LOGINNangako na si Vincent na sasamahan niya si Kate at ang lola nito na mag-travel, kaya interesadong naghihintay si Kate sa loob ng banyo kung paano ito sasagutin ng kanyang asawa. Ramdam ni Kate na nag-hesitate si Vincent nang ilang sandali, pero sandali lang talaga ‘yun dahil agad din itong sumang-ayon, “Sige, mag-island getaway tayo.”Agad namang nag-react at tumawa si Norman, “Wow, Vincent! Iiwan mo sa amin ang lahat ng trabaho sa kumpanya para lang mag-enjoy kayong dalawa sa sarili niyong mundo?”Kunwaring nagreklamo rin si Barry, “Hindi pwede ang ganyan, kailangan namin ng double pay sa mga araw na wala ka.”Masiglang tumawa si Vincent. “Walang problema, ako mismo ang magbabayad sa inyo.”“Gusto ko rin ng regalo!” hirit pa ni Norman.“Asahan mo, ibibili kita,” nakangiting pagsang-ayon ni Vincent.“By the way, hindi ba’t sinabi mo na kasama natin kakain ng dinner si Kate ngayon? Nasaan siya?” tanong ni Mitch.Bago pa man makasagot si Vincent, sumingit na agad si Norman upang magsalit
“Kate, pinakamatalik na kaibigan ko sila, at ikaw naman ang asawa ko. Hirap na hirap na ako sa tuwing nag-aaway kayo at hindi nagkakasundo. Sa totoo lang, gusto naman nilang maging maayos ang pakikitungo sa’yo, lalo na si Mitch. Pakiramdam niya nga ay kasalanan niya ang nangyari kanilang umaga kaya humihingi siya ng pasensya, at gusto ka niyang makausap ng maayos. Pagbigyan mo na ako, kahit para sa akin na lang, ubusin natin itong pagkain at tanggapin mo ang mabuting intensyon nila.”Habang nakikinig sa mga pinagsasabi ni Vincent, lalong naramdaman ni Kate kung gaano kawalang-kwenta ang mga katwiran nito. Hindi niya napigilang magtanong, “Vincent, ibig mong sabihin, ang talikuran ako ng mga kaibigan mo para siraan, saktan, at kutyain ang pagiging pilay ko ay tanda ng mabuting intensyon nila? At dahil hindi ko matanggap ang ganoong klaseng trato, ako pa ang may kasalanan at nagkakamali?”“Kate...” Vincent frowned in frustration, sounding completely helpless. “Hindi ba humingi na sila ng
Romantic? Bakit, hindi ba niya gustong maging romantic noon? Sino ba naman ang hindi gustong maging isang malambing na babae sa harap ng lalaking pinakamamahal niya?Napakaming beses na sinubukan ni Kate na bumuo ng isang maganda, masaya, at romantic na buhay kasama si Vincent, pero bawat hakbang niya ay paulit-ulit na sinasalubong ng lamig at pagwawalang-bahala nito. Tapos ngayon, isusumbat sa kanya na hindi siya romantic?“Siguro... magkaiba lang talaga ang kahulugan ng romance para sa ating dalawa.” Binuksan ni Kate ang cabinet at kinuha ang balot ng noodles. “Kumain ka na ba?”Lumapit si Vincent at biglang inagaw ang hawak niyang noodles. “Sabi ko sa’yo, lalabas tayo para mag-dinner ngayon, ‘di ba? Nagpa-reserve na ako ng restaurant.”Ah, ganoon ba? Doon lang naalala ni Kate na nabanggit nga pala ito ni Vincent kanina.“Nakalimutan mo talaga?” Seryoso at medyo nainis ang mukha ni Vincent. “Wala ka talagang natatandaan sa mga sinasabi ko. Ano bang palaging tumatakbo diyan sa utak mo
Matapos mag-isip ng malalim, nag-decide si Kate na huwag munang magmadali. Natatakot siyang baka kapag binanggit niya ang tungkol sa annulment ngayon ay biglang magmatigas si Vincent at gumawa ng paraan para hindi siya makaalis ng bansa.Her plan was to just leave a heartfelt and honest letter explaining her decision to push through with the annulment, at iiwan niya ito sa araw ng flight niya. Hahayaan niya muna itong mag-isip at magpalamig ng ulo sa loob ng isang buwan habang wala siya. Pagbalik niya, doon na nila pormal na aasikasuhin ang mga pirmahan bago siya tuluyang pumasok sa unibersidad.Nang mag-gabi na, naghanda siya para magluto ng noodles.Habang nagpapakulo ng tubig sa kusina, biglang sumulpot si Vincent mula sa likod niya. “Pagpasok ko, akala ko bumalik ako sa nakaraan. Ang ganda ng likod mo, kaparehong-kapareho noong high school pa tayo.”Nilingon siya ni Kate. Nakasandal si Vincent sa pinto ng kusina habang nakatitig sa kanya, may bakas ng ngiti sa mga mata nito. Hindi
