ログイン@SHANE sana ay makahabol ka dito sa story ni Chandler!!! Hehehe... Salamat sa support!
Marahil iyon din ang dahilan kung bakit pakiramdam ko ay ligtas ako kapag siya ang kasama ko. Sa kanya, hindi ko kailangang akuin mag-isa ang bigat ng mga desisyon dahil alam kong may isang taong handang gumabay sa akin nang hindi ako kinokontrol."Wala na akong masasabi," natatawa kong sabi habang
"After we get married, ipagpatuloy mo lang ang paglalaro," mahinahon niyang sagot. "Huwag mong isipin agad ang mga bagay na hindi pa nangyayari. If God finally blesses us with a child, then saka natin pag-uusapan kung ano ang pinakamagandang gawin."Hindi ko napigilang mapailing."Pero—"Hindi na ni
MitchNapansin ko ang marahan niyang paghugot ng malalim na buntong-hininga habang hindi inaalis ang tingin sa akin. Tahimik lang siyang nakaupo sa tabi ko, ngunit hindi ko kailangang hulaan ang laman ng isip niya.Kilalang-kilala ko na ang lalaking ito para malaman kung ano ang ipinapakita ng bawat
Kung may lugar mang gugustuhin kong balikan nang paulit-ulit, hindi iyon dahil sa café, sa pagkain, o sa tanawin.Kundi dahil siya ang kasama ko.Nanatili kami sa ganoong ayos hanggang sa tuluyan nang lumubog ang araw at tuluyang nagdilim ang paligid. Isa-isang nagsindi ang mga ilaw sa rooftop, dahi
ChandlerPababa na ang araw nang makarating kami sa isang café-resto. Sa kulay kahel na unti-unting humahalo sa bughaw na langit, mas lalong gumaan ang pakiramdam ko. Hindi ko alam kung dahil ba sa ganda ng sunset o dahil kasama ko ang babaeng ilang buwan na ring unti-unting binabago ang routine ng
"Done."Napabuntong-hininga si Mitch."Finally.""Hindi pa tapos," natatawang sabi ni Ate Selena. "May first fitting pa tayo after magawa ang base gown."Napalaki ang mga mata ni Mitch."May next level pa pala.""Marami pa."Napahawak siya sa noo."Love..." Napatingin siya sa akin na tila humihingi
EstellaNawe-weird-uhan talaga ako kay Chansen. Like, hindi ko in-expect na mag-aaksaya siya ng oras para lang dumaan sa akin sa lunch break. Alam naman niya kung gaano kabigat ang traffic kahit na sa ganong oras, tapos bigla siyang magpupumilit dito? Hindi biro ‘yon. Kahit sabihin mong “patay na or
“Wala kang choice, ibigay mo na lang,” sabi ko, tinangkang gawing biro kahit ramdam ko na may halong pakiusap ang tono ng boses ko.Pinaglaruan niya muna ang cellphone sa kamay niya, paikot-ikot sa pagitan ng mga daliri, bago siya nagsalita. “You know what, my contact number is not for everyone.”Ba
Tumingin siya ulit sa akin. Hindi basta tingin, sinipat niya ako mula ulo hanggang paa. Ramdam ko ang bawat pagdaan ng mata niya. Para akong binabalatan, para bang sinusuri niya hindi lang ang itsura ko kundi pati ang kaluluwa ko.Nainis ako. Umigting ang panga ko. “Stop looking at me like that,” ma
Estella“Uy, bakit parang ang saya mo?”Maang akong natigil sa paglakad papunta sana sa table ko dahil sa narinig kong sinabi ni June. Naka-cross legs siya sa upuan, hawak ang isang cup ng coffee americano niya na galing lang sa coffee shop dalawang store mula sa studio, at para bang matagal na niya







