تسجيل الدخولเรื่องย่อ เรื่องราวของ สองหนุ่มกับหนึ่งสาว ที่ทำงานอยู่แผนกเดียวกัน เข้า พักห้องพักที่ใกล้กัน ตอนอยู่หน้างานทุกคนก็ล้วนทำหน้าที่ตัวเองกันอย่างดี คนหนึ่งเป็นผู้จัดการแผนก ถึงแม้จะอายุน้อยกว่าหน้าที่การงาน แต่เขาก็เป็นเก่งมีความสามารถเหมาะสมกับตำแหน่ง อีกคนเป็นหัวหน้าแผนกที่มากประสบการณ์ ภายนอกดูเป็นคนแรงหยิ่งๆ แต่ความจริงคนอ่อนโยน ใจดีเป็นมิตรกับเพื่อนร่วมงาน เป็นหัวหน้างานที่ดี ส่วนอีกคนเป็นพนักงานบรรจุใหม่ ที่มีแพชชั่นการทำงานอย่างเต็มเปี่ยมและเป็นที่เอ็นดูของผูัใหญ่ แต่หากเป็นการใช้ชีวิตส่วนตัว ทั้งสามกลับ มีรสนิยมเรื่องบนเตียงที่เหมือนกัน ความสนใจในตัวของอีกฝ่ายที่ต่างออกไป แต่มันกลับลงตัวเมื่อมาอยู่ด้วยกัน นั้นจึงทำให้เกิดความสัมพันธ์สามคนเราภายใต้ห้องพักที่เป็นพื้นที่ส่วนตัว แต่เมื่อต้องออกไปใช้ชีวิตข้างนอก ทุกคนก็จะวางตัวตามสถานการณ์และสถานะที่อยู่ต่อหน้าผู้คน เพื่อรักษาภาพลักษณ์และตำแหน่งหน้าที่การงานของตัวเองกัน ‘แม้สังคมจะไม่เปิดรับ ความสัมพันธ์แบบนี้ แต่เราสามคนก็เปิดใจยอมรับกันเองได้นี่ เพราะมันเป็นเรื่องของเราสามคน’
عرض المزيد“อื้อ~อ้ะ!” คิรินได้รับประสบการณ์เสียวอีกแล้ว “ถ้าพี่ฝากรอยแดงไว้ที่คอน้องคิริน พรุ่งนี้จะเป็นยังไงนะคะ" เธอผละออกมามองซอกคอขาวของคิริน “เอ่อ~ อย่าแกล้งผมเลยนะครับ” เขาไม่อยากพกร่องรอยให้คนสนใจหรอกนะ “พี่อยากทำค่ะ” แล้วเธอก็แกล้งดูดคอคิรินด้วย“อื้อ~อ้ะ!” เขาต้องกลับไปอมให้เชนทร์ต่ออีก“ พี่หยอกเล่นหรอกค่ะ” เธอแกล้งคิรินเสร็จแล้วก็ผละออกมา ก่อนจะเปลี่ยนไปจูบกับเชนทร์ข้างบน “อื้ม~” เชนทร์รีบจูบตอบกลับทันที ทั้งคู่ก็จูบกันอย่างดูดดื่มเลยข้างล่างก็มีคิรินที่อมแท่งเนื้อเชนทร์อยู่ “อื้อ~มานี่ซิ” เชนทร์ผละออกมาจับให้คิรินขึ้นไปจูบด้วยคน แล้วมันก็กลายเป็นจูบสามคนมั่วลิ้นกันมันเลยงานนี้ “อื้อ~อ้ะ!” มือที่ว่างอยู่ของไอริณก็ยื่นมาลูบเป้ากางเกงของคิรินด้วย ข้างบนก็จูบกันนัวเนียเลย “มานี้ซิ” เชนทร์ผละออกจากการจูบรวมมาเลียตามซอกหูเล็กของคิริน “อ้ะๆ พี่เชนทร์ผมจักจี้นะครับ” พอไม่มีฤทธิ์แอลกอฮอล์มาเสริมบางจุดมันก็เป็นจุดบ้าจี้ของคิรินเขานะ “ตรงนี้ไม่จักจี้สินะ” เชนทร์เลียลากยาวออกตามแก้มขาวนุ่มนิ่มของคิริน “พี่ไอริณอมให้
“ไม่ มันไม่พอเทียบหรอก ผมขอเป็นแค่แฟนคลับเบอร์1ก็พอแล้วครับ” แฟนคลับคนนี้ได้สิทธิพิเศษมากกว่าใครเลยนะ “แล้วแต่น้องคิรินเลยค่ะ เอาเป็นว่าโฟกัสที่ปัจจุบันและ แผนชีวิตเดิมของเรานะคะ วันนี้พี่ไอริณกับพี่เชนทร์จัดการเรื่องสถานะในที่ทำงานแล้ว ทุกอย่างเหมือนเดิมเลยค่ะ เพิ่มเติมแค่มีคนรู้ว่าเราคบกันแค่นั้น” เวลาทำงานก็ทำเหมือนเดิม ไม่มีมาส่งตาหวานจีบกันหรอกนะ “ พี่ไอริณให้สถานะเราออกสื่อไม่ได้ แต่พี่ให้ได้งานนี้ถ้าจะตามติดไปด้วยกันสามคน ก็จะไม่มีใครมาสงสัยในความสัมพันธ์ของพวกเรากัน” ระดับตำแหน่งการทำงานของทั้งคู่มันต่างกันนะ “สถานะอะไรล่ะครับ” คิรินรอฟังสิ่งที่เชนทร์จะหยิบยื่นมาให้ “สถานะผู้ช่วยผู้จัดการไง” หาตำแหน่งมาให้น้องเลยนะ “ผู้ช่วยอะไรกัน พี่ไอริณไม่ได้เป็นอยู่แล้วหรอครับ” เจ้าตัวก็รับเรื่องงงเข้าหัวอีกแล้ว “ไม่ใช่งานบริษัทนี้ งานธุรกิจส่วนตัวต่างหาก พี่เคยเล่าไปแล้วนี่ว่ามีธุรกิจครอบครัวอยู่” เขาจะดึงตัวไปช่วยงานส่วนตัวต่างหาก “แต่ผมงานพวกนั้นไม่เป็นหรอกนะครับ” มันไม่ใช่แนวของคิรินเลยนะ “อาแค่สถานะไปประดับโปรไฟล์เฉยๆแหละ งานทุกอย่างพ
“ไว้วันหลังพี่จะทำให้กินแล้วกัน ชอบเค้กอะไรล่ะ” เชนทร์เขาทำได้ทั้งของคาวของหวานเลยนะ “ผมชอบเค้กนมสดมะพร้าวอ่อนครับ กินบ่อยเลยล่ะ แล้วก็เค้กกาแฟครับ” คิรินบอกสิ่งที่ชอบไป “ได้ไว้พี่จะทำให้กินแล้วกัน ถ้าอิ่มก็เตรียมตัวนะ” เขาจะพากลับแล้วนะ “ผมไปเอาน้ำก่อนนะครับ” คิรินที่กินของหวานที่ขนมาหมดแล้วเขาก็ไปเอาน้ำเก๊กฮวยมากินต่อ “กินไปก่อนนะพี่ไปจ่ายเงินก่อน” พอเห็นว่าเป็นโค้งสุดท้ายแล้ว เชนทร์ก็ลุกไปจ่ายเงินเพื่อเตรียมจะกลับห้อง “วันนี้จะนอนไหนหรอครับ” พอเชนทร์ลุกไปแล้ว คิรินก็หันไปคุยกับไอริณทันที “น้องคิรินอยากนอนที่ไหนคะ” เธอพร้อมจะตามใจแฟนคนเล็กของเธอนะงานนี้ “อยากไปนอนห้องพี่ไอริณครับ เตียงนอนมันหอมดี” ห้องสาวสวยมันก็จะหอมอบอวลชวนให้อยากไปซ้ำล่ะนะ “เช่นนั้นก็ไปนอนห้องพี่ไอริณแล้วกันนะคะ” ไอริณก็เอาตามนั้นเลย 22:00น.หอพักใกล้บริษัทห้องไอริณ“มาแล้วครับ จัดการตัวเองเรียบร้อย” ตอนนี้ทั้งสามได้กลับมาถึงที่พักกันแล้ว ก่อนจะมารวมตัวกันที่ห้องไอริณ สองหนุ่มก็แยกตัวไปจัดการตัวเองที่ห้องกันก่อน
19:00น.บุฟเฟ่ต์ทะเลเผา “เอ๋~มากิน บุฟเฟ่ต์กันหรอครับ” ตอนนี้ทั้งสามก็เดินทางมาถึงร้านบุฟเฟ่ต์ทะเลร้านหนึ่งกัน “ทำไม เราคิดว่าพี่จะพาไปกินร้านอาหารหรูหรอ” เชนทร์หันไปมองหน้าคิรินนั่งอยู่ด้านหลังเขา “ก็ประมาณนั้นครับ” ก็เขาไม่ได้บอกไงว่าจะพาไปกินบุฟเฟ่ต์ “พี่อยากกินมานานแล้ว แต่กลัวกินไม่คุ้ม พี่เห็นว่าเรากินเก่ง น่าจะกินคุ้มอยู่ ไปกันเถอะคนเยอะ” เชนทร์หาที่จอดได้แล้วเขาก็ลงจากรถทันที “พี่ไอริณชอบกินกุ้งเผาที่สุดเลยค่ะ ไปกัน” ไอริณก็ตามหลังเชนทร์ลงจากรถไป “หว่า~กลิ่นนี่มัน” คิรินลงจากรถได้ก็โดนกลิ่นหอมของปิ้งย่างลอยเข้าจมูกเลย “ไปกันเถอะ พี่ของโต๊ะกับเซ็ต บุฟเฟ่ต์ไว้แล้ว ถ้าอยากมาตักเพิ่มค่อยมา” เชนทร์เดินนำเข้าไปในร้านก่อนเพราะต้องไปติดต่อกับพนักงานที่รับเรื่องจองโต๊ะ 19:20น.“หว่า~เรากินได้ทุกอย่างไม่อั้นเลยหรอครับ” คิรินมองดูของทะเลที่ล่อตาล่อใจเขาอยู่ “กินไหวก็จัดไป แล้วเราแพ้อะไรหรือเปล่าล่ะ” เชนทร์ที่ไม่ใช่สายกินแหลก เขาก็จะเป็นฝ่ายปิ้งย่างให้ด้วย “ไม่แพ้ครับกินได้หมดเลย” คิรินนั่งจ้องกุ้งที่อยู่บน











