MasukHaneppp... masayang masaya ang manyakol. Sana naman ay tuloy tuloy na ang kaligayahan nila. Abangan niyo po ang susunod na kabanata at kita kits po sa next chapter. Please stay with me po and don;t forget to vote for me kung may extra kayoong gems dyan, bekenemen... At huwag niyo rin pong kalimutang mag comment at i-rate po ang book par po sa additional exposure. Maraming salamat!
“Emerson!”Agad na lumiwanag ang mukha ni Chloe na para bang nakakita ng tagapagligtas. Kanina lang ay halos mawalan na siya ng kontrol sa galit, pero ngayon ay bigla siyang nagmistulang inosenteng biktima. Mabilis siyang lumapit sa lalaki at tumayo sa tabi nito, tila sinasadyang ipakitang nasa iisa
Riz“Ano naman ang kinalaman ng kuya mo rito?” kalmadong tanong ni Jeanette, ngunit ramdam ko ang matinding pagpipigil sa galit sa boses niya. Hindi siya umatras kahit isang hakbang. Sa halip ay matatag niyang sinalubong ang mapangmata at mapanghamak na tingin ni Chloe. “Yes, I like your brother. Hi
Nakakagalit ang mga taong katulad niya.Napakataas ng tingin sa sarili na tila pag-aari niya ang buong mundo at obligasyon ng lahat na yumuko sa kanya.“Who the hell are you?!” halos pasigaw na tanong ni Chloe habang masama akong tinititigan. Halata ang pagpipigil niya sa sarili dahil namumula na an
Huminto ako sa mismong harap nina Chloe at Florence.Naputol ang pagsasalita ni Chloe.Mula ulo hanggang paa ay sinukat niya ako ng tingin, halatang hindi nagustuhan ang bigla kong paglapit.“What are you looking at?” mataray niyang tanong.Hindi ko siya nilingon.Ni hindi ko man lang siya binigyan
Mahigpit kong naikuyom ulit ang aking mga kamao.Ramdam ko ang unti-unting pag-init ng buong katawan ko.Hindi na ito tungkol sa pagiging illegitimate child.Hindi na rin ito tungkol sa pamilya nila.Isa na itong malinaw na pang-aapi.At ang mas nakakadismaya, napakaraming taong nakapaligid ang mas
RizPakiramdam ko ay unti-unting kumukulo ang dugo ko habang pinagmamasdan ang nangyayari sa harapan namin.Mahigpit kong naikuyom ang aking mga kamao. Ramdam ko pa ang bahagyang panginginig ng mga daliri ko dahil sa pagpipigil sa sarili. Kung tutuusin, isang hakbang na lang talaga ang kailangan at
Chansen Meryenda muna ang pinahanda ni Mommy, at gaya ng dati, parang fiesta ang dating kahit simpleng get-together lang. Paborito ko pa naman ‘yung ginataang bilo-bilo niya, kaya napangiti ako habang inaayos ni Estella ang mangkok ko. Sa patio na rin kami kumain. Pero bago pa man kami makapagsimu
Nanginginig ang kamay ko. Lumuluhang hindi ko alam kung dahil sa hilo o sa takot. Maya-maya, narinig ko ang pinto na bumukas. “Estella!” sigaw ni June, agad akong nilapitan. Kasunod niya si Vivian, may hawak na bote ng tubig. “Girl, what happened? Okay ka lang?” Umiling ako, nanginginig pa rin.
ChansenI feel so damn lucky.She’s so understanding and calm pa rin kahit sa gitna ng lahat ng gulong ‘to. And most of all, she believes in me.Hindi ko alam kung paano ko masusuklian ‘yung tiwala na ‘yon. After everything I’ve done, after all the mess I’ve dragged her into, she still chooses to t
Ngumiti si Chansen, ‘yung tipong parang natutuwa sa pagiging grounded ko. “At ‘yan ang isa sa gusto ko sa’yo.” Napatingin ako sa kanya, agad na nag-iwas ng tingin. Ayun na naman siya. ‘Yung mga salitang ayaw mong paniwalaan, pero maramdaman mo lang, guguho na lahat ng pader mo. "Pero naniniwala ako







