LOGINNapangiti ako at marahang hinawakan ang kamay niya. "Mom, mahal ko pa rin ang pagpipinta. Hindi naman nawala 'yon." Bahagya akong natawa. "Hobby ko na siya habambuhay. Kapag gusto kong magpahinga o mag-unwind, nagpipinta pa rin ako." Mas lalo siyang ngumiti. "At saka," dagdag ko, "si Tita Cha pa
Riz Seven years. Actually, higit pitong taon na pala ang lumipas mula nang halos tuluyan akong manirahan sa South Korea. Nakakamiss din pala ang Pilipinas kapag matagal kang hindi nakakauwi. Totoo, may mga pagkakataon namang bumabalik ako rito—kapag may importanteng family occasion o espesyal na
Ngayon ay iba na ang paraan namin ng pagpapakita ng pagmamahal. Hindi na kasing-init ng dati ang bawat sandali, pero mas malalim. Mas tahimik. Mas kampante. At mas totoo. Sa edad namin ngayon, sapat na ang isang mahigpit na yakap para maramdaman naming pareho na hindi pa rin nagbabago ang pagma
Mas lalo akong natawa. Talagang wala na akong maililihim sa babaeng ito. Sa tagal naming nagsasama, kabisadong-kabisado na niya ang bawat kilos ko, bawat ekspresyon ko, at maging ang paraan ng pagtingin ko kapag may kabastusan akong naiisip. "Huli na naman ako?" natatawa kong tanong. "Hindi ka n
Natawa lang ako nang mas malakas. "Ano?" "Matanda na tayo!" Mas lalo akong natawa. "Anong matanda?" Tinaasan ko siya ng kilay. "Sa passport lang." "Pero kapag ikaw ang katabi ko..." Mahina akong ngumiti. "...pakiramdam ko hindi naman tumatanda ang nararamdaman ko." Napailing siya. "Hindi
Maximus Hindi ko mapigilang pagmasdan ang asawa kong nakaupo sa tabi ko. Tahimik lang si Sarina habang nakangiting pinagmamasdan ang aming mga anak, mga manugang, at mga apo na nagkukuwentuhan. Paminsan-minsan ay napapailing siya kapag may naririnig na kalokohan mula sa mga anak naming lalaki, pag
Hindi man kapanipaniwala sa kanila ang lahat, at aminado akong mahirap din talagang paniwalaan, pero iyon ang totoo. Mag-asawa kami ni Chansen, oo, pero sa kabila ng lahat, walang nangyayari sa amin ngayon. At doon pa lang, halata na kung gaano kabigat ang effort niyang gawin ang tama.Sa totoo lang
Doon ko naramdaman ang bigat at lambing sa mga salita niya. Ang totoo, nakahinga ako ng maluwag. Ang dami naming hindi pinag-uusapan pero sa simpleng ganitong palitan, parang nagkakaroon kami ng koneksyon na matagal ko nang gustong mangyari.“Kung ganon ay lagi akong makikinig sayo at magkukwento na
Chansen“Hello,” sagot niya nang tuluyan niyang i-pick up ang tawag ko. Base sa boses niya, kalmado lang, parang walang mabigat na nangyayari. Pero kilala ko si Estella, hindi siya madaling maapektuhan. Kaya hindi ko maiwasang magduda kung nagtatapang-tapangan lang ba siya.“Are you okay?” mabilis k
“Have you checked your social media account?” may diin sa tanong niya.Napakunot noo ako at humugot ng malalim na hininga. “No.”“Then check it now,” madiin niyang sagot.“Ate, sabihin mo na lang. Ano bang meron?” halos mairita na ako sa sobrang kaba.“Chansen, i-check mo na nga. Sa page ng AMS ka p







