Novels by ปะหนัน

วันนี้ตำแหน่งเมียขัดดอกกำลังจะจบลง เธอกำลังจะไปจากที่ตรงนี้แต่...เธอกลับไม่ได้ไปแค่คนเดียวเมื่ออีกหนึ่งชีวิตกำลังถือกำเนิดขึ้น ความจริงบางอย่างที่เมฆาไม่เคยรู้กำลังจะถูกเปิดเผยแต่...ทุกอย่างเหมือนจะสายเกินไปเมื่อสุดท้ายข้างกายเหลือแค่ที่นอนที่ว่างเปล่า

เธอจะมีตัวตนแค่เพียงที่ไร่ ไม่มีทะเบียนสมรส ไม่มีงานแต่งงาน....ทนได้ก็ทนทนไม่ได้เธอก็ต้องเป็นฝ่ายไปเองในเมื่อเขาต้องรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับพ่อว่าจะไม่ใช่คนที่ทิ้งเธอไปก่อน ไม่ว่าจะเจ็บแค่ไหนบัวบูชาก็ทนได้เพราะหัวใจมันดันมอบให้เขาไปแล้ว.....มีเพียงเหตุผลเดียวที่ทำให้เธอยอมเดินออกมาจากชีวิตรัชชานนท์..คือเขาเจอผู้หญิงที่เขารัก เธอจะไม่ขอเป็นส่วนเกินแต่จะยินดีให้เขามีความสุขแม้ว่าตอนนี้ชีวิตของเธอจะไม่ได้มีเพียงแค่ตัวคนเดียวก็ตาม //***//**//

เมื่อข้อตกลงคือทั้งคู่จะใช้วิธีทางการแพทย์ในการมีลูกเพราะการแต่งงานครั้งนี้ไม่ได้เริ่มต้นจากความรัก แต่..สุดท้ายเด็กน้อยกับลืมตาดูโลกด้วยวิธีธรรมชาติที่ไม่ได้อยู่ในข้อตกลง ************ “ผมเป็นผัวคุณนะ คุณยังไม่เคยคิดจะนอนด้วยแล้วมันเป็นใครคุณถึงได้ไปนอนกับมันแบบนั้น” พีรันธรไม่ใช่แค่พูดแต่เขากลับคว้าสองมือของภรรยามาจับไว้ก่อนจะผลักเธอลงบนเตียงและพาร่างใหญ่ของเขาไปนอนกึ่งทับกึ่งคร่อมเธอไว้ “วันนี้ผมจะทำให้คุณรู้ว่าคุณมีสามีแล้วถ้าอยากมากก็มาลงกับสามีตัวเองอย่าเที่ยวร่านไปหาคนอื่น” อันนาพยายามดิ้นรนออกจากอ้อมแขนทั้งสองข้างแต่ยิ่งดิ้นเท่าไหร่ยิ่งเหมือนพาตัวเองเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของเขามากขึ้น ดวงตาของชายหนุ่มที่เธอเคยคิดว่าเธอคุ้นเคยแต่ตอนนี้มันกลับแดงก่ำมองดูแล้วเหมือนสายตาของซาตานร้ายมากกว่า “คุณพีเราตกลงกันแล้ว คุณจะทำแบบนี้กับฉันไม่ได้” “หยุดพูดถ้าไม่อยากจะต้องเสียแรงมากกว่านี้ เก็บแรงของเธอไว้ใช้กับฉันดีกว่า” บราเซียร์สีขาวที่ปกปิดความอวบอัดเต่งตึงของวัยสาวสะพรั่งไว้ ถูกถอดออกด้วยมือเพียงข้างเดียวของท่านประธานหนุ่มหล่อ

**//ความสูญเสียจากรักครั้งเก่า ทำให้รักครั้งใหม่เป็นรักที่เขาตั้งใจจะดูแลให้ดีที่สุดแม้ต้องแลกด้วยชีวิตก็ยอม**// “นี่ฉันจะกลายเป็นเมียมาเฟียจริง ๆ หรือ อีกหน่อยฉันคงต้องขว้างระเบิดเป็นแน่ ๆ เฮ้อ!...มาถึงขั้นนี้แล้ว เอาก็เอา สู้กันสักตั้ง ทำอย่างไรได้หลงรักเด็กน้อยทั้งสองคนไปแล้วถ้าลูก ๆ ของฉันต้องอยู่ในอันตรายอย่างน้อยฉันก็จะได้ปกป้องพวกเขาได้บ้าง”

