LOGINแฟนเก่า ที่เธอทอดทิ้ง กลายเป็น เจ้าพ่อมาเฟียยิ่งใหญ่ ที่เธอต้องเข้าใกล้ด้วยเหตุผลบางอย่าง 'ทิ้งกูไปไม่ลา วันนี้เสือก! กลับมาให้กูเอา' ------------------- เขารักมาก จึงแค้นมาก จนคลุ้มคลั่ง เขา จับผูกด้วยโซ่ตรวนเสน่ห์หา ขัง เธอ ด้วยความแค้นที่สุ่มเป็นไฟเผาใจมาหลายปีเพราะถูกทิ้งอย่างไม่ไยดี
View Moreกลางเมือง
ย่านตึกธุรกิจ
ตุบ!
ผวะ!
อ๊ะะะ! อ๊าาาส์
เสียงครวญครางผสมผสานเสียงทุบตีบนพื้น เมื่อทราบว่าถูกยักยอกเงินส่วนกลาง จึงทำให้ผู้ที่อยู่สูงสุดของห่วงโซ่ลงมาจัดการด้วยตัวเอง
"ยอมแล้ว ฮึก~อย่าทำผมเลย" ชายวัยสามสิบต้นๆ ยกมือไหว้ทั้งเลือดท่วมตัว
"มึงมันเลี้ยงไม่เชื่อง" เขาจ้องดุ
"ผ..ผมยอมแล้ว ผมยอม"
เพียะ!
อ๊าาาา~
เสียงครางสนั่นเพราะเขากำลังจับภรรยาของผู้กระทำผิดกระแทกต่อหน้า ร่างสวยงามเปลือยล่อนจ้อนถูกกระทำชำเราไม่สามารถขัดขืน
หลังลงโทษจนหนำใจ ก็โยนเศษถุงยางอนามัยทิ้งลงพื้นเบื้องหน้าของผู้เป็นสามี รอยยิ้มร้ายกาจดูเย็นชาไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย
"ผมจะไม่ทำอีกแล้วครับคุณโซแบด" เสียงของชายทรยศยังคงอ้อนวอนแม้ตอนนี้ใบหน้าจะมองเห็นเพียงแค่เลือนรางเพราะถูกซ้อมหนัก
"เมียมึงเอาไม่มันเลยว่ะ"
"โปรดไว้ชีวิตผมด้วย จะฆ่ามันก็ได้!"
"ให้กูฆ่าเมียมึงแล้วปล่อยมันไปเนี่ยนะ"
"ผมยอมแลกกับเมียสุดที่รักเพื่อแสดงให้เห็นว่าผมสำนึกผิดและยอมจำนนต่อคุณจริงๆ"
ภรรยาที่เปลือยกายลุกขึ้นยืนชี้หน้าด่ากราด
"ไอ้เฮงซวยไอ้สารเลว! ไอ้เหี้ยยย"
"หุบปากไปเลย!!"
"กูไม่น่ารักคนอย่างมึงเลย ฮึก~"
"เสือกโง่เองนี่หว่า"
หลังจากโต้เถียง โซแบดยืนสูบบุหรี่ควันสีขาวคลุ้งไปทั่ว สายตาเฉียบแหลมมองไปโดยรอบที่เละเทะเนื่องจากสั่งให้ลูกน้องจัดการทุกคนที่เกี่ยวข้อง ก่อนเขาจะหยิบปืนพกขึ้นมา
ปังงงง!
'กริ๊ดดดดดด!'
กระสุนเจาะเข้ากลางหน้าผากของชายทรยศนอนจมกองเลือดเสียชีวิตทันที โดยมีเสียงกรีดร้องของภรรยาทรุดลงกับพื้นเพราะตื่นตระหนก
โซแบดเดินเข้ามาใกล้พูดกับศพที่แน่นิ่ง
"กูไม่มีวันยกโทษให้กับคนที่หักหลัง บทลงโทษเดียวของคนทรยศก็คือ..ตาย!!"
ลูกน้องมือขวาคนสนิทที่ยืนไม่ห่างเอ่ยถาม
"แล้วผู้หญิงจะเอายังไงครับ"
"เอาไปขายที่ซ่องให้พวกฝั่งเหนือแล้วจัดการเผาที่นี่ให้สิ้นซาก สมบัติทุกชิ้นของไอ้สารเลวนั่นตอนนี้เป็นของกู ไม่เว้นแม้แต่เมียของมัน!"
"ครับนาย"
ชื่อเสียงเรียงนามยิ่งตอกย้ำความเป็นไปได้อิงอรตาโตเบิกกว้างตกใจ นอกจากหน้าตาที่เหมือนกันยังมีงชื่อเหมือนกันอีก แต่เธอจำได้แม่นว่าเขาถูกเผาต่อหน้ากลางกองเพลิงในคืนนั้น ทำไมยังมายืนอยู่ตรงนี้?ตึกตึกอิงอรวิ่งกลับไปยังหัวเรืออย่างสุดฝีเท้าเพื่อจะไปบอกกล่าวเกวลินกับโซแบด แต่พอเห็นทั้งคู่กอดกันอีกทั้งชายหนุ่มกำลังลูบท้องของภรรยาราวกับหยอกล้อกับลูกในครรภ์ ชีวิตของพวกเขากำลังสุขสมหวัง จึงไม่อยากให้มีเรื่องกระทบทำให้หนักใจเพิ่ม สุดท้ายสาวน้อยจึงตัดสินใจถอยหลังออกมา เธอจะต้องตามหาความจริงทุกอย่างด้วยตัวเองเวลาทุ่มครึ่งอิงอร มีแม่เป็นคนจัดเสื้อผ้าเธอจึงมีพรสวรรค์ด้านการแต่งตัวเป็นพิเศษ วันนี้จะตัดเย็บชุดด้วยตัวเอง เกาะอกสีแดงรวบผมประดับกิ๊บสวยงามโดดเด่น เมื่อเธอเดินไปยังโซนธุรกิจ แม้แต่พนักงานก็ยังไม่ถามถึงบัตรวีไอพี ก็สวยขนาดนี้กลัวว่าจะเป็นผู้หญิงของใครสักคนที่มีอำนาจรองเท้าแก้วสีใสยืมเกวลินมาใส่ เดินวนไปมามองหาผู้ชายที่เธอเคยเห็น สักพักบอดี้การ์ดคนเดิมก็ตรงเข้ามา"คุณเฉินต้องการพบคุณผู้หญิงครับ" เป็นไปตามคาด เธอคิดว่าสวยขนาดนี้เขาก็ต้องหึงหวงเป็นธรรมดา ก่อนที่จะเดินตามเข้าไปยังห้องส่วนต
สองวัน เรือสำราญสุดหรูยังคงแล่นอยู่บนผิวน้ำทะเลอันกว้างใหญ่ อิงอรดูแลเกวลินดีทุกอย่างพยายามจัดการอาหารที่มีประโยชน์ให้เวลาบ่าย อากาศกำลังดีเย็นสบาย จึงเดินออกมายืนอยู่ทางด้านหลังของท้ายเรือ มองเห็นผู้คนที่มีฐานะร่ำรวยยืนถือแก้วไวน์ เป็นคนรวยจึงได้อภิสิทธิ์มากมายแต่แล้วสายตาก็เหลือบมองไปยังใครบางคน..แม้จะเห็นแค่เพียงด้านหลังก็ทำให้ใจสั่นไหว ไม่ว่าจะเป็นรูปร่างกำยำท่าทางหรือแม้แต่ทรงผมที่คล้ายคลึงกันจังหวะหนึ่งเขาหันหน้ามาพูดคุยกับนักธุรกิจระดับชั้นวีไอพี มือไม้ของอิงอรสั่นราวกับสติจะวูบหายเพราะผู้ชายคนนั้นหน้าตาเหมือนกับ.."เฮียเฉิน!!"