Famous Lady🍸/ รัก(ไม่รัก)ดี (20+)CHAxPASS

Famous Lady🍸/ รัก(ไม่รัก)ดี (20+)CHAxPASS

last updateآخر تحديث : 2025-02-23
بواسطة:  อะพอลโล่_مستمر
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
لا يكفي التصنيفات
31فصول
1.2Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

“นายยคิดว่าชีวิตนาย รักเธอคนนั้นได้แค่คนเดียวหรือไง“ “ถ้าใช่แล้วมันจะทำไม” “นายแม่ง โครตกระจอก!”

عرض المزيد

الفصل الأول

FML_1: intro

เริ่มเขียนเมื่อ 2561

สนามบิน

เฮ้อ~ ตาจะหลับให้ได้เลยอ่ะ.. ไอ้การนั่งเครื่องบินหลายๆชั่วโมงนี่ใครบอกว่าสบายกว่านั่งรถกันห๊ะ! เอาจริงๆมันก็สบายอะนะ ถ้าตาลุงคนข้างๆไม่ชิงหลับก่อนและแถมปล่อยเสียงกรนผสมกลิ่นปากแบบนั้นมาอีก ฉันต้องทรมานอดทนแค่ไหนกว่าจะผ่านช่วงเวลานั้นมาได้ นี่เดินตรงเป็นคนปกตินี่เก่งมากแล้วนะ ใครจะรู้ว่าตอนนี้ในโพรงจมูกฉันจะจดจำกลิ่นปากอีตาลุงนั่นได้ดีขนาดนี้เนี่ย! นั่งพักสักหน่อยดีกว่า....

ฉันลากกระเป๋าเดินทางที่ใหญ่กว่าตัวฉันอยู่หลายขุมมาวางไว้ข้างตัวก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งอย่างไม่สบอารมณ์ ครู่เดียวเท่านั้นสายตาฉันก็เหลือบไปเห็นชายคนหนึ่งร่างสูงใส่เสื้อผ้าดำทั้งชุดตั้งแต่หัวจรดเท้าเขาลากกระเป๋าไซส์เล็กกว่าฉันหน่อยมานั่งบริเวณใกล้ๆกัน สวรรค์ก็นะ ลำเอียงดีจริงๆ กับบางคนนี่ให้ความสูงมามากมายซะจนเกินความจำเป็น แต่กลับ...บางคน

อย่างฉันนี่.. กลับให้มาแค่เนี่ย! ชีวิตฉันเลยต้องลำบากอาศัยพึงพาแต่รองเท้าส้นสูงแบบนี้ไง โว๊ะ! วันนี้ฉันเป็นอะไรเนี่ย! อะไรๆก็ขัดหูขัดตาไปซะหมด ฉันควรกลับห้อง! ฉันควรกลับห้อง! อยู่แบบนี้อีกหน่อยฉันว่าฉันบ้าแน่ๆ! ลุงนะลุงเพราะลุงคนเดียวเลยจริง! ว่าแล้วฉันก็ลุกพรวดแล้วลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่นี่ทันที แต่มันหนักอ่ะตอนมายังไม่หนักขนาดนี้เลยนะ จังหวะที่ฉันกำลังจะหันกลับไปดู บวกกับฉันเองก็ไม่ได้หยุดเดิน มันก็เลย!!

ผลัวะ!

“อ๊ะ!”

“นี่คุณ! ระวังหน่อย” ไม่รู้ฉันหรือเขาที่ชนกันก่อน แต่ร่างฉันถูกร่างสูงตรงหน้ารวบเอวแล้วดึงฉันกลับมาทันก่อนที่ฉันจะหน้าขมำไปกับพื้น...

“....” ชายร่างสูงชุดดำเมื่อกี้.. เขาเป็นคนช่วยฉันไว้.. จมูกโด่ง ผิวขาว ใบหน้าขาวเนียน แถมมีรอยเคราที่ถูกโกนไปแล้วขึ้นใหม่อีก... ดาราเหรอ? ไม่สิ เอ๊ะ..หรือไอดอล? ไม่อีกนั่นแหละ ถ้าใช่ฉันต้องรู้จักสิ...

“หน้าผมมีอะไรหรือไง”

“...อ๋อ! ปะ..เปล่า เปล่าค่ะ” ฉันรีบดีดตัวเองออกจากอ้อมแขนเขา อีกฝ่ายแค่ยืนนิ่งๆไม่พูดอะไร

“ไม่เจ็บตรงไหนใช่ไหม”

“....ไม่ค่ะ” เขาไม่พูดอะไรได้แต่พยักหน้าแล้วหันไปลากกระเป๋าตัวเอง

“..เดี๋ยวก่อน!”

“....?”

