روايات بقلم โฉมงามสุดสวย นักเขียนนิยาย

ชื่อเสียงเรียงนามยิ่งตอกย้ำความเป็นไปได้อิงอรตาโตเบิกกว้างตกใจ นอกจากหน้าตาที่เหมือนกันยังมีงชื่อเหมือนกันอีก แต่เธอจำได้แม่นว่าเขาถูกเผาต่อหน้ากลางกองเพลิงในคืนนั้น ทำไมยังมายืนอยู่ตรงนี้?ตึกตึกอิงอรวิ่งกลับไปยังหัวเรืออย่างสุดฝีเท้าเพื่อจะไปบอกกล่าวเกวลินกับโซแบด แต่พอเห็นทั้งคู่กอดกันอีกทั้งชายหนุ่มกำลังลูบท้องของภรรยาราวกับหยอกล้อกับลูกในครรภ์ ชีวิตของพวกเขากำลังสุขสมหวัง จึงไม่อยากให้มีเรื่องกระทบทำให้หนักใจเพิ่ม สุดท้ายสาวน้อยจึงตัดสินใจถอยหลังออกมา เธอจะต้องตามหาความจริงทุกอย่างด้วยตัวเองเวลาทุ่มครึ่งอิงอร มีแม่เป็นคนจัดเสื้อผ้าเธอจึงมีพรสวรรค์ด้านการแต่งตัวเป็นพิเศษ วันนี้จะตัดเย็บชุดด้วยตัวเอง เกาะอกสีแดงรวบผมประดับกิ๊บสวยงามโดดเด่น เมื่อเธอเดินไปยังโซนธุรกิจ แม้แต่พนักงานก็ยังไม่ถามถึงบัตรวีไอพี ก็สวยขนาดนี้กลัวว่าจะเป็นผู้หญิงของใครสักคนที่มีอำนาจรองเท้าแก้วสีใสยืมเกวลินมาใส่ เดินวนไปมามองหาผู้ชายที่เธอเคยเห็น สักพักบอดี้การ์ดคนเดิมก็ตรงเข้ามา"คุณเฉินต้องการพบคุณผู้หญิงครับ" เป็นไปตามคาด เธอคิดว่าสวยขนาดนี้เขาก็ต้องหึงหวงเป็นธรรมดา ก่อนที่จะเดินตามเข้าไปยังห้องส่วนต

สองวัน เรือสำราญสุดหรูยังคงแล่นอยู่บนผิวน้ำทะเลอันกว้างใหญ่ อิงอรดูแลเกวลินดีทุกอย่างพยายามจัดการอาหารที่มีประโยชน์ให้เวลาบ่าย อากาศกำลังดีเย็นสบาย จึงเดินออกมายืนอยู่ทางด้านหลังของท้ายเรือ มองเห็นผู้คนที่มีฐานะร่ำรวยยืนถือแก้วไวน์ เป็นคนรวยจึงได้อภิสิทธิ์มากมายแต่แล้วสายตาก็เหลือบมองไปยังใครบางคน..แม้จะเห็นแค่เพียงด้านหลังก็ทำให้ใจสั่นไหว ไม่ว่าจะเป็นรูปร่างกำยำท่าทางหรือแม้แต่ทรงผมที่คล้ายคลึงกันจังหวะหนึ่งเขาหันหน้ามาพูดคุยกับนักธุรกิจระดับชั้นวีไอพี มือไม้ของอิงอรสั่นราวกับสติจะวูบหายเพราะผู้ชายคนนั้นหน้าตาเหมือนกับ.."เฮียเฉิน!!"อิงอรวิ่งสุดชีวิตลงจากเรือสำราญเพื่อที่จะไปตามหาผู้ชายที่หน้าเหมือนเขาคนนั้น เธอมั่นใจว่าไม่ได้ตาฝาดอย่างแน่นอน แต่พอมาถึงกลับไม่พบเจอผู้ชายที่ถือแก้วไวน์..พอมองซ้ายขวาก็มีแต่นักธุรกิจชื่อดังมากมาย หรืออาจจะแค่คิดถึงจนเห็นหน้าใครต่อใครเป็นเขาไปหมดชั้นบนธุรกิจ"เราจะทำโฮมสเตย์เล็กๆ นอกเมือง ฉันดูภูมิทัศน์ทุกอย่างแล้วมีสวนสาธารณะมีชาวบ้านที่เป็นมิตรอยู่รอบข้างเพื่อสังคมของลูกเรา" โซแบดเตรียมการทุกอย่างไว้พร้อม"จากนี้เราจะไม่ต้องหนีใครอีกแล้วใช่ไหมคะ