อิงอรวิ่งสุดชีวิตลงจากเรือสำราญเพื่อที่จะไปตามหาผู้ชายที่หน้าเหมือนเขาคนนั้น เธอมั่นใจว่าไม่ได้ตาฝาดอย่างแน่นอน แต่พอมาถึงกลับไม่พบเจอผู้ชายที่ถือแก้วไวน์..พอมองซ้ายขวาก็มีแต่นักธุรกิจชื่อดังมากมาย หรืออาจจะแค่คิดถึงจนเห็นหน้าใครต่อใครเป็นเขาไปหมดชั้นบนธุรกิจ"เราจะทำโฮมสเตย์เล็กๆ นอกเมือง ฉันดูภูมิทัศน์ทุกอย่างแล้วมีสวนสาธารณะมีชาวบ้านที่เป็นมิตรอยู่รอบข้างเพื่อสังคมของลูกเรา" โซแบดเตรียมการทุกอย่างไว้พร้อม"จากนี้เราจะไม่ต้องหนีใครอีกแล้วใช่ไหมคะ
"ยังจำชื่อกูได้เหรอ""มึงตายไปแล้วนี่! กูแทงมึงทะลุเข้าไปในหัวใจ ทำไมตอนนี้มึงยังโผล่หัวมาที่นี่ได้อีกวะ""มนุษย์เราไม่ได้มีหัวใจอยู่ทางด้านซ้ายกันทุกคนหรอกนะไอ้หน้าโง่! อีกอย่างมึงพูดเองว่าเจอกันใหม่ แต่เสียดายที่ไม่ได้เจอกันในนรกเพราะมึงจะต้องลงไปก่อนกูไอ้เพลิง"เขาเกิดมาด้วยลักษณะพิเศษมีหัวใจอยู่ทางด้านขวา การปักมีดลงอกด้านซ้ายจึงทำให้รอดตายอย่างหวุดหวิด ซึ่งเรื่องนี้เฉินเองก็รู้มาตลอดจึงจัดการส่งมอบร่างที่สาหัสให้กับญาติมาเฟียนำไปรักษาที่ต่างประเทศจนอาการดีขึ้น ทุกอย่างมันคือแผนแยบยลที่ใครก็ไม่มีทางรู้ คิดว่าแค่นำศพของโซแบดกลับไปทำพิธียังต่างประเทศปืนในมือของโซแบดจ่อเล็งที่เพลิงกำลังจะลั่นนิ้วเหนี่ยวไกเขว้ง!อักกกก!พลาดท่าให้เฟญ่าจนได้มือเรียวคว้าจับแจกันขนาดใหญ่แล้วฟาดเข้าที่หลังศีรษะท้ายทอยของโซแบดอย่างแรง ร่างแข็งแกร่งแต่ยังคงบาดเจ็บล้มลง เพลิงแสยะยิ้มครั้งนี้เขาจะเป็นผู้ชนะอย่างแท้จริง"ทำไมมึงตายยากตายเย็นขนาดนี้วะ!!" เพลิงชี้หน้าด่ากราดไม่สามารถกักเก็บอารมณ์โมโห"รีบจัดการสักทีเราจะได้ไปจากที่นี่!" เฟญ่าตะคอก"เธอจะรีบอะไรขนาดนั้น ไม่คิดจะเป็นห่วงเป็นใยผัวเก่าหน่อยหรือไ
หลายสัปดาห์ผ่านไปเกวลินหลบซ่อนตัวอยู่กับอิงอรโดยใช้เงินที่เฉินเก็บเอาไว้ตามที่เขาได้สั่งเสีย ความเจ็บปวดครั้งนี้ไม่อาจที่จะมลายหายไปในทันที ในทุกคืนยังได้ยินเสียงของอิงอรร้องไห้ระงมแม้ว่าจะใช้หมอนปิดปากตัวเองไว้ก็ตาม ส่วนเกวลินต้องเข้มแข็งอยู่ต่อไปเพื่อลูกที่จะเกิดมาในอีกไม่ช้า"ตอนนี้ได้มีการแต่งตั้งคนที่จะมาดูแลธุรกิจใหม่เพราะผู้ที่ก่อกบฏถูกฆ่าตายหมดแล้วครับ" ลูกน้องคนสนิทของเฉินยังคงติดตามเกวลิน"แล้วสองคนนั้นล่ะ""ทั้งคู่ยังคงซ่อนตัวอยู่ที่ไหนสักแห่ง