื่องนี้มันก็ห้ามไม่ได้นี่คะ” ไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้นหรอก“จะว่าไปมันก็น่าตามนะดูรินทร์เลือดร้อนมากตอนนี้” เดินมานั่งที่เตียง“จริงค่ะคุณหมอตามจนเจอด้วย” ปกติก็ไม่ตามอะไรขนาดนี้นะ“ก็คงเป็นโชคชะตาของเขาแหละต่อไปอาจจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงมากกว่านี้ก็ได้” แน่นอนว่าถ้าเคสนี้ถ้ารินทร์ทำสำเร็จ มันต้องมีบทบาทใหม่ๆเข้ามาแน่“ก็ถูกอีกค่ะรู้ว่าคุณหมอสายตาดีแต่ไม่คิดว่าจะดีขนาดนี้” ถ้าเป็นคนอื่นคือไม่เห็นแน่ๆ“ทำไมหรอ” นิรันทร์เขาไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ตรงนั้นด้วยและยังไม่ได้ถามอะไรเพิ่มเติมเลย“ก็เห็นแค่เงากระเป๋า นิดเดียวเองก็รู
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-14
Chapter: ตอนที่79 เปลี่ยนที่พักชั่วคราว(1)“ม่าย~ลูกแม่!ฮือ~” พอแม่ของผู้ตายมาเห็นภาพตรงหน้าก็ล้มทั้งยืนเลย ทางครอบครัวผู้ตายแทบจะเป็นลมกัน“สงสารเขานะครับ” ตอนนี้รินทร์ถอยออกมาอยู่กับพ่อ นอกเขตอันตรายแล้ว“ไม่มีใครอยากให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นหรอก” เข้าใจดีว่าการสูญเสียมันเป็นยังไง“แล้วพ่อเป็นยังไงบ้างครับ กายพะอืดพะอมหรือยัง แล้วมันเป็นภาพติดตาพ่อหรือเปล่า” รินทร์ก็มาถามอาการของผู้เป็นพ่อด้วย ตอนนั้นเขาก็เห็นอยู่แหละ แต่ต้องโฟกัสกับสิ่งที่ทำตรงหน้าก่อน “ไม่เท่าไหร่หรอก มีแค่กลิ่นคาวเลือดนั่นแหละ” เขาเป็นคนจิตแข็งพอสมควรเลยล่ะ แค่ไม่ถูกกับกลิ่นเลือดแค่นั้น “ก็ดีแล้วครับ” พอเห็นแบบนี้แล้วรินทร์ก็สบายใจขึ้นมาเลย“ผมขอให้คุณทุกคนไปให้ปากคำด้วยนะครับ” ตำรวจอีกคนก็เข้ามาหาทั้งสามคน“อ่าผมเป็นคนเห็นเหตุการณ์นี้ผมขอให้ปากคำเดียวนะครับ พวกเขาสองคนยังมีงานที่ต้องทำพ่อผมก็ไม่สะดวกเดินทางครับ” ตัวเองก็มีงานแต่ไม่อยากให้ใครต้องมาวุ่นวายกับตัวเองด้วย“คุณบอกว่าอยากเป็นคนชันสูตรศพด้วยใช่ไหม” ตำรวจหนุ่มคนที่คุยกับรินทร์ก่อนหน้าก็เข้ามาถาม“ใช่ครับ” ก็ยังยืนยันคำพูดเดิม“ญาติยอมให้ชันสูตรจนกว่าจะตามจับคนร้ายได้รวบกวนคุณด้ว
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-14
Chapter: ตอนที่78 เหตุการณ์ไม่คาดคิด(2)“มีอะไรกันหรอ” แล้วนิรันทร์ก็ตามมาเจอ“คนครับ” รินทร์พูดแค่นี้พ่อก็น่าจะเข้าใจแล้ว“โทรแจ้งตำรวจยัง” ก็รู้กันอยู่แล้วว่าตรงหน้าคืออะไร“โทรแล้วค่ะเดี๋ยวรอหน่อย” เจนก็ตอบแทนให้เพราะตอนนี้รินทร์กำลังสะเทือนใจกับสิ่งที่เห็นไม่ใช่เพราะกลัวแต่สงสารเขามากกว่าแล้วสักพักตำรวจก็มาที่เกิดเหตุรวมถึงนักข่าวด้วย“คุณเป็นคนเจอใช่ไหมครับ” ตอนนี้ตำรวจกำลังเอาร่างของผู้ตายออกมาจากกระเป๋า“ครับผมเห็นว่ามันไม่ชอบมาพากลผมเลยตามมาครับ” รินทร์ก็ตอบไปตามความจริงพร้อมกับมองดูการทำงานของตำรวจโดยที่ไม่รู้สึกกลัวอะไรเลย “โอ๊ะ!” พอเจนเห็นหน้าผู้ตายก็ปิดปากทันที“คุณรู้จักผู้ตายหรือเปล่า” ตำรวจเห็นอาการของเจนก็เลยถาม“ค่ะแต่ไม่ได้รู้จักเป็นการส่วนตัวนะคะเธออยู่บ้านหลังนี้ค่ะ” ก็บ้านข้างๆเจนนี่แหละ“กู้ภัยยังไม่มาหรอครับ” ตอนนี้มีแค่ตำรวจกับนักข่าว“กำลังมาครับตอนนี้รถติดมากครับ” ช่วงที่คนกำลังกลับบ้าน “ผมช่วยนะครับ” รินทร์ก็เข้าไปช่วยต่อชิ้นส่วนต่างๆให้เพราะก็ละเอียดพอสมควรเลย“คุณดูเชียวชาญนะ” ตำรวจเห็นการทำงานของรินทร์ก็เลยอดที่จะถามไม่ได้