เธอถูกจ้างให้มาตั้งท้องในสัญญาบอกทุกอย่างชัดเจนอยู่แล้ว....แต่ในสัญญาไม่ได้ห้ามให้เธอรัก V v ข่าวดีที่เธอกำลังจะบอกเขากลับเป็นเธอที่ได้รับข่าวร้ายแทนเมื่อพ่อของลูกขอยกเลิกสัญญาทั้งหมดเพราะต้องการจะแต่งงานกับคนรักเก่า สัญญาเป็นอันสิ้นสุดแต่อีกหนึ่งชีวิตยังคงเติบโตอยู่ในท้อง ลูกคนเดียวเธอเลี้ยงได้ถ้าเขาไม่ต้องการ

นายหัวผู้เพียบพร้อมไปหมดทุกอย่าง ราชันไม่เคยคิดที่จะรักใคร เพราะเขาไม่เคยไว้ใจผู้หญิงคนไหนที่เข้ามาจีบเขา แต่ใครจะไปเชื่อว่าหญิงสาวที่โดนกล้อนผม หน้าตาบวมช้ำ โดนโยนทิ้งไว้กลางทะเล จะกลายมาเป็นนายหญิงของเกาะ โดยที่ราชันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอคือใคร ปะการังหญิงสาวที่อยู่ดีๆไม่รู้ว่าพรหมลิขิตหรือเวรกรรมอะไร ส่งให้เขาต้องได้มาช่วยชีวิตเธอ และยังจะต้องกลายมาเป็นสามีภรรยากันอีก นายหัวคิดแล้วก็ขำ สงสัยตัวเขาเองจะเลือกมากเกินไป พอถึงเวลาที่จะได้มีเมียจริงๆเลยไม่ต้องเลือกเลย

เธอกับเขารักกัน ในวันที่ชายหนุ่มเป็นเพียงแค่ยามส่วนเธอก็แค่แม่ค้าขายข้าวแกง แต่วันนี้จากยามเขากลายเป็นทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลใหญ่เจ้าของโรงสีและกิจการอื่น ๆ อีกมากมาย ฐานะที่เปลี่ยนไป ก็ทำให้การแสดงออกของตฤณเปลี่ยนไปด้วย คำว่ามือที่สามจะไม่มีค่าเลย ถ้าสองคนจับมือกันแน่นพอ

“นี่พีชไม่ใช่ซัมเมอร์ พี่แค้นอะไรพี่ไปก็ไปทำกับซัมเมอร์ อย่ามาทำกับพีชแบบนี้” ไม่ทันที่ปากเรียวบางจะพูดอะไรมากกว่านี้ ปากหนาได้รูปก็ประกบทาบลงมา จนแนบสนิท หญิงสาวได้แต่ส่งเสียงขัดขืนอยู่ในลำคอ ยิ่งดิ้นเท่าไหร่ ก็เหมือนยิ่งเขาไปอยู่ในพันธนาการของเขาเท่านั้น น้ำจากฝักบัวถูกเปิดไหลผ่านตัวเธอ เหมือนสายน้ำนี้จะสามารถชะล้างความรู้สึกผิดออกจาหัวใจของหญิงสาว ที่ตอนนี้ไม่ได้บอบบางแค่ร่างกาย แต่มันบอบบางไปถึงจิตใจ เธอมีอะไรกับแฟนเพื่อน มันคงเป็นตราบาปในชีวิตเธอไปอีกนานแสนนาน เมื่อหัวถึงหมอน ร่างกายที่บอบช้ำจากการถูกย่ำยี หัวใจที่ร้องไห้จนเหนื่อยล้า หญิงสาวนอนหลับสนิท ไม่ได้ยินแม้แต่เสียงโทรศัพท์ที่ดังอยู่เป็นร้อยสาย “พีช พี่กวินบอกเลิกเรา” หญิงสาวที่นอนหลับอยู่บนเตียง ไม่แน่ใจว่าเสียงที่เธอได้ยินเป็นความฝันหรือความจริง เธอค่อยๆลืมตา ภาพแรกที่เห็นคือเพื่อนของเธอนั่งอยู่ข้างๆ ใบหน้าอาบไปด้วยน้ำตา

"ฉันชักจะสงสัยแล้วว่า คุณทำไมถึงได้ชอบมายุ่งกับชีวิตฉันจัง ชอบฉันใช่ไหม อยากได้ฉันใช่ไหม" คำพูดที่ท้าทายของมินรญา และแววตาที่ยั่วยวนอย่างช่ำชอง ยากที่ผู้ชายที่หัวใจกำลังดั่งเพลิงตอนนี้จะไม่รู้สึก แต่ผู้หญิงแบบนี้ไม่มีสิทธิ์ มาพูดจาหลงตัวเอง อย่างหน้าไม่อาย "ผู้หญิงอย่างเธอน่ะเหรอ ต่อให้มาแก้ผ้าต่อหน้า ฉันยังไม่รู้สึกอะไรเลย"

