Masukเพราะอารมณ์ชั่ววูบทำให้เธอตัดสินใจยอมเสนอตัวเป็นพรีกายมอบควาทบริสุทธ์นั้นให้เขา เพราะรักมาก แต่เขากลับมองเธอเป็นแค่เด็กบำเรอกายเท่านั้น
Lihat lebih banyakณ หอพักมหาลัยเอกชนแห่งหนึ่ง ปรากฏร่างของหญิงสาวสวยสามคน ที่สองในสามคนนั้นหน้าตาเหมือนจะอมทุกข์ กลืนไม่เข้าคายไม่ออกในสถานการณ์ในครั้งนี้ ต่างจากอีกคนที่กำลังแต่งตัวสวย และแปลกตากว่าทุกๆ ครั้งที่เห็น “จะทำแบบนั้นจริงๆ เหรอข้าว” เสียงเพื่อนสนิทอย่าง ใบหม่อน เอ่ยถามเพื่อนคนที่เป็นเจ้าของห้อง และคนที่แต่งตัวสวยสุดเป็นครั้งที่ร้อยของวันละมั้ง โดยเธอหวังแค่เพียงให้เพื่อนของเธอ เปลี่ยนใจจากความคิดบ้าๆ นี้ที ถึงแม้ว่ามันจะดูไม่เป็นผลก็ตามที “อืม เราตัดสินใจแล้วน่า หม่อนกับฝันไม่ต้องเป็นห่วงเลย” ข้าวฟ่าง บอกเพื่อนรักทั้งสองคนกลับไป ด้วยน้ำเสียงและท่าทางที่หนักแน่ จนยากที่จะห้าม โดยหญิงสาวก็รู้แหละว่าเพื่อนเป็นห่วงแต่เธอเลือกแล้ว เธอเลือกแล้วจริงๆ “จะไม่ให้พวกเราห่วงได้ไง ก็ข้าว...” “นี่ทั้งสองคน หยุดเลย ข้าวตัดสินใจแล้ว ว่าจะทำแบบนี้ ข้าวรู้ว่ามันไม่ดีแต่นี่เป็นสิ่งที่ข้าวต้องการนะ เค๊” ยังไม่ทันที่เพียงฝันจะพูดจบ ข้าวฟ่างก็พูดแทรกขึ้นทันที บอกให้รู้ถึงการตัดสินใจที่แน่วแน่ในครั้งนี้ “ข้าวนี่..นะ โอ้ยยยย เออๆๆ เอาไงก็เอา” เพียงฝันหลุดปากพูดไม่เพราะกับเพื่อนจนได้ แต่จะทำไงได้ความดื้อนี้เป็นกันยกแก๊ง เวลามีใครตัดสินใจจะทำอะไรนี่ไม่มีใครห้ามกันได้หรอก มีแต่ช่วยดูอยู่ห่างๆ เท่านั้น “แล้วทางนั้นเขานัดกี่โมงอะข้าว” ใบหม่อนถามขึ้นมา เมื่อเห็นว่าเพื่อนแต่งตัวใกล้จะเสร็จละ เพื่อนของเธอวันนี้แต่งตัวยังไงน่ะเหรอ ผมดำสลวยที่ปกติจะตรงสวย โดนดัดให้เป็นลอน และทัดหูไว้ข้างหนึ่ง ที่เข้ากันกับชุดเดรสสั้นเกาะอกสีดำส่องประกายสะท้อนแสงไฟ มาคู่กับถุงน่องสีดำโปร่ง รับกับรองเท้าส้นสูงสีแดง และการแต่งหน้าที่ดูโตและสวยเฉี่ยวผิดกับลุคปกติที่เรียบร้อย พร้อมกับตอนนี้ที่ลิปสติกสีแดงก็กำลังถูกแต่งแต้มลงที่ริมฝีปากสวยนั้น “อีก ชม. ละมั้ง” ข้าวฟ่างตอบเพื่อนกลับไป ในขณะที่ริมฝีปากนั้นมีสีแดงเคลือบไว้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว “อืม มีอะไรก็โทรมาหานะ คืนนี้หม่อนกับฝันจะรอรับโทรศัพท์ข้าวทั้งคืนเลย” ใบหม่อนบอกเพื่อนด้วยความเป็นห่วง “ไม่มีอะไรหรอกน่า นอนกันไปเถอะ” “ไม่ๆ พวกเราจะรอข้าวกลับหอก่อน” ใบหม่อนยังคงยืนยันในสิ่งที่ตัวเองพูดต่อ เธอจะรอจนกว่าเพื่อนของเธอจะกลับมา “เห้อ.. ดื้อกันจริงๆ” คนเสียงใสบ่นเพื่อน พร้อมกับส่ายหน้าเบาๆ อย่างอ่อนใจ “โอเค งั้นตามนี้ ข้าวจะรีบไปรีบกลับ แล้วข้าวสัญญาว่าจะกลับมาอย่างปลอดภัยให้ครบทั้ง 32 โอเคนะคะ คุณใบหม่อน คุณเพียงฝัน” “ดีมาก” เพียงฝันพูดขึ้นมา จากนั้นหญิงสาวทั้งสามก็กอดกันอย่างให้กำลังใจข้าวฟ่าง และขอพรให้สิ่งสักสิทธิคุ้มครอง กับการเลือกทำตามหัวใจของตนเองในครั้งนี้ โชคดีนะข้าว ข้าวฟ่าง รถตู้คันหรูสีดำ กำลังแล่นไปบนถนนที่ตอนนี้ทั่วบริเวณปกคลุมไปด้วยแสงไฟแล้วทั้งหมด ร่างสวยในค่ำคืนนี้กำลังนั่งฟังสาวสองอธิบายรายละเอียดของงานในวันนี้ให้ฟัง ไม่หยุดเลยนับตั้งแต่ที่รถตู้มารับเมื่อครึ่ง ชม.ก่อนนั้น “ฟังนะน้องข้าวฟ่าง นับตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป ให้หนูใช้ชื่อว่า..ไอซ์ ดีมั้ย” เสียงของเจ๊สวยพูดขึ้น “เราต้องเปลี่ยนชื่อด้วยเหรอคะพี่สวย” ข้าวฟ่างถามสาวสองสุดมั่นกลับไป เมื่อเห็นว่ามีการตั้งชื่อใหม่ให้เธอ ซึ่งข้าวฟ่างมองว่ามันไม่จำเป็นเลยสักนิด บอกชื่อของตัวเองไปก็สิ้นเรื่อง เพราะเธออยากให้คนๆ นั้นจำชื่อเธอได้ แม้ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันจะแค่คืนเดียวก็ตาม!! “แหม๊ คุณน้องขาาาา ก็ต้องสิคะ หนูอ่ะยังเรียนไม่จบเลย คุณพี่ก็กลัวว่ามันจะมามีผลกระทบกับหนูภายหลัง พี่ไม่อยากให้หนูเสียอนาคตนะค้าาาา แม้ว่าหนูยืนยันว่าจะรับงานนี้งานเดียวก็เถอะค่ะ” เจ๊สวยพูดออกมาเพื่ออธิบายให้คนตัวเล็กที่นั่งข้างๆ กันนี้ฟัง หญิงสาวที่เป็นเพชรเม็ดงาม ที่อยู่ๆ ก็เดินเข้ามาที่โมเดอร์ริ่งของเธอ บอกว่าขอรับงานนอนกับแขก แรกๆ ก็ไม่ได้ตกใจอะไรหรอก เพราะทุกวันนี้ มีเด็กสาวสวยๆ เข้ามาทำแบบนี้กันบ่อยมาก เพื่อหารายได้เสริม หรือบางคนทำเป็นรายได้หลัก เพื่อที่จะให้ตัวเองสบายไปตลอดชาติ แต่สำหรับผู้หญิงคนนี้ แตกต่างออกไปจากคนอื่น.. หญิงสาวอนาคตดี ข้าวฟ่าง ภักดีพิจักร์ อายุ 20 ปี การเรียนดี การศึกษาก็ดี ชาติตระกูลหรือยิ่งดีเข้าไปใหญ่ เพราะเป็นถึงลูกสาวทายาทน้ำเมาระดับพันล้าน ทำไมถึงเลือกแบบนี้ เธอก็ไม่เข้าใจในจุดนี้เหมือนกันในตอนแรกที่รู้ก็โวยวาย ปฏิเสธไปทันที แต่สาวน้อยคนนี้ก็ยังยืนยัน พร้อมบอกเหตุผลที่ตัดสินใจทำแบบนี้ ‘ข้าวฟ่างเขา ขอให้ข้าวได้เป็นของเขาเถอะนะ’ เหตุผลนั้นถูกเปล่งออกมา พร้อมด้วยสายตาที่อ้อนวอนขอ เฮ้อ..เด็กเอ่ยเด็กน้อย เอาความรักและหัวใจเป็นใหญ่ซะจริง เขาเห็นแล้วก็สงสาร ประกอบกับที่ในช่วงนี้คนนั้นให้เธอส่งเด็กให้ถี่อาทิตย์ละคน เธอเลยหาเด็กไม่ทัน และจำต้องส่งข้าวฟ่างไป ให้สาวน้อยไปหาคนที่ใจรัก อย่างที่ต้องการ ผู้ชายที่เป็นเสือร้าย มาดนิ่งที่อันตรายคนนี้ไม่ธรรมดาเลย ไทเกอร์ คาร์ อายุ 30 ปี หล่อ รวย ร้าย โสด เจ้าของธุรกิจ นำเข้ารถยนต์หรูระดับประเทศ มาพร้อมกับสนามแข่งรถที่ทันสมัยและครบวงจรที่สุดในประเทศไทย และเป็นอันดับ3 ของโลก เรียกได้ว่าไม่มีใครที่ไม่รู้จัก โมเดอร์ริ่งของเธอดิวงานกับเสือร้ายตัวนี้มานาน โดยเธอเลือกส่งตัวท็อปไปให้ เพื่อเอาใจและเซอร์วิสลูกค้า VIP คนนี้ เด็กของเจ๊สวยรับประกันได้ถึงความมีคุณภาพของงาน โดยเธอจะให้เด็กทุกคนผ่านการตรวจโรคต่างๆ มาเรียบร้อย อีกทั้งการบริการของเด็กเรียกได้ว่าขั้นสุด เป็นที่เลื่องลือ จนเสี่ยต่างๆ ก็อยากได้เช่นกัน แต่มันไม่ใช่กับเด็กผู้หญิงสวยตรงหน้านี้เลย เพราะว่าสาวน้อยคนนี้นั้น.. ประสบการณ์เป็นศูนย์ ทักษะเป็นศูนย์ และสิ่งที่เธอไม่อยากพบเจอก็คือ ยังบริสุทธิ์ เธอถึงได้จับข้าวฟ่างให้เปลี่ยนลุคใหม่หมด ทั้งเสื้อผ้า หน้าผม บุคลิก ท่าทางต่างๆ ที่พอล้างเครื่องสำอางออกแทบจะเป็นคนละคน อีกทั้งเรื่องบนเตียงบอกได้เลยว่าเทรนกันแบบหมดเปลือก เพื่อให้เป็นที่ประทับใจของเสือร้ายนั้น และเพื่อให้ความหวังของเด็กน้อย ที่อยากจะมอบครั้งแรกให้คนที่รักเป็นจริง ซึ่งแม้ว่าในสัญญาการซื้อขายจะไม่ได้ระบุถึงความบริสุทธิ์ ในหัวข้อนี้ไว้ แต่ด้วยความที่ตั้งแต่เปิด โมเดอร์ริ่งมา เธอยังไม่เคยส่งเด็กบริสุทธิ์ไป ก็แอบกังวลนิดๆ แต่คิดว่าคงไม่มีปัญหาอะไร เพราะว่า ไทเกอร์ คาร์ เรียกใช้บริการแค่คืนเดียว “งั้นขอเป็นชื่อ เลิฟ ได้ไหมเจ๊สวย” เสียงของข้าวฟ่างดังขึ้น ดึงให้เจ๊สวยหลุดออกมาจากพะวง และกลับมาอยู่กับการสนทนาต่อ “เลิฟ เหรอ อืม เลิฟก็เลิฟ” “นี่เอกสาร และข้อมูลปลอมของเรานะ เจ๊จำเป็นต้องปลอมมันขึ้นมา เพื่อตัวหนูเอง เจ๊ไม่ได้เข้าไปส่งข้างในนะ เขาไม่ให้เข้า” เจ๊สวยพูดพร้อมยื่นเอกสารให้คนข้างๆ “ขอบคุณค่ะเจ๊” “ข้าวฟ่าง เจ๊น่ะ เอ็นดูหนูนะ ที่ยอมทำตามความต้องการของหัวใจตัวเองมากมายขนาดนี้ แต่สิ่งที่เจ๊จะบอกหนูก็คือ ไทเกอร์ คาร์ เป็นคนที่ไม่มีหัวใจ เขาไม่เคยรัก และไม่เคยเลือกผู้หญิงคนไหนไว้ข้างกายเขาเลย