Mag-log inDahan-dahang bumiyahe ang sasakyan sa gitna ng gabi. Kumikislap ang mga ilaw ng lungsod sa labas ng bintana, ngunit walang laman ang aking mga mata at walang nakikita.Sa aking tabi, hawak ni Alexandro ang aking kamay ngunit alam kong galit pa rin siya. Hindi sa akin, ngunit sa mga babaeng iyon o marahil sa sitwasyon. Hindi ko alam.Ang alam ko, hindi niya binitawan ang aking kamay.Pagdating sa bahay, tinulungan niya akong bumaba. Nakahawak pa rin sa aking kamay, dinala ako sa loob. Ang mga kasambahay ay yumuko nang may paggalang, ngunit hindi ko sila nakita. Mabigat ang aking mga paa, nanghina ang aking katawan.Sa sala, binitawan niya ang kanyang hawak."Umupo ka."Umupo ako sa sofa. Tumayo siya sa harapan ko, ang mga kamay sa baywang, tinitigan ako nang matalim. Maliwanag ang ilaw ng silid, kaya hindi ako makapagtago."Tumingin ka sa akin."Inangat ko ang aking ulo."Okay ka lang ba?"Tumango ako. Bagama't hindi."Huwag kang magsinungaling."Yumuko ako. "Okay lang ako."Naglakad-l
Nakahiga pa rin kami sa sofa ng pribadong VIP room na iyon, nanghihina ang aking katawan, hindi pa tuluyang regular ang aking paghinga. Si Alexandro sa aking tabi, ang isa niyang kamay ay nakayakap sa aking baywang, ang kanyang mga daliri ay gumuguhit ng maliliit na bilog sa aking balat na basa pa ng pawis."Lucia," tawag niya."Hm?""Ano ang iniisip mo?"Tumigil ako sandali. Ang aking mga mata ay nakatitig sa madilim na kisame ng silid, na may mahinang ilaw lamang mula sa likod ng kurtina."May iniisip ako.""Ano?"Kinagat ko ang aking labi. "Naiisip kong mag-diet."Tumigil siya sa paghaplos pagkatapos ay tinitigan ako."Bakit?""Nakita ko ang mga babaeng iyon kanina. Payat sila, maganda sila. Pakiramdam ko ay hindi ako karapat-dapat sa tabi mo."Bumuntong-hininga siya. "Napag-usapan na natin ito.""Alam ko ngunit hindi ito tungkol sa iniisip mo. Ito ay tungkol sa akin. Gusto kong maging komportable sa aking sariling katawan. Gusto kong tumingin sa salamin at hindi makaramdam ng hiya
Nagpalit ang kanta.Mas mabagal ang ritmo nito. Namula ang mga ilaw nang mahina, lumilikha ng mga aninong gumagalaw sa bawat sulok ng silid.Naramdaman ko ang pagbabago bago ko pa ito naunawaan.Ang kamay ni Alexandro na kanina ay nakahawak lamang sa aking baywang, ngayon ay gumapang pababa. Dahan-dahang pumindot ang kanyang mga daliri, naramdaman ang kurba ng aking katawan sa pamamagitan ng pulang gown na ito. Nanigas ako saglit, ngunit hinila niya ako papalapit."Naninigas ka na naman," bulong niya sa aking tainga, mainit ang kanyang hininga na dumampi sa aking balat."Ang kanta...""Sundin natin ang kanta. Hayaan mong gumalaw ang iyong katawan."Lumunok ako. Paminsan-minsan ay sumusulyap ang aking mga mata sa itaas, sa VIP balcony. Naroon pa rin ang mga babaeng iyon na nanonood sa amin.Hinawakan ni Alexandro ang aking baba, inilayo ang aking mukha."Huwag mo silang tingnan! Ako ang tingnan mo!"Tinitigan ko siya. Mayroong isang bagay doon na nagpabilis ng tibok ng aking puso.Buma
Ilang minuto ang lumipas. Kumikislap ang mga ilaw ng lungsod sa labas ng bintana. Palihim ko siyang tinitigan. Nanatiling walang emosyon ang kanyang mukha, ngunit mayroong iba.Bigla siyang lumingon."Napunta ka na ba sa disco?" tanong niya.Umiling ako. "Hindi pa."Tumigil siya sandali. Pagkatapos ay sinabi kay Marco, "Kumaliwa. Pumunta sa district."District? Ano iyon?Tumango si Marco at lumiko ang sasakyan."S-saan tayo pupunta?" tanong ko nang may pagtataka."Sa lugar ng libangan.""Lugar ng libangan?""Disco. Gusto mong subukan?"Nagulat ako. "N-ngayon?"Nag-alinlangan ako. "H-hindi ko alam ang damit ko-""Maganda ang damit mo, perpekto ang pulang gown na iyon."Tumigil ang sasakyan sa harapan ng isang malaking gusali na may makukulay na ilaw. Pila ng mga mamahaling sasakyan ang naka-park nang maayos. Mahabang pila sa pintuan, mga taong nakadamit nang glamoroso ang naghihintay ng kanilang pagkakataon.Ngunit hindi tumigil ang aming sasakyan sa pila. Diretso kaming pumasok sa VIP
