Mag-log inNapangiti ako at marahang hinawakan ang kamay niya. "Mom, mahal ko pa rin ang pagpipinta. Hindi naman nawala 'yon." Bahagya akong natawa. "Hobby ko na siya habambuhay. Kapag gusto kong magpahinga o mag-unwind, nagpipinta pa rin ako." Mas lalo siyang ngumiti. "At saka," dagdag ko, "si Tita Cha pa
Riz Seven years. Actually, higit pitong taon na pala ang lumipas mula nang halos tuluyan akong manirahan sa South Korea. Nakakamiss din pala ang Pilipinas kapag matagal kang hindi nakakauwi. Totoo, may mga pagkakataon namang bumabalik ako rito—kapag may importanteng family occasion o espesyal na
Ngayon ay iba na ang paraan namin ng pagpapakita ng pagmamahal. Hindi na kasing-init ng dati ang bawat sandali, pero mas malalim. Mas tahimik. Mas kampante. At mas totoo. Sa edad namin ngayon, sapat na ang isang mahigpit na yakap para maramdaman naming pareho na hindi pa rin nagbabago ang pagma
Mas lalo akong natawa. Talagang wala na akong maililihim sa babaeng ito. Sa tagal naming nagsasama, kabisadong-kabisado na niya ang bawat kilos ko, bawat ekspresyon ko, at maging ang paraan ng pagtingin ko kapag may kabastusan akong naiisip. "Huli na naman ako?" natatawa kong tanong. "Hindi ka n
Natawa lang ako nang mas malakas. "Ano?" "Matanda na tayo!" Mas lalo akong natawa. "Anong matanda?" Tinaasan ko siya ng kilay. "Sa passport lang." "Pero kapag ikaw ang katabi ko..." Mahina akong ngumiti. "...pakiramdam ko hindi naman tumatanda ang nararamdaman ko." Napailing siya. "Hindi
Maximus Hindi ko mapigilang pagmasdan ang asawa kong nakaupo sa tabi ko. Tahimik lang si Sarina habang nakangiting pinagmamasdan ang aming mga anak, mga manugang, at mga apo na nagkukuwentuhan. Paminsan-minsan ay napapailing siya kapag may naririnig na kalokohan mula sa mga anak naming lalaki, pag
Sakay kami ng cart habang binabaybay ang daan pauwi, presko ang hangin kahit tirik pa rin ang araw. “Bukas ng umaga, saan mo gustong magpunta?” tanong ko, casual lang habang nakatuon ang tingin ko sa daan. “I don’t know,” sagot niya agad, bahagyang napangiti. “Saan pa ba maganda?” “Gusto mo sa tan
ChantonPagdilat ko ng mga mata, unang bumungad sa akin ang mukha ni Honey. Ilang pulgada lang ang layo namin sa isa’t isa. Nakahiga ako nang nakatagilid paharap sa kanya at ganon din siya. Para kaming dalawang taong kusang naghanap ng init at napunta sa natural na posisyon na ‘to.Saglit akong nati
ChantonPangatlong gabi na namin dito sa bahay ni Kuya Chase. Hindi talaga ako makatulog, kaya matapos kong maligo, tumambay muna ako sa balcony. Sobrang fresh ng hangin, pero parang mas masakit sa puso yung excitement na hindi ko ma-explain. Napatingin ako sa kabilang pinto, sa kabila non ay ang si
HoneyHinatid ako ng mga kaibigan ko pauwi. Hindi ko na talaga na-control ang pag-agos ng mga luha ko; parang walang balak tumigil, lalo na kapag naaalala ko yung eksenang parang sumaksak sa dibdib ko nang paulit-ulit.Sa biyahe pa lang, tahimik akong nakatingin sa bintana habang nagpa-fog na ang sa

![Just One Night [Tagalog]](https://yfbwww.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