เจ๊ช่วยหนูในวันนี้เพื่อให้หนูได้สมหวัง แต่เมื่อผ่านคืนนี้ไปแล้ว เจ๊อยากให้หนูลืมทุกอย่าง แล้วกลับไปเป็นข้าวฟ่างคนเดิม และเลิกรักเขานะลูกนะ” สาวสองบอกเด็กสาวอย่างหวังดี และลูบที่หัวสวยนั้นเบาๆ ที่เขาก็ไม่รู้จะดีใจหรือสงสารดี “ข้าวสัญญาค่ะ ขอบคุณเจ๊มากๆ นะคะ” เวลา 4 ทุ่มนิดๆ รถหรูวิ่งเข้าในบริเวณของสนามแข่งสุดหรู ที่นอกจากจะเปิดเป็นสนามแข่งแล้ว ยังมีในส่วนของโรงแรมสุดหรูที่ให้บรรดานักแข่งหรือแม้กระทั่งแขกที่มาร่วมงานได้พักผ่อน หนึ่งในนั้นก็มีห้องที่จัดไว้ให้เจ้าของสนามได้ปลดปล่อยและรื่นเริงกับเด็กสาวที่ส่งมาให้แต่ละคืน รวมถึงคืนนี้ด้วย “ข้าว...อ่อ ไม่สิ เลิฟ ตามบอดี้การ์ดเข้าไปนะ” เจ๊สวยพูดบอก ในขณะที่รถจอดเทียบด้านหน้าของโรงแรมแล้ว “ค่ะ” “เจ๊กลับละนะ สู้ๆ นะ” พูดพร้อมกับกอดไปทีหนึ่ง จากนั้นก็ขึ้นรถกลับออกไป ข้าวฟ่างหันมามองประตูตรงหน้า อย่างที่ให้กำลังใจตัวเองเบาๆ แล้วก็เดินตามบอดี้การ์ดเข้าไปด้านใน จากนั้นร่างสวยก็ถูกพาไปที่ชั้น 38 ของโรงแรม ติ้ง!! เสียงลิฟต์กระจกเปิดออก จากนั้นบอดี้การ์ดก็เดินนำไปที่ห้องหนึ่ง ที่ทั้งชั้นมีแค่ห้องเดียว คนตัวเล็กหยุดอยู่ที่หน้าประตูเพื่อรอให้บอดี้การ์ด สแกนนิ้ว จากนั้นก็เปิดประตูให้ร่างบางเข้าไปด้านใน “เชิญ” เสียงบอดี้การ์ดคนหนึ่งพูดขึ้นมา “ให้รออยู่ในห้องนี้ อีกสักพัก คุณไทเกอร์ น่าจะมา” พูดเสร็จก็ปิดประตูห้องลงทันที ข้าวฟ่างเดินเข้ามาในห้องกว้างก็เลื่อนตาโตสวยไปสำรวจห้อง และเห็นว่าที่ผนังข้างๆ เตียงแบบ 180 องศาเป็นกระจกใส ที่มองออกไปเห็นสนามแข่งรถได้อย่างชัดเจน แล้วพอเดินเข้ามาจะเจอกับโซฟาหรูสีดำ พร้อมกับเตียงนอนกว้างที่มีจอทีวีขนาดใหญ่ติดผนังอยู่ปลายเตียง และมีตู้เสื้อผ้าแบบบิ้วอินที่ลงตัวกับห้อง จากนั้นร่างบางก็เดินไปสำรวจในห้องน้ำ พร้อมกับตาสวยที่โตขึ้นมาด้วยความตกใจ “ห้องน้ำก็เป็นกระจกใสเหรอ” มีกระจกบานใหญ่ตรงหน้าอ่างล้างหน้า พร้อมกับอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่ที่มองผ่านกระจกไปเห็นวิวสนามแข่งเหมือนกับห้องนอน บ้าน่า ร่างบางทั้งเขินทั้งหน้าแดง จากนั้นหญิงสาวก็เดินออกมาจากห้องน้ำ ขาเรียวสวยก้าวช้าๆ ไปยืนมองวิวสวยของสนามยามค่ำคืน ที่ถูกเปิดสว่างด้วยแสงไฟสีต่างๆ ให้ดูสวยและลงตัว ตึ่ง!! เสียงที่ทั้งเปิดและปิดประตูดังขึ้นในเวลาที่ห่างกันไม่กี่วินาที ร่างบางที่ตกใจกับเสียงนั้น เลยหันกลับไปดู และเจอเข้ากับเขา ผู้ชายที่ขโมยหัวใจของเธอไปทั้งดวง ไทเกอร์ คาร์ ร่างสูงที่พึ่งจะก้าวเข้ามาในห้อง ยืนมองหญิงสาวตรงหน้านิ่ง ครั้งนี้เขาไม่ได้ขอดูรูปและประวัติของอีกฝ่ายก่อน เหตุเพราะเขาพึ่งบอกไปเมื่อสองวันก่อน อาจจะด้วยว่าช่วงนี้เขายุ่งๆ กับการจัดการรถหรูล็อดใหญ่ที่จะนำเข้ามาขายในไทย และเรื่องการจัดเตรียมสนามให้มีความพร้อมในหลายๆ ด้าน เพื่อรองรับการแข่งขันที่กำลังจะใกล้เข้ามา แต่ถึงจะยุ่งแค่ไหน ร่างกายของชายวัยเจริญพันธุ์ เมื่อถึงเวลามันก็ร้องบอกเจ้าของว่าต้องปลดปล่อย เขาถึงเรียกเด็กมาในวันนี้ แต่คิดไม่ถึงว่าคนตรงหน้าจะถูกใจเขาขนาดนี้ สวย ดึงดูด และ ร่างกายที่เชื้อเชิญเขา อย่างเร่าร้อน นี่คงเป็นคำที่เขาพอจะนึกออกเพียงเท่านี้ แต่จากการแค่สบตากันก็ทำให้ร่างกายของชายหนุ่มมีปฏิกิริยาที่รุนแรงและเกินที่จะยืนนิ่งอยู่ไหว เมื่อคิดได้ดังนั้นร่างสูงก็เดินเข้าไปหาร่างบางที่ยืนนิ่งอยู่หน้ากระจกกว้างใส พร้อมกับดึงให้เข้ามาอยู่ในอ้อมกอด แล้วก็ประกบริมฝีปากหนา เข้าหาริมฝีปากแดงนั้นทันที “อือ” ร่างเล็กครางออกมาอย่างตกใจ แต่เมื่อตั้งสติได้ก็ตอบสนองกลับไปอย่างเร่าร้อนไม่ต่างกัน หญิงสาวเชิดหน้าขึ้นเพื่อให้คนตัวโตได้จูบอย่างถนัด คาร์บดริมฝีปากเล็กอย่างหิวกระหาย จากนั้นก็แทรกลิ้นร้อนเข้าไปในโปร่งปากสวย เขากวาดตวัด เกี่ยวพันลิ้นเล็กอย่างสนุก ในขณะที่ฝ่ามือร้อนก็ตรงเข้ามาขย้ำหน้าอกที่ใหญ่โตนั้นอย่างรุนแรง “อือออ อือออ” ข้าวฟ่างร้องครางออกมาอย่างไม่มีเสียงเมื่อรู้สึกเจ็บที่หน้าอก ที่เหมือนจะถูกคนตัวโตบีบเคล้นอย่างแรงตามอารมณ์ รวมถึงริมฝีปากของเจ้าตัวในตอนนี้ที่โดนบดขยี้อย่างหนัก พร้อมด้วยปลายลิ้นร้อนก็ไล่หยอกล้อลิ้นหวานของเธอไม่หยุด คนตัวเล็กโดนร่างสูงจูบจนแทบจะหายใจไม่ออกเนื่องด้วยเพราะไม่มีประสบการณ์ เมื่อคาร์เห็นร่างบางตรงหน้าเริ่มจะไม่ไหวก็ค่อยถอดริมฝีปากออก โดยที่น้ำลายของทั้งคู่ที่ผสมปนกันจนไม่รู้ว่าของใครเป็นสายยึดไหลจากปากออกมา เสือร้ายรู้สึกว่าในตอนนี้เหมือนจะควบคุมตัวเองไม่ได้เลย แค่เขาได้จูบ จูบเท่านั้น เขาก็รู้สึกโหยหาร่างบางนี้อย่างทนไม่ไหว และไม่เคยเป็นอย่างนี้มาก่อน โดยร่างกายของเจ้าตัวมันร้องบอกว่ามันอยากที่จะทำมากกว่านั้น และต้องเป็นเดี๋ยวนี้ด้วย ร่างสูงมองสำรวจสภาพหญิงสาวตรงหน้าที่ตอนนี้ริมฝีปากเจ่อบวมจากรสจูบของเขา ดวงตาหวานฉ่ำที่บอกถึงอารมณ์ที่เริ่มสูงขึ้น ชุดเดรสสวยที่ตอนนี้หลังจากโดนเขาขย้ำอกสวยไปก็แทบจะเกาะบนออกสวยไม่อยู่แล้ว เกาะไม่อยู่ ก็ไม่ต้องเกาะสิว่ะ เกะกะ คาร์เมื่อคิดได้ดังนั้น ก็เอื้อมมือแกร่งไปดึงเกาะอกสีดำลง ทันใดนั้นเองหน้าอกโตสวยก็ปรากฏต่อสายตาเขาทันที โดยที่ยังมีซิลิโคนสีเนื้อปิดยอดถันสีสวยทั้งสองข้างเอาไว้ “อ๊ะ” ข้าวฟ่าง เมื่อโดนชายหนุ่มดึงชุดลงแบบที่ไม่ทันได้เตรียมใจก็รู้สึกอายขึ้นมา ร่างบางจึงยกมือทั้งสองข้างมาปิดหน้าอกสวยของตัวเองเอาไว้ เพื่อให้รอดพ้นจากสายตาคมดึงดูดนั้น ที่ถึงแม้ว่าจะถูกสอนมาแล้วถึงเรื่องบนเตียง แต่คนที่เจอแต่ทฤษฎีไม่มีปฏิบัติอย่างเธอก็อดไม่ได้ที่จะอายต่อเหตุการณ์ตรงหน้าที่เผชิญอยู่ “หึ” คาร์เมื่อเห็นการกระทำนั้นก็หัวเราะออกมา แล้วก็ผลักร่างเล็กให้แผ่นหลังเนียนสวยเปลือยเปล่านั้นติดชิดกับกระจกทันที คนตัวโตรวบมือเล็กทั้งสองข้างขึ้นเหนือศีรษะ ด้วยมือแกร่งเพียงข้างเดียว ส่วนมืออีกข้างก็ใช้มันมาขย้ำหน้าอกเปลือยเปล่า จากนั้นเขาก้มลงใช้ลิ้นแกร่งตวัดเลีย ค่อยๆ แงะซิลิโคนเล็กนั้นออกไปจากเต้าสวยทั้งสองข้าง จนเมื่อสิ่งที่ปิดบังยอดปทุมสวยหลุดออกไปแล้ว ร่างแกร่งก็ไม่รอช้า ใช้ปากงับเม็ดเชอร์รี่แดงนั้นเข้าปาก และละเลงลิ้นใส่ทันที “อ่ะ อ่าาาา” เสียงหวานครางออกมาทันทีที่โดนจู่โจมหน้าอกสวย ที่ข้างหนึ่งโดนลิ้นเลีย ส่วนอีกข้างหนึ่งโดนฝ่ามือร้อนขย้ำไม่หยุด จนเนื้อแทบจะทะลักออกมาตามซอกนิ้วมือคนตัวสูง ข้าวฟ่างรู้สึกเหมือนร่างกายร้อนขึ้นเรื่อยๆ สาวน้อยที่อ่อนหัด ได้แต่แอ่นอกสวยที่ทั้งใหญ่และขาวนั้นให้คนตัวโตได้เชยชมอย่างเท่าเทียมกันทั้งสองข้าง “อ่าาาาา อื้ออ” “อืมมมม” เสียงครางอย่างพอใจจากคนทั้งคู่ดังออกมาเบาๆ หลังจากที่เชยชมกับหน้าอกสวยที่ตอนนี้แฉะไปด้วยน้ำลายของชายหนุ่ม และรอยแดงที่เป็นจ้ำๆ ทั้งจากการดูดเลีย และการบีบเคล้นแล้ว คาร์ก็ยืนขึ้นเต็มความสูง และมองหน้าคนใต้ร่างอีกครั้ง จากนั้นเขาก็ละมือจากอกสวยขึ้นมาจับปลายคางของหญิงสาวให้เชิดขึ้นเบาๆ แล้วก็ประกบริมฝีปากลงไปอีกครั้ง ทั้งสองสลับกันแลกลิ้นร้อนอย่างเมามัน จนตอนนี้น้ำใสเริ่มปริ่มที่มุมปากสวย เพราะอ่อนด้วยประสบการณ์กว่า พร้อมด้วยคนตัวโตที่ผละออก และบอกเสียงที่สั่นกระหายนั้นว่า.. “ดึงชุดลง”
ข้าวฟ่างนึกถึงเหตุการณ์ในครั้งนั้นที่ชายหนุ่มได้ช่วยชีวิตไว้ จากนั้นเธอก็เอาชื่อของเขามาค้นหา ก็พบว่าชายหนุ่มเป็นลูกเจ้าของกิจการรถหรู ที่กำลังจะเรียนจบมหาลัย เธอที่ตอนนั้นอายุแค่ 13 ปี ก็พยายามติดตามข่าวของชายหนุ่มอยู่เรื่อยๆ จนกระทั่งตอนนี้ที่เธอคิดว่าตัวเองพร้อมแล้วที่จะบอกชอบเขา บอกว่าเธอชอบเขามาตั้งแต่วันนั้น แต่กลายเป็นว่าชายหนุ่มไม่เปิดโอกาสให้เลย จนเธอต้องเลือกวิธีนี้ จากนั้นร่างบางก็ล้มตัวลงนอนอย่างอ่อนเพลีย พร้อมกับที่มือสวยที่กอดผ้าผืนนั้นไว้แนบอกหญิงสาวตื่นขึ้นมาในเช้าของวันใหม่ ร่างบางหลังจากที่ได้นอนยาวแล้วก็รู้สึกดีขึ้นมาไม่น้อย จากนั้นก็อาบน้ำเพื่อเตรียมตัวที่จะไปเรียนสาวสวยทั้งสามคนที่เดินมาด้วยกันนั้นเรียกสายตาของทุกคนในบริเวณนั้นให้หันมองได้ไม่อยาก ด้วยเพราะทั้งสามที่นอกจากฐานะทางบ้านที่ดีแล้ว หน้าตาก็สวยไม่แพ้กัน อีกทั้งเนื่องจาก เรียนคณะบริหารฯ ด้วยทำให้การแต่งตัวมาเรียนนั้นเป็นชุดเฉพาะของทางคณะที่ช่วยส่งเสริมบุคลิกภาพของพวกเธอให้ยิ่งสวยและดูดีขึ้นไปอีกด้วยทั้งสามคนเข้าเรียนเหมือนเช่นทุกวัน และก็มีหนุ่มหล่อที่ตามจีบข้าวฟ่างอยู่ ก็เข้ามาทักเหมือนเช่นทุกวัน“ข้าว
ย้อนกลับไปเมื่อ 7 ปีก่อนสาวน้อยที่กำลังหอบหนังสือในมืออย่างพะรุงพะรัง ในช่วงตอนเย็นของวันหลังจากที่เรียนพิเศษเสร็จแล้วก็กำลังจะเดินออกมารอรถจากที่บ้านมารับเหมือนดังเช่นทุกวันกริ๊งงงงแล้วเสียงโทรศัพท์เครื่องเล็กนั้นก็ดังขึ้นมา ข้าวฟ่างจึงหยิบมาดูแล้วก็พบว่าเป็นแม่ของเธอที่โทรเข้ามา‘ค่ะแม่’ สาวน้อยกดรับ แล้วก็พูดสายกลับไปอย่างเสียงหวานและน่าฟัง[ข้าวลูก หนูเรียนเสร็จยัง] เสียงผู้เป็นแม่จากปลายสายถาม‘เสร็จแล้ว ข้าวรอแม่อยู่ที่เดิมค่ะ’ สาวน้อยบอก‘งั้นหนูรอสักพักนะ ตอนนี้รถติดมากเลย แม่น่าจะไปช้า’ เสียงร้อนรนตอบมา เมื่อวันนี้การจราจรนั้นดูหนาแน่นกว่าทุกวัน ที่เธอเองก็ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น หรือว่าจะมีอุบัติเหตุ แต่ก็ไม่เห็นทางสถานีวิทยุที่ฟังประจำจะแจ้งข่าวอะไร‘อ่อ ได้ค่ะ แม่ไม่ต้องห่วงเลย เดี๋ยวข้าวเดินเล่นรอได้ค่ะ’ หญิงสาวบอก จากนั้นก็วางสายไป จากนั้นก็เดินไปตลาดที่อยู่บริเวณโซนด้านหน้าของห้างดังสาวน้อยเดินเล่นซื้อของอยู่สักพัก แล้วก็เผลอไปชนเข้ากับอุปกรณ์ประดับร้าน ล้มกระจายอยู่ที่พื้นตุ๊บ‘อุ๊ยย ข้าวขอโทษค่ะ’ เสียงใสร้องออกมาด้วยความตกใจ จากนั้นก็ยกมือขึ้นไหว้เพื่อขอโทษในควา
หลังที่แยกตัวกับสวย คนของคาร์ก็ได้ขับรถมาเธอมาส่งยังจุดแรกที่รับเธอไป เมื่อข้าวฟ่างหลังจากที่ลงจากรถแล้ว ก็เดินขึ้นไปที่ห้องพักของตัวเอง แต่พอเธอเปิดประตูห้องเข้าไปก็พบว่า เพื่อนรักทั้งสองนั่งรอเธออยู่ในห้อง“ข้าว!!/ข้าว” และทันทีที่หญิงสาวเปิดประตูห้องเสียงเรียกพร้อมกันด้วยความดีใจก็ดังขึ้น พร้อมกับที่เพื่อนรักทั้งสองวิ่งเข้ามากอดร่างบางเอาไว้“ข้าวกลับมาแล้ว เราดีใจจังเลย” เพียงฝันพูดขึ้นด้วยความดีใจ“ใช่ ข้าวกลับมาแล้ว รู้ไหมว่าเราสองคนรอทั้งคืนเลย โทรหาก็ปิดเครื่อง” เสียงใบหม่อนพูดออกมาพร้อมกับที่กระชับอ้อมกอดเพื่อนให้แน่นขึ้น เหมือนว่าเพื่อนนั้นหายไปนานหลายวัน ทั้ง ๆ ที่หายไปแค่คืนเดียวเท่านั้น“ข้าวบอกแล้วไงว่าไม่ต้องห่วงอ่ะ แล้วนี่ได้นอนกันยัง ทำไมหน้าตาดูเหมือนไม่ได้นอนทั้งคืนเลย” ข้าวฟ่างถามออกมา เมื่อผละออกจากเพื่อน แล้วก็พบว่าสภาพของทั้งสองคนเหมือนจะดูอิดโรยและอ่อนเพลียไม่น้อย นี่คงจะไม่ได้รอเธอทั้งคืนอย่างที่บอกไว้จริงๆ ใช่ไหม“ใครจะไปหลับลงล่ะข้าว” เพียงฟันตอบ พร้อมกับที่ใบหน้าดูเศร้าลง“โอ๋ๆๆ ข้าวขอโทษนะ ที่ทำให้เป็นห่วงกัน ข้าวกลับมาแล้ว แบบครบ 32 ตามที่บอกไว้เลยเห็นไหม
“สวัสดีค่ะ” หญิงสาวรับโทรศัพท์นั้นแล้วก็พูดสายกลับไป“สวัสดีครับ ผมกริชเลขาคุณคาร์นะครับ” เสียงทุ้มจากปลายสายบอกมา“ค่ะ”“คุณข้าวฟ่างตื่นแล้วใช่ไหมครับ” กริชถาม“ค่ะ”“ครับ งั้นอีกครึ่ง ชม. เตรียมตัวไว้เลยนะครับจะมีบอดี้การ์ดพาคุณมาที่ชั้น 40 ครับ”“ไปทำไมคะ” ร่างบางถามออกมาด้วยความสงสัย“คุณจะต้องมาเซ็นสัญญาครับ เอาเป็นว่าเดี๋ยวพอคุณมา คุณก็จะได้อ่านมันนะครับ”“..เอ่อ ค่ะ”ข้าวฟ่างวางสายไป จากนั้นก็กลับมานั่งลงที่เตียงอยู่สักพักเพื่อรอเวลา จนกระทั่งเมื่อถึงเวลาที่นัดหมาย เสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้น หญิงสาวเปิดประตูออกไปก็เจอกับบอดี้การ์ดสองคนเมื่อวานที่พาเธอมา จากนั้นก็เดินตามไป จนกระทั่งลิฟต์เปิดออกชั้นที่ต้องการ จากนั้นเธอก็ถูกพามาที่ห้องห้องหนึ่ง แล้วประตูก็เปิดออก แล้วเธอก็เดินเข้าไปในนั้นหญิงสาวเดินเข้าไปในห้องก็พบว่ามีผู้ชายคนหนึ่งนั่งรอเธออยู่ที่โต๊ะตัวยาวนั้นก่อนแล้ว“เชิญนั่งครับคุณข้าวฟ่าง” กริชเงยหน้าขึ้นมามองสาวน้อยที่เดินเข้ามาในห้อง แล้วเขาก็พบว่า ข้อสงสัยของเขาเมื่อเช้าตอนที่ผู้เป็นนายโทรมาบอกนั้น ได้รับคำตอบที่กระจ่างแล้ว‘ฉันจะให้ผู้หญิงคนเมื่อคืนที่มาปรนนิบัติฉัน น