LOGINPa-like, comment and gem votes po. Maraming salamat!
Para akong natauhan.Hindi ko inaasahang makikita ko ang pangalan niya roon.Kanina lang ay sinabi niyang marami pa siyang kailangang i-review na documents.Ibig sabihin...Sa kabila ng pagiging abala niya, naglaan pa rin siya ng oras para buksan ang livestream ko.Hindi ko napigilang mapangiti.Kas
Pero hindi nila kayang baguhin ang katotohanan.Hindi nila kayang burahin ang mga alaalang magkasama naming binuo.At lalong hindi nila kayang baguhin ang pagmamahalan naming dalawa.Huminga ako nang malalim bago marahang inilapag ang cellphone sa mesa.Unti-unting gumaan ang pakiramdam ko.Tama sil
MitchHindi ko napigilang buksan ang comment section.Alam kong hindi iyon ang pinakamagandang gawin. Bilang isang professional player at content creator, matagal ko nang alam na hindi lahat ng mababasa ko sa social media ay dapat kong dibdibin. Sanay na akong may pumupuri, may pumupuna, at may mga
Kahit nasa opisina siya at siguradong nakatambak ang mga dokumentong kailangang basahin, nagagawa pa rin niyang sumingit ng mga linyang kayang magpangiti sa akin.Hindi ko namalayang nakatitig na pala ako sa screen ng cellphone ko habang nakangiti."Ano 'yan?"Napapitlag ako nang marinig ang boses n
"E, di ba nga ikakasal siya?" inosenteng tanong ni James."Oo nga pala," natatawang sagot ni Ryan. "Practice lang."Bago pa ako makaganti ng asar, dumating si Ate Monette na may bitbit na dalawang pitsel ng orange juice.Isa-isa niya iyong inilapag sa gitna ng mesa bago kami tiningnan."Kayo talaga,
MitchSimula nang ma-finalize ang wedding date namin ni Chandler, parang naging paborito na akong asarin ng buong Team ArmyGamers.Halos araw-araw na lang ay may bago silang dahilan para tuksuhin ako. Kahit nasa gitna kami ng scrims at seryosong-seryoso ang lahat sa practice, hindi pa rin nila pinal
Nakita ko na hindi na makakapalag pa ang dalawang lalaki at doon ko lang naalala ang sugatang kasama ko.“Chanton may kasama pala ako—”“Miss Honey,” mahinang sabi ng lalaki na pumutol sa sasabihin ko.Parang biglang bumigay ang tuhod ko. Napangiti ako dahil ngayon, ang lalaki ay hawak na ng isa pa
Tumahimik kami pareho.Ang dating akala kong isang masaklap na pangyayari, iyon pala ay planodo. Isang desisyong pinag-isipan. Isang hakbang na sinadya.Doon ko mas naintindihan na napakalalim ng galit ni Tita Marie.Sa simula’t-simula ay hindi niya matanggap na may ibang mahal ang aking ama kaya hi
Wait Recruit? Kung hindi ko pa alam, ayaw din niya sa akin dahil babae ako.Hindi ba si Sol ang nag-handle noon?“So… you believed in me?” tanong ko, medyo teasing ang tono.He looked away first.“Your stats were solid,” sagot niya.“Stats lang?” pang-aasar ko. “Wala man lang bonus points for charm?
ChantonNagpunta na nga kami sa hospital kung saan nagpapagaling pa rin si Jacob. Tahimik ang hallway, amoy disinfectant, at may kakaibang bigat sa hangin. Yun tipong kahit wala kang sakit, parang napapagod ka pa rin. Ewan ko ba, ayaw ko lang talaga sa ganitong lugar. Kaya hanga ako kay Mommy, feeli







