Mag-log inNaalala niyang matapos niyang makausap si Velasquez, bigla na lang siyang hinimatay nang may pinisil ito sa kanyang batok. Hindi niya mapigilang manlumo. Akala niya ay ligtas na siya. Hindi pala. Ano kaya ang plano nito sa kanya? Kung pahihirapan lang din siya nito, sana ay tapusin na lang nito ang buhay niya.
Nakakasilaw na liwanag ang sumalubong sa kanyang paningin pagkatapos tanggalin ang telang ibinalot nito sa kanyang ulo. Ilang beses siyang napakurap kurap bago luminaw ang kanyang paningin. Sinalubong siya ng isang kulay gintong kisame. Sa gitna nito ay naroroon ang isang malaki at magarang chandelier.
Inilibot niya ang kanyang paningin sa paligid at natagpuan ang lalaking akala niya ay naglitas sa kanya. Nakahalukipkip ito sa may hamba ng pinto ilang metro ang layo sa kanya habang nakatitig sa gawi niya.
Kinabahan siya nang unti unti itong naglakad papalapit sa kanyang kinaroroonan kasabay ng paghububad nito sa sariling damit. Sinubukan niyang bumangon at saka lang niya napagtanto na nakaposas na pala ang mga kamay niya. Hindi lang ordinaryong posas kundi parang makapal iyon na sinturon at mahigpit ang pagkakatali.
"A—anong ginagawa mo?" Natataranta niyang tanong.
Ayaw niya itong pagmasdan. Hindi man sinasadya ay humahanga siya sa pangangatawang meron ito taliwas sa katawan ng kanyang stepfather na lagi niyang nakikita sa loob ng ilang taon.
"What do you think? Of course I'll fuck you tonight. Nakalimutan mo na bang binayaran na kita? You are going to work for the money I paid you," nakangisi nitong sambit.
Nagsimula ng mamuo ang luha sa kanyang mga mata dahil sa takot. Mariin siyang napapikit nang magsimula na itong humaplos sa kanyang mga binti.
"P—please parang awa mo na. Pakawalan mo na ako, please please…"
"Why would I do that? I didn't pay triple the money that ugly Mattias paid you just to let you walk away, honey. You are going to be mine tonight." Malademonyo itong ngumisi.
Sinubukan niyang magmakaawa ulit subalit tumalim lamang ang mga mata ng lalaki. Marahas nitong hinablot ang kanyang itim at mahabang buhok kaya napaigik siya sa sakit.
"Stop crying bitch! We are not here for that fucking drama! I hate women who cry a lot. Kapag nairita ako sayo, babasagin ko yang bungo mo!" Banta nito.
Siniil siya ng mapusok na halik sa labi. Pakiramdam niya magkakasugat siya sa ginagawa nito. Para bang ang laki ng galit nito sa kanya habang hinahalikan siya. Tumigil ito sa ginagawa nang hindi siya tumugon kasunod ng isang malakas na sampal sa kanyang pisngi.
"Fuck you! Kiss me back you idiot." He grimaced.
Napaiyak na lang siya. Nang muli siya nitong sinalakay ng halik ay hindi parin siya gumanti kaya naman nakatanggap siya ng isa pang malakas na sampal mula rito.
"You are pissing me off! Nanandya ka ba o sadyang bobo ka lang! Don't you know how to kiss? Gusto mo bang ibigay kita sa mga tauhan ko at nang pagtulungan ka nila?" Pinanlisikan siya nito ng mata.
Napilitan siyang sundin ng gusto nito kahit na hindi naman siya sigurado kung tama nga iyong ginagawa niya. Bumaba ang halik nito sa kanyang leeg. Sa hindi man sinasadya ay nakaramdam siya ng kaunting kiliti. Bagay na hindi niya kailan man naranasan sa tuwing ginagawan siya ni Fabian ng hindi maganda.
Nang maalala niya si Fabian, bigla siyang nanlamig. Habang hinahalikan siya ng lalaki ay unti unting bumabalik ang mga malalaswang eksena sa kanyang isipan. Kung paano siya nito pinaglalaruan at babuyin ang kanyang amain. Narinig niya ang pagkapunit ng kanyang suot na damit.
"H—hindi.." Mahina niyang bulong.
Sinalubong niya ng tingin ang lalaki at ganun na lang ang pagkagimbal niya nang si Fabian na ang nakikita niya sa kanyang ibabaw. Nagpupumiglas siya at hindi na alintana kahit pa magka sugat sugat ang mga kamay niyang nakaposas.
"No! No! Ayoko na! Ayoko!"
Malakas niyang sigaw kasama ng paghagugol. Pinihit siya ng lalaki paharap subalit nagmatigas siya. Sawang sawa na siya sa mga pinaggagagawa nito sa kanya. Ayaw na niyang maranasan pang muli ang kahayupan nito.
"Ayoko na! Patayin mo na lang ako!" Palahaw niya.
Dahil hindi naman nakatali ang kanyang mga paa, iyon ang ginamit niya para maalis ang lalaking nakakubabaw sa kanya. Hindi sinasadyang tumama ang ulo nito sa maliit na lamesa sa gilid ng kama. Maging siya ay natigilan din sa kanyang nagawa.
Ilang minuto siyang nakiramdam kung babangon ba ang lalaki subalit hindi nito ginawa. Nanatili naman siyang nakahiga sa kama. Kahit anong pilit niyang makawala sa kanyang pagkakatali, hindi siya nagtagumpay. Mariin na lang siyang pumikit. Sigurado siyang kapag nagising na ang lalaki, magiging katapusan na niya.
Wala siyang kaalam-alam kung ilang oras silang nanatiling ganun. Nanindig na lang ang kanyang balahibo nang makita ang pagbangon ng lalaki habang sapo ang sariling noo. Inilinga nito ang tingin sa paligid bago dumako sa kanya. Napalunok siya. Nanuyo ang kanyang lalamunan lalo na't dahan dahan itong tumayo.
"Who the fuck are you?! And why are you in my fucking bed?" Pinaghalong galit at pagtataka ang nakarehistro sa pagmumukha nito.
Maski siya ay nagtaka rin sa ikinikilos ng lalaki. Bakit ba parang hindi siya nito naaalala gayong ito naman ang nagdala sa kanya sa loob ng silid na ito?
Muling inilibot ng lalaki ang tingin sa paligid at pumirmi iyon sa kulay maroon na coat. Ilang sandali pa, sinapo na nito ang sariling noo bago pinulot ang coat at may hinugot mula doon. Nang sumampa ito sa kama ay nagsumiksik siya doon.
Walang emosyon ang mga mata nitong tumitig sa kanya. Wala na ang ningning at mapaglarong titig nito, kaiba sa nakikita niya kani-kanina lang. "Stop moving, woman. I'll be untying you."
Maging ang boses nito'y walang kasing lamig. Nalilito tuloy siya kung kaparehong lalaki ba ang nagdala sa kanya dito kanina at ang kaharap niya ngayon. Matapos siya nitong kalagan, umalis ang lalaki sa kama at hinugot ang pitaka nito kasunod niyon ang pagbunot nito ng lilibuhing pera at initsa sa kanyang mukha.
"I don't know if you're already paid or not but take it," tukoy nito sa pera. "...and leave my house immediately. I will shoot your head kapag nakita pa kita dito mamaya."
Tumalikod na ito at naglakad patungo sa pinto. Sinundan niya ng tingin ang malapad na likuran ang lalaki bago ibinaling ang tingin sa pera na nagkalat sa kama.
Tama ba ang narinig niya? Pinapaalis siya nito? Malaya na siya?
Nanghihina man, tumayo na siya sa kama. Nanginginig ang kanyang binti nang umapak siya sa makintab na sahig. Dahil napunit na ang kanyang damit, pinulot niya ang coat na suot ng lalaki kanina at isinuot iyon para takpan ang kanyang hubad na katawan. Kinuha niya ang perang ibinato nito sa kanyang mukha at isinilid sa bulsa bago dahan dahang naglakad palabas ng silid.
Napasinghap siya nang masilayan ang tahimik na kabahayan. Animo nasa loob siya ng isang palasyo dahil sa interior design ng bahay. Hindi lang iyon, ang laki-laki pa. Gaya ng kulay sa loob ng silid, ginto rin ang pintura ng labas.
Maingat siyang bumaba ng hagdan. Pagtapak niya sa huling baitang ay siyang pagtunog ng kanyang sikmura. Kaya pala nanginginig ang kanyang mga binti. Dahil gutom na siya. Kailan ba siya huling kumain? Hindi na niya maalala.
Natagpuan na lang niya ang sarili sa malawak na kusina ng bahay. Mabuti na lang at walang tao sa buong paligid maliban sa kanya. Agad niyang nilantakan ang tinapay at fresh milk na kanyang nahagilap. Bahala na. Kailangang magkalaman ng kanyang tiyan para may lakas siya kahit papaano.
Dahil abala siya sa pagsubo tinapay, hindi niya namalayang may nakalapit na pala sa likuran niya. Naramdaman na lang niya ang malamig at matigas na bagay na itinutok sa kanyang sentido. Lumikha ng ingay sa tahimik na kusina ang nabitawan niyang gatas kasunod ng tinapay.
"I already told you to leave, didn't I? But you're still here stealing food when I already gave you money. I guess you really wanna die in my hands…"
"Ayos kalang ba, Rain? Kanina ka pa nakasimangot eh?" Puna ni Damon habang naroon sila sa terasa at kasalukuyan na nag-iinuman.Hindi niya alam kung ano ang pumasok sa utak ng kaibigan niya at bigla nalang itong nag-aya ng inuman out of nowhere. He was even supposed to be in the office but this fúcktard called him for a drink gayong halos hindi pa lumulubog ang araw."I'm really, really, really, pissed off, Damon!" Galit nitong asik.Ever since Rain married Nahara, he became a bit transparent and readable. Hindi na nito itinatago kung ano ang nasa isipan nito. And he's glad about it. Being someone who knew Rain for years, alam niyang ang laki na ng ipinagbago ng lalaki and he deserves na simple and normal life he's experiencing right now."Why was that?' Natatawa niyang tanong."May pumuporma sa asawa ko sa academy. Never knew that high school students nowadays are like that!" Reklamo nito.Mas lalo lang na natawa si Damon. "They're always like that. You just didn't know it."Rain hea
"Good morning, my queen..."Dahan-dahan na nagmulat ng mga mata si Nahara at bumungad sa kanya ang mukha ng kanyang asawa.Asawa...Hindi niya mapigilan na mapangiti. Parang kailan pang hindi pa nila kilala ang isa't-isa. Nais pa nga siya nitong paalisin sa bahay nito pero ngayon kasama na niya si Rain at hindi lang basta kasama, asawa pa niya."Good morning," malambing niyang bati at yumakap sa lalaki."Hindi ka pa ba babangon?" Masuyo naman nitong tanong."Anong oras na ba?" Tamad niyang tanong.It's been five months since they got married at sa loob ng mga buwang iyon, wala siyang nararamdaman na pagsisisi. Rain may be the man that not everyone will want given how complicated he is, ang lalaki parin ang pipiliin niya kahit na sa susunod na buhay pa."It's already seven thirty, Nahara."Mabilis siyang kumalas ng yakap kay Rain at marahas na bumangon. "Bakit hindi mo ako ginising?!""Nag-enjoy akong pagmasdan kang tulog."Inirapan niya ang lalaki at mabilis na bumaba sa kanilang kama
"Is she ready?" Natatarantang tanong ni Malia sa makeup artist na kinuha nila.“Yes po, Ma'am Malia,” magalang naman nitong tugon sabay muwestra sa kinatatayuan niya.Tipid na ngumiti si Nahara bago humarap sa kanyang kapatid. Maluha-luha naman siya nitong tiningnan."Oh my! Ang ganda-ganda mo today! Sigurado akong matutulala yung magiging asawa mo niyan!" Halos magtatalon sa tuwa na sabi nito."Patingin!" Dinig niyang boses ni Phoebe.Ilang sandali pa'y lumitaw na ang mukha nito sa may pintuan at tumingin sa kanya. Gaya ni Malia, puno rin ng paghanga ang mukha nito.Nahihiya naman siyang ngumiti bago napasulyap sa salamin. Suot niya ang gown na napili niya noong nakaraan. Tago ang kanyang mga peklat kaya kumportable siya sa kanyang suot."Ang ganda-ganda nga," ani Phoebe at maingat siyang niyakap.Tinulungan siya ng mga ito sa damit niya at inalalayan pa pasakay sa bridal car. Bago siya tuluyang pumasok sa loob, inabot ni Malia sa kanya ang kanyang bouquet. Gawa iyon sa fresh sunflow
Bitbit ni Rain si Hurri habang papasok sa bahay ni Ryder. Sinadya niyang iwan si Nahara sa condo dahil narin sa pakiusap ng mga kapatid nito na nais nitong makabonding si Nahara.Bago siya nagtungo doon, sandali muna silang namasyal ng kanyang anak. Napangiti siya nang tumingala ito sa kanya. At dahil medyo mainit, bahagyang namula ang pisngi nito kahit na sandali palang na natamaan ng araw.Hurri may got his looks from him, mana naman kay Nahara ang kutis nito. Nagningning pa ang mga mata nitong natamaan ng sikat ng araw.Nang makarating siya sa bulwagan, agad siyang pinapasok ng kasambahay at iginiya sa kinaroroonan ni Ryder. Pero pagpasok niya, nagulat pa siya nang makitang naroon din pala si Raven."Hindi ka ba pumasok ng ospital?" Kunot noo niyang tanong.Tumingin si Raven sa kanya bago sa kambal nito. Agad na nagsalubong ang kanyang kilay. "Don't tell me...""What you're thinking is right. Habang mamamasyal ang magkapatid, tayo ang magbabantay ng mga bata," buntong hininga niton
"Nahara!"Napalingon siya sa may pintuan at nakita ang Ate Malia niya kasunod nito ang isa pa niyang kapatid na si Phoebe. Parehong may ngiti ang mga labi ng dalawa at nagmamadaling lumapit sa kanya.Habang naghahanda pa silang dalawa ni Rain sa magiging kasal nila, kasalukuyan silang naninirahan sa condo unit na pag-aari nito nang makauwi sila ng Pilipinas. Kahit na may malaking mansion si Rain. That house was filled with so many memories at sa tingin nilang dalawa, hindi iyon magiging mainam na tirhan, knowing they both wanted to start a new. So instead na doon tumira, nagpaplano din silang dalawa na magpagawa ng panibagong bahay."Bakit parang ang saya-saya ninyong dalawa?" Curious niyang tanong.Agad na naglabas ng isang brochure ang Ate Malia niya at inilahad sa kanya. "Tsaran! Look at this one. It's a series of wedding gowns designed by famous designers all around the globe. And since ikakasal na ang bunso namin, I obtained this one with the help of my husband. Ngayon, mamili ka
Napakurap-kurap siya kasabay ng pagtulo ng ilang masaganang butil ng luha mula sa kanyang mga mata habang patuloy din sa pag-ulan ng nyebe sa buong paligid nila. Punong-puno ng samut-saring emosyon ang puso niya ng mga oras na iyon pero higit na nangingibabaw ang kasiyahan."Hey... Stop crying. I'm proposing a marriage to make both of us happy but you're tearing so much instead," nakangusong ani Rain.Mahina siyang natawa habang umiiyak. Sa ilang buwan nilang pagsasama, minsan narin niyang naisip kung aayain ba siya ni Rain na magpakasal. Lihim nga siyang nainggit sa mga kapatid niya na pinakasalan na ng mga asawa nito pero nanatili siyang tahimik at iwinaksi ang bagay na iyon sa isipan niya.Sapat narin naman sa kanya ang kaisipan na mahal na mahal siya ni Rain. Katunayan ay handa nitong ibuwis ang sariling buhay para sa kanya. Doon palang panalo na siya eh. Hindi niya inaasahan na darating pala sila sa pagkakataong ito na makikita niyang nakaluhod ang lalaking una at huli niyang mam
"Hmm... Ang sarap," tila batang sabi ni Rain habang kumakain sila.Napangiti siya. Parang tumataba ang puso niya sa naging komplimento nito. Nang makita nito ang naging reaksyon niya ay iniangat nito ang kutsarang may pagkain at sinubuan siya. Buong puso naman niya iyong tinanggap."I like how you con
Hindi na niya mabilang kung ilang beses siyang napalunok. Kahit na hindi siya nakatapos ng pag-aaral, alam niya ang ibig sabihin ng salitang binitawan ni Rain. Unti-unting namumuo ang mga luha sa kanyang mga mata hanggang sa sunod-sunod na ang pagpatak niyon."The hell! Why are you crying? Ayaw mo ba
Rain was driving his car back to the hospital when he received a call from Adler that Nahara escaped."Are you all that fúcking stupid?!" Singhal niya sa kabilang linya. "Nahara is just a woman who doesn't have enough strength to fight against you! Paano siya nakalabas ng silid?!" Gigil niyang asik."
Tumuloy na si Rain sa silid na kinalalagyan ni Fabian Ramirez. Ang walang hiyang step-father ni Nahara. Gaya ni Vera, nakatali din ito sa isang silya habang may busal ang bibig pero ang kaibahan lang, kalmado ito at tila ba hindi nito alintana ang impyernong kinalalagyan nito sa ngayon.Kaswal siyang







