登入Marahil iyon din ang dahilan kung bakit pakiramdam ko ay ligtas ako kapag siya ang kasama ko. Sa kanya, hindi ko kailangang akuin mag-isa ang bigat ng mga desisyon dahil alam kong may isang taong handang gumabay sa akin nang hindi ako kinokontrol."Wala na akong masasabi," natatawa kong sabi habang
"After we get married, ipagpatuloy mo lang ang paglalaro," mahinahon niyang sagot. "Huwag mong isipin agad ang mga bagay na hindi pa nangyayari. If God finally blesses us with a child, then saka natin pag-uusapan kung ano ang pinakamagandang gawin."Hindi ko napigilang mapailing."Pero—"Hindi na ni
MitchNapansin ko ang marahan niyang paghugot ng malalim na buntong-hininga habang hindi inaalis ang tingin sa akin. Tahimik lang siyang nakaupo sa tabi ko, ngunit hindi ko kailangang hulaan ang laman ng isip niya.Kilalang-kilala ko na ang lalaking ito para malaman kung ano ang ipinapakita ng bawat
Kung may lugar mang gugustuhin kong balikan nang paulit-ulit, hindi iyon dahil sa café, sa pagkain, o sa tanawin.Kundi dahil siya ang kasama ko.Nanatili kami sa ganoong ayos hanggang sa tuluyan nang lumubog ang araw at tuluyang nagdilim ang paligid. Isa-isang nagsindi ang mga ilaw sa rooftop, dahi
ChandlerPababa na ang araw nang makarating kami sa isang café-resto. Sa kulay kahel na unti-unting humahalo sa bughaw na langit, mas lalong gumaan ang pakiramdam ko. Hindi ko alam kung dahil ba sa ganda ng sunset o dahil kasama ko ang babaeng ilang buwan na ring unti-unting binabago ang routine ng
"Done."Napabuntong-hininga si Mitch."Finally.""Hindi pa tapos," natatawang sabi ni Ate Selena. "May first fitting pa tayo after magawa ang base gown."Napalaki ang mga mata ni Mitch."May next level pa pala.""Marami pa."Napahawak siya sa noo."Love..." Napatingin siya sa akin na tila humihingi
Estella“Look, Estella… wala akong ibang ibig sabihin sa pagpapapwesto ko sa’yo sa harapan.” Bumuntong-hininga siya, halatang hirap magpaliwanag. “Naisip ko lang… madali kitang malalapitan, at… mapapakilala sa pamilya ko kung sakali.”Napakagat ako sa labi, pilit pinipigilan ang pagsabog. “Ipakilala
Estella“Alam ko na nasaktan kita sa mga sinabi ko,” panimula niya, mababa at parang may bigat ang boses. “Pero iyon lang ang naisip kong paraan para magdesisyon ka na umalis at i-pursue ang pangarap mo.”Nasa isang fast food chain kami ngayon, sa pinakadulo ng dining area kung saan wala masyadong t
EstellaGabi na pero ang bigat pa rin ng dibdib ko. Gusto ko nang umuwi, gusto ko nang makalayo. Hindi para hintayin si Chansen na parang ako pa ’yung nagmakaawa sa presensya niya.Hayyy… bakit ba kahit anong gawin ko, bumabalik pa rin siya sa isip ko? Parang suntok sa buwan ang kalimutan siya ng ga
Chansen Hindi ko siya napilit na sabihin kung sino ‘yung lalaking ‘yon… pati na rin kung ano ba talaga ang ibig sabihin ng “sa dati” na binanggit niya. Lalo tuloy akong kinain ng kuryosidad. Naiintriga ako pero kasabay noon, may apoy ng inis na pilit kong pinapatay. Sa totoo lang, buong gabing ‘yo