Sa gitna ng biyahe pauwi, biglang tumigil ang sasakyan.Lumingon ako. Tinitigan ako ni Alexandro."May nakalimutan ka?" tanong ko."Ang cellphone ko. Naalala ko ngayon, iniwan ko ito sa ibabaw ng mesa."Bumuntong-hininga ako. "Babalik tayo sa bahay na iyon?""Oo. Maghintay ka sa sasakyan. Kukunin ni Marco," sabi ni Alexandro.Agad na bumaba si Marco, naglakad patungo sa bahay ni Tiyuhin na mukhang maliwanag pa rin kahit kakalabas lang namin.Ilang minuto ang lumipas, hindi pa bumabalik si Marco.Nagsimula nang mawalan ng pasensya si Alexandro at naiirita gaya ng dati."Tingnan ko kung ano ang nangyayari," sabi ni Alexandro.Bumaba siya at sumunod din ako."Maghintay ka rito," sabi ni Alexandro.Ngunit ayaw kong tumahimik. Dahan-dahan akong naglakad patungo sa bahay, nagtago sa likod ng malaking halaman sa bakuran. Marahil gusto ko lang tiyakin na maayos ang lahat.Mula sa bintana ng sala na bahagyang nakabukas, nakikita ko ang loob.Nakatayo si Alexandro sa sala. Si Marco sa kanyang t
Tumayo ako sa harapan ng malaking salamin, tinitigan ang aking sarili sa pulang gown na iyon. Ang parehong gown na isinuot ko noong hapunan kasama ang mga business partners ni Alexandro noon. Ngayon ay isinuot ko itong muli, para sa okasyon ng sarili kong pamilya.Eksakto pa rin ang gown na iyon, bahagya pang lumuwag sa may baywang. Marahil dahil sa 5 kg na nawala ngunit mataba pa rin ang aking katawan at malayo pa sa pagiging payat.Pinaikot ko ang aking katawan, tiningnan mula sa iba't ibang anggulo. Ang mga marka sa aking leeg ay nagsisimula nang kumupas, ngunit kita pa rin kung titingnang mabuti. Naglagay ako ng mas makapal na concealer, sinubukang takpan ang mga ito.Sa aking likuran, bumukas ang pinto ng kwarto.Pumasok si Alexandro. Handa na siya na may suot na itim na suit. Maayos ang pagkakasuklay ng kanyang buhok. Ang bango ng kanyang pabango ay pumuno sa silid.Tumigil siya, tinitigan ako mula sa likuran sa salamin."Maganda," sabi niya."Salamat."Lumapit siya, tumayo sa a
Dahan-dahang pumasok ang itim na sasakyan na iyon sa pinakamagarbong restaurant sa lungsod. Mula sa bintana, nakikita ko ang gusaling may lumang European style na may mahinang mga ilaw na nagpapaliwanag sa bawat sulok. Pila ng mga mamahaling sasakyan ang naka-park nang maayos sa harapan. Ang mga va
Nang gabing iyon ako ay natulog nang mag-isa.Si Alexandro ay hindi na bumaba mula sa kanyang kwarto. Maaaring natulog siya sa ibang kwarto, maaaring umalis ulit. Hindi ko alam.Umupo lamang ako sa aking kwarto, tinitigan ang mga tambak na lingerie sa upuan, at nagtaka kung paano nangyari ang lahat
Nanatili akong nakatayo sa sala nang ilang sandali matapos mawala si Alexandro sa dulo ng hagdan.Unti-unti pa ring kumikirot ang aking braso sa kinahawakan niya. Nang tumingin ako sa ibaba, ang marka ng kanyang mga daliri ay bahagya pa ring nakikita sa aking namumulang balat.Dahan-dahan ko itong
Gabi na.Lalong sumikip ang pakiramdam sa malaking bahay na iyon kahit maluluwag ang mga pasilyo at mataas ang kisame. Bawat hakbang ko ay parang binabantayan. Bawat hininga ko ay parang kontrolado. Ang mga sinabi ni Alexandro kaninang hapon ay patuloy na umaalingawngaw sa aking ulo.Matuto kang tu







