LOGINNapangiti ako at marahang hinawakan ang kamay niya. "Mom, mahal ko pa rin ang pagpipinta. Hindi naman nawala 'yon." Bahagya akong natawa. "Hobby ko na siya habambuhay. Kapag gusto kong magpahinga o mag-unwind, nagpipinta pa rin ako." Mas lalo siyang ngumiti. "At saka," dagdag ko, "si Tita Cha pa
Riz Seven years. Actually, higit pitong taon na pala ang lumipas mula nang halos tuluyan akong manirahan sa South Korea. Nakakamiss din pala ang Pilipinas kapag matagal kang hindi nakakauwi. Totoo, may mga pagkakataon namang bumabalik ako rito—kapag may importanteng family occasion o espesyal na
Ngayon ay iba na ang paraan namin ng pagpapakita ng pagmamahal. Hindi na kasing-init ng dati ang bawat sandali, pero mas malalim. Mas tahimik. Mas kampante. At mas totoo. Sa edad namin ngayon, sapat na ang isang mahigpit na yakap para maramdaman naming pareho na hindi pa rin nagbabago ang pagma
Mas lalo akong natawa. Talagang wala na akong maililihim sa babaeng ito. Sa tagal naming nagsasama, kabisadong-kabisado na niya ang bawat kilos ko, bawat ekspresyon ko, at maging ang paraan ng pagtingin ko kapag may kabastusan akong naiisip. "Huli na naman ako?" natatawa kong tanong. "Hindi ka n
Natawa lang ako nang mas malakas. "Ano?" "Matanda na tayo!" Mas lalo akong natawa. "Anong matanda?" Tinaasan ko siya ng kilay. "Sa passport lang." "Pero kapag ikaw ang katabi ko..." Mahina akong ngumiti. "...pakiramdam ko hindi naman tumatanda ang nararamdaman ko." Napailing siya. "Hindi
Maximus Hindi ko mapigilang pagmasdan ang asawa kong nakaupo sa tabi ko. Tahimik lang si Sarina habang nakangiting pinagmamasdan ang aming mga anak, mga manugang, at mga apo na nagkukuwentuhan. Paminsan-minsan ay napapailing siya kapag may naririnig na kalokohan mula sa mga anak naming lalaki, pag
“Pwede mo rin akong tawaging baby kung gusto mo…” dagdag ko pa, mas mababa ang boses, halatang nanunukso na talaga.“Chanton, let’s be clear, okay?”Natigilan ako.Bigla akong napahinto sa pagnguya, napababa ang kamay kong may hawak pang tinapay. Ang seryoso ng tono niya. Walang biro, walang lambing
Nagkaroon ng mga kuro-kuro at theories na parang teleserye ang peg, pero strangely, wala pa namang nag-attempt na mag-ambush interview kay Dad para tanungin kung ano ba talaga ang connection naming lahat.Naisip ko bigla si Billy, baka kung ano-ano na ang mga tanong na kinakaharap niya since kita n
May ilang segundong katahimikan bago muling nagsalita si Honey.“A-are you alone?” tanong niya, bahagyang kinakabahan. “Why don’t you join us?”Tinitigan ko siya nang masinsinan. Hindi lang dahil sa tanong, kundi dahil gusto kong malaman kung totoo ba ’yon. Kung galing ba talaga sa loob niya ang imb
ChantonAkala mo ay may dumaan na anghel. Biglang natahimik ang lahat na para bang may nag-pause ng buong mundo. Walang pumalakpak, walang tumawa, lahat parang hindi alam kung may sasabihin ba sila o dapat ba silang manahimik lang.At dahil alam ng lahat na ako ang hindi nakakakilala kay Jacob, mas