"ยังจำชื่อกูได้เหรอ""มึงตายไปแล้วนี่! กูแทงมึงทะลุเข้าไปในหัวใจ ทำไมตอนนี้มึงยังโผล่หัวมาที่นี่ได้อีกวะ""มนุษย์เราไม่ได้มีหัวใจอยู่ทางด้านซ้ายกันทุกคนหรอกนะไอ้หน้าโง่! อีกอย่างมึงพูดเองว่าเจอกันใหม่ แต่เสียดายที่ไม่ได้เจอกันในนรกเพราะมึงจะต้องลงไปก่อนกูไอ้เพลิง"เขาเกิดมาด้วยลักษณะพิเศษมีหัวใจอยู่ทางด้านขวา การปักมีดลงอกด้านซ้ายจึงทำให้รอดตายอย่างหวุดหวิด ซึ่งเรื่องนี้เฉินเองก็รู้มาตลอดจึงจัดการส่งมอบร่างที่สาหัสให้กับญาติมาเฟียนำไปรักษาที่ต่างประเทศจนอาการดีขึ้น ทุกอย่างมันคือแผนแยบยลที่ใครก็ไม่มีทางรู้ คิดว่าแค่นำศพของโซแบดกลับไปทำพิธียังต่างประเทศปืนในมือของโซแบดจ่อเล็งที่เพลิงกำลังจะลั่นนิ้วเหนี่ยวไกเขว้ง!อักกกก!พลาดท่าให้เฟญ่าจนได้มือเรียวคว้าจับแจกันขนาดใหญ่แล้วฟาดเข้าที่หลังศีรษะท้ายทอยของโซแบดอย่างแรง ร่างแข็งแกร่งแต่ยังคงบาดเจ็บล้มลง เพลิงแสยะยิ้มครั้งนี้เขาจะเป็นผู้ชนะอย่างแท้จริง"ทำไมมึงตายยากตายเย็นขนาดนี้วะ!!" เพลิงชี้หน้าด่ากราดไม่สามารถกักเก็บอารมณ์โมโห"รีบจัดการสักทีเราจะได้ไปจากที่นี่!" เฟญ่าตะคอก"เธอจะรีบอะไรขนาดนั้น ไม่คิดจะเป็นห่วงเป็นใยผัวเก่าหน่อยหรือไ

หลายสัปดาห์ผ่านไปเกวลินหลบซ่อนตัวอยู่กับอิงอรโดยใช้เงินที่เฉินเก็บเอาไว้ตามที่เขาได้สั่งเสีย ความเจ็บปวดครั้งนี้ไม่อาจที่จะมลายหายไปในทันที ในทุกคืนยังได้ยินเสียงของอิงอรร้องไห้ระงมแม้ว่าจะใช้หมอนปิดปากตัวเองไว้ก็ตาม ส่วนเกวลินต้องเข้มแข็งอยู่ต่อไปเพื่อลูกที่จะเกิดมาในอีกไม่ช้า"ตอนนี้ได้มีการแต่งตั้งคนที่จะมาดูแลธุรกิจใหม่เพราะผู้ที่ก่อกบฏถูกฆ่าตายหมดแล้วครับ" ลูกน้องคนสนิทของเฉินยังคงติดตามเกวลิน"แล้วสองคนนั้นล่ะ""ทั้งคู่ยังคงซ่อนตัวอยู่ที่ไหนสักแห่ง แต่เพราะพวกเราไม่สามารถเข้าถึงได้จึงยังไม่รู้สถานที่แน่ชัด แต่ผมจะพยายามหาให้เจอครับ""ถ้าพวกนั้นยังอยู่พวกเราก็จะไม่ปลอดภัย""ผมทราบครับ ผมจะรีบจัดการให้ไว""บางครั้งฉันก็อยากจะปล่อยทุกอย่างอยากจะจบทุกสิ่ง แต่นิสัยของคนพวกนั้นมันอำมหิตเกินไป! สักวันถ้าหากตามหาพวกเราเจอมันก็คงฆ่าทิ้งไม่ให้เหลือซาก เราต้องสู้ไม่งั้นก็ตาย"เกวลินยังคงตามหาตัวต้นเหตุ และภาพที่ผู้ชายสุดที่รักของเธอถูกมีดปักเข้ากลางใจยังคงติดตา ความแค้นปนกับความเสียใจแสนสาหัสมือเรียวลูบท้องพยายามผ่อนคลายอารมณ์เพราะไม่อยากให้กระทบกระเทือนถึงเด็กในครรภ์"ถ้าเจอพวกนั้นเราจะ

