TAKOT AKONG IBIGIN KA ( SPG )
Si Lindsay Zamora ay isang simpleng sales lady na umibig sa mayamang si Jake Monteverde. Sa loob ng maraming buwan, naniwala siyang siya ang babaeng mahal nito.
Ngunit sa isang birthday party, natuklasan niyang hindi pala siya bahagi ng mundong ipinapakita ni Jake sa iba. Hindi siya kasama sa guest list, hindi siya kilala ng pamilya nito, at tila isa lamang siyang lihim na itinatago.
Sa gitna ng kanyang pagkadismaya, isang tao ang hindi niya inaasahang magiging sandalan, si James Monteverde, ang makapangyarihan at respetadong ama ni Jake.
Nagsimula sa simpleng pag-uusap ang lahat. Hanggang sa naging pagkakaibigan. At bago nila namalayan, pareho na silang nahuhulog sa isa't isa.
Alam nilang mali.
Alam nilang may masasaktan.
Ngunit sa kabila ng lahat, hindi nila napigilan ang damdaming namamagitan sa kanila.
Nauwi ang kanilang lihim na relasyon sa isang gabing nagpabago sa lahat.
At nang akalain ni Lindsay na mas komplikado pa ang sitwasyon, isang mas malaking sikreto ang kanyang natuklasan.
Buntis siya.
At ang ama ng batang dinadala niya ay si James Monteverde.
Ngayon, kailangang harapin ni Lindsay ang pinakamahirap na desisyon sa buhay niya.
Paano niya sasabihin kay Jake na ang babaeng minsan niyang minahal ay nagdadala ng anak ng sarili niyang ama?
Ano ang mangyayari kapag nalaman ni James ang katotohanan?
At kaya bang mabuhay ng isang pag-ibig na nagsimula sa maling pagkakataon ngunit naging tunay sa paglipas ng panahon?
Sa mundong puno ng lihim, pagtataksil, at ipinagbabawal na pag-ibig, isang babae ang kailangang pumili sa pagitan ng konsensya at kaligayahan
Dahil minsan, ang pinakamalaking kasalanan ay hindi ang magmahal...
kundi ang mahalin ang taong hindi mo dapat minahal.
Leer
Chapter: Chapter 12Lindsay POV Nanlamig ang mga daliri ko habang hinahawakan ko ang makinis na tela ng blusa. Amoy mamahaling pabango ito, isang matamis, mapang-akit na amoy na malayong-layo sa banayad na vanilla scent na madalas kong gamitin. At ang disenyo... ito ay isang see-through na silk blouse na halatang isinusuot para sa mga espesyal o... mapangahas na okasyon. Nilibot ko ang paningin ko sa buong sala ni Jake. Sa unang pagkakataon, tila ba nagbago ang kulay ng paligid. Ang condo na madalas kong ituring na ligtas na kanlungan mula sa bagsik ng kaniyang ama ay biglang naging banyaga sa aking mga mata. Jake... may iba ka ba? Isang mapait at sarkastikong tawa ang muntik nang makawala sa lalamunan ko. Nakakatawa. Nakakatawang isipin na narito ako, halos mabaliw sa konsensya at takot dahil sa pagtataksil ko sa kaniya kasama ang sarili niyang ama—habang may posibilidad na ang mismong lalaking pinoprotektahan ko ang puso ay may sarili rin palang lihim sa loob ng condo na ito. Dinala ako
Última actualización: 2026-06-28
Chapter: Chapter 11Lindsay POV "Ah, oo nga, Dad. Kanina ko pa nga siya napapansin, parang nilalamig o ewan," dugtong ni Jake habang nakangiting nakatingin sa akin. Lumapit siya sa tabi ko at hinawakan ang balikat ko. "Sabi ko nga, magpalit muna ng mas malamig na damit kasi baka lalong lagnatin." "Is that so?" Makahulugang tinaas ni James ang kaniyang isang kilay. Tumingin siya nang diretso sa aking mga mata, tila binabasa ang bawat takot at panginginig na pilit kong itinago. "Mabuti pa nga, Jake. Alagaan mo ang girlfriend mo. She needs to keep herself... well-covered." Gusto kong lamunin ng lupa sa tindi ng hiya at takot. Ang bawat salita ng kaniyang ama ay may dobleng kahulugan na ako lang ang nakakaunawa. Isang maling galaw ko lang, isang maling ekspresyon ng mukha, ay sapat na para gumuho ang lahat. "Sige po, Dad. Salamat uli rito sa mga papeles. Ipapasa ko 'to agad bago mag-alas-tres," pormal na sagot ni Jake. "Good. See you at the office tomorrow, Jake. At sa iyo rin, Miss Lindsay,"
Última actualización: 2026-06-28
Chapter: Chapter 10Lindsay POV Halos hindi ako makahinga habang nasa loob kami ng elevator pababa sa parking lot. Magkahawak ang aming mga kamay, at sa bawat paghigpit ng hawak ni Jake, pakiramdam ko ay sinusunog ang balat ko ng matinding konsensya. Ang kaniyang mga ngiti, ang kaniyang kasabikan para sa aming anibersaryo—ang lahat ng ito ay isang patalim na dahan-dahang ibinabaon sa aking dibdib. "Doon na lang tayo sa condo ko mag-lunch, sweetheart. Nagpa-reserve sana ako sa restaurant kaso naisip ko, mas maganda kung tayong dalawa lang ang magkasama ngayon. I want it to be private," masayang kwento ni Jake habang binubuksan ang pinto ng kaniyang kotse para sa akin. "S-sige, Jake. Ayos lang sa akin," tipid kong sagot. Pinilit kong ngumiti kahit ang totoo ay nanginginig pa rin ang mga binti ko sa bawat paghakbang. Pagpasok sa kotse, tahimik lang ako. Gusto ko nang umiyak, gusto ko nang sumigaw at aminin sa kaniya ang lahat, pero alam kong sa oras na bumuka ang bibig ko, pareho kaming masisira. Lal
Última actualización: 2026-06-27
Chapter: Chapter 9Lindsay POV Nanatiling nakabaon si James sa loob ko habang pareho kaming naghahabol ng hininga. Ang kaniyang mabigat na dibdib ay sumasabay sa bawat mabilis na pag-angat at pagbaba ng aking balikat. Unt-unting nagbalik ang lamig ng aircon ng boardroom sa aking hubad na balat, at kasabay niyon ay ang unt-unti ring paggising ng natutulog kong konsensya. "Ngh..." Isang mahinang hikbi ang nakawala sa akin. Ang mga luha na kanina pa nagbabadya ay tuluyan nang umagos sa aking mga pisngi. Tiningnan ako ni James. Walang kahit anong bakas ng pagsisisi sa kaniyang mukha. Sa halip, marahan niyang hinaplos ang aking pisngi gamit ang kaniyang likod ng palad, pinapahid ang aking luha sa paraang halos magmukhang malambing—kung hindi ko lang alam kung gaano siya kabilis magbago ng anyo bilang isang mapanirang bagyo. "Huwag kang umiyak, Lindsay. Ginusto mo rin ito," pabulong at paos niyang sabi bago dahan-dahang humugot palabas sa akin. Napasuntok ako nang mahina sa ibabaw ng lamesa nang mara
Última actualización: 2026-06-27
Chapter: Chapter 8Lindsay POV Napahigpit ang hawak ko sa aking notebook. "I-iniwan ko na po ang report sa lamesa niyo, Mr. Green. Kung wala na po kayong kailangan, babalik na ako sa station ko," mabilis kong sabi, sinusubukang panatilihing propesyonal ang aking boses kahit na ang totoo ay nagkakarera na naman ang tibok ng puso ko. "Sino'ng nagsabing wala na akong kailangan?" tugon niya. Hindi niya ako hinayaang makahakbang. Sa ilang malalaking hakbang ay narating niya ang pwesto ko. Inilagay niya ang kaniyang mga kamay sa sandalan ng aking upuan, ikinukulong ako sa kinaroroonan ko. Ang kaniyang pamilyar na pabango ay agad na pumuno sa aking sistema, nagpapadala ng lason at init sa buong katawan ko. Tumingin siya pababa sa suot kong turtleneck. Isang mapang-asar na ngiti ang sumilay sa kaniyang mga labi. "Naka-turtleneck? Nilalamig ka ba, o may sinusubukan ka lang itago mula sa akin... at sa anak ko?" bulong niya, ang kaniyang daliri ay marahang sumuyod sa gilid ng aking leeg, eksakto sa i
Última actualización: 2026-06-26
Chapter: Chapter 7Lindsay POV Buong byahe sa kotse ni Jake ay nanatili akong tahimik, nakatingin lang sa labas ng bintana habang yakap-yakap ang bouquet ng bulaklak na ibinigay niya. Ilang beses niyang hinawakan ang kamay ko, hinahaplos iyon gamit ang kaniyang hinlalaki, sinusubukang pakalmahin ang inaakala niyang "kaba" ko dahil sa CEO. Kung alam mo lang, Jake. Kung alam mo lang kung anong uri ng panginginig ito. "Sweetheart, diretso tayo sa condo mo? Para makapagpahinga ka na nang maayos," malambing na mungkahi ni Jake habang nakatitig sa daan. "O-oo, please. Gusto ko na lang munang matulog," sagot ko nang hindi lumingon sa kaniya. Ang totoo, gusto ko nang maligo. Gustong-gusto ko nang magbura sa katawan ko, kahit alam kong ang dumi sa konsensya ko ay hinding-hindi na mairarahas ng anomang sabon. Nang makarating kami sa tapat ng condo ko, ipinarada niya ang kotse. Bumaba siya para pagbuksan ako ng pinto at inihatid ako hanggang sa mismong tapat ng unit ko. "I'll leave you to rest, okay?
Última actualización: 2026-06-26
The Billionaire's Personal Slave
Si Alexandra Lewis ay lumaking spoiled, mayaman, at sanay na nakukuha ang lahat ng gusto niya. Ngunit may isang taong hindi kailanman nagpasakop sa kanya, si Rhenan Castillo, ang anak ng kanilang labandera na matalino, masipag, at puno ng pangarap.
Habang tumatagal, unti-unting nahulog ang loob ni Alexandra kay Rhenan. Ngunit hindi niya matanggap na may mahal itong iba, si Maui. Dahil sa matinding selos at obsession, gumawa siya ng kasalanang sumira sa buhay ng binata. Pinaratangan niya ito ng panggagahasa upang mapilitang pakasalan siya.
Ngunit mas pinili ni Rhenan ang makulong kaysa mapunta sa kanya.
Pagkalipas ng maraming taon, bumaliktad ang mundo nila. Bumagsak ang pamilya Lewis habang si Rhenan naman ay naging makapangyarihan at kinatatakutang Mafia boss na kilala bilang “El Diablo.”
Upang mailigtas ang natitirang ari-arian ng kanilang pamilya, napilitang maging personal slave ni Alexandra si Rhenan. Sa loob ng mansyon nito, araw-araw niyang mararanasan ang malamig na paghihiganti ng lalaking minsan niyang sinira. Sa bawat utos at bawat gabing magkasama sila, unti-unting bumabalik ang damdaming pilit nilang tinatakasan.
Ngunit habang mas lalo siyang nahuhulog kay Rhenan, mas lalo rin niyang nararamdaman na si Maui pa rin ang tunay nitong mahal.
At nang mabuntis siya ng lalaki, nagsimula ang pinakamahirap niyang desisyon—manatili sa piling ng lalaking hindi siya kayang mahalin, o tumakas kasama ang batang bunga ng isang pag-ibig na nagsimula sa galit at paghihiganti.
Leer
Chapter: Chapter 78Alexandra POV Habang ako ay bahagyang nakaupo sa aming kama, walang pasabi na lumuhod si Rhenan sa aking harapan, sa mismong sahig sa gilid ng aming kutson. Hinawakan niya ang aking bukung-bukong at dahan-dahang itinaas ang kanyang paningin. Hinalikan niya ako sa binti, banayad at madiin, bago dahan-dahang naggagalugad ang kanyang mga labi pataas patungo sa aking hita habang ang kanyang mga mata ay nakatitig lang nang diretso sa akin. "May naalala ka ba nito, Alex?" nakangiting tanong ni Rhenan, ang kanyang boses ay may kasamang malambing na tono na labis kong ipinagpapasalamat ngayon na mag-asawa na kami. Napangiti ako nang malawak habang inaalala ang mga panahong magkasintahan pa lang kami at pilit pa naming itinatago ang lahat. "Oo..." mahina kong sagot, ramdam ang mabilis na namang pagtibok ng aking puso sa pamilyar niyang haplos. "Alam mo, hindi ako makatulog ng gabi na 'yun nang gawin ko 'to sa 'yo noon," pag-amin niya, bago dahan-dahan muling gumapang ang kanyang mg
Última actualización: 2026-06-29
Chapter: Chapter 77Alexandra POV Gabi na pero nasa opisina pa rin ako. Nag-overtime kasi kaming buong team. Sa Friday na ang presentation namin sa kumpanya ni Rhenan, at isa ako sa mga magpe-present. Ayokong mapahiya sa asawa ko pagdating sa trabaho. Gusto kong patunayan na nandito ako dahil sa kakayahan ko, hindi dahil asawa ako ng CEO. Bago ako umalis ng bahay kaninang umaga, kinausap ko sina Mommy at Daddy. "Ma, Dad, sa bahay na muna kayo matulog." Ngumiti si Mommy. "Bakit pa?" "Nag-o-overtime kasi ako ngayon. Ayokong maiwan si Rhenfield sa mga kasambahay lang." Hindi naman sa wala akong tiwala sa kanila. Pero mas kampante ako kapag may kasama siyang pamilya. Bandang alas-diyes na ng gabi nang matapos kami. Paglabas ko ng opisina ay nadatnan ko na si Rhenan na naghihintay sa parking lot. "Tapos na?" Ngumiti siya habang binubuksan ang pinto ng sasakyan para sa akin. "Oo. Sorry, ang tagal kitang pinaghintay." Umiling siya. "Hindi mahalaga iyon." "Paano ang presen
Última actualización: 2026-06-29
Chapter: Chapter 76Alexandra POV Makalipas ang isang linggo ay nagsimula na ang pagpapaayos ng bahay nina Mommy at Daddy. Halos araw-araw ay pumupunta kami roon. Excited na excited si Rhenfield. "Lolo!" Masaya nitong sigaw habang tumatakbo sa bakuran. "Ang laki na po ng bahay!" Napatawa si Daddy. "Hindi pa nga tapos." Lumapit naman sa akin si Mommy habang pinagmamasdan ang mga trabahador. "Anak." Napalingon ako sa kanya. "Hindi ko talaga akalaing mangyayari 'to." Hinawakan niya ang kamay ko. "Dati..." Napabuntong-hininga siya. "...natatakot akong baka hindi mo na maranasan ang maging masaya." Napangiti ako. "Masaya na po ako, Mommy." Tumingin ako kay Rhenan. Nasa kabilang bahagi siya ng bakuran at kausap ang engineer. Pinag-uusapan nila ang mga plano ng bahay. Paminsan-minsan ay lumilingon siya sa amin at ngumingiti. "Hindi lang siya mabuting asawa." Mahina kong sabi. "Mabuti rin siyang ama." "At mabuting anak para sa inyo." Tumango si Mommy. "Oo."
Última actualización: 2026-06-28
Chapter: Chapter 75Alexandra POV Pagdating namin sa bahay ay agad kaming sinalubong ni Rhenfield. "Daddy! Mommy!" Masaya itong tumakbo at niyakap kaming dalawa. "Lola!" Sigaw nito. "Dumating na sila!" Lumabas si Mommy mula sa kusina na may suot pang apron. "Kumusta ang trabaho?" Tanong niya. "Okay naman po." Nakangiti kong sagot. "Maghugas na kayo ng kamay. Handa na ang hapunan." Tumango kaming dalawa ni Rhenan. --- Habang kumakain kami ay hindi mapakali si Rhenfield. Panay ang tingin niya sa amin. "Anak." Natatawang sabi ko. "Bakit?" Bigla siyang ngumiti. "Daddy." Napalingon si Rhenan. "O?" "Kailan mo po ulit liligawan si Mommy?" Natahimik kaming lahat sa mesa. Napatawa si Mommy. Samantalang si Daddy ay napailing na lang. Ngumiti si Rhenan. "Araw-araw ko siyang nililigawan." Masayang pumalakpak si Rhenfield. "Yey!" "Tapos bukas po ulit ha!" Tumawa si Rhenan. "Oo." "Tapos sa Sunday, date kayo." Dagdag pa ng bata. Napataas ang kila
Última actualización: 2026-06-28
Chapter: Chapter 74Alexandra POV Napangiti ako habang hawak ang paper bag. Hindi ko namalayang nakatitig na pala sa akin ang ilan kong mga katrabaho. "Good morning, Ma'am Alex." Bati nila. "Good morning." Nakangiti kong sagot. Pagpasok ko sa opisina ay agad kong inilapag ang bag sa mesa. Hindi pa man ako nakakapag-umpisa sa trabaho ay may lumapit na agad na isa kong katrabaho. "Ma'am..." Pilya nitong sabi. "Bakit parang blooming ka yata ngayon?" Napatawa ako. "Talaga ba?" Tumango ito. "At parang may naghatid pa sa inyo." Bago pa ako makasagot ay may isa pa akong kasamahan na sumingit. "Gwapo pa naman ng asawa niyo." Lalo akong namula. "Huwag nga kayong mang-asar." Nagtawanan silang lahat. Bigla namang bumukas ang paper bag na hawak ko. Lumabas ang lunch box. Kasama ang maliit na sticky note. Hindi ko namalayang nabasa pala iyon ng katabi ko. "'Don't skip your lunch. See you later.'" Napahawak siya sa dibdib niya. "Naku, Ma'am! Nakakainggit naman."
Última actualización: 2026-06-27
Chapter: Chapter 73Alexandra POV Pagkatapos ng honeymoon, umuwi na kami sa mansion. Tahimik akong nakatayo sa gitna ng hallway. Hindi ko alam kung saan ako tutuloy. Sa kuwarto ba namin ni Rhenfield? O sa master's bedroom... sa kuwarto naming mag-asawa ni Rhenan? Napansin ni Rhenan ang pag-aalinlangan ko. Lumapit siya sa akin at marahan akong hinaplos sa buhok. "Alex." Napatingin ako sa kanya. "Kung hindi ka pa sigurado..." Mahinahon niyang sabi. "At kung hindi ka pa comfortable..." "Hindi kita pipilitin." Ngumiti siya. "You can choose." Naramdaman kong gumaan ang loob ko. Hindi niya ako pinipilit. Hindi niya ako minamadali. "Salamat, Rhenan." Nakangiti kong sabi. Tumango lang siya. Pagkatapos ay may iniabot siyang isang bouquet ng pulang rosas at isang kahon ng chocolates. Nagulat ako. Napakurap ako habang tinatanggap ang mga iyon. "Ano 'to?" Napangiti siya. "Ngayon ko sisimulan ang panliligaw ko sa'yo." Hindi ko napigilang matawa. "Rhenan..."
Última actualización: 2026-06-27
INICIAR SESIÓN
