LOGINHabang busy akong nakikinig sa meeting ay biglang nag-vibrate ang aking cellphone. Kung kaya ay kinuha ko ito at tinignan kung sino ang tumatawag. Nangunot naman ang aking noo ng makitang tumatawag si Kendiel. Ano naman kaya ang kailangan ng lalaking ito?“Excuse me” paalam ko sa lahat, tumango naman ang mga kameeting ko tyaka ako lumabas at sinagot ang tawag.“Bakit?” bungad ko.“Come at my office, kailangan kita dito.” May autoridad na wika nito na siyang kinakunot ng aking noo.“Mr. Flores nasa meeting ako ngayon.” madiing wika ko.“Mas importante pa ba iyan kaysa sa contrata mo sakin, Ms. Valguan?” Nilalamon ako ng pagkairita dahil sa kaniya, kung kaya’t huminga muna ako ng malalim at pinakalma ang aking sarili bago ako muling magsalita, dahil kung hahayaan ko ang sarili kong magsalita na napipika ako sa kausap ko ay baka kung ano ang masabi ko. “Mr. Flores. Without your respect, may malaking client ako ngayon and sa gitna kami ng meeting. Of course uunahin ko ang client ko.” Ma
Kinaumagahan ay mas nauna pa akong nagising sa aking alarm clock. Hindi ko alam kung masasabi kong nakatubog ba ako o sadyang hindi ko napansin na gising ako sa buong gabi, hinihintay na umuwi si Kendiel sa bahay. Tamad akong bumangon, naligo at inayos ang aking sarili. Ng nasa harap na ako ng salamin ay kitang kita kung gaano namumugto ang aking mga mata dagdag na rin ang kaunting eye bags dahil sa pagpupuyat ko. Nilagyan ko nalang ito ng make-up at tyaka ako lumabas. Pagkalabas ko ng kuwarto ay nadatnan ko si Esther kausap ang isa pang kasambahay sa baba ng hagdan at nag-uusap tungkol sa akin. Nakatayo lamang ako sa taas at pinapakinggan ang kanilang pinag-uusapan."Hindi ba't kagabi pa hindi umuuwi ang lalaking iyon?" bulong ng kaniyang kausap, sapat na para marinig ko mula sa itaas."Oo nga eh. Mabuti nga sa kaniya at iniwan siya ni senyorito Kendiel, at mukhang hindi man lang nag-aalala ang senyorita." sagot naman ng isa pa nilang kasama habang nagpupunas ng lamesa."Nako eh p
Hindi na ako nagsalita o nagtanong pa pagkatapos niyan sabihin iyon. Sapat na sakit ang sakit na nararamdaman ko ayaw ko ng madagdagan pa. Naramdaman ko ang paghiga nito sa kama, sinilip ko siya at kong nakatalikod ito sa akin. Hindi na ako nag-abala pang magsalita, muli akong umayos ng pagkakahiga patalikod rin sa kaniya. Naramdaman ko ang bigat sa aking dibdib, na tila ba parang tinutusok ang aking puso. Sa gitna ng katahimikan ng gabi, mas malakas ang bawat tibok nito—hindi dahil sa buhay, kundi dahil sa hapdi ng bawat pagpintig na tila nagpapaalala na hanggang dito na lamang ang mayroon kaming dalawa. Naramdaman kong may tumulo sa aking mga mata, parang may bumabara sa aking lalamon na gustong kumawala. Sa buong gabi ay sakto ang bawat sulok ng okwarto sa tahimik kong pag-iyak.Kinaumagahan ay nagising na lamang ako dahil sa pananakit ng aking puson. Tumingin ako sa katabi ko at mahimbing na natutulog. Nakakahiya namang gisingin pero kailangan talaga. Hindi ko alam kung saan
Naupo na kami sa mesa, si Lola Klara ay naupo sa tapat ko habang si Kendiel naman ay naupo sa aking tabi. Naging wierd sa akin ang mga naging kilos nito. Pinaghila niya ako kanina ng upuan at inilalayan pa ako nitong maupo. Si lola Klara naman ay nakatingin sa amin at kinikilig pa. Ngayon namang nakaupo ay pinagsisilbihan niya ako. Kinuhaan ako nito ng kanin. Akala ko ay lalagyan niya ito ng marami kagaya ng madalas niyang ginagawa noon ngunit tawilas doon ang kaniyang ginawa. Nilagyan niya lamang ako ng kaunting kanin na sakto lamang sa akin. "Anong ulam gusto mo?" malambing na tanong nito habang nakangiti sa akin. Hindi ko mapigilang hindi magtaka at the same time ay kabahan. Ngunit sa kaba at pag-aalinlangan na nararamdaman ko ay nandoon ang saya sa puso ko na muli ay naranasan ko ang alagaan niya. Kahit na siguro ay ngayon lang.Ngumiti ako sa kaniya at kumuha rin ako ng kanin tyaka ito nilagay sa kaniyang pinggan. Nakita ko ang gulat sa kaniyang mga mata na animo ngayon ko lan
Kinaumagahan paggising ko ay wala na si Kendiel sa aking tabi. Napansion ko na rin na iba na ang aking kwarto. Shet! Mukhang kinidnap niya ako habang natutulog ako. Purket kasi alam na medyo tulog mantika ako.Bumangon ako kahit nakakaramdam ako ng pananakit ng aking ibaba. Agresibo ang kaniyang bawat alos kagabi kung kaya't hindi maiwasang magkaroon ako ng sakit ng aking katawan. Bumangon ako mula sa pagkakahiga at bahagiyang mapaigik dahil sa sakit ng aking katawan. Ilang besis ng may mangyari sa amin ngunit hindi pa rin nag-aadjust ang aking katawan.Nilibot ko ang aking paningin. Blue at puti ang theme ng kwarto. Hindi parin kumukupas ang pagiging mahilig nito sa kulay ng langit. Halata sa mga gamit dito ay mamahalin, mas mahal pa yata ito sa buhay ko, gayong mas mayaman sa akin si Kendiel pagdating sa industriya ng mga business man. Kahit mayroon din akong business ay walang wala ito kay Kendiel. Bumaba ako ng kama ng mapansin ko ang isang litrato. Akmang pupulutin ko na sana
"Anong ginagawa mo dito!? Paano ka napaso ha!?" gulat na tanong ko ng makita ko ang taong hindi ko inaasahang makita dito sa aking bahay."You forgot to lock the door kaya ako nakapasok and naisip ko kasi na mahirap kung susunduin lang kita dito bukas so..." Mahabang linataya nito at halatang nagpapabitin pa. "Dito ako matutulog," Namilog ang aking mga mata at itinabi niya ang aking pagkakatutok sa kaniya."Pwede bang ilayo mo sa akin yang baril mo at baka makalabit mo ang galtilyo at sumabok ang utak ko dito" malamig ngunit mahihimigan mo ang pagka-aturidad sa kaniya boses. Isinuksuk ko naman ang baril sa aking likuran at naghalukipkip sa kaniyang harapan. "Don't fool me Mr. Flores, bakit ka ba nandito?" Mataray na wika ko. Tinignan ako nito sa aking mga mata dahilan para bumilis ang tibok ng aking puso. Hindi ako makahinga dahil sa uri ng kaniyang tingin sa akin. Hindi ko rin nagugustuhan ang epekto nito sa akin. Naglakad ito papalapit sa akin dahilan para mapaatras ako.Hindi s
Kendriel POVHindi ko mapigilang mas mainis pa lalo ng biglang mabitin ako sa kagagawan ng babaeng iyon. Mas lalong sumikip ang aking pakiramdam sa suot kong pants. Ni magbihis ay hindi ko na nagawa dahil sa kaniya. Napasandal ko sa head board ng couch ng habang nakapikit, habang iniisip ang karupok
Desiree POV"Ahh” A woman moan. Habang nakatuwad ito sa harapan ng lalaki. Habang ang lalaki ay nakatayo at hawak-hawak ang kaniyang bewang. q“Sikipan mo pa Baby.” Wika ng lalaki at bahagiyang pinalo ang puwetang ng babae. “Fuck thats it. Baby. ganiyan nga” ungol ng lalaki at bahagiya pang tumirik
Hay! Natapos na rin ang buong araw. Wala din naman akong ginawa sa classroom kundi ang matulog uapang magcharge ng energy dahil baka mamaya ay mabibinyagan na ang aking nanunuyot na perlas habang sila ay busy mag-aral.Sabay sabay silang lumabas habang ako ay naiwan sa classroom. Kinuha ko ang aking
Kakarating ko lang sa Lumiery university na pinag-aaralan ko, bumaba ako sa aking mamahaling kotse. Lahat ng tao sa university ay napapatingin sakin. Hindi ko mapigilang mapahawak sa aking mukha dahil sa kanila.“May dumi ba ako sa mukha?” tanong ko. Kaya tumigil ako sa aking paglalakad at kinuha




![Beyond Betrayal: Marry His Brother [Filipino]](https://yfbwww.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