“ขอบคุณนะคะ”

“ไม่เป็นไร” เขาตอบก่อนจะยิ้มมุมปากเพียงแวบเดียว.. ย้ำว่าแวบเดียวแล้วเดินจากไป เขาดูดีมากเลยนะ ดูขี้เล่นซะด้วยซ้ำไปแต่เขากลับดูเศร้าแปลกๆ.. ดวงตาของเขามัน... แล้วนี่มันใช่เรื่องที่ฉันต้องคิดตอนนี้ไหม! ตั้งสติพาส! ฉันยืนกุมหัวใจตัวเองที่เต้นเร็วอย่างเคย.. หวังว่าการที่ฉันไปรักษาตัวไกลถึงเชียงใหม่มันจะช่วยให้อาการฉันดีขึ้นนะ อย่าเป็นลมล้มพับอย่างคราวก่อนๆอีกนะ มันเหนื่อยจะแย่:( การที่มีโรคประจำตัวแปลกประหลาดแบบนี้ใช้ชีวิตอยู่กับมันไม่ง่ายเลยนะ *Heartbeat Syndrome ไอ้โรคใจเต้นแรงทุกครั้งที่ได้สัมผัสร่างกายผู้ชายแบบนี้นะ... ฉันก็อยากจะมีแฟนแบบคนอื่นบ้างอ่ะ>< อยากมีโมเมนต์แบบกระหนุงกระหนิงจับมือกันงี้อ่ะ ไม่ใช่มีแล้วต้องนั่งห่างกันเป็นโยชน์ยังกับฉันเป็นพวกแพร่เชื้อร้ายกลายพันธุ์เทือกๆนั้น เฮ้อ~

แล้วนี่ถ้าอาการมันยังไม่ดีขึ้นละก็... มีหวังฉันได้ดับทั้งๆที่เพิ่งขึ้นแท่นเน็ตไอดอลมาแรงประจำปีนี้แน่ๆ งานแสดงก็จ่อคิวรอ แต่ฉันกลับรับงานทำนองนี้ไม่ได้นะสิ กลัวจับมือพระเอกปุ๊บแล้วอีนี่สลบปั๊บแบบนี้จบกันถ้วนหน้าแน่ๆ งื้ออ~ชีวิตฉัน;(((((

__________

🚨*Heartbeat Syndrome ชื่อโรคนี้ไม่มีอยู่จริง สมมุติชื่อขึ้นมาเฉยๆจ้า แต่อาการของโรคนี้มีอยู่จริงค่ะ(แก้ไข)

เปลี่ยนบทนิดหน่อยเนอะ^^ มีใครอยากให้รักษาน้องนางพาสด้วยวิธีแปลกๆบอกได้เด้อ อิอิ

เรื่องนี้ไม่ได้เป็นเซ็ตนะ เรื่องเดียวจบ แต่อยากต่อเรื่องของตัวประกอบละก็ขอไรท์คิดดูก่อน5555 เพราะเป็นคนเดาอะไรด้วยไม่ค่อยจะได้อ่ะ ฮ่า~🥰

