LOGIN"Ready?"Nakangiting tanong ni Mama.Napalingon ako sa kanya.Huminga ako nang malalim bago tumango."Ready."Tinulungan nila akong isuot ang gown.Si Ate Cha ang maingat na nag-ayos ng laylayan.Si Mommy naman ang tumulong sa pagsasara ng likod nito.Habang sina Mama at Ate Leslie ay maingat na uma
Gusto ko nang makita ang ekspresyon niya habang naghihintay sa dulo ng altar.At higit sa lahat...Gusto ko nang sabihin sa harap ng Diyos, ng pamilya namin, at ng lahat ng taong naging saksi sa pagmamahalan namin na siya ang pipiliin ko...Hindi lang ngayon.Kundi habang-buhay.Habang nagkakatuksuh
"Good morning," nakangiti kong tugon."Ready ka na ba?""Feeling ko wala naman na akong choice."Nagtawanan silang lahat."Good answer."Habang inilalabas nila ang kani-kanilang kagamitan ay dumating din sina Ate Cha at Mommy."Walang magpapaganda nang walang laman ang tiyan! May dala kaming pagkain
MitchNagising ako ilang minuto bago pa man tumunog ang alarm ng cellphone ko.Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko habang nakatitig sa puting kisame ng bedroom suite na kinaroroonan ko. Ilang segundo akong nanatiling nakahiga, tila hinahayaan munang magising ang isip ko bago tuluyang bumangon.
"Walang magpapaganda nang walang laman ang tiyan!" masayang sabi ni Mommy habang isa-isang inilalabas ang mga pagkain."At lalo na ang bride," dagdag ni Ate Cha. "Baka himatayin ka sa altar kapag hindi ka kumain."May maliit na ngiting sumilay sa aking mga labi."Hindi naman siguro.""Sigurado ka?"
MitchNagising ako ilang minuto bago pa man tumunog ang alarm ng cellphone ko.Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko habang nakatitig sa puting kisame ng bedroom suite na kinaroroonan ko. Ilang segundo akong nanatiling nakahiga, tila hinahayaan munang magising ang isip ko bago tuluyang bumangon.
Ang swerte ko, hindi lang dahil sa naging parte ako ng buhay ni Chancy, kundi dahil may pagkakataon akong mapabilang sa ganitong klaseng pamilya. Isang pamilyang hindi lang may yaman, kundi may puso at halaga.Bigla kong naisip, pamilya. Anak. Mga anak.Napatigil ako sa pag-iisip. Kailan ba ako huli
"How are you?" tanong ni Chandler, seryoso na ang mukha."I'm doing fine." Ngumiti ako para makita nila na totoo ang sinasabi ko.Tumigil saglit si Chandler at tumingin sa akin ng seryoso. “Hindi mo lang alam, pero proud na proud kami sa ‘yo. You fought hard.”Napalunok ako. Hindi ko alam kung dahil
Doon ko naisip: Si Maui ang kukunin kong personal stylist and assistant.Hindi lang dahil sa utang na loob. May kakaibang vibe ako sa kanya. Tahimik, pero matapang. May sinasabi ang mga kilos niya kahit hindi siya nagsasalita. At higit sa lahat, kailangan niya noon ng trabaho. Perfect timing, ‘ika n
“Pasok ka na muna,” sabi ni Gianna.At sa mga salitang ‘yon, tila pinasakitan ang dibdib ko. Hindi ako pinapasok ng takot lang, nakapasok na siya mismo sa teritoryo kung saan ako ngayon ang tinatangi.Pinilit kong ngumiti. Kailangan kong maging mahinahon. Hindi ako pwedeng magpakita ng kahinaan. Hin