แต่เพราะพวกเราไม่สามารถเข้าถึงได้จึงยังไม่รู้สถานที่แน่ชัด แต่ผมจะพยายามหาให้เจอครับ""ถ้าพวกนั้นยังอยู่พวกเราก็จะไม่ปลอดภัย""ผมทราบครับ ผมจะรีบจัดการให้ไว""บางครั้งฉันก็อยากจะปล่อยทุกอย่างอยากจะจบทุกสิ่ง แต่นิสัยของคนพวกนั้นมันอำมหิตเกินไป! สักวันถ้าหากตามหาพวกเราเจอมันก็คงฆ่าทิ้งไม่ให้เหลือซาก เราต้องสู้ไม่งั้นก็ตาย"เกวลินยังคงตามหาตัวต้นเหตุ และภาพที่ผู้ชายสุดที่รักของเธอถูกมีดปักเข้ากลางใจยังคงติดตา ความแค้นปนกับความเสียใจแสนสาหัสมือเรียวลูบท้องพยายามผ่อนคลายอารมณ์เพราะไม่อยากให้กระทบกระเทือนถึงเด็กในครรภ์"ถ้าเจอพวกนั้นเราจะ
ปึก!ปึก!ปึก!แรงกระแทกจนสั่นสะเทือนจนเลือดบริสุทธิ์ไหลแทรกออกมา สองขาเรียวถูกยกวางบนเก้าอี้ที่อยู่ริมข้าง "เชี่ยยย! ยังซิงจริงๆ"ถึงแม้ไม่ได้คาดหวังแต่ก็ตกใจยังไงตอนนี้ก็หยุดไม่ทันน้ำกามพุ่งกระฉูดละเลงบนแก้มก้นที่สั่นกระเพื่อมอย่างต่อเนื่องจากนั้นเขาก็กระชากลากแขนแล้วโยนเธอลงในอ่างอาบน้ำห้องน้ำ
เขวี้ยง!ถ้าอยู่ตรงนี้ต่ออีกสักนิดคงต้องเผลอฆ่าคนตายแน่ โซแบดจึงตัดสินใจรีบออกไป ทิ้งให้แฟนเก่าอย่างเธอนอนร้องไห้แทบขาดใจตายหลายวันผ่านไปห้อง VIP.ตึกเลานจ์"เสื้อผ้าดูไม่สวยสดใส" ลูกค้า"ก็เพราะช่วงนี้คนดูแลเสื้อผ้าป่วยก็เลยให้ลูกสาวที่อายุยังน้อยมาจัดงานแทนค่ะ""เห็นแบบนี้เฮียไม่มีอารมณ์เลย!""
ตึก K.V.E โซแบดการลักลอบออกไปยังคงไม่มีใครจับได้ แต่เกวลินก็ต้องระวังทุกฝีก้าว เธอจึงพยายามอยู่นิ่งเฉย ตอนนี้ยังไม่สามารถเข้าไปยังห้องทำงานหรือพื้นที่ส่วนตัวของโซแบดได้เลยตึก!'อักกกก'เดินไม่ทันระวังจึงชวนเข้ากับผู้หญิงสองคนที่มาพร้อมกับลูกสมุนมากมายรายล้อม แต่เพราะเป็นพื้นที่ปลอดภัยจึงไม่รัดกุม
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!"กูไม่ว่าง!""อีกสามนาทีผมจะเข้าไป""พูดไม่เข้าใจหรือไงบอกว่าไม่ว่าง!!""เหลือสองนาที"แกร๊กทนความกดดันไม่ไหว โซแบดรีบสวมเสื้อผ้าแล้วเดินออกไปเปิดประตู เจอลูกน้องคนสนิทยืนนิ่ง "แม่งกูยังไม่ได้แตกสักน้ำ!! คำสั่งของกูมันไม่มีความหมายกับมึงเลยใช่ไหมไอ้เสือเฉิน""มีงานด่วนครับ""แล้ว