LOGIN
Bella's POV
I stood at the bar, the blinding light and deafening music making my mind hazy as I consumed another drink. The dancefloor pulsed with energy, the crowd a blur of color and movement. I felt lost in the moment, the alcohol coursing through my veins like a warm glow. "Ang kakapal ng mga mukha.." nasambit ko ng malakas ang aking hinanakit, being the breadwinner of the family is not an easy task. Dahil sa sama ng aking loob ay napuno na ako and so I ended up in a bar. Hindi naman siguro masama na magsaya ako mag-isa at kumuha ng konting halaga sa sweldo ko ngayon. "Urgh, keep it coming I said to the bartender. " As I scanned my surroundings, that's when I saw him - a stranger with piercing blue eyes that seemed to bore into my soul. He sat on a stool beside me, his gaze locking onto mine with an intensity that made my heart skip a beat. I felt a shiver run down my spine as he leaned in close, his voice barely audible over the music. "Want to dance?" he asked, his breath hot against my ear. Nag-alinlangan ako, unsure of what to do. Pero may kakaiba sa estrangherong ito, something about him that drew me in, something that made me want to take a chance. At bunga na rin siguro ng alak sa aking sistema at gustong makalimot sa aking hinanakit ay pumayag ako. Para ano pa at nagliwaliw ako sa club na ito para lang maging killjoy? Tumango ako, "sure..." Mabilis niyang kinuha ang aking kamay at giniya niya ako sa dancefloor. Ang indayog ng musika ay pumulupot sa aming katawan at ang mga ilaw ay animo sumasayaw din sa aming gitna. I felt his body pressed against mine, his eyes never leaving mine as we moved to the rhythm. Sensual music was played, sa pag-iba ng musika, napasinghap ako ng bigla niyang hinablot ang aking beywang na para bang may lugar pa para punan ang magkadikit na naming katawan. "I like you, I like you a lot that I want to bed you right now, urgh!" Mapangahas na kinagat ng estrangherong lalaki ang aking tainga habang bumulong siya sa akin. I throw my head for me to be able to see him, damn with his height. He was so tall for my 5'4 height. Sa pagkakataong ito, Hindi ko na matantiya ang aking sarili. Hindi ko alam kung anong gusto niyang mangyari, I was lost in the music, lost in his eyes. I didn't know who he was but I didn't care. All I knew was that I wanted to be with him, to feel the rush of excitement that came with being near him. "Ahhh ." Daing ko habang nasa ibabaw na ako ng kama, hubo at hubad na niroromansa ng lalaking kasayaw ko kanina lang. Halos mapugto ang aking hininga ng sakupin niya ang aking labi, pinasok niya ang kaniyang dila sa aking bibig at ginalugad ang bawat sulok nito habang ang kaniyang kamay ay minamasahe ang aking naninigas na u***g. Hindi alak ang dahilan ng aking panginginig kundi ang haplos ng mga kamay ng misteryosong lalaki na kaulayaw ko ngayon. I know I'm not thinking clearly right now, but I couldn't seems to find strength to push this man away, instead I wanted him. Bukas na lang ako magsisisi, tutal malabo ng magkita kami ng lalaking ito. Napaigtad ako ng bumaba ang kaniyang halik at sinakop ang aking dibdib. "Ahhh..ohhh.." ng inikot niya ang kaniyang dila sa aking u***g ay hinawakan ko ng mahigpit ang kaniyang ulo at diniin pa sa aking dibdib. When he pulled out, he has a sexy smiled gazing into me. " Sei bellisima, adoro come hai reagito al mio toco."( You're beautiful, I adore how you reacted to my touch). He sexily said, making me gasp as he suddenly plunged his tongue into my core. It felt so good na nagpabaling-baling ang aking ulo sa kanan at kaliwa habang ang aking kamay ay nangunyapit sa duvet ng kama. "Ohh, f* ck! You are f*cking amazing!" I cried as I writhe in pleasure rocking my hips habang sinasalubong ko ang kaniyang dila na labas masok sa aking p*ssy. Tinaas niya ang kaniyang ulo at ngumisi sa akin, "Oh, amore, sei cosi sexy quando hai urlato cosi!" ( Oh, love, you are so hot when you scream like that!). "Ohh, boy.." I moaned realizing that this beautiful man between my thighs is an Italian f*ck boy. Naramdaman kong lalabasan na ako but I was surprised when he felt it too.! "Don't dare Bella, don't you dare.." mariin niyang sabi. Hindi ko maalala na binigay ko sa kaniya ang aking pangalan kaya nagtaka ako kung paano niya ako nakilala. " Shit !" And then my sanity reminds me na kanina pa siya nagsalita ng Italian language. Bella means beautiful. "I haven't not