LOGINSa mga supporters ko. Pwede niyo akong i-add sa Fb ko. Name: Bituing Gracia's. You can chat with me also. Thank you for your support.🥰
"Huwag niyo akong aalalahanin. Kakain naman ako. Mabuti pang iwanan niyo muna ako dito ng mag-isa. Dahil gusto kong mapag-isa," mahina ngunit malamig ang aking tinig. "Sige po madam. Aalis na po ako. Pero gusto po kayong maka-usap ng mama niyo. Ayos lang po ba na papuntahin po siya dito? O hindi po?" magalang na tanong nito. "Sige, papuntahin niyo dito si mama," maayos na saad ko. Agad naman siyang umalis. Samantalang tahimik lang ako dito na hinihintay si mama. Ilang saglit lamang ay nakarating na si mama. "Anak, pwede ba kitang makausap?" deretsahang tanong ni mama. "Opo, umupo po kayo dito sa tabi ko mama. Kumain ka na rin po," sabay ngiti ko. Sumunod naman si mama at umupo sa tabi ko. "Anak, malungkot ang mata mo kahit ngumiti ka pa. Ramdam ko ang lungkot mo. Pwede mo naman sabihin sa akin kung ano 'to. Nandito lang si mam para makinig sa sasabihin mo," nakangiting tugon ni mama. Ramdam na ramdam ko ang pag-aalala ni mama at ang kaniyang pagmamahal. "Mama alam ko po
Agad na nagpaalam si Aljur. Masayang-masaya akong makita siya ulit. Ngunit, tumatak sa isipan ko ang sinabi niyang sa susunod na mga buwan. Hindi ko maintindihan hanggang ngayon. Ginugulo ang isipan ko habang naglalakad pa rin kami ng anak ko. "Mommy, are you okay lang po ba? Saan po ba tayo pupunta? Kanina pa po tayo nagpapalibot-libot po dito sa loob ng mall." Natauhan lang ako ng sinabi ito ng anak ko. Inilibot ko ang paningin ko. Kitang-kita ko nga na nandito pa rin kami. Halos ilang minuto na nga kami naglalakad. "Ahm, sorry anak. Mabuti pang umuwi na tayo. Magpahinga na muna tayo." Mapait akong napangiti sa anak ko. Kita ko sa mukha niya kung gaano siya nagtataka. "Pero po mommy, hindi pa po tayo nakakabili ng jewelry. 'Di ba po bibili ka po?" mahinang tanong ng anak ko. Naramdaman ko ang pagiging malungkot niya. "Hmm, ayos lang si mommy. Ganito na lang, pumili ka na ng gusto mo at ibibili natin." Tumango ang anak ko at agad na napangiti. Gayunpaman, kasama niya lan
FAYE POINT OF VIEW "Hoy babae! Huwag ka nga magsalita nang ganyan sa kaibigan ko! Walang hiya ka ah! Ang kapal naman ng pagmumukha mo," mataray na sigaw ng kasama ni Dalia. Isa pa 'tong mukhang aso. Tahol ng tahol, tsk! "Sino ka ba? Napaka-walang galang mo naman, alam mo na nag-uusap kaming dalawa, bigla ka na lang tumatahol diyan. Ano ka ba? Aso niya?" Hindi ko alam kung nagiging malupit na ako ngayon. Basta ang gusto ko lang, ipaglaban ang sarili ko sa mga demonyong ito. "Wait a minute, parang familiar ka yata sa akin," biglang banggit ni Dalia. Gayunpaman, nanatili lamang akong seryoso sa kinatatayuan ko. Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa, parang kinikilatis niya talaga ako. Hindi naman ako papayag na makilala niya ako. "Siguro, dahil sa masama mong ugali, marami ka nang pinagmalupitan. Kaya nakikita mo ako sa kanila, tama ba?" Kita ko ang kaniyang muling pang gigigil. "Hoy, kanina ka pa ahh!" sambit ulit ng kaibigan niyang aso. Hindi ko na lamang siya pinansin pa. B
FAYE POINT OF VIEW Dalawang araw ang nakalipas.Maayos akong nagpaalam sa mga kapatid ko. Nais sumama ni Vincent. Subalit, alam ko na marami siyang gagawin, kaya hindi na ako pumayag pa. Upang hindi ko siya magambala. Ngunit, nagpadala siya ng kaniyang mga tauhan upang mabantayan kaming mag-ina. Wala na rin akong nagawa pa. Dahil sa ilang araw ko silang nakasama. Na obserhanan ko ang pagiging matigas ng ulo ni Vincent. Hayts, pero ayos lang, dahil para din naman ito sa kabutihan. Nais kong magtungo sa isang Jewelry Shop, para bumili ng bagong masusuot ko. Yeah, meron naman na ako. Ngunit, nais ko pang maghanap ng iba. Isinama ko na rin ang anak kong si Darck. Hawak-hawak ko lamang ang kamay ng anak ko, habang naglalakad kami sa shop. Yes, isa din ito sa pinakamayaman na shop. Hindi ko nga afford ang ganito noon. Pero, dahil sa mga kapatid ko. Pwede ko nang bilhin ang lahat. "Hmm, iwanan niyo na muna kami ng anak ko. Gusto kong mag bonding kaming dalawa," nakangiting aniya ko sa bod
"What did you say?! Are you telling the truth?! Alam niyo na ayaw ko sa mga sinungaling! Kaya kapag malaman kung nagsinungaling kayong dalawa sa akin! Buhay niyo ang ibabayad niyo!" inis na inis kong sigaw. Hindi ako makapaniwala sa mga sinabi nila. Baka din naman nagsisinungaling lang itong dalawa para makakuha ng pera! Hindi naman ako papayag! "Madam Dalia, sa amin nang galing ang mga batang 'yon. Kaya walang halong panloloko o pagsisinungaling ang mga sinasabi namin. Totoo ang lahat ng 'yon. Tunay na may kambal si Suzanne. Pero bata pa lang ay nagkahiwalay silang dalawa. Hindi kami nagkakamali. Isa pa, mabuti nga at nawala ang kambal ni Suzanne, dahil sila pa nga lang dalawa ni Vincent ay palamunin na. Tsk! Kami lang ang naghihirap para buhayin ang mga palamunin na 'yon. Tapos ngayon, mga walang utang na loob! Hindi man lang nagbigay ng pera sa amin, matapos ko silang patirahin sa bahay at palamunin." Kita ko ang pang gigil nito. Tama, mukhang nagsasalita nga siya ng totoo. Napaku
ALJUR POINT OF VIEW "Tapos na Ang ang pinag-utos ko sa iyo?" seryosong tanong ko sa assistant ko. "Yes po sir. Naka book na po ang private airplane para sa byahe niyo po," magalang na sagot nito. "Kung ganun, gusto kong ipahawak muna ang companya kay Pepeto habang wala ako. Ipaayos mo ito sa attorney ko, maliwanag?" muling seryosong utos ko. "Yes po sir, masusunod po," aniya pa niya. "Ahmm, sir, marami po ang nagtataka kung bakit biglaan ang pag-alis mo. Wala ka po bang balak na magpatawag ng meeting in para sa lahat at sabihin ang gagawin mo?" magalang pa rin na tanong niya. Seryoso lamang akong tumingin sa litratong nasa mesa ko. Litrato namin ni Faye. "Pasensya na po sir sa tanong ko. Aalis na po ako," dagdag pa niya. Hindi ko na siya sinagot pa at hinayaan ko na lamang na lumabas sa opisina. Ngayong mag-isa lamang ako rito. Labis kong nararamdaman ang pangungulila ko sa asawa ko. Tahimik, malamig na opisinang tila'y nakikiramay sa akin. Mahal ko, kung alam mo lang, walang o
SUZANNE POINT OF VIEW Papunta na kami ngayon kung saan magkakasama kaming dalawa ni Aljur sa iisang kompanya. Tanging ang kapatid ko lamang na si Vincent ang driver ko. Pagkat ayaw niyang maiwan ko siya. Subalit, ngayong araw lamang ito. Pagkat, kailangan niyang pagtuunan ng pansin si Darck, ang
SUZANNE POINT OF VIEW I'm ready for my mission now. I'm here at dinning area while waiting to my brother at pamangkin. Sa gitna ng aking pagmumuni, dumating silang dalawa ng sabay. Tumakbo si Darck papalapit sa akin. Ang batang 'to talaga sobrang lambing. "Goodmorning po auntie," sabay halik niya
"Vincent stopped that. Tina is busy with her career as an actress. Hindi siya pwedeng magmadali." Nakakalungkot marinig pero ito ay katotohanan na dapat tanggapin ni Vincent. "Huwag kang mag-alala kilala ko si Tina. Hindi siya basta-basta magkakagusto sa iba." Kahit paano support naman ito si Mr. S
• • • • •"Hmm, bakit mukhang meron hindi pagkakaintindihan ang inyong nga panig? Hindi ba't magkasundo naman kayo, kahit na hindi hawak ni Aljur ang kompanya niyo Miss Suzanne?"pagtataka ni Mr. Shawn. Bumuntong hininga naman ako. Maayos pa rin akong humarap.Ngunit, nang magsasalita na sana ako."T