เพิ่งรู้ว่าความอ้างว้างว่างเปล่ามันเป็นแบบนี้ทุกอย่างค่อยๆ เลือนหายจนมืดสนิท แต่ภาพที่ทับซ้อนขึ้นมาในความทรงจำก็คือใบหน้าสวยหวานของเกวลิน ร่างแข็งแกร่งทรุดลงกับพื้นเลือดเจิ่งนอง กลิ่นคาวคลุ้งตลบอบอวล"กริ๊ดดด!! พี่คะ!!" เสียงหวีดร้องตะโกนดังลั่นสุดเวทนา เกวลินทรุดลงเป็นลมหมดสติทันที"คุณเพลิงครับเราจะเอายังไงกับมันต่อ" ลูกน้องคนสนิทเดินเข้ามาสอบถาม"ทิ้งมันไว้แบบนี้ให้ไอ้เสือเฉินมันมาเก็บศพ""แล้วผู้หญิงคนนี้...""พาเกวลินกลับที่พักตามหมอฝีมือดีมาดูแลเธออย่างดีด้วย เพราะผู้หญิงคนนี้จะเป็นภรรยาที่จะอยู่เคียงข้างฉันไปจนวันตาย!""ครับ"เขาหลงหัวปักหัวปำอยากครอบครองเธอหลังจากเคลียร์พื้นที่เฉินจึงสามารถเข้ามาได้ ภาพที่เห็นทำให้หัวใจบอดี้การ์ดสลายกำหมัดแน่น โกรธแค้นราวกับโลกใบนี้ถล่มลงตรงหน้า เขารีบสั่งให้พาร่างของเจ้าพ่อมาเฟียกลับไปเที่ยงคืน"ผมทำทุกอย่างสุดความสามารถแล้วครับ" เฉินน้ำตาคลอก้มหัวส่งร่างไร้วิญญาณของนายใหญ่คืนให้กับญาติฝั่งตะวันตกริมเรือที่จอดรอ"แกจะเอายังไงต่อ""ผมต้องการทำสงคราม""คิดดีแล้วใช่ไหมเฉิน""ผมจะไปชิงตัวผู้หญิงที่นายใหญ่รักกลับมาให้ได้! และจะฆ่าล้างบางพวกมันใ

ครึ่งชั่วโมงต่อมา"พวกมันมาถึงก่อนเรา!" เฉิน มาทำการนัดหมายแต่ดันไม่พบเจ้านายเขาจึงเดินไปถามชาวบ้านบริเวณรอบข้างจึงรู้ว่าเกิดเหตุร้ายมีเสียงปืนดังสนั่นแต่พอตำรวจมาตรวจสอบก็ไม่เจอหลักฐานอะไร "พวกมันคงเป็นมืออาชีพกลบร่องรอยทุกอย่างแม้แต่ตำรวจยังไม่รู้""เราจะทำยังไงดีครับ" ลูกน้องคนสนิทถาม"มึงไปเช็กกล้องวงจรปิดทุกตัวที่มีที่นี่""ผมจะจัดการเดี๋ยวนี้ครับ""พวกมึงกระจายไปทั่วทิศทาง กูอยากรู้ว่าสะพานตรงนี้เชื่อมไปถึงตรงไหน"เฉินเห็นร่องรอยบางอย่าง คล้ายกับมีคนลื่นไถลตกลงไปในแม่น้ำ มีรอยล้อรถเต็มไปหมด ถ้าเป็นอย่างที่เขาคาดไว้ก็หวังว่านายใหญ่จะกระโดดน้ำลงไป จึงรีบหาทางไปยังจุดขึ้นฝั่งจุดลับสายตา"เฉิน" มือจับปืนเล็งไปยังเสียงเรียก ทันทีที่ได้พบหน้าดวงตาก็เปล่งประกาย"นายใหญ่" เฉินก้มหัวทำความเคารพ"พวกมันจับตัวเกวลินไป!""หมายถึงพวกไหนครับ""ไอ้เพลิง!!"โซแบดไม่ได้ห่วงตัวเองสักนิดแต่เขาเป็นห่วงผู้หญิงสุดที่รักมากต่างหาก ไม่รู้ว่าผู้หญิงตัวเล็กจะรับมือกับสถานการณ์เลวร้ายได้แค่ไหนบนรถ"นายใหญ่ไม่ต้องเป็นห่วง ไอ้เพลิงมันดูชอบเกวลินมากคงไม่ทำร้ายเธอ" เสือเฉินบอก"แต่ถ้ามันทำอย่างอื่นที่เลวร้า