INICIAR SESIÓNHmmm... Amoy selos Mike???
Matapos ang lahat kanina sa restaurant. Nakauwi na kami ngayon sa bahay ni Mike. Maliban lang kay Margie at Gwen. Unang gawain ko agad pag-uwi ay ang pag-alalay kay Mike sa wheelchair niya. Hindi naman niya ito kailangan gawin. Tamad lang siguro maglakad kaya kailangan pa niya ng sasakyan sa loob ng bahay niya. "Magandang gabi po boss at mga sir," nakangiting bungad agad ni Aleng Klarita pagkapasok namin. "Magandang gabi din Shasha," dagdag pa niya habang nakangiti ito. "Magandang gabi din Aleng Klarita," aniya ko. Ngunit si boss at ang mga kapatid niya walang sinabi. Deneretso ko na lang si boss papasok ng tuluyan hanggang sa sala. Habang nakasunod sa amin sina Lance. "Dito lang ba tayo boss? Ang bigat mo pala. Pwede ka na ibenta," pagbibiro ko sa kaniya. Ngunit, hindi niya ako sinagot. Bagkus ay inabot niya lang ang diyaryo na nasa mesa at binasa ito. "Hayts, ang sarap talaga kumain ng libre..." sabay upo ni Samuel sa sofa. Tumabi naman sa kaniya si Lance. "Next time, ikaw
"I said it's enough. Don't worry, sinabi naman ni Lance na maayos lang ang lagay ng mga isda. I don't need to give a big punishment kay Alexa." Mabuti naman mabait ngayon si Mike. Kaso nga lang bakit parang nagagalit ang tingin niya kay Lance? Ako naman ang may kasalanan? "Tama na Margie, sinabi na ni boss na babawasan niya ang sweldo ko. Malaki na nga 'yon eh. Ang sakit sa heart ko. Kung alam mo lang kung gaano nadudurog ang puso ko dahil kulang na ang sweldo ko, huhuhu. Tapos gusto mo pang dagdagan ang parusa ko?" Peke akong umiyak. Napangiwi naman si Margie. "Hey, huwag ka umiyak. Hindi kita sinasaktan diyan. Babe, hindi ko siya sinaktan ah. Umiyak lang naman siya." Punas nang punas ako sa mata ko kahit wala naman akong luha. Sinilip ng isang mata ko si Margie. Tila'y nagpapa-awa effect siya kay boss. Dahilan na mas nilakasan ko ang boses ko kahit pekeng iyak lang ito. "Huhuhu, ang puso ko! Ang puso ko!" mangiyak-ngiyak kong sigaw. "Tahan na Shasha, ayos lang 'yan. Save you
ALEXA POINT OF VIEW Woah! Nakakatuwa nagkita kami dito ni boss sa restaurant. Mabuti na lang pumayag siya sa alok kong kumain ng sabay sa amin. Kita ko tuloy ang inis sa mukha ni Margie. --- Sabay-sabay kaming kumain ngayon kasama na din si Gwen. Ang ganda niya talagang babae parang model. Mas maganda pa si Gwen kaysa kay Margie na puno ng kasungitan ang mukha. "Bro, mabuti naiisip niyong lumabas? Ngayon lang tayo ulit nagkasama-samang kumain ah sa restaurant. Tsyaka, mukhang mas napapalapit na ang loob mo kay Alexa ah," nakangiting wika ni Samuel. Sus, ngayon ko lang yata narinig na mabuti siyang magsalita. "Shasha na lang ang itawag niyo sa akin," sabay ngiti ko. "Wow, ang ganda pala ng palayaw mong name. It's cute like you." Matamis itong sinabi sa akin ni Lance. Ganyan nga dapat Lance, ngumiti ka palagi at maging malambot. "Cute? Saang parte ng katawan niya ang pagiging cute niya? Baka 'yong height lang?" Kita ko sa mukha ni Mike na natutuwa pa siyang asarin ako. "Grabe
MARGIE POINT OF VIEW Ito ang gusto ko. Naso-solo ko ngayon si Mike. Mabuti na lang talaga hindi niya sinama si Alexa dito. Kasi kung sumama pa ang bruhang 'yon. I'm sure na magkakagulo lang dito. She's too ignorant to understand everything that this mall has. She doesn't deserve it. "Ahm, babe I want that kind of necklace. I want to buy it." I said with my smooth tone with my love. "Sure, you can buy that. Here's my card, used it." He gave me his card. Galing sa bulsa niya, habang nasa wheelchair siya. So, hindi na ako nagdalawang-isip na bilhin ang necklace na gusto ko. Let me see Alexa, I'm sure ma-iingit ka sa binili ni Mike sa akin ngayon. Ang mga hampas lupa na gaya mo ay hanggang sa lupa lang. Never mo akong mapapantayan. "Thank you babe. I really like it." I proudly said and I hugged him. Nakangiting ibinigay sa akin ng babae dito sa cashier ang nakabalot kong necklace at ang card ni Mike. "Nice couple po ma'am. Sikat na sikat po kayo in public. Bagay po talaga kayon
"Pero boss, oo nga pala. Paano kung ako ang magkagusto sa isang lalake? Masama po ba 'yon? Hindi ko kasi alam kung paano maging magkasintahan ang dalawang tao eh." Napatigil ako sa pagkuskos ng plato. Habang ang tubig ng gripo ay tumutulo pa rin. "Ako nga kinain mo na sa kama eh. Pero hindi naman tayo magkasintahan??? Paano kaya 'yon boss???" Humarap ako sa kaniya. Ngunit, hindi siya makatingin sa akin ng deretso. "Bakit boss? May mali po ba sa sinabi ko?" pagtatakang tanong ko. "No. Pero huwag mo basta-basta sabihin 'yan," sabay lunok laway niya. "Bakit? Nahihiya ka ba? Ayiee... Marunong ka pa lang mahiya ahh," natatawang wika ko. Hindi niya ako sinagot. Pero natatawa pa rin ako. "Ang gwapo mo talagang mahiya boss," natatawang bulong ko sa sarili ko. "May sinasabi ka ba diyan Shasha?" "Huh? Wala po. Halaka boss! Baka nakakarinig ka ng hindi kagaya sa atin. Lagot ka... Minumulto ka na boss." Hindi ko mapigilan ang tawa ko. Samantalang seryoso lang siyang nakatingin sa ak
"What the f*ck! Sino ang pumatay ng ilaw?!" I shout. "Walang hiya naman oh! Kung saan nasa exciting part na. Tsyaka naman nawala ang kuryente!" sigaw naman ni Lance. After that, muling bumalik ang kuryente. "Mukhang pati ang laro ayaw niyang may manalo sa atin ah," natatawang saad ni Lance. Ibinagsak ko sa sofa ang hawak-hawak kong teddy bear at ang laruan. "Wala na akong gana makipaglaro. Bahala ka na diyan maglaro mag-isa," malamig kong tugon sa kaniya na may malalim na tingin. "Okay. Sige ako na lang." He respond. "Anong ginagawa niyo? Tapos na akong magluto." pagsulpot ni Alexa. "Nag-aaway ba kayong dalawa?" Tanong niya ng makalapit siya sa amin. Inilagay niya ang dala niyang pagkain sa mesa. "Huh? Hindi.... Magkapatid kami bakit kami mag-aaway?" sabay ngiti ni Lance. Nagawa pa niya akong akbayan. "Ah... Ang ganda naman ng samahan niyo," sabay ngiti ni Alexa. "Ito na pala kain ka na Boss. Masarap 'yan, pero hindi ko tinikman eh." Masarap pero hindi tinikman? Paano







