LOGINMarahil iyon din ang dahilan kung bakit pakiramdam ko ay ligtas ako kapag siya ang kasama ko. Sa kanya, hindi ko kailangang akuin mag-isa ang bigat ng mga desisyon dahil alam kong may isang taong handang gumabay sa akin nang hindi ako kinokontrol."Wala na akong masasabi," natatawa kong sabi habang
"After we get married, ipagpatuloy mo lang ang paglalaro," mahinahon niyang sagot. "Huwag mong isipin agad ang mga bagay na hindi pa nangyayari. If God finally blesses us with a child, then saka natin pag-uusapan kung ano ang pinakamagandang gawin."Hindi ko napigilang mapailing."Pero—"Hindi na ni
MitchNapansin ko ang marahan niyang paghugot ng malalim na buntong-hininga habang hindi inaalis ang tingin sa akin. Tahimik lang siyang nakaupo sa tabi ko, ngunit hindi ko kailangang hulaan ang laman ng isip niya.Kilalang-kilala ko na ang lalaking ito para malaman kung ano ang ipinapakita ng bawat
Kung may lugar mang gugustuhin kong balikan nang paulit-ulit, hindi iyon dahil sa café, sa pagkain, o sa tanawin.Kundi dahil siya ang kasama ko.Nanatili kami sa ganoong ayos hanggang sa tuluyan nang lumubog ang araw at tuluyang nagdilim ang paligid. Isa-isang nagsindi ang mga ilaw sa rooftop, dahi
ChandlerPababa na ang araw nang makarating kami sa isang café-resto. Sa kulay kahel na unti-unting humahalo sa bughaw na langit, mas lalong gumaan ang pakiramdam ko. Hindi ko alam kung dahil ba sa ganda ng sunset o dahil kasama ko ang babaeng ilang buwan na ring unti-unting binabago ang routine ng
"Done."Napabuntong-hininga si Mitch."Finally.""Hindi pa tapos," natatawang sabi ni Ate Selena. "May first fitting pa tayo after magawa ang base gown."Napalaki ang mga mata ni Mitch."May next level pa pala.""Marami pa."Napahawak siya sa noo."Love..." Napatingin siya sa akin na tila humihingi
Gianna “G, hindi na natin nakuha ang result ng check-up mo pala!” biglang sambit ni Chancy habang sinusubukan na lumipat mag-isa sa sofa mula sa kanyang wheelchair.Napahinto ako saglit. Totoo nga. Sa sobrang dami ng ginawa namin at saya ng araw, tuluyan ko nang nakalimutan ang tungkol doon.Hindi
Estella“Kung ayaw mong pag-usapan ngayon, ikaw na muna ang bahala.” Napabuntong-hininga si June, kita sa mukha niya ang pag-aalala pero halatang pinipigilan ang sarili. “Here.” Sabay abot niya ng cellphone niya sakin.Kinuha ko ito, nagdadalawang-isip pa kung dapat ko bang tignan. Pero nang makita
Hindi na niya kailangan pang sabihin.Ramdam ko na. Gets ko na.Babae.Palaging babae.Ewan ko ba kung bakit parang malakas ang tama ng mga kapatid ko pagdating sa mga babae. Kahit na ang bayaw kong si Kuya Lander at itong si Kuya Jerome nga. Para silang mga character sa telenovela, lahat nasusugata
GiannaMabilis na dumaan ang gabi, pero hindi rin ako sigurado kung talagang mahimbing ang naging tulog ko. Maraming beses akong nagigising at titingnan kay Chancy sa tabi ko. Gusto kong masiguro na okay na talaga siya, na hindi na siya natatakot or nag-o-overthink na baka mawala pa rin ako sa kanya







