Share

CHAPTER 93

last update publish date: 2026-07-03 11:46:31

Bryden’s POV

Tatlong araw kaming hindi nag-usap ni Luna.

Hindi ko alam na kaya palang maging ganoon kahaba ang tatlong araw. Sa kalendaryo, maliit lang iyon. Tatlong kahon lang na puwedeng lampasan ng daliri. Pero kapag ang bawat umaga ay nagsisimula sa pagpigil na buksan ang chat niya, at ang bawat gabi ay nagtatapos sa pagtitig sa phone na walang ilaw, parang unti-unti kang nilalagari mula loob.

Pumasok ako sa trabaho. Nag-ayos ng files. Sumagot sa utos. Uminom ng kape sa pantry kahit
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • Desiring My Sister-In-Law   CHAPTER 96

    Bryan’s POVHindi ko sinundan si Luna.Alam kong nasa labas siya kasama si Mara. Alam kong kailangan niya iyon, kahit may parte sa akin na gustong magmaneho papunta roon, hilahin siya pabalik, at sabihin sa kanya na dito siya dapat, sa bahay namin, sa tabi ko, sa buhay na pinili naming dalawa.Pero anong klaseng pagmamahal iyon kung kailangan kong bantayan para manatili siya?Kaya nanatili ako sa bahay.Mag-isa.Sa unang oras, naglinis ako. Hindi dahil madumi ang bahay, kundi dahil hindi ko alam kung saan ilalagay ang kamay ko. Inayos ko ang mesa, hinugasan ang isang basong malinis na, inayos ang unan sa couch, binuksan ang ref, isinara ulit. Para akong bisita sa sarili kong bahay.Doon ko lang napansin kung gaano karaming bahagi ng bahay ang may bakas niya.Hindi lang ni Luna.Ni Bryden din.May mug siyang naiwan sa pinakadulong shelf, yung kulay gray. May lumang resibo sa ilalim ng center table mula sa grocery na binilhan niya siguro noong wala ako. Sa kusina, may maliit na garapon

  • Desiring My Sister-In-Law   CHAPTER 95

    Luna’s POVKinabukasan, kinuha ni Mara ang cellphone ko.Hindi niya ito inagaw na parang kontrabida sa teleserye. Iniabot lang niya ang palad niya habang nakatayo ako sa may maliit na dining table ng condo niya, hawak ang kape na hindi ko naman iniinom.“Phone,” sabi niya.Napatingin ako. “Bakit?”“Dahil mukha kang hinihintay mong tumunog ang mundo bago ka huminga.”“Hindi naman.”“Luna.”Ibinigay ko ang phone.Ngumiti siya, tagumpay ang itsura. “Good. Lalabas tayo.”“Ayaw ko.”“Mas lalong lalabas tayo.”Wala akong nagawa. Minsan talaga, ang pinsan ay hindi kamag-anak. Multo ng konsensya na may lipstick.Dinala niya ako sa isang maliit na weekend market malapit sa park. Hindi mall, hindi opisina, hindi bahay. Puro halaman, kape, tinapay, handmade soaps, at mga taong mukhang alam kung paano magpahinga. Sa totoo lang, nakakainis sila tingnan. Parang ang dali-dali lang sa kanila huminga.“Pumili ka ng halaman,” sabi ni Mara.“May halaman na ako.”“Hindi yung para sa ibang tao. Par

  • Desiring My Sister-In-Law   CHAPTER 94

    Luna’s POVMahal din kita. I’ll wait until you’re ready, kahit masakit.Matagal kong tinitigan ang reply ni Bryden.Nasa guest room ako ng condo ni Mara, nakaupo sa gilid ng kama, habang sa labas ng bintana ay kumikislap ang mga ilaw ng lungsod. Hindi ito bahay namin ni Bryan. Hindi rin ito unit ni Bryden. Walang gamit na nagpapaalala sa dalawa. Walang bracelet sa side table. Walang folio sa mesa. Walang boses na magtatanong kung kumain na ba ako.Dito, walang ibang pangalan na nakadikit sa pader.Ako lang.At nakakatakot pala iyon.Kinatok ni Mara ang pinto bago pumasok. Pinsan ko siya sa mother’s side, mas matanda sa akin ng dalawang taon, at isa sa iilang taong hindi nanghuhusga agad kahit halatang may apoy ka nang dala sa kamay.“Tea,” sabi niya, inabot sa akin ang mug. “At huwag mong sabihing okay ka. Hindi ako si tita.”Tinanggap ko ang mug at napangiti nang mahina. “Hindi ako okay.”“Good. Progress. At least honest.”Umupo siya sa tabi ko, hindi masyadong malapit. Ganun si Mara

  • Desiring My Sister-In-Law   CHAPTER 93

    Bryden’s POVTatlong araw kaming hindi nag-usap ni Luna.Hindi ko alam na kaya palang maging ganoon kahaba ang tatlong araw. Sa kalendaryo, maliit lang iyon. Tatlong kahon lang na puwedeng lampasan ng daliri. Pero kapag ang bawat umaga ay nagsisimula sa pagpigil na buksan ang chat niya, at ang bawat gabi ay nagtatapos sa pagtitig sa phone na walang ilaw, parang unti-unti kang nilalagari mula loob.Pumasok ako sa trabaho. Nag-ayos ng files. Sumagot sa utos. Uminom ng kape sa pantry kahit lasang karton na binasa sa lungkot. Si Marco, noong una, nagbiro pa. Noong ikatlong araw, tumahimik na rin siya.“Bro,” sabi niya habang lunch break, “hindi ko alam kung anong dinadala mo, pero mukha kang taong nanalo ng lotto tapos nawala yung ticket.”Napangiti ako, pero pagod. “Something like that.”“Hindi ako makikialam,” sabi niya, saka itinulak sa akin ang extra siomai niya. “Pero kumain ka. Hindi nakakagwapo ang suffering.”“Akala ko ba okay ako katrabaho?”“Okay ka katrabaho. Hindi ibig

  • Desiring My Sister-In-Law   CHAPTER 92

    Luna’s POVOo. Sinabi kong mahal kita.Matagal akong nakatitig sa screen.Hindi ko alam kung ilang beses kong binasa ang mensahe. Hindi ko alam kung ilang segundo akong hindi huminga. Ang alam ko lang, sa pagitan ng tatlong salitang iyon, parang may buong mundong bumagsak sa kandungan ko.Mahal kita.Galing kay Bryden.Hindi pahaging. Hindi biro. Hindi sa pagitan ng linya. Hindi sa titig na kailangan ko pang hulaan.Malinaw.At ang pinakamasakit, huli.O baka ngayon lang talaga kami parehong napilitang humarap sa bagay na matagal nang nakatayo sa gitna namin.Nanginginig ang kamay kong nag-type.Bakit ngayon mo lang sinabi?Naghintay ako.Walang sagot.Isang minuto.Lima.Sampu.Wala.Doon ko naintindihan. Hindi siya sumagot hindi dahil wala na siyang sasabihin, kundi dahil kung sasagot siya, pareho kaming babalik sa apoy na pinipilit naming layuan.Napaupo ako sa gilid ng kama, hawak ang phone sa dibdib. Sa labas ng kwarto, tahimik ang bahay. Wala si Bryan. Siguro nasa daan na pauwi

  • Desiring My Sister-In-Law   CHAPTER 91

    Bryden’s POVHindi ako natulog bago ang pagkikita namin ni Kuya.Maaga akong dumating sa café na sinabi niya. Maliit lang ang lugar, nasa gilid ng tahimik na kalsada, malayo sa bahay, malayo sa opisina, malayo sa kahit sinong makakakilala sa amin. Umorder ako ng kape, pero hindi ko ginalaw. Nakatitig lang ako sa tasa habang iniisip kung ilang klase ng kapatid ang puwedeng maging traydor kahit wala namang hinalikan, wala namang hinawakan nang sobra, wala namang nangyaring puwedeng ituro ng daliri.Pero may mga kasalanang hindi kailangan ng ebidensya.Minsan, sapat na ang laman ng dibdib.Dumating si Kuya makalipas ang ilang minuto. Nakasuot siya ng simpleng polo, hindi office clothes, hindi rin pambahay. Mukha siyang hindi natulog nang maayos. Pagupo niya sa tapat ko, wala siyang sinabi agad. Tinignan niya muna ako, parang sinusukat kung kapatid pa ba ang kaharap niya o ibang lalaking kailangan niyang kamuhian.“Kuya,” una kong sabi.Umangat ang kamay niya nang kaunti. “Ako muna.”Tuma

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status