Claimed: The Master’s Contract

LUNAMI POINT OF VIEWAlas otso ng gabi.Tumambad sa akin ang malawak na parking lot ng pinaka-sosyal na restaurant sa siyudad. The place was glowing with warm yellow lights, parang nasa fairytale setting. Pero kahit gaano kaganda ang paligid, hindi ko maalis ang kaba na gumuguhos sa buong sistema ko.Huminga ako nang malalim at hinawakan nang mahigpit ang strap ng bag ko.Tonight is supposed to be special. Three years anniversary namin ni Kael. Three years of being together, three years of building dreams, three years na akala ko ako lang ang babaeng nasa puso niya."Kalmahan mo lang, Lunami. Wag kang OA mag-isip," bulong ko sa sarili ko habang naglalakad papasok ng building.Naka-suot ako ng dress na kulay cream, yung pinili niya mismo nung namili kami sa mall last week. Sabi niya bagay daw sa akin kasi "pure and innocent" daw ang dating ko. Napangiti ako nang bahagya sa alaala. Si Kael, he always knew how to make me feel like the most beautiful woman in the world.Pagpasok ko sa loo

LUNAMI POINT OF VIEWNaglakad ako nang naglakad hanggang sa hindi ko na alam kung saan ako patungo. Ang oras ay tila huminto, at ang ingay ng siyudad ay naging malabo sa pandinig ko. Ang bawat hakbang ay parang paglayo ko sa nakaraan paglayo sa mga alaala, sa panloloko, at sa sakit na idinulot ng dalawang taong akala ko ay hinding-hindi ako iiwan. Ang puso ko ay durog na durog, pero sa kabila ng lahat, may isang kakaibang pakiramdam na dahan-dahang gumagapang sa aking pagkatao: ang pagnanais na makalimot. Ang pagnanais na gawin ang mga bagay na hinding-hindi ko gagawin noong ako pa ang kilalang Lunami—ang mahinhin, maingat, at laging sumusunod sa tama.Nakarating ako sa isang bahagi ng siyudad na hindi ko pa napupuntahan noon. Ang mga ilaw ay mas maliwanag dito, mas maingay, at masigla. Ang tugtugan mula sa mga bar at kainan ay umaalingawngaw sa hangin, tila inaanyayahan ang sinumang dadaan na makisama sa kasiyahan. Tumingin ako sa salamin ng isang tindahan. Nakita ko ang sarili ko