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
31 فصول
FML_1: intro
เริ่มเขียนเมื่อ 2561สนามบินเฮ้อ~ ตาจะหลับให้ได้เลยอ่ะ.. ไอ้การนั่งเครื่องบินหลายๆชั่วโมงนี่ใครบอกว่าสบายกว่านั่งรถกันห๊ะ! เอาจริงๆมันก็สบายอะนะ ถ้าตาลุงคนข้างๆไม่ชิงหลับก่อนและแถมปล่อยเสียงกรนผสมกลิ่นปากแบบนั้นมาอีก ฉันต้องทรมานอดทนแค่ไหนกว่าจะผ่านช่วงเวลานั้นมาได้ นี่เดินตรงเป็นคนปกตินี่เก่งมากแล้วนะ ใครจะรู้ว่าตอนนี้ในโพรงจมูกฉันจะจดจำกลิ่นปากอีตาลุงนั่นได้ดีขนาดนี้เนี่ย! นั่งพักสักหน่อยดีกว่า....ฉันลากกระเป๋าเดินทางที่ใหญ่กว่าตัวฉันอยู่หลายขุมมาวางไว้ข้างตัวก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งอย่างไม่สบอารมณ์ ครู่เดียวเท่านั้นสายตาฉันก็เหลือบไปเห็นชายคนหนึ่งร่างสูงใส่เสื้อผ้าดำทั้งชุดตั้งแต่หัวจรดเท้าเขาลากกระเป๋าไซส์เล็กกว่าฉันหน่อยมานั่งบริเวณใกล้ๆกัน สวรรค์ก็นะ ลำเอียงดีจริงๆ กับบางคนนี่ให้ความสูงมามากมายซะจนเกินความจำเป็น แต่กลับ...บางคนอย่างฉันนี่.. กลับให้มาแค่เนี่ย! ชีวิตฉันเลยต้องลำบากอาศัยพึงพาแต่รองเท้าส้นสูงแบบนี้ไง โว๊ะ! วันนี้ฉันเป็นอะไรเนี่ย! อะไรๆก็ขัดหูขัดตาไปซะหมด ฉันควรกลับห้อง! ฉันควรกลับห้อง! อยู่แบบนี้อีกหน่อยฉันว่าฉันบ้าแน่ๆ! ลุงนะลุงเพราะลุงคนเดียวเลยจริง! ว่าแล้วฉันก็ลุก
اقرأ المزيد
FML_2: แบบนี้ผู้หญิงที่ไหนจะอยากอยู่ด้วย
มหาวิทยาลัยCN“หายไปเป็นเทอม สรุปเป็นไงบ้างอ่ะ”“...ไอ้ตอนที่รักษามันก็ดีขึ้นแหละ แต่มันก็...” ฉันนึกถึงเรื่องวันก่อนที่สนามบิน กับผู้ชายคนนั้นใจฉันยังเต้นแรงอยู่ฉันก็ยังไม่หายดี.... เอาจริงๆกังวลมากนะ ฉันอยากเป็นคนปกติ ใช้ชีวิตปกติแบบคนอื่นๆ ไม่ใช่มีเพื่อนผู้ชายแต่นั่งใกล้อ่ะพอได้แต่โดนตัวปั๊บใจเต้นซะ.. ดูอย่างตอนนี้สิ ไอ้แซมนั่งห่างฉันเป็นวาเพราะฉันดันสลบตอนที่มันเล่นแค่จับมือฉันข้ามถนนนี่แหละ สลบแม่มกลางถนนเลยจ้า หูตาแตกกันพักนึงอะตอนนั้น อีกอย่างฉันรู้สึกว่า ฉันเหมือนภาระอ่ะ“นี่.. นิ่งแบบนี้กำลังคิดว่าตัวเองเป็นภาระพวกฉันสิท่า”“...อื้ม ขอโทษนะ;(“ ฉันตอบฝนไป อยู่มหาลัยก็มีเพื่อนไม่กี่คน ฉันไม่ค่อยชอบความวุ่นวายด้วยแหละ มากเพื่อนมากความคิด แถมยัง..มากปัญหา“เห้ย เล็กน้อยน่า ได้อยู่ใกล้คนป่วยโรคแปลกๆนี่ดีจะตาย”“ดีไงของแก” ฉันถามแซมที่ก้มหน้าเล่นเกมส์อย่างบ้าคลั่ง เรื่องเรียนเคยเต็มที่ขนาดนี้ไหมไอ้เพื่อนบ้า“เหมือนได้เป็นคนดังไปด้วย.. เห้ย! หลบดิ!ห่าเอ้ยยย!!” มันพูด แล้วสบถด่าคนในเกมส์“หึ๊! ดังกับผีดิ ดังแบบนี้อย่าดังดีกว่า”“แต่เอาจริงๆเรื่องที่แกป่วยโรคนี้ก็รู้กันทั้งคณะแล้วนะ”
اقرأ المزيد
FML_3: พี่ทำให้เราใจเต้นแรงหรือเปล่า
“แล้วแกจะโมโหทำไมอ่ะ?”“...คิดดูนะ ฉันชนเขาก็จริงแต่ฉันก็ขอโทษแล้วไง แล้วดูเขาทำดิมาขึ้นเสียงใส่ฉันปาวๆ หงุดหงิดไรมาก็ไม่ควรพาลคนอื่นป่ะ!”“เออน่า ช่างเขาเถอะ” ฝนบอกพลางตบไหล่ฉันเบาๆ”เราไปกินน้ำแข็งไสกันดีกว่า”“...อืม” จริงๆก็ไม่ได้สนใจอะไรเขานักหรอกแต่มันก็แค่แครงใจไง ฉันว่าฉันก็เป็นที่รู้จักของคนหมู่มากอยู่ระดับนึงนะ แล้วการที่ฉันโดนใส่อารมณ์จากเขามันก็ทำให้ฉันรู้สึกว่าแบบ เห้ย! นี่นายไม่รู้จักฉันจริงๆนะเหรอถึงได้มาขึ้นเสียงใส่ฉันแบบนี้! แค่คิดก็หงุดหงิดแล้วอ่ะ! จิ๊!“เอาน่าๆๆ ใจร่มๆ คิ้วขมวดไม่สวยนะคะ~ เชิดๆสวยๆเข้าไว้^^”“.....”“ไปเถอะ”“...อื้ม” ฉันถอนหายใจแล้วส่ายหัว ไม่ใช่เรื่องที่ฉันจะมาคิดเล็กคิดน้อยกับคนแบบนี้ เลิกคิดแล้วกับมาสนใจอาการตัวเองดีกว่า.. เมื่อกี้ตอนเถียงกับหมอนั่นใจไม่เต้นแรงแฮะ... ถือว่าเป็นสัญญาณดี ค่อยเป็นค่อยไป ฉันอยากหายเต็มทีแล้วววว>หลายอาทิตย์ผ่านไป@double s pub“..กะ แก ฉันเปลี่ยนใจได้ไหมว่ะ:(““นี่ ถ้าแกอยากหายแกต้องเดินเข้าหาปัญหาดิ ไม่ใช่เดินหนีมันแบบนี้ แบบนี้ต่อให้แกแก่ตายโรคแกก็รักษาไม่หายหรอกเชื่อฉัน!”“...ถ้า ถ้าฉันหัวใจวายตายขึ้นมาทำไงละย่ะ
اقرأ المزيد
FML_4: มึงโคตรไม่เหมือนเดิม
🎶🎶🎶🎶~“หื้ม~ จะว่าไปที่นี่ก็เจ๋งใช่ได้เลยอ่ะ เปิดเพลงก็มันส์แถมเครื่องดื่มพวกนี้ยังโครตอร่อย*0*” ฝนบ่นงึมงำๆก่อนจะหยิบนั่นคว้านี่เข้าปากเป็นว่าเล่น แต่ก็จริงอย่างฝนว่า... ดูอย่างโซนวีไอพีที่พวกเราอยู่สิ ดูเป็นส่วนตัวกว่าตามผับทั่วๆไปซะอีก“ว่าแต่ไอ้แซมทำไมมันยังไม่มา”“อ้อ! ลืมเลยเมื่อกี้มันส่งข้อความมาบอกว่าคงมาไม่ได้.. นี่มันไม่ได้ส่งให้แกเหรอ?”“ไม่อ่ะ”“ช่างเถอะ..” ฝนยักไหล่แบบขอไปทีแล้วยื่นหน้าไปหาพี่ฌอห์นจนอีกฝ่ายต้องดีดหน้าผากใส่มันกึก!“โอ๊ย มันเจ็บนะ!”“ทำอะไรระวังตัวหน่อย เราผู้หญิง พี่ผู้ชาย”“...” >///>ฝน“เดี๋ยวก็มา”“นี่จะมีคนมาอีกเหรอ?”“อื้ม แค่คนเดียว.. เราไม่โอเคเหรอ?”“เปล่าค่ะ^^ นึกว่ามาหลายคน^^*”“กลัวใจเต้นแรงหรือไง^^” พี่ฌอห์นกึ่งแหย่ฉัน จริงๆก็กังวลนะ แต่ช่างเถอะจำไว้ว่าใจแกไม่ได้เต้นแรงจนหัวใจวายตายกับผู้ชายทุกคนขนาดนั้น ฟู่ว์~ ฉันถอนหายใจแล้วหยิบแก้วคอกเท
اقرأ المزيد
FML_5: โรคบ้าโรคบออะไร โรคเรียกร้องความสนใจมากกว่า
กึก!“กูกลับล่ะ” ชาวางแก้วลงกับโต๊ะพร้อมกับลุกเดินออกไปจากวงสนทนาของเราทันที จนพี่ฌอห์นส่ายหัวก่อนจะลุกขึ้นแล้วทำท่าจะเดินตามไป ฉันเลยตัดสินใจเรียกเขาไว้ คือฉันไม่ได้ยินยอมอยู่แล้วไอ้วิธีรักษาบ้าบอของฝน แต่ที่ไม่ปฎิเสธเพราะฉันรู้ว่ามันเองก็หวังดี“พี่ฌอห์น..”“อย่าซีเรียสเดี๋ยวพี่จัดการเอง”“ไม่ใช่ค่ะ... คือถ้าพี่จะไปตามให้เขากลับมาช่วยฉันเพราะเรื่องฉันละก็.. อย่าเลย จะวุ่นวายกันซะเปล่าๆ” ฉันพูดก่อนส่งสายตาตำหนิฝนที่เป็นตัวต้นเรื่อง“...ฉันไม่ตามมันมาเพียงเพราะเรื่องเราหรอก”“...ยังไงค่ะ?”“..พี่อยากให้มันกลับมาเป็นเหมือนเดิมสักที”“...”“เอาเป็นว่า ถ้าพี่ตามมันให้กลับมาช่วยเราได้ เราก็ต้องช่วยทำให้มันที่ไร้ความรