Nobela ni TearsOfSyn

“Bakit gising ka pa?” napalingon ako kay mama ng kumuha ako ng tubig sa kusina.“Hindi pa ako inaantok ma, medyo masakit po ulo ko.” Uminom ako ng tubig na kinuha ko.“Nilalagnat ka ba?” tanong naman niya. Agad naman akong umiing, “hindi po.”“Uminom ka ng madaming tubig at matulog ng maaga. Bilihan nalang kita ng gamot bukas.” Tumango naman ako sa kaniya at muling kumuha ng tubig. “Wag kang magpuyat, mahirap magkasakit ngayong panahong ito.”“Opo,” sagot ko bago pumanhik sa kwarto.Pagkahiga ko sa higaan ko ay hindi pa rin ako dindalaw ng antok. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang sinabi ni Clout. Nag-ooverthink ba ako? O sadyang assuming lang talaga ako?Niyakap ko ng mahigpit ang unan ko at pumikit. Ang sakit na rin talaga ng ulo ko, bahala na nga.BastaNever assume unless stated.Nagising ako kinabukasan dahil sa ingay ng cellphone ko. Napahawak ako sa ulo ko habang pinapatay ang alarm clock ko. Hindi na natanggal ang sakit ng ulo ko, pakiramdam ko ay nilalagnat na rin ako.

Ilang araw na ang lumipas matapos ang nangyari, at pilit kong ibinabaon sa limot ang account at mga mensaheng pilit na bumabagabag sa akin.Hindi madaliMay gabing bigla nalang ako nagigising dahil sa tunog ng cellphone ko. Parang hinihintay ng katawan ko ang panibagong masamang balita.Pero anong magagawa ko? Wala rin naman, at the end of the day kailangan ko pa rin magpatuloy.Isa pa, pasukan na ulitAt higit sa lahat, gaya ng datiHindi pa rin tumitigil sa kakulitan ang GalvestioHindi ko pa man nabubuksan ang messages ko ay nag-uumpisa ng sumalubong sa akin ang sunod-sunod na notifications.“@Ashicc Privado ano na?” Cali chatted.“Tagal di nagpaparamdam eh,” wika ni Nick, “Nasaan na ba ‘yon, @Clout Valeheart?” Napalunok ako ng mabasa ang pangalan niyaHindi ko pa rin alam paano ko siya haharapin, hindi ko alam paano ipapaliwanag sa kaniya ang lahatSana hindi niya ako husgahanHindi ko kayang makarinig ng masakit na salita mula sa kaniya“Bakit niyo sa akin hinahanap?” tanong ni

Naalimpungatan ako sa sunod-sunod na tunog ng cellphone ko. Nakatulog pala ako, hindi ko napatay ang internet connection ng phone ko.Agad kong kinuha ang cellphone ko at nakita ang 50 messages ni Clout.Napakunot naman ang noo ko, bakit naman ako im-message ng taong ito ng ganitong oras. Akala mo naman ay nawawala, isa pa hindi naman kami close.Napasimangot nalang ako at binuksan ang chat niya. Hindi talaga ako gano’n na natutuwa sa taong ito, masyadong malapit kay Abo.Baka mamaya mahulog pa ang isang iyon, mahirap na.“Pre tinatawagan ka ni Abo kanina”“Pre umiiyak si Abo ako yung natawagan”“Pre magreply ka si Abo!”“Pre hindi ako sinagot ni Abo binabaan ako ng tawag.”“Bakit siya umiiyak?”“Sagutin mo naman ako nag-aalala na ako kay Abo.”“Hindi ko na macontact cellphone niya.”Para akong binuhusan ng malamig na tubig sa nabasa ko.Aligaga kong pinuntahan ang convo namin ni Abo at nakita ang missed call niya.“Shit!” Sinubukan ko uling tawagan si Abo, habang naglalakad ng paba

Parang wala akong buhay na naglalakad pabalik ng kwarto ko at piniling patayin ang cellphone ko. Wala akong maramdaman…O baka sadyang napagod nalang akong maramdaman ang lahatAng gulo-gulo ng isip ko, kung isang panaginip lang ang lahat pwede bang gisingin niyo na ako?Nahihirapan na kasi ako, ang hirap mag mukhang malakas kahit ang totoo ay hindi ka naman malakas.Isa pa si Clout… nahihiya akong kausapin siya pagkatapos ng nangyari. Hindi ko naman sinasadya na siya ang matawagan, sa sobrang panginginig ng kamay ko at mga luhang humaharang sa mata ko ay hindi ko napansin na siya pala ang muli kong natawagan.Hindi ko alam paano ipapaliwanag sa kaniya ang lahatNatatakot ako…ayaw kong husgahan niya akoI can’t bear any insult nor mockery anymoreHindi ba pwedeng magkaroon naman ako ng peace ng walang kahit anong kapalit? Hindi ba ako pwedeng huminga ng maluwag na walang iisiping may kapalit na mabigat ang bawat pagtawa ko?Napasabunot nalang ako ng mahigpit sa aking buhok ngunit wal