เมื่อคืนนั้นเธอเป็นคนขับรถและทำให้เมียของเขาต้องจากไป โดยที่เธอได้หัวใจของผู้หญิงคนนั้นมาอยู่ในร่างกายแทน เขาโทษว่าทุกอย่างเป็นความผิดของเธอและเธอต้องชดใช้ วุ้นเย็นยอมรับในชะตากรรมที่เขามอบให้และเธอก็เต็มใจที่จะเลี้ยงดูเด็กแฝดที่ในคืนนั้นหมอสามารถช่วยชีวิตได้แค่ลูกทั้งสองแต่แม่ต้องจากไป เมธัชรู้มาตลอดว่าน้องสาวนอกสายเลือดคนนี้แอบชอบเขา ทุกอย่างที่เกิดขึ้นสำหรับเขามันคือแผนการที่เธอจงใจให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้ ในเมื่อเธอทำให้เขาต้องเสียแม่ของลูกไป เธอก็ต้องได้รับบทเรียนอย่างสาสม....

ครอบครัวคือสิ่งที่ธีภพไม่ต้องการแต่พ่อของเขากลับตรอมตรมเพราะอยากให้ลูกชายมีครอบครัวที่อบอุ่น ชายหนุ่มจึงเลือกที่จะแกล้งจีบผู้หญิงที่เขาคิดว่าเธอแสนดีและดูซื่อเพื่อให้มาเป็นแม่ของลูกและคิดจะทิ้งเธอเมื่อเขาได้ในสิ่งที่ต้องการ

คนทำผิดก็ต้องถูกทำโทษ...แต่บอสคะได้โปรดใจเย็น ๆ ********************************************************* คนตัวเล็กสั่นไปทั้งตัวเมื่อรู้ตัวว่าโดนจับได้และความผิดในครั้งนี้มันคือการถูกไล่ออกทั้งคู่ “ฉันขอโทษ ฉันเป็นคนขอทำงานนี้เองเพราะอยากได้เงิน คุณอย่าไล่พี่ยุพาออกนะไล่ฉันคนเดียวพอ” หญิงสาวพยายามยกมือไหว้ทั้งที่ไหล่ทั้งสองข้างยังถูกบีบไว้แน่น “ถ้าทุกคนที่ทำผิดพูดว่าขอโทษแล้วทุกอย่างจบ ป่านนี้คุกคงไม่มีใครอยู่ ฉันไม่คิดเลยว่ายุพาจะกลายเป็นคนแบบนี้ พรุ่งนี้ฉันจะไล่เธอกับยุพาออก”

ภูริดล นักธุรกิจหนุ่ม เขาทำทุกอย่างไม่เคยมีคำว่าไม่สำเร็จยกเว้นเรื่องเดียวคือการมีครอบครัวที่มีความสุขตามที่บิดาต้องการเพราะนั่นไม่ใช่สิ่งที่เขาปรารถนา พิรฎา สาวน้อยที่ต้องการมีชีวิตอิสระหลุดพ้นจากครอบครัวที่เธอไม่เคยมองว่ามันอบอุ่นและเธอก็ตัดสินใจเดินออกมาเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยการยอมเซ็นสัญญาเป็นภรรยารับจ้าง

ศิลา **หนุ่มใหญ่ในวัยใกล้ 40เขาต้องสูญเสียมารดาไปเพราะนักเลงเก่ารุ่นพ่อ เขาก็กลับมาเพื่อทวงคืนความยุติธรรมในฐานะทายาทเพียงคนเดียวของนักธุรกิจที่ทรงอิทธิพล สายป่าน **สาวน้อยอายุ23 ลูกสาวอุดมนักเลงเก่าเธอถูกเลือกเป็นเครื่องมือในการแก้แค้นครั้งนี้ ศิลากลับมาครั้งนี้เพื่อแก้แค้นแต่ใครจะรู้ว่าแท้จริงแล้วผู้หญิงที่เขาเลือกใช้เป็นเครื่องมือ เธอก็คือคนที่ถูกทำร้ายจากศัตรูของเขาเหมือนกัน ทุกอย่างมันไม่จบง่ายอย่างที่คิดเพราะผลพวงจากความแค้นก่อให้เกิดอีกชีวิตหนึ่งขึ้นมาด้วย...............

เมื่อแค้นนี้เขาไม่เริ่ม เธอก็ไม่เกี่ยว แต่สุดท้าย ทั้งคู่กลับต้องเผชิญกับบาดแผลในหัวใจ ที่ไม่มีใครผิด ******************************* “พี่ให้โอกาสเธอที่จะพูดความจริงอีกครั้ง” ไม่มีเสียงตอบ ไฟแห่งความใคร่ที่มีความโกรธแฝงอยู่ในอารมณ์