FAZER LOGINChapter 70"Alam mo namang hindi papayag ang anak natin na maghiwalay tayo."Malamig ang boses ni Jefferson."Kapag nalaman niyang kumakalaban ka sa akin..." kumpiyansang sambit nito, "...siguradong hindi ka niya mapapatawad. At kamumuhian ka."Tahimik na tumingin si Matilda sa kanya. Pagkatapos ay napailing."Wag mo akong takutin, Jefferson." Mahigpit niyang pinunasan ang mga luha sa kanyang pisngi. "Dahil alam ko na ang lahat."Natigilan si Jefferson. "A-Ano'ng ibig mong sabihin?"Huminga nang malalim si Matilda. Ang mga kamay niya ay bahagyang nanginginig."Ang batang inaalagaan ko..." Bigla siyang napahinto. Parang may bumara sa kanyang lalamunan. Pumikit siya sandali bago muling nagsalita. "...ay hindi ko anak."Nanlaki ang mga mata ni Jefferson."Hindi..." Mahina siyang napaatras. "Anong sinasabi mo?"Unti-unting tumulo ang mga luha ni Matilda."Alam ko na ang katotohanan. Itinago mo sa akin sa loob ng maraming taon." Mariin niya itong tinitigan. Ang batang pinalaki ko..." humin
Chapter 69Nanginginig ang mga labi ni Jefferson."H-Hindi maaari..."Paulit-ulit siyang umiling habang nakatitig sa cellphone na tila umaasang magbabago ang narinig niya."May mali lang ito...""Sigurado akong may mali."Bigla siyang tumingin sa akin."Sino ka ba talaga?"Hindi ako agad sumagot.Tahimik ko lamang siyang pinagmasdan.Makalipas ang ilang segundo ay marahan akong nagsalita."Hindi ba't sinabi ko na?""I'm David Ortiz's wife."Napalunok siya.Samantala, ang kabit niyang kanina'y napakayabang ay unti-unti ring namutla."H-Hindi...""Hindi maaari..."Bigla siyang lumapit kay Jefferson."Babe, sabihin mo ngang nagsisinungaling lang siya."Ngunit wala nang maisagot ang lalaki.Maging siya ay hindi na alam kung ano ang sasabihin.Sa sandaling iyon...Muling tumunog ang cellphone niya.Agad niya itong sinagot."Hello?""Sir..."Mahinang boses ang narinig namin mula sa kabilang linya."Naka-deactivate na po ang company ID ninyo.""Pinapapunta rin po kayo sa Human Resources para
Chapter 68 Tahimik akong napatingin sa babaeng nakaluhod sa semento. Namamaga ang kanyang pisngi. May dugo sa gilid ng labi. Nanginginig ang buo niyang katawan habang pilit niyang pinipigilan ang pag-iyak. Humigpit ang pagkakakuyom ng aking mga kamao. Hindi dahil sa galit lang... Kundi dahil sa pakiramdam ng kawalan. Sa sandaling ito... Alam ko ang tama. Alam ko ang mali. Alam ko rin kung anong mga batas ang maaaring gamitin upang mapanagot ang lalaking iyon. Pero... Hindi pa ako isang abogado. Hindi pa. Napabuntong-hininga ako. "Kaunti na lang..." bulong ko sa sarili. "Isang hakbang na lang." Napatingala ako sandali. Bukas. Bukas na ang Bar Examination. Marahil ay ito na ang dahilan kung bakit hindi ako dapat panghinaan ng loob. Kailangan kong pumasa. Hindi lang para sa sarili ko. Hindi lang para sa pangarap kong magkaroon ng sariling law firm. Kundi para sa mga taong katulad ng babaeng nasa harapan ko ngayon. Mga taong walang boses. Mga taong natatakot luma
Chapter 67Tatlong minuto akong nakatayo sa gitna ng pasilyo.Tahimik.Habang pinagmamasdan ang mga pira-pirasong bahagi ng mini spy camera sa sahig.Pagkatapos ay napabuntong-hininga ako."Tama na."Hindi ko hahayaang masira ang buong araw ko.Marami pa akong mas mahalagang bagay na dapat isipin.Isa na roon...Ang pangarap ko.Bukas na ang Bar Examination.Ilang taon kong pinaghirapan iyon.Ilang gabing walang tulog.Ilang bundok ng libro ang binasa ko.At ilang beses kong muntik nang sukuan.Ngunit hindi ako umatras.Hindi dahil kailangan ko ng titulo.Kundi dahil gusto kong patunayan sa sarili ko na kaya kong abutin ang pangarap na matagal ko nang inaasam.Napangiti ako.Kapag naging abogado na ako...May isa pa akong gustong gawin.Magtayo ng sarili kong law firm.Hindi para lang kumita.Kundi para makapagbigay ng pagkakataon sa mga bagong abogado.Yung mga nagsisimula pa lang.Yung mga kagaya ko noon na nangangarap lang.Nais kong magkaroon sila ng isang lugar kung saan sila mat
