LOGIN“Hi, Mr. Prosecutor,” nakangiting bati ni Lexy.Kumunot ang noo ni Samuel nang makitang si Lexy pala ang kaharap niya.“Anong ginagawa mo dito?” tanong nito. “Hindi mo ba alam na bawal kang—”“Kung bawal dito, bakit nandito ka din?” sabat ni Lexy. Idiniin ni Lexy ang hawak na baril sa noo ni Samuel. “I seem to recall na kayo ng kasama mo ang unang pumasok kasunod ng—”Napahinto si Lexy nang marinig nila ang mahinang yapak na unti-unting lumalakas..Sabay na napatingin sina Lexy at Samuel sa pintuan ng warehouse bago nila titigan ang isa’t isa. Hindi sila nagsalita pero alam nila pareho ang dapat nilang gawin.Inalis nila ang armas na nakatutok sa isa’t isa at mabilis na nagtago sa pwesto na hindi sila kita pero may view sila kung sino at ano ang pinanggalingan ng mga yapak.Eksaktong pagtago nila ay pumasok ang apat na tao.Naningkit ang mga mata ni Lexy. Matalim na tinitigan ang apat na pigura.It is hard to identify the four unknown individuals from Lexy's perspective. How could any
“What do you mean?” said Raika, confused. “Like I said, bakit hindi tayo mag-conduct ng sarili nating imbestigasyon?” “Nag-imbestiga na ang mga pulis. Ano pa bang—” “I just had a hunch na may mahahanap tayong importante,” sabat ni Lexy. “Gaya naman ng ano?” tanong ni Raika, nakataas ang isang kilay. “Ewan,” kibit-balikat na sagot niya. “Tar*ntad* ka,” Raika cursed. “Since you’re not even sure, we’ll just end up wasting our time.” Napakamot sa ulo si Lexy. “Basta makinig ka nalang. Mamayang gabi natin gawin,” aniya, bahagyang nairita dahil sa pagkontra ng assistant. May gusto pa sanang sabihin si Raika pero hindi lamang niya tinuloy dahil kita niyang desidido ang amo na gawin ang gusto nito. Madaling araw na ng mga oras na iyon ng magpunta si Lexy kasama sina Raika at Rey sa drug lab na siyang ni-raid ng mga pulis kaninang umaga. Nahaharangan ang drug lab ng mataas na bakod na gawa sa bakal at ang ibabaw ay barb wire. Ang gate din ay mataas at gawa sa bakal. Sinara i
Nagtaas ng isang kilay si Romano, mariing tinitigan ang manugang.“Mukha ba kong nakikipagbiruan sa ‘yo, Priscilla?” seryosong saad ni Romano.“Hi-hindi,” napapailing na sagot ni Priscilla.Romano stared at Priscilla’s wet eyes. Seeing his daughter-in-law’s pitiful face, Romano could not help but sigh deeply.“What Lexy said is true,” he finally spoke seriously.“Dad, please, tulungan mo si Danilo. Alam kong kasalanan niya ‘to pero maaatim mo bang pabayaan siya sa loob ng kulungan?” pagmamakaawa ni Priscilla sa biyenang lalaki.“Precy, alam kong ginagawa mo lang ‘to dahil asawa ka ng anak ko but don’t you find it ridiculous that I have to step in whenever a situation like this occurs?” hindi man kalakasan ang boses ni Romano ng sabihin ito pero mararamdaman ang diin at lalim ng mga salitang binigkas nito.At ramdam na ramdam ito ni Priscilla.Hindi maitatanggi na masyado ng inaabuso ng asawa niya ang pagtulong ni Romano kay Danilo. Pero, ano bang magagawa niya?Priscilla knew she coul
“Ivy, ano bang iniisip mo para saktan ang pinsan mo? Ano bang ginawa sa ‘yo ni Lexy para magkaganyan ka?” nagtatakang tanong ni Priscilla sa kanyang anak.Hindi niya mawari kung ano bang nangyayari sa anak niya. Kung bakit naisipan nitong manakit gayong wala namang kahit na anong ginawa si Lexy para ma-provoke ang anak niya. Ni hindi nga pinapatulan ni Lexy ang mga antiques ni Ivy.“Tinatanong mo ko kung bakit ko tinangkang saktan si Lexy? Sigurado ka bang gusto mong malaman, Mom?” mahinang usal ni Ivy pero ramdam sa bawat salitang binibitawan ang tigas at pait nito.“Sige, sabihin mo nga sa ‘kin kung bakit,” inis na sabi ni Priscilla.“Dahil paborito mo si Lexy kaysa sa ‘kin na anak mo!” galit na sabi ni Ivy.“Ano bang pinagsasasabi mong bata ka?” naguguluhan pa ding saad ni Priscilla. “Bakit naman ako magkakaroon ng paborito sa inyo?”“Puwede ba, Mom, h’wag ka na ngang nagmamaangmaangan d’yan!”“Hindi ako nagmamaaangmaangan! Wala akong paborito sa inyo! Pantay-pantay kayo sa paningi
Sa puntong iyon, naisipan na ni Lexy na sumingit sa usapan ng mag-ina.“Tita Priscilla, Ivy.”Nang marinig na tawagin ang dalawang babae ay tumigil na ang mga ito sa pagtatalo at sabay na ibinaling ang atensyon kay Lexy.Nang makuha ang atensyon ng dalawa ay nagsalita muli si Lexy.“First of all, Aunt Precy, I’m sorry. Sa pagkakataong ito ay hindi ko maaaring tulungan si Tito Dani dahil—”Magpapaliwanag sana si Lexy nang putulin ng pinsan niya ang dapat niyang sabihin.“See, Mom?!” putol ni Ivy. “Hindi ba’t sinabi ko na sa ‘yo na huwag ka ng umasa d’yan kay Lexy? Tingnan mo ngayon, Mom, ayaw niyang tulungan si Dad.”Sa puntong iyon ay muling humagulgol sa pag-iyak si Priscilla. Si Ivy naman ay pinagbalingan si Lexy kaysa intindihin ang inang umiiyak.“Kasalanan mo ‘to lahat, Lexy! Kung sinabihan mo na lang sana si Larson, eh ‘di sana—ughhhh!”Lexy balled the handkerchief into a tight wad and forced it into Ivy’s mouth, making her gag. Ironically, it was the same handkerchief Lexy had
“Kung hindi ko tutulungan ang Tiyuhin mo, ano sa tingin mo ang iisipin ng iba sa pamilya natin? Your Uncle’s reputation will also affect the Goldwicks. No matter how st*pid he may be, as long as he bears the Goldwick name, his downfall will also be our family's ruin!” Romano said angrily.“I understand your worries, Grandpa,” Lexy said calmly. Lumingon siya sa matanda. “Pero hindi ba dapat si Tito Dani ang nagreresolba ng sarili niyang problema. Why must—”“Dahil hindi niya kaya,” putol ni Romano sa sinasabi ng apo. “Lexy, you’re capable like your Uncle Sixto. Madali lang sa ‘yo resolbahin ang anumang problemang kinasasangkutan ng Tiyuhin mo,” paliwanag nito.“Lolo, you think too highly of me. Kaya naman ni Tito Dani na solusyunan ang sarili niyang problema, so why do you insist that I clean up his mess instead?” she asked, her eyes filled with seriousness.“Lolo, I’ll tell you this again and again—pagsisisihan mo ang pagtulong kay Tito Dani sa tuwing nabibisto ang mga ginagawa niya.
Biglang nanigas ang buong katawan ni Ivy.Bakit? Who wouldn’t feel pure terror facing Lexy’s death stare? Sa isang iglap, bumigat ang pakiramdam niya. Namuo ang pawis sa noo niya, malamig at malagkit.Mas lalo siyang napaigtad nang dumikit ang matangkad niyang pinsan—ilang pulgada na lang ang pag
Ilang minutong nanatiling tahimik si Lexy, pilit pinipigilan ang paghinga at paggalaw sa takot na mahuli. Naghintay muna siyang lumayo ang mga yapak bago lumabas sa kanyang pinagtataguan.Nang masigurong wala na nga si Fuego at ang lalaking naka-maskara, doon pa lamang nakahinga nang maluwag si Lex
Matapos magsalita, ibinalik na ni Sarah ang mikropono sa house staff. Maingat siyang inalalayan ni Vincent pababa ng hagdan, na lalong nagpaingay sa bulungan ng mga bisita. Napailing na lang si Fuego sa nasaksihan bago sumunod sa pagbaba, kasunod ang iba pang miyembro ng pamilya Martini.Mabilis di
“Good evening din sa ‘yo, Ms. Black,” bati ni Sarah kay Lexy.Kahit labag sa loob, pinili na lamang ni Sarah na lunukin ang galit sa kanyang puso. Mahigit tatlong taon na ang lumipas pero mas lalong gumanda at naging elegante si Lexy. Envy gnawed at Sarah; despite her superior social standing and r