started the good part yet, so you better not come, Bella." He ordered. Hindi ba na realise ng guwapong nilalang na ito na basang-basa na ako at nahihirapan na akong pigilan ang kakaibang damdamin na ngayon ko lang naranasan sa buong buhay ko? I'm a f*cking virgin! One more thing, ang sexy pakinggan ng pangalan ko na lumabas sa kaniyang bibig, though, hindi niya na realize na Bella din ang pangalan ko. Ngumiti siya sa akin bago niya binawi ang kaniyang tingin at bumalik sa aking naglalawang lagusan. He trailed kisses up my stomach, fingering my core as he nibbles my br*asts. Hinahabol ako ng aking hininga ng pinagsabay niya ang pagsakop sa aking dibdib, swerving his tongue on my erect n*pples while he continued to finger f*ck on my core. Kinagat ko ang aking labi dahil nakaramdam ako ng hapdi. "You are so tight, my Bella.." he growled. "Ahhh!" I gasped, feeling his manhood thrust into me. Binaon ko ang aking kuko sa kaniyang likuran ng buong higpit habang napahikbi ako. The pain is excruciating. Napako siya sa aking ibabaw, tila nahimasmasan na virgin pa ako. I'm not sure if this man realized that. Basta naramdaman ko na tila natigilan siya. After a second of hesitation he said, " Ako ba ang unang lalaki --" "Yes,' I nodded furiously and said, "Please move it and make me feel better." I begged at him. His piercing blue eyes nodded in understanding but the smirk at the tip of his mouth was visible before he moved and rocked my hips in a slow rhythm until it became fast and brutal. Unti- unting nawawala ang sakit na tila napunit na tahi at napalitan ng sarap na hindi ko maipaliwanag. "Ahhh..!' we both screamed as I felt his seeds sprawling inside my pelvis meeting the hot liquid oozing down my thighs."Hmn..umilimg si Dra. Magallanes. "Its not really what you think, Mrs Blackwood , but , according to the ultrasound, AMH level tests, and fertility count, you have low ovarian reserve.." she paused . Kumunot ang aking noo. "What does it mean doc?" Dra. Magallanes smile when she saw the. confusion on my face. Hearing about the word fertility makes me even think that I couldn't bear a child and it saddens me to think of my husband. Kaagad na bumalik sa aking ala-ala ang anak nina Alexander at Brenda. The exhaustion of thinking back makes me weary and nervous. I blinked furiously to prevent the tears that was about to fall from my eyes. Hindi ko lang mapigilan ang emosyon na kanina ko pa kinikimkim. Somehow, umasa ako na dahil sa stress kaya nahirapan akong magbuntis. But hearing what the Doctor said? I can't even imagine not having a baby all my life. "Low ovarian reserve or premature ovarian insufficiency. Ipapaliwanag ko sa iyo. Ang kondisyon na ito ay kadalasan apl
Bella's POV Nagmamadali akong lumabas ng opisina ng muli kong maramdaman ang pagkahilo. Lately, naramdaman kong lagi akong nahihilo at nasusuka . My wild imagination says that I'm pregnant, while reality hit me that maybe I have suffering from anemia or god forbid, baka mas malala pang sakit. Hindi naman ako nabubuntis, matagal na rin naman kaming nagsama, kaya malabo na nagdadalang-tao ako. To be certain, nagpasiya ako na komunsulta sa doktor bago pa man mag lunchtime. Nagpaalam ako kay Alexander, I called him and told him that I am going home. "Are you alright?" Nagtaas ako ng tingin at sumalubong sa akin ang mga mata ni Joshua Blackwood. It's been three months since him and Debbie are working in the company but we never talked. Hindi ko narinig na magsalita at mag approach sa amin ni Alexander itong si Joshua Kahit sa loob ng mansion, bihira itong magsalita, not unless si Daddy Jacob and Mommy Lourdes ang unang mag-initiate ng conversation. Just like Alexander, Joshua is
"Allow me.." mabilis na kinuha ni Debbie ang nagkalat na papeles sa sahig ng CEO's office. Tumuwad siya ng bahagya habang pinulot ang mga papel. Tumayo at binigay kay Alexander, making sure that the latter is watching her move. "Here.." ngumiti siya kay Alex. "Thank you, " Alex replied. Umupo siya sa swivel chair at inilapag sa desk ang folder na naglalaman ng mga papeles na binigay sa kaniya ni Debbie. "What do you want?" diretso niyang tanong. "Ah, yes...I need your signature there.." tinuro ni Debbie ang folder sa mesa. "Right.." binuklat ni Alex ang folder, kumuha ng ballpen at pinirmahan ang mga papeles. "Here.." muling inabot kay Debbie ang mga papeles na siya nitong dala, kaya siya pumasok sa opisina ng CEO. "Thank you," she said while reaching for the papers. Nanatiling nakatayo. Tinitigan si Alex, "I don't mean to intrude but you look tired already, Mr. Blackwood..' ngumiti siya sa CEO. "And to think that it's eight o clock in the morning.." lumuwang ang kaniyang n
"Mind If I sit here?" Alexander Blackwood is having lunch alone at the company's cafeteria. Nag-angat siya ng kaniyang mukha ng marinig ang boses ng babae. Sure enough, it was her cousin Debbie. "I don't mind.." nagkibit-balikat si Alexander pero hindi ito ngumiti, bagama't saglit niyang sinulyapan ang pinsan. The news about not finding Wilfredo Blackwood make his blood boil inside, though, outside...he is calm and compose. Maraming naglalaro sa kaniyang isipan, kasama na ang pangangasiwa sa kumpanya., inisip din ni Alexander ang biglang pagbabago ng ugali ni Bella. Sa wari niya ay mabilis na itong magalit lalo na kapag may kausap siyang babae. "Thank you..you, are..kind.." Debbie said softly. The stoic reaction of Alexander made her voice flinched. Nang hindi kumibo si Alex ay nagpatuloy siya, "once again, thank you so much...for giving us the chance to work here." Debbie managed to utter the words. Ngumiti siya ng tinapunan siya ng sulyap ni Alexander. Nakaupo siya sa harap ng
Ken's pov "Paula..!" I caught her right arm just in time when she was about to leave. "What?" winaksi niya ang aking kamay. "Umm.." I was lost for words but we held each other's gaze. "If you have nothing to say--" "Galit ka ba sa akin?" "Bakit ako magagalit sa iyo?" balik niyang tanong sa akin. "Tungkol sa sinabi ko..." paglilinaw ko. "Marami kang sinasabi, alin doon?" "Alam kong alam mo ang ibig kong sabihin, Paula. Alam kong may naramdaman tayo sa isat-isa subalit.." napatigil ako ng tumawa siya. Pagkatapos ay binawi niya ang kaniyang tingin sa akin at pinagmasdan ang bulaklak na rosas sa kaniyang gilid. Bahagyang yumukod at pinitas ang mapulang rosas. "I don't know what you meant.." sinamyo niya ang talutot ng rosas, pumikit ng marahan at ng dumilat, it seems that she was fighting back her tears. "Paula..I don't mean to--" She put her middle finger on my lips, forbidding me to go on. "You don't have to explain yourself. I'm here as...a ... friend." she blinked.
Ken's POV "The fuck you are talking about? I've been paying immense amount of money for nothing?!" I grabbed Norman's wrist and twisted it. His voice echoed through the garden. I blocked his screamed of plea, instead, hinigpitan ko pa ang paghawak sa kaniyang pulso."Arrrggh!" "Ken!" I abruptly stopped when I heard Paula's voice. Ang malakas na sigaw ni Normam obviously ang dahilan kung bakit narinig ni Paula ito and sense something is happening outside the Villa. Nasa garden cottage kami sa harapan ng Villa ng hatdan ako ng isa na namang kapalpakan ng mga hired men ko. Sino ba naman ang hindi ma high blood , sa loob ng tatlong buwan ay wala pa rin silang magandang balita na dala sa akin. Hindi pa rin nila matukoy ang kinaroroonan ng demonyong si Wilfredo, and they were calling themselves the best underground spy in the country? "Sige na, Norman, umalis ka na.." sabi ni Paula sabay senyas sa tao na umalis na. The poor man wasted no time, he's hurriedly went away without gl
Isang linggo na ang lumipas ng magising si Alexander mula sa dalawang buwan na pagiging comatose. Nag request si Alexander Blackwood na lumabas ng hospital, gustong umuwi ng bahay kahit na wala pa siyang maalala sa kaniyang nakaraan. Sinabi pa nito na kampante amg kaniyang loob kay Brenda Pom
Bella's povAnong gamot ito?" "Donepezil.." I said. "Donepezil?" He mimicked. "Oo, iyan ang gamot na bigay ng doktor sa iyo. Ang donepezil ay makakatulong para sa pag-improve ng iyong memorya. Bakit? bakit para kang nabigla?" Nagtataka ako dahil para siyang naguluhan, nagtaka sa capsule na bin
"Bella, please matulog ka na...buong gabi kang gising pero hindi pa tapos ang operasyon ni Alex. Baka mag collapse ka.." hinawakan ni Mrs Lourdes Blackwood ang balikat ni Bella na nakaupo sa bench sa harap ilang hakbang mula sa operating room. Nangingitim at mugto ang kaniyang mga mata. Namam
Bella's POV Hindi ako makagalaw habang pinagmasdan ko ang mga daliri ni Alex na gumagalaw habang ang kaniyang kamay ay nakatuntong sa umbok na tiyan ni Brenda. Deep inside, I was hoping and praying na sana may magandang senyales itong aking nakikita. Iniisip ko na sana ay magkatotoo na ang nakita