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-10
Chapter: ตอนที่77 เหตุการณ์ไม่คาดคิด(1)18:00นบ้านรินทร์“อารมณ์ไหนมาปลูกต้นไม้เนี่ย” นิรันทร์เดินมาดูรินทร์ที่กำลังรดน้ำต้นไม้ที่พึ่งเอามาปลูกใหม่“รินทร์ว่าเขาน่ารักดีนะครับ ปุ๊กปิ๊กดี” เห็นมันน่ารักก็เลยซื้อมาไว้ที่บ้าน“กับข้าวเสร็จแล้วนะเดี๋ยวพ่อไปอาบน้ำก่อนเดี๋ยวมากิน เราหิวก็กินก่อนเลย” ก็ตั้งใจเดินมาบอกนี้แหละ“รินทร์รอพ่อดีกว่าครับกินคนเดียวไม่อร่อย” ยิ้มหวานให้พ่อแล้วก็หันไปรดน้ำต้นไม้ต่อ คนพ่อก็ไปอาบน้ำ“โตไวไวน๊า~” รดน้ำไปพูดไป “หืม~ใครอ่ะนั่น” แล้วสายตารินทร์ก็เหลือบไปเจอบุคคลที่ไม่น่าไว้ใจและตอนนี้กำลังเดินไปทางบ้านเจนด้วย“ไม่น่าไว้ใจเลยอ่ะไปแถวบ้านพี่เจนด้วย” รินทร์ลังเลอยู่สักพักเลยตัดสินใจจะตามไปดู“พ่อเดี๋ยวรินทร์มานะครับ” เก็บของมาไว้แล้วปิดประตูบ้านไว้จากนั้นก็แอบตามเขาไปหน้าบ้านเจน“หายไปไหนแล้วอ่ะ” ถึงจะตามมาแต่ก็ไม่ทัน“คุณหมอคะ?” แล้วเจนก็เดินออกมาทัก“อุ้ย!ตกใจหมดเลย” อันนี้ตกใจจริงไม่คิดว่าจะออกมาทัก“มีอะไรหรือเปล่าคะ” เจนก็เลยถามต่อเพราะตอนนี้รินทร์ดูเหมือนจะมีอะไรในใจด้วย“เอ่อคุยข้างในเถอะครับ” แล้วก็ดันเจนเข้าไปในบ้าน“ปิดประตูได้ไหมครับ” ไม่น่าไว้ใจถ้าจะคุยกันแบบนี้“มันน่
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-10
Chapter: ตอนที่76 พ่อขอฉายเดี่ยว(4)สวนดอกไม้ 14:30น.“พี่จอดตรงนี้ค่ะ” พอมาถึงจุดหมายเจนรีบก็เรียกให้จอดทันที“นี่ค่ะค่ารถ” เจนก็ออกจ่ายก่อน“ขอบคุณครับ” คนขับก็รับเงินจากเจนทันที“ไปเถอะค่ะ” แล้วก็ลงจากรถกัน“เจนจ่ายเยอะแล้วนะ” นี่ยังไม่ได้จ่ายสักบาทเลย“ไม่เป็นไรค่ะแค่นี้เอง งั้นเพื่อความแฟร์ ขากลับพี่จ่ายโอเคนะคะ” เดี๋ยวเขาน้อยใจเอา“อื้ม!เข้าไปได้เลยหรอ” ไม่ต้องทำอะไเยอะนะ“ได้ค่ะก็เป็นที่สาธารณะ ช่วงเย็นๆคนถึงจะเยอะค่ะแต่ตอนนี้กำลังสวยเลยค่ะไปกัน พี่ต้องใช้ไม้ค้ำด้วยนะคะเอามาถือเฉยๆไม่ได้นะคะ”เนียนตลอด“อือ ถึงเวลาเดี๋ยวใช้เองแหละ” แต่เจ้าตัวก็ยังไม่ใช้อยู่ดี“ไปเถอะค่ะตรงนี้มันร้อน” แล้วเจนก็พาเข้าไปเดินข้างในสวน“ร่มรื่นดีไหมคะ” เดินเล่นกันมาสักพักแล้ว“พี่นิรันทร์คะ!” สะกิดอีกรอบเพราะเมื่อกี้ไม่มีเสียงตอบรับ“ห้ะ!อะไรหรอ” เหมือนจะกำลังคิดอะไรอยู่เลย“เป็นอะไรหรือเปล่าคะ” เจนรีบถามด้วยความเป็นห่วงทันที“ก็พี่รู้สึกว่าคุ้นๆกับที่นี่แต่ยังนึกไม่ออก” ยิ่งดูยิ่งคุ้น“พี่เคยมาด้วยหรอคะ” ถามเพราะอยากรู้ด้วย“ไม่รู้สิแต่คุ้นมา
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-06
เข้าสู่ระบบ
