登入Marahil iyon din ang dahilan kung bakit pakiramdam ko ay ligtas ako kapag siya ang kasama ko. Sa kanya, hindi ko kailangang akuin mag-isa ang bigat ng mga desisyon dahil alam kong may isang taong handang gumabay sa akin nang hindi ako kinokontrol."Wala na akong masasabi," natatawa kong sabi habang
"After we get married, ipagpatuloy mo lang ang paglalaro," mahinahon niyang sagot. "Huwag mong isipin agad ang mga bagay na hindi pa nangyayari. If God finally blesses us with a child, then saka natin pag-uusapan kung ano ang pinakamagandang gawin."Hindi ko napigilang mapailing."Pero—"Hindi na ni
MitchNapansin ko ang marahan niyang paghugot ng malalim na buntong-hininga habang hindi inaalis ang tingin sa akin. Tahimik lang siyang nakaupo sa tabi ko, ngunit hindi ko kailangang hulaan ang laman ng isip niya.Kilalang-kilala ko na ang lalaking ito para malaman kung ano ang ipinapakita ng bawat
Kung may lugar mang gugustuhin kong balikan nang paulit-ulit, hindi iyon dahil sa café, sa pagkain, o sa tanawin.Kundi dahil siya ang kasama ko.Nanatili kami sa ganoong ayos hanggang sa tuluyan nang lumubog ang araw at tuluyang nagdilim ang paligid. Isa-isang nagsindi ang mga ilaw sa rooftop, dahi
ChandlerPababa na ang araw nang makarating kami sa isang café-resto. Sa kulay kahel na unti-unting humahalo sa bughaw na langit, mas lalong gumaan ang pakiramdam ko. Hindi ko alam kung dahil ba sa ganda ng sunset o dahil kasama ko ang babaeng ilang buwan na ring unti-unting binabago ang routine ng
"Done."Napabuntong-hininga si Mitch."Finally.""Hindi pa tapos," natatawang sabi ni Ate Selena. "May first fitting pa tayo after magawa ang base gown."Napalaki ang mga mata ni Mitch."May next level pa pala.""Marami pa."Napahawak siya sa noo."Love..." Napatingin siya sa akin na tila humihingi
Chancy“We have a new client, at ang gusto niya ay masiguro na maayos ang database ng accounting flow ng kanilang kumpanya.”Napatingin ako kay Chansen habang nagsasalita siya. Kita sa anyo niya ang sobrang pagka-focus, pero sa likod ng kanyang mga mata, may itinatagong alalahanin. Hindi ko alam kun
GiannaPagdating ng hapon, hindi ko na talaga nakayanan ang kaba. Dinala ko na siya sa doktor kahit pa ayaw pa niyang bumangon. Mainit pa rin ang katawan niya, at hindi bumababa ang lagnat kahit anong pamunas o paracetamol ang ibigay ko. Hindi ko na kayang tiisin ang ganoong sitwasyon, hindi na ito
Hindi ko na rin ma-imagine kung magkano ang sweldo ng mga players nila. Siguradong milyon-milyon ang halaga. Pakiramdam ko tuloy, parang panaginip lang ang lahat ng ‘to, pero eto ako, kasama ko si Chancy sa event na ‘to.In-announce ang pagsisimula ng HPL season, kasunod ang mga dapat abangan hindi
GiannaIniwan ko si Chancy sa dining area at dahan-dahang tinungo ang silid namin. Bawat hakbang ay tila may bigat, parang may nakapatong na kung anong hindi ko maipaliwanag sa balikat ko.Pagpasok ko, hindi ko na inabala ang ilaw. Dumiretso ako sa kama, naupo sa gilid at pinakatitig sa kawalan tula







