LOGINMarahil iyon din ang dahilan kung bakit pakiramdam ko ay ligtas ako kapag siya ang kasama ko. Sa kanya, hindi ko kailangang akuin mag-isa ang bigat ng mga desisyon dahil alam kong may isang taong handang gumabay sa akin nang hindi ako kinokontrol."Wala na akong masasabi," natatawa kong sabi habang
"After we get married, ipagpatuloy mo lang ang paglalaro," mahinahon niyang sagot. "Huwag mong isipin agad ang mga bagay na hindi pa nangyayari. If God finally blesses us with a child, then saka natin pag-uusapan kung ano ang pinakamagandang gawin."Hindi ko napigilang mapailing."Pero—"Hindi na ni
MitchNapansin ko ang marahan niyang paghugot ng malalim na buntong-hininga habang hindi inaalis ang tingin sa akin. Tahimik lang siyang nakaupo sa tabi ko, ngunit hindi ko kailangang hulaan ang laman ng isip niya.Kilalang-kilala ko na ang lalaking ito para malaman kung ano ang ipinapakita ng bawat
Kung may lugar mang gugustuhin kong balikan nang paulit-ulit, hindi iyon dahil sa café, sa pagkain, o sa tanawin.Kundi dahil siya ang kasama ko.Nanatili kami sa ganoong ayos hanggang sa tuluyan nang lumubog ang araw at tuluyang nagdilim ang paligid. Isa-isang nagsindi ang mga ilaw sa rooftop, dahi
ChandlerPababa na ang araw nang makarating kami sa isang café-resto. Sa kulay kahel na unti-unting humahalo sa bughaw na langit, mas lalong gumaan ang pakiramdam ko. Hindi ko alam kung dahil ba sa ganda ng sunset o dahil kasama ko ang babaeng ilang buwan na ring unti-unting binabago ang routine ng
"Done."Napabuntong-hininga si Mitch."Finally.""Hindi pa tapos," natatawang sabi ni Ate Selena. "May first fitting pa tayo after magawa ang base gown."Napalaki ang mga mata ni Mitch."May next level pa pala.""Marami pa."Napahawak siya sa noo."Love..." Napatingin siya sa akin na tila humihingi
Chancy Masaya akong makita si Gianna sa dalawang beses na nagising ako. Sa bawat pagmulat ko ay siya agad ang una kong nasisilayan na nakaupo sa gilid ng kama, mahigpit ang pagkakahawak sa aking kamay na parang ayaw niya akong bitawan kahit saglit. Ang init ng palad niya ang nagsilbing paalala na t
GiannaPagdating ko sa tapat ng bahay, agad kong napansin ang kakaibang katahimikan. Parang walang tao. Walang ilaw, walang galaw, ni isang senyales ng presensya sa loob. Napabuntong-hininga ako habang binubuksan ang gate, at marahang pumasok sa bakuran.Nandoon ang sasakyan ni Chancy, maayos ang pa
Pero wala pa rin akong malinaw na sagot kung ano nga ba ang totoong lagay ko.Napatingin ako sa kumot na nakatakip sa ibabang bahagi ng katawan ko. Hindi ko pa ramdam nang buo ang mga binti ko. Pero hindi ko na lang muna pinapansin.Hindi pa ngayon. Hindi pa ako handang malaman kung anong totoo. Ayo
Hanggang sa nakita ko na ang pamilyar na pinto at huminto sa tapat nito. Humugot ng malalim na hininga. Inayos ang buhok ko kahit hindi naman magulo. Hinawakan ko ang door knob, pero hindi ko agad binuksan.Anong aabutan ko sa loob?Kumatok muna ako bago maingat na pinihit ang seradura at dahan-daha







