LOGINPara akong natauhan.Hindi ko inaasahang makikita ko ang pangalan niya roon.Kanina lang ay sinabi niyang marami pa siyang kailangang i-review na documents.Ibig sabihin...Sa kabila ng pagiging abala niya, naglaan pa rin siya ng oras para buksan ang livestream ko.Hindi ko napigilang mapangiti.Kas
Pero hindi nila kayang baguhin ang katotohanan.Hindi nila kayang burahin ang mga alaalang magkasama naming binuo.At lalong hindi nila kayang baguhin ang pagmamahalan naming dalawa.Huminga ako nang malalim bago marahang inilapag ang cellphone sa mesa.Unti-unting gumaan ang pakiramdam ko.Tama sil
MitchHindi ko napigilang buksan ang comment section.Alam kong hindi iyon ang pinakamagandang gawin. Bilang isang professional player at content creator, matagal ko nang alam na hindi lahat ng mababasa ko sa social media ay dapat kong dibdibin. Sanay na akong may pumupuri, may pumupuna, at may mga
Kahit nasa opisina siya at siguradong nakatambak ang mga dokumentong kailangang basahin, nagagawa pa rin niyang sumingit ng mga linyang kayang magpangiti sa akin.Hindi ko namalayang nakatitig na pala ako sa screen ng cellphone ko habang nakangiti."Ano 'yan?"Napapitlag ako nang marinig ang boses n
"E, di ba nga ikakasal siya?" inosenteng tanong ni James."Oo nga pala," natatawang sagot ni Ryan. "Practice lang."Bago pa ako makaganti ng asar, dumating si Ate Monette na may bitbit na dalawang pitsel ng orange juice.Isa-isa niya iyong inilapag sa gitna ng mesa bago kami tiningnan."Kayo talaga,
MitchSimula nang ma-finalize ang wedding date namin ni Chandler, parang naging paborito na akong asarin ng buong Team ArmyGamers.Halos araw-araw na lang ay may bago silang dahilan para tuksuhin ako. Kahit nasa gitna kami ng scrims at seryosong-seryoso ang lahat sa practice, hindi pa rin nila pinal
Estella Napaigtad ako nang biglang may boses na sumalubong pagkapasok ko pa lang sa kwarto. “Where have you been?” “Shit! Gusto mo ba akong patayin sa gulat?” inis kong sagot sabay ikot ng mga mata ko. Nararamdaman ko pa ang mabilis na tibok ng puso ko habang nilalakasan ko ang loob ko na huwag m
Estella“Naunahan mo pa ang pa-reveal ko ah.” Sinubukan kong gawing biro ang pagkagulat ko, kahit ramdam ko pa ang konting kaba sa dibdib. Bigla namang nawala ang pag-aalangan na kanina’y nakapinta sa kanyang mukha, parang may kung anong bigat ang nahulog mula sa balikat niya. Napakamot pa siya ng b
ChansenHindi ko na nagawang ituloy pa ang mga papeles na nakatambak sa mesa ko. Wala na rin akong gana magpanggap na produktibo pa, buti na lang at malapit na rin ang uwian. Pero kahit natapos na ang opisina, nanatili pa rin ako rito, nakaupo sa swivel chair ko habang nakatitig sa laptop screen.Na
EstellaHindi ko man lang nalabhan ang damit ko. Tsk. Never mind, hindi ko rin naman plano na magtagal dito. Ang importante lang, makita ako ni Chansen, tapos sisimple na ako ng alis. Wala naman sa usapan namin na mag-stay ako nang matagal, ‘di ba? Basta makita niya ako at ma-realize niyang seryoso