Chapter 66Tahimik na nagsara ang pinto.Kasabay ng pagkawala nina Celine at Ethan ay tila mas lalong bumigat ang hangin sa buong silid.Hindi ako gumalaw.Nanatili lang akong nakatayo.Mahigpit na nakakuyom ang aking mga kamao."Celine..."Mahina kong sambit.Hindi ko makalimutan ang ekspresyon niya kanina.Hindi iyon mukha ng isang inosente.Takot iyon.Takot ng isang taong may inililihim.Ngunit isang tanong ang paulit-ulit na umiikot sa isip ko.Paano niya nalaman ang nangyari sa amin ni David?Napapikit ako.Imposible.Ako at si David lang ang nakakaalam.Maliban na lang kung...May ibang taong nakakita.O mas malala...May taong sadyang nagplano ng lahat.Napamulat ako.Unti-unti kong binalikan sa isip ang bawat detalye ng gabing iyon.Ang party.Ang musika.Ang champagne.Ang babaeng nag-abot ng baso.Si Roxx.Kasunod noon...Blangko.Parang may malaking bahagi ng alaala ko ang sadyang binura."Dammit..."Mahina kong mura.Hindi ako sanay na mawalan ng kontrol.Pero sa gabing i
Chapter 65Natigilan ako nang tuluyan.Hindi dahil sa pagkakakita ko sa kanya...Kundi dahil sa unang lumabas sa bibig niya."What do you want?" malamig kong tanong habang mariing nakatingin sa kanya.Bahagya siyang ngumiti.Ngiting puno ng panunuya.Naka-cross ang mga braso niya habang tila sinusukat ako mula ulo hanggang paa."I'm here to say... get out of their family."Nangunot ang noo ko."Excuse me?""I know what happened between you and David."Nanigas ako.Ngunit hindi ko ipinakita ang pagkabigla ko.Sa halip ay nanatili akong kalmado.Unti-unti akong lumapit sa kanya.Hanggang isang dipa na lang ang layo namin."What are you talking about?"Tumawa siya nang mahina."Stop pretending, Auntie Sky."Napapikit ako sandali.Ayokong marinig ang salitang "Auntie" mula sa kanya sa ganitong sitwasyon."Ohh, come on, don't call me Auntie. May gusto ka ba talagang sabihin?""I already did."Inilabas niya ang cellphone niya.At sa harap ko mismo ay ipinakita ang isang litrato.Agad kong n
Chapter 5“Are you done?!” Isang malakas, matapang na boses ang pumutok sa katahimikan ng silid.Bigla akong napalingon, at muntik na akong mahulog ang pluma sa pagkagulat. “Ay, kabayong malaki ang talong!” bulong ko sa sarili, halatang nagulat sa biglang pagtunog ng boses.Ngunit nagtataka ako. An
Chapter 4Pagpasok ko pa lang ay agad akong napatingin sa paligid. Ang silid ay malaki, may mabibigat na kurtina na kulay burgundy, at may malaking mesa sa gitna. Sa ibabaw nito, nakalagay ang isang puting dokumento—malinaw na marriage contract—kasama ang pluma na parang nakatingin sa akin, naghihi
Chapter 3“So, ikaw pala ang magiging asawa ng tito namin.”Napalingon ako sa lalaking nakaupo sa sofa, nakapangalumbaba, parang hari kung umasta sa sarili niyang trono. “Diretsuhin na kita,” dagdag niya, malamig ang boses. “Hindi ka pwede sa pamilya namin.” Napangisi ako. “Tsk.” Bahagya akong tum
Chapter 2 “Good. Here’s my contact number. I’ll give you two days,” malamig niyang wika habang inaabot sa akin ang maliit na card. Kinuha ko iyon, pilit pinapanatiling steady ang kamay ko kahit parang may bumibigat sa dibdib ko. Simpleng papel lang ‘yon—pero pakiramdam ko, parang kontrata na magb