Wala na siyang balak mag-explain pa ngayon. Dalawang araw na lang at aalis na siya, kaya ayaw na niyang gumawa ng kahit anong senaryo na pwedeng makasira sa flight niya.Pagkatapos mag-isip, simple lang ang isinagot niya, “Kailangang mag-move on ng tao. Hindi pwedeng laging nakatutok sa nakaraan, kundi, paano tayo mabubuhay ng maayos?”Nakahinga ng maluwag si Vincent sa narinig. Kakaiba na ngumiti ito sa kanya ng marahan habang hinahaplos ang buhok niya. “Mabuti naman at ganyan ang pananaw mo. Anuman ang mangyari, tayo pa rin naman ang magsasama habang-buhay. Ang mahalaga ay maging masaya at huwag masyadong maging maramot sa mga bagay-bagay.”Tumango si Kate. Siyempre, sumasang-ayon siya sa linyang “maging masaya,” pero hindi sa ideyang “magsasama habang-buhay.” Sinong may sabing magsasama tayo habang-buhay?Kinuha ni Vincent ang phone niya. “Magtatrabaho muna ako. Kapag natapos ko ang mga paperworks na ‘Ito sa loob ng dalawang araw, magiging libre na ako. Susunduin natin si Lola para
Naging kalmado si Kate sa buong proseso. Walang sigawan, walang iyak, at hindi rin siya ang matigas na parang bata. Pagkatapos nilang ayusin ang ilang gamit sa hotel, nag-check out na sila at sumama siya kay Vincent pauwi. Napakatahimik niya na parang walang nangyaring krimen kanina, at parang isa lang siyang estranghero sa loob ng kotse.Habang nagda-drive at tuwing hihinto sa red light, paulit-ulit siyang tinitingnan ni Vincent. Para sa lalaki, napaka-unusual ng reaksyon ni Kate. Inasahan na kasi niyang magpapaliwanag siya ng magpapaliwanag at susuyuin ito nang husto, pero natapos lang ang lahat nang ganito kadali?Noong kinidnap si Kate mula sa apartment, naiwang bukas ang pinto ng bahay at nakatambak pa ang mga groceries sa labas. Ngayon ay maayos na ang lahat at naipasok na sa loob ng unit ang mga gamit, kasama ang dalawang kahon ng sariwang prutas na dala ni Frank.Walang sinabi si Kate. Nagpalit siya ng tsinelas, naghugas ng mukha at nagsuot ng komportableng pambahay, at naghuga
NILABAG ni Vincent ang sarili niyang patakaran, uminom siya ng alak. Halata iyon sa boses niya sa video. Medyo lasing na siya. Paos, masigla, at hindi na kontrolado ang sitwasyon.Ngunit si Vincent? Sisigaw ng ganito?Sa alaala ni Kate, si Vincent noong high school ay malamig at mataas ang tingin sa
SA BANYO, maririnig ang tuluy-tuloy na lagaslas ng tubig. Si Vincent iyon, naliligo. Ala-tres na ng madaling-araw at kakauwi lang niya. Nakatayo si Kate sa tapat ng pinto ng banyo. May gusto sana siyang pag-usapan nila.. May kaba sa dibdib niya, and she wasn’t sure kung papayag ba ito sa sasabihin n
“Then don’t use it,” simpleng sagot ni Vincent.Ngunit hindi tumigil si Mitch. Malambing ang boses niya habang bahagyang nanginginig, “But the cabin is cold, giniginaw ako.” Nakasuot siya ng dress, lantad ang mga braso, parang lalo pang ipinapakita ang pagiging mahina niya.May jacket si Vincent. Hi
TAHIMIK na pinagmamasdan ni Kate sina Vincent at Mitch. Matapos ang ilang segundong ilangan, mabilis nilang tinanggap ang bagong papel nila at magkausap na sila nang masaya kasama ang mga business partners, nagtatawanan, parang walang iniisip.Bagay talaga sila…Tahimik na kinuhanan ni Kate ng lit







