Mag-log inAy!!!
Napalingon ako sa isang nurse na nasa gilid ng silid.Tahimik nitong pinupulot ang mga bubog ng nabasag na flower vase at inaayos ang mga papel na nagkalat sa sahig. Nakayuko siya habang naglilinis, ngunit kapansin-pansin ang bahagyang panginginig ng mga balikat niya.Napakunot ang noo ko.Hindi ko
Kaya bago pa man ako tuluyang maging doktor, inihanda ko na ang sarili ko sa iba't ibang klase ng ugali ng mga pasyenteng makakaharap ko.Minsan hindi gamot ang unang kailangan nila.Kundi pang-unawa.“At isa pa,” dagdag ko habang nakangiti, “kung may pagkakataong magalit siya sa akin, hahayaan ko l
RizPagkatapos ng halos tatlumpung minutong briefing tungkol sa hospital protocols, residency schedule, patient management, at iba't ibang guidelines na kailangan naming sundin, tuluyan na kaming lumabas sa opisina ni Dr. Teologio.“This is it,” bulong ko sa sarili habang papunta kami sa elevator.I
“Mabuti at nandito na kayo.”Napatingin sa akin si Dr. Teologio.“Dr. Riz, have a seat.”“Thank you, sir.”Magalang akong ngumiti bago umupo sa bakanteng upuan katabi ni Jeanette.Doon ko napansin ang isa pang lalaking naroon sa loob ng opisina.Nakasuot din ito ng puting doctor's coat. Matangkad, m
RizNakatitig lang ako kay Jeanette habang hinihintay ang sasabihin niya.Katatapos lang niyang ibaba ang cellphone matapos ang tawag ng ama niya, pero imbes na magsalita agad, nanatili lang siyang nakatitig sa akin. Para bang pinag-iisipan niya kung paano niya ihahayag ang balitang narinig.Napataa
Riz“Welcome, friend!”Malawak ang ngiti ni Jeanette nang salubungin niya ako pagpasok ko sa residents' lounge ng Teologio Medical Center. Nakasuot na siya ng puting doctor’s coat at nakasabit sa leeg ang stethoscope niya. Kahit maaga pa lang ay mukhang puno na agad siya ng enerhiya, samantalang ako
Chanton“Chanton,” bungad agad ni Kuya Lualhati nang sagutin niya ang tawag ko. Rinig ko pa yung faint na kaluskos sa background, parang nasa office siya. “Nasaan ka ngayon?”“Honey’s condo,” sagot ko habang pinasadahan ko ng tingin ang paligid, sinisigurado kong naka-lock lahat ng pinto.“Are you f
Honey“I understand na gusto mo ulit maging malaya. Yung tipong makagalaw ka nang hindi kinakabahan, yung magawa mo lahat ng gusto mo…” Huminga siya nang malalim, at shit, bakit parang lalong lumalim ang boses niya? Bakit parang may kung anong electricity na tumagos sa ’kin? “But Hon…”Damn. Bakit g
ChantonI carried her again back into her room, carefully, kahit sobrang bigat na din ng dibdib ko sa galit. Ramdam ko ang paninigas ng panga ko dahil hindi ko namamalayang nagtatagis na pala ang bagang ko. I hated seeing her like this—pained, lutang, at pilit na kinakalma ang sarili.Habang inaayos
ChantonNakaupo na kami sa stool ng biglang maglakbay na naman ang isip ko. Wala pa akong babaeng seryosong naisip kailanman. Ever. Sa mundo ko, work always comes first. Para sa akin, mas gusto ko ang pakiramdam ng thrill at adrenaline rush na hatid ng trabaho ko. Yung constant danger, yung edge ng







