MasukShe simply didn’t care. At sa isang banda, iyon ang nakakapukaw ng atensyon.“Anyway,” sabi niya habang muling tumingin sa chart, “you’re stable. But you still need to rest.”“I’ll try.”“Not try. Do it.”Napangiti ako.“Yes, Doctor.”“Good.”Muli siyang tumalikod para ayusin ang chart, at sa pagkak
Biglang may pumasok sa isip ko.Hindi ko alam kung gaano ito ka-good idea.Actually, alam kong hindi ito magandang idea.Pero dahil wala naman akong pakialam sa pagiging reasonable sa puntong iyon, nagdesisyon akong subukan.“Dr. Riz.”Agad siyang tumingin sa akin.“I’ll think about it.”Halatang na
Natigilan siya.“Anong kinalaman nun sa’yo?”Hindi siya nakasagot agad. Tinitigan ko lang siya habang hinihintay ang sagot niya, pero mukhang wala siyang maisip na sapat na dahilan para ipaliwanag kung bakit kailangan niyang malaman kung may gusto ba akong ibang babae o wala.Hindi naman iyon dapat
Jared“Jared, alam mo ang tungkol sa usapan ng mga magulang natin.”Hindi ko agad sinagot si Sylvie. Nakatingin lang ako sa kanya habang nakasandal sa headboard ng hospital bed, tahimik na sinusukat ang bawat salita na lumalabas sa bibig niya. Ilang beses na naming napag-uusapan ang parehong bagay,
There’s no reconciliation between my father and me.At lalong walang mangyayaring reconciliation dahil lang may isang babaeng nagdesisyong siya ang mamagitan sa amin.Kung tutuusin, hindi ko nga maintindihan kung bakit niya ginagawa iyon.O baka naiintindihan ko.Mas gusto ko lang na marinig mismo m
Napangiti siya nang bahagya bago nagpatuloy.“Napaka-considerate talaga ng Daddy mo.”Kung pakikinggan, wala namang mali sa sinabi niya.In fact, kung hindi ko alam ang sitwasyon sa pagitan namin ng ama ko, baka isipin kong simpleng concern lang talaga ang dahilan kung bakit niya iyon sinabi.Pero h
Biglang natahimik ang lahat. Lahat sila, sabay-sabay akong tiningnan na parang may narinig silang hindi kapani-paniwala. Napangiti ako, tapos natawa na rin.“Confident si bilas!” biro ni Ate Gianna, sabay tawa.“Of course,” balik ko, nakangiting may halong pride. “Kasi totoo naman ‘yung sinabi ko. K
Estella Huling araw ko na itong pupunta sa studio. Ayaw na kasi nila June na magpagod pa ako. “Beauty rest, girl! Hindi stress!” paulit-ulit nilang paalala. At dahil halos pamilya ko na rin sila na ayon na rin sa kanila, wala akong choice kundi sumunod. Pero siyempre, sinigurado kong hindi mawawala
Estella“So, okay na ang lahat? Wala na kayong gustong ipabago?” tanong ko kina June at Vivian habang inaayos ko ang pagkakapatong ng tablet sa harap ko. Nasa isa na naman kaming video conference, pero this time, hindi na puro kulitan. Mas seryoso na ang usapan dahil nakasalalay dito ang renovation
Chanton“Hon, it’s me,” sabi ko, sabay ngisi na halos umabot sa tenga ko. I already know manggagalaiti siya sa boses ko pa lang, and honestly? That thought alone lowkey amuses me. I could already imagine her beautiful face na sobrang pula sa galit, yung tipong parang gusto na akong sakalin kahit sa







