LOGINAnong say mo don Chansen?
"Done."Napabuntong-hininga si Mitch."Finally.""Hindi pa tapos," natatawang sabi ni Ate Selena. "May first fitting pa tayo after magawa ang base gown."Napalaki ang mga mata ni Mitch."May next level pa pala.""Marami pa."Napahawak siya sa noo."Love..." Napatingin siya sa akin na tila humihingi
ChandlerMatapos naming mapagkasunduan ang bagong design na ginawa ni Ate Selena, isinara niya ang sketchbook at inilapag iyon sa mesa na tila ba pormal nang nagsimula ang susunod na yugto ng paggawa ng wedding gown ni Mitch."Perfect," nakangiti niyang sabi habang inaayos ang measuring tape na naka
Ngumiti siya nang makita kami."So..." sabi niya habang nakatingin kay Mitch. "This must be our beautiful bride."Lumapit siya at iniabot ang kamay."I'm Selena."Nakipagkamay si Mitch."Hello po.""You can call me Ate Selena since magbestfriend kami ni Cha."Pagkatapos ay lumingon siya sa akin."Ik
ChandlerMula sa opisina ay wala pang sampung minuto ang naging biyahe ko papunta sa boutique ni Ate Cha. Mabuti na lang at hindi pa nagsisimula ang matinding traffic kaya naging maayos ang takbo ng sasakyan ko.Pagdating ko roon ay agad akong nakahanap ng bakanteng parking space sa kabilang bahagi
Magkasama na kami sa iisang bahay. Pero iba ang excitement ngayon. Hindi lang kasi simpleng date ang pupuntahan namin. Susukatan na siya para sa kanyang wedding gown.Hindi ko nga makikita ang mismong gown na napili niya kapag sinukat niya iyon. Alam kong bawal iyon. Pamahiin man o hindi, gusto nami
ChandlerWednesday. Isa sa mga araw na dapat ay normal lang—meetings, emails, approvals—pero for some reason, hindi ako mapakali.Nasa opisina ako, nakaupo sa likod ng malaking mesa, pero ang utak ko? Wala roon. Nasa hawak kong phone, naka-focus sa pangalan ni Mitch na nakapaskil sa screen, tahimik,
EstellaGabi na pero ang bigat pa rin ng dibdib ko. Gusto ko nang umuwi, gusto ko nang makalayo. Hindi para hintayin si Chansen na parang ako pa ’yung nagmakaawa sa presensya niya.Hayyy… bakit ba kahit anong gawin ko, bumabalik pa rin siya sa isip ko? Parang suntok sa buwan ang kalimutan siya ng ga
Chansen Hindi ko siya napilit na sabihin kung sino ‘yung lalaking ‘yon… pati na rin kung ano ba talaga ang ibig sabihin ng “sa dati” na binanggit niya. Lalo tuloy akong kinain ng kuryosidad. Naiintriga ako pero kasabay noon, may apoy ng inis na pilit kong pinapatay. Sa totoo lang, buong gabing ‘yo
Nagkatitigan kami pagkatapos. Walang gustong bumitaw. Ramdam ko ang dulo ng kanyang daliri na dumampi sa gilid ng aking labi, mabagal, halos may pagsuyong nakakasakit dahil sa kaalamang hindi ito ang dapat kong maramdaman ngayon mula sa kanya. Napapikit na sana ako, pero pinigilan ko. Hindi ako pw
Estella“Teka, anong ginagawa mo dito?” taas ang kilay kong tanong, habang nakasandal sa sofa, arms crossed. Hindi ko tinatago ang inis ko.“Let’s get married.”Napahinto ako. Akala ko nagbibiro lang siya, pero walang bakas ng tawa sa mukha niya.Kaharap ko ngayon si Chansen, oo, siya pala ang boss