Nagising nalang ako kinabukasan dahil sa sinag ng araw na tumatama sa mukha ko. Hindi ko pala naibaba ang kurtina kagabi nang pumanhik ako para matulog.Ala-una na no’ng makatulog ako pagkatapos naming mag-usap ni Clout. Agad kong kinuha ang cellphone ko at tiningnan ang oras, masyadong napahaba ang tulog ko, alas onse na ng umaga.Agad akong tumayo at pumanhik sa banyo para maligo pagkatapos ay dumiretso sa kusina. Kumain muna ako sandali bago muling nagsaing ng kanin at naghugas ng mga pinag kainan. Nasa bukid ngayon sila mama at paniguradong pauwi na ang mga iyon.Napangiti ako habang naghuhugas ng plato ng maalala ko si Clout. Parang kagabi lang maiyak-iyak pa ako habang kausap siya tungkol kay Silver, pero ngayon..hindi ko alam pero parang mas magaan ang pakiramdam ko pag gising matapos ang mahabang usapan namin.Para akong nakahinga ng maluwag.I hate to admit it pero parang nasasanay na ako sa presensya niya hshshs ang hilig kasi mang-asar.Pinunasan ko ang kamay ko matapos kong

Napabuntong hininga nalang ako dahil sa mga sinabi ni kuys Kieran. Pagkatapos ng usapan namin hindi na ako mapakali.Gusto ko ba siya?Hindi ko alam kung gusto ko na si Clout pero aaminin ko naman na kumportable ako sa kaniya. Iyong tipong pag pumapasok siya sa isip ko para akong tangang nakangiti. Baliw kasi ang isang iyon, ang hilig mang-asar.Pero baka naman kasi nasanay lang ako sa presensya niya.‘Haisst’ Kinuha ko ang cellphone ko at tiningnan ang messages ni Clout sa akin simula kaninang umaga. Nag-guilty ako na hindi ko siya sini-seen o nirereplyan pero kasi naguguluhan na rin ako sa nararamdaman ko.Napakagat nalang ako sa labi ko habang pinipigilan ang sarili kong magreply sa kaniya. Hindi ko na nga rin binubuksan ang gc ng Galvestio kasi nando’n siya.For sure kasi magtatanong nang magtatanong iyon.Dumagdag pa talaga siya sa iniisip ko sa halip na thesis nalang ang iniisip ko.Ahhh ano bang nangyayari sa akin? Normal pa ba ito?“Abo.” “Huy busy ka ba?”“Sayang may chismis

Hindi na ako sumagot, tahimik akong tumalikod at lumabas ng kwarto. Nakita ko nalang ang sarili kong nakasakay sa kotse ko pero hindi pa rin pinapapandar ito.Hinampas ko ng malakas ang manubela para makapaglabas ng inis. Tumunog ang busina nito, ngunit sadyang wala akong pakialam.I really hate how he controls my life. I have my own life and decisions but it’s as if my own choices never mattered . Why does he need to interfere?Pinaandar ko ang kotse ko at nagdrive pauwi ng mansyon ko. Pagdating ko sa sala ay naalala kong nagmessage nga pala si Kiara.Naaawa na ako sa girlfriend ko, naiipit at nahihirapan na siya sa sitwasyon ko. Kung hindi lang sana nangingialam si lolo ay matagal ko na siyang napakasalan. Hindi ko lang maintindihan kung bakit lagi nalang niyang tinututulan ang gusto ko.Kung bakit ayaw niyang makasal kami ni Kiara.“Babe are you busy?”“Babe, why are you not answering your phone?”“Pinapahirapan ka nanaman ba ng lolo mo?”“I told you magpakasal na agad tayo para hi

Hindi ko namalayang nasa harapan na pala ako ng silid ni Ashryuin. Mahigpit kong hinawakan ang doorknob bago dahan-dahang itinulak ang pinto. Pagkapasok ko pa lang ay sinalubong na ako ng sunod-sunod na tunog ng mga medical equipment.Inilibot ko ang aking paningin sa kabuuan ng kwarto hanggang sa tumama ang paningin ko sa kanya.She’s sleeping peacefullyWalang luhang tumututulo mula sa kaniyang mga mataWalang nanginginig na bosesWalang pagsusumamoAt walang pagpapaliwanag.Pero kahit natutulog lang siya ay lumilitaw ang pagkamaamo ng kanyang mukhaSubalit kahit tahimik lang siyang natutulog ay bakas pa rin ang pagod sa kaniyang mukha.Tahimik akong naglakad papunta sa tabi ng kama niya at umupo sa isang upuan na nasa tabi nitoKapag tulog siya, para lang siyang isang maamong tupa, sadyang hindi makabasag pingganPero kapag gising ay iba ang makikita… parang isang taong pasan ang buong mundo“Ashryuin…” mahina akong tawag sa kanya kahit hindi naman niya ako maririnigHindi ko rin al

Kanina pa ako dito sa opisina, ilang beses ko na sinubukang basahin ang mga papeles na nasa mesa ko pero wala kong maintindihan kahit isa.Hindi ko alam kung bakit biglang pumapasok sa isip ko ang larawan ni AshryuinThat girl“Haisst.” Napahilot nalang ako sa aking sintindo at pumikit ngunit muling pumasok ang larawan ni Ash ng gabing iyonTila naririnig ko pa rin ang nanginginig niyang boses at kung paano niya pasimple hawakan ang leeg niya.Hindi na ako nakatiis at umalis ng opisina.Namalayan ko nalang ang sarili kong binabaybay ang daan pauwi ng mansyon ni lolo Ernesto.Habang palapit ako nang palapit sa mansyon ay unti-unti akong nakaramdam ng kaba.“Where’s Ashryuin?” agad na tanong ko pagkarating ko sa pintuan ng mansyon.Napakunot naman ang noo ko ng mapansin kong parang natataranta at nag-aalangan silang magsalita, “What?” naiirita kong tanong.“S-Sir kasi p-po…” nag-aalangan niyang nilingon ang kasama niya.“Did the cat steal your tongue?” naiirita kong tanongSasabihin lan

Huminga ako ng malalim at tumingin kay lolo Ernesto, “Lolo, ayaw ko pong ikasal kay Ahashi. Wala naman pong nangyari sa aming dalawa, maniwala po kayo.” Mataman siyang tumingin sa akin at bumuntong hiningaIlang segundong katahimikan ang bumalot sa pagitan naming dalawaAt sa buong buhay ko, ngayon lang ako nakaramdam ng nakabibinging katahimikan.“No.” Maiksi at madiing sabi ni loloTumayo siya mula sa pagkaka-upo sa gilid ng higaan ko at humarap sa malaking bintana sa aking silid.Parang may kung anong pumiga ng puso ko ng marinig ang salitang iyon.Isang salita ngunit parang bumasag sa aking pandinig“Lolo please,” pilit kong sambit at inalis lahat ng nakatusok sa akin at hindi ininda ang sakit niyon.Lumuhod ako sa kaniyang likuran umaasang pagbibigyan niya.Kung ito lang ang tanging paraan, gagawin ko lahat“Apo,” mahinang sambit niya at humarap sa akinKitang kita ko sa mata niya na kahit anong gawin ko ay hindi na mababago ang kaniyang desisyonPero kung hindi ko susubukanPaan

Nagising nalang ako sa amoy ng disinfectant, unti-unti kong minulat ang mga mata ko at muling napapikit ng tumama ang nakakabulag na liwanag sa aking mata. Ilang segundo pa ang nakalipas bago ko muling subukang imulat ang aking mata, sakto naman ang pagpasok ng isang lalaking nakaputi.“You’re awake.” Nakangiti niyang sambit at kinuha ang kaniyang telepono at nagtype ng kung ano.“Nasaan ako?” tanong ko at dahan-dahang tumayo. Napakunot ang noo ko ng kumirot ang kamay ko, sinundan ko ng tingin ito at doon ko lamang napansin ang mga aparatong nakakabit sa kamay ko.Hindi ko maalala ang mga nangyari…Ang alam ko lang ay pinaalis ko si Ahashi sa kwarto tapos…Tapos…Napahawak ako sa ulo ko ng bigla itong sumakitNatigilan ako ng may makapa ako sa aking uloKinakabahan akong tumingin sa lalaking nakatayo sa aking gilid, sa paglingon ko sa kaniya ay nagtama ang aming paningin“Hindi mo ba maalala ang nangyari?” tanong nito, napayuko naman ako at pilit inalala ang nangyari ng gabing iyon.“

Hindi ko alam kung paano ako nakauwi sa mansyon ni lolo Ernesto. Hindi pa rin mag sink in sa akin ang nangyari.Para akong binabangungot ng gising.bakit kailangan kong maikasal sa taong hindi ko mahal?Matamang nakatingin ako sa buwan at akmang bubuksan ang bintana ng biglang may bumagsak sa katahimikan na bumabalot sa kwarto ko.“Let’s talk.” Nagulat ako ng biglang may magsalita sa likuran ko.Para akong binuhusan ng malamig na tubig Paano siya nakapasok?Napahawak ako sa dibdib ko at muling namuo ang luha sa mga mata ko.“Are you deaf?” tanong niya at pilit na iniharap ako sa kaniya.Pilit kumawala sa kamay niya pero mas lalo niyang hinigpitan ang hawak niya. Pakiramdam ko bumabaon ang mga daliri niya sa kamay ko, tuluyang tumulo ang luha ko sa sakit ng pagkakakapit niya.Mukha namang napansin niyang nasasaktan ako sa higpit ng pagkakahawak niya kaya agad niya akong binitawan. Hindi ko alam kung namamalikmata lang ba ako nang makita kong may dumaang kakaibang ekspresyon sa mukha n