Semua Bab เด็กเลี้ยงซาตาน: Bab 1 - Bab 8

“ดึงชุดลง” ร่างสูงสั่งออกมาหลังจากที่ผละริมฝีปากออก เขาแบจะอดทนไม่ไหวที่จะได้ครอบครองเรือนร่างสวยตรงหน้า ข้าวฟ่างหลังจากที่ได้ยินคำพูดของคนตัวโตก็อายไม่น้อย แต่ก็ทำตามอย่างว่าง่าย ร่างบางตอนนี้ที่ทั้งเขิน ทั้งอาย ค่อยๆ ใช้มือที่เป็นอิสระทั้งสองข้างรูดชุดสวยลงจากตัว จนตอนนี้ไปกองที่ปลายเท้า หญิงสาวที่ตอนนี้เปลือยเปล่า มีแค่จีสตริงสีแดงที่ปกปิดส่วนนั้นเอาไว้ เมื่อต้องเข้ากับลมแอร์ภายในห้องหรูก็ขนลุกไปทั้งตัว จนต้องยกมือขึ้นมากอดอกสวยเอาไว้อย่างที่หาความอบอุ่น คาร์เตอร์ที่เห็นดังนั้นเขาก็ยิ่งมีความต้องการและทนไม่ได้ไปกันใหญ่ คนตัวโตจึงเขยิบตัวออกจากร่างเล็ก จากนั้นก็สั่งเสียงเข้ม “ถอดชุดให้ฉันด้วย” หญิงสาวช้อนตากลมมองอย่างเขินอาย แต่เมื่อได้ยินชายคนที่ตัวเองมอบใจทั้งดวงให้ไปแล้วสั่งให้ทำ ก็เดินมาใกล้ๆ พร้อมกับยกมือที่สั่นเทาขึ้นปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีดำออก ร่างเล็กต้องใช้สติเป็นอย่างมาก จนกระทั่งกระดุมเม็ดสุดท้ายหลุดออก สาบเสื้อก็เผยให้เธอได้เห็นแผ่นอกล่ำนั้น มือเล็กก็เอื้อมผลักเสื้อออกจากไหล่หนาตกลงสู่พื้นห้อง ข้าวฟ่างมองแผ่นอกของชายหนุ่ม อย่างเขินอาย มือเล็กยกขึ้นลูบเบาๆ อย่

“หนูตกลง” ข้าวฟ่างบอกออกไป ในเมื่อโอกาสนี้มาถึงแล้ว เธอก็จะขอเก็บเกี่ยวความโชคดีที่ได้อยู่กับชายคนที่เธอรักออกไปให้นานกว่านี้หน่อย ถึงแม้ว่าผลสุดท้ายจะเป็นยังไงเธอก็พร้อมยอมรับมัน“หึ ดีมากเด็กน้อย งั้นเรามาทำความรู้จักกันให้ดีกว่านี้กันไหม” คาร์พูดออกมา จากนั้นก็ดึงร่างบางให้ลุกขึ้นนั่งลงที่ตักแกร่งของตัวเอง โดยที่ชายหนุ่มตอนนี้ก็นั่งพิงอยู่ที่หัวเตียง และร่างกายของคนทั้งสองก็ยังเปลือยเปล่า“หนูขอถอดรองเท้าได้ไหม” ข้าวฟ่างเอ่ยบอกคนตัวสูงด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ หลังจากที่อ้าขาแล้วนั่งลงบนตักกว้าง ก็รู้สึกว่าส้นสูงที่ตัวเองยังใส่อยู่นั้นเป็นอุปสรรคไม่น้อย“อ่า ไม่ ฉันชอบแบบนี้” ชายหนุ่มเอ่ยออกมาและร้องครางบอกเบาๆ เมื่อตอนนี้กุหลาบบางที่ไม่มีเส้นขนเล็กมารบกวน แนบชิดกับแก่นกายของเขา ที่ยังนอนนิ่งอยู่“คะ คุณ”“เรียกฉันว่าคาร์” ร่างสูงบอก แล้วก็จัดการหยิบบุหรี่ที่วางอยู่บนโต๊ะข้างๆ หัวเตียงขึ้นมาจุดสูบ“คุณคาร์”“เธอชื่ออะไร” คาร์เอ่ยถามเด็กสาวตรงหน้า จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นพ่นควันออกมาจากปาก จนตอนนี้ควันสีขาวนั้นลอยคลุ้งกระจายไปทั่วห้องกว้างหรู“หนูชื่อ ข้าวฟ่าง ค่ะ” หญิงสาวบอกชื่อจริงของตัวเอง

หลังที่แยกตัวกับสวย คนของคาร์ก็ได้ขับรถมาเธอมาส่งยังจุดแรกที่รับเธอไป เมื่อข้าวฟ่างหลังจากที่ลงจากรถแล้ว ก็เดินขึ้นไปที่ห้องพักของตัวเอง แต่พอเธอเปิดประตูห้องเข้าไปก็พบว่า เพื่อนรักทั้งสองนั่งรอเธออยู่ในห้อง“ข้าว!!/ข้าว” และทันทีที่หญิงสาวเปิดประตูห้องเสียงเรียกพร้อมกันด้วยความดีใจก็ดังขึ้น พร้อมกับที่เพื่อนรักทั้งสองวิ่งเข้ามากอดร่างบางเอาไว้“ข้าวกลับมาแล้ว เราดีใจจังเลย” เพียงฝันพูดขึ้นด้วยความดีใจ“ใช่ ข้าวกลับมาแล้ว รู้ไหมว่าเราสองคนรอทั้งคืนเลย โทรหาก็ปิดเครื่อง” เสียงใบหม่อนพูดออกมาพร้อมกับที่กระชับอ้อมกอดเพื่อนให้แน่นขึ้น เหมือนว่าเพื่อนนั้นหายไปนานหลายวัน ทั้ง ๆ ที่หายไปแค่คืนเดียวเท่านั้น“ข้าวบอกแล้วไงว่าไม่ต้องห่วงอ่ะ แล้วนี่ได้นอนกันยัง ทำไมหน้าตาดูเหมือนไม่ได้นอนทั้งคืนเลย” ข้าวฟ่างถามออกมา เมื่อผละออกจากเพื่อน แล้วก็พบว่าสภาพของทั้งสองคนเหมือนจะดูอิดโรยและอ่อนเพลียไม่น้อย นี่คงจะไม่ได้รอเธอทั้งคืนอย่างที่บอกไว้จริงๆ ใช่ไหม“ใครจะไปหลับลงล่ะข้าว” เพียงฟันตอบ พร้อมกับที่ใบหน้าดูเศร้าลง“โอ๋ๆๆ ข้าวขอโทษนะ ที่ทำให้เป็นห่วงกัน ข้าวกลับมาแล้ว แบบครบ 32 ตามที่บอกไว้เลยเห็นไหม

ข้าวฟ่างนึกถึงเหตุการณ์ในครั้งนั้นที่ชายหนุ่มได้ช่วยชีวิตไว้ จากนั้นเธอก็เอาชื่อของเขามาค้นหา ก็พบว่าชายหนุ่มเป็นลูกเจ้าของกิจการรถหรู ที่กำลังจะเรียนจบมหาลัย เธอที่ตอนนั้นอายุแค่ 13 ปี ก็พยายามติดตามข่าวของชายหนุ่มอยู่เรื่อยๆ จนกระทั่งตอนนี้ที่เธอคิดว่าตัวเองพร้อมแล้วที่จะบอกชอบเขา บอกว่าเธอชอบเขามาตั้งแต่วันนั้น แต่กลายเป็นว่าชายหนุ่มไม่เปิดโอกาสให้เลย จนเธอต้องเลือกวิธีนี้ จากนั้นร่างบางก็ล้มตัวลงนอนอย่างอ่อนเพลีย พร้อมกับที่มือสวยที่กอดผ้าผืนนั้นไว้แนบอกหญิงสาวตื่นขึ้นมาในเช้าของวันใหม่ ร่างบางหลังจากที่ได้นอนยาวแล้วก็รู้สึกดีขึ้นมาไม่น้อย จากนั้นก็อาบน้ำเพื่อเตรียมตัวที่จะไปเรียนสาวสวยทั้งสามคนที่เดินมาด้วยกันนั้นเรียกสายตาของทุกคนในบริเวณนั้นให้หันมองได้ไม่อยาก ด้วยเพราะทั้งสามที่นอกจากฐานะทางบ้านที่ดีแล้ว หน้าตาก็สวยไม่แพ้กัน อีกทั้งเนื่องจาก เรียนคณะบริหารฯ ด้วยทำให้การแต่งตัวมาเรียนนั้นเป็นชุดเฉพาะของทางคณะที่ช่วยส่งเสริมบุคลิกภาพของพวกเธอให้ยิ่งสวยและดูดีขึ้นไปอีกด้วยทั้งสามคนเข้าเรียนเหมือนเช่นทุกวัน และก็มีหนุ่มหล่อที่ตามจีบข้าวฟ่างอยู่ ก็เข้ามาทักเหมือนเช่นทุกวัน“ข้าว