Mag-log inNakasalisi pa nga!!!
“Emerson!”Agad na lumiwanag ang mukha ni Chloe na para bang nakakita ng tagapagligtas. Kanina lang ay halos mawalan na siya ng kontrol sa galit, pero ngayon ay bigla siyang nagmistulang inosenteng biktima. Mabilis siyang lumapit sa lalaki at tumayo sa tabi nito, tila sinasadyang ipakitang nasa iisa
Riz“Ano naman ang kinalaman ng kuya mo rito?” kalmadong tanong ni Jeanette, ngunit ramdam ko ang matinding pagpipigil sa galit sa boses niya. Hindi siya umatras kahit isang hakbang. Sa halip ay matatag niyang sinalubong ang mapangmata at mapanghamak na tingin ni Chloe. “Yes, I like your brother. Hi
Nakakagalit ang mga taong katulad niya.Napakataas ng tingin sa sarili na tila pag-aari niya ang buong mundo at obligasyon ng lahat na yumuko sa kanya.“Who the hell are you?!” halos pasigaw na tanong ni Chloe habang masama akong tinititigan. Halata ang pagpipigil niya sa sarili dahil namumula na an
Huminto ako sa mismong harap nina Chloe at Florence.Naputol ang pagsasalita ni Chloe.Mula ulo hanggang paa ay sinukat niya ako ng tingin, halatang hindi nagustuhan ang bigla kong paglapit.“What are you looking at?” mataray niyang tanong.Hindi ko siya nilingon.Ni hindi ko man lang siya binigyan
Mahigpit kong naikuyom ulit ang aking mga kamao.Ramdam ko ang unti-unting pag-init ng buong katawan ko.Hindi na ito tungkol sa pagiging illegitimate child.Hindi na rin ito tungkol sa pamilya nila.Isa na itong malinaw na pang-aapi.At ang mas nakakadismaya, napakaraming taong nakapaligid ang mas
RizPakiramdam ko ay unti-unting kumukulo ang dugo ko habang pinagmamasdan ang nangyayari sa harapan namin.Mahigpit kong naikuyom ang aking mga kamao. Ramdam ko pa ang bahagyang panginginig ng mga daliri ko dahil sa pagpipigil sa sarili. Kung tutuusin, isang hakbang na lang talaga ang kailangan at
Bwisit talaga. Alam ko naman, ganito talaga ang mundo nila. Showbiz, publicity, fans. Lahat ‘yan parte ng trabaho. Naranasan ko rin ‘yan dati, noong ako pa ang pinagtitilian. Pero iba pala kapag yung babaeng mahal mo na ang gustong itambal ng mga tao sa iba. Iba pala ‘yung pakiramdam ng hindi m
Estella Tapos na kami sa pagsusukatan at kasalukuyang nagme-merienda nang dumating si Maui. Pero ang hindi ko inasahan ay kung sino ang kasama niya, si Tristan. Nagkagulatan pa kami ng magtagpo ang aming mga mata. “Hey,” masaya kong bati. “Nandito ka rin?” tanong niya, may halong pagtataka at am
Estella Ang surprise lunch visit ko kay Chansen ay surprisingly naging maayos. Nag-stay kami sa office niya buong maghapon, just the two of us, sharing take-out food na ako mismo ang bumili. Kahit busy siya, tinulungan ko pa rin siya sa ilang paperworks na ayaw na sana niyang gawin. Gusto pa raw ni
Estella Sinundan ko ng tingin si Chansen habang naglalakad palayo para sundan si Dad, ang biyenan kong lalake. Ramdam ko pa rin ang titig niya bago siya tumalikod; ‘yung tipong nakangiti pero may pag-aalala. “Hija,” tawag ni Mommy dahilan upang lingunin ko siya. “’Wag kang mag-alala, walang mangya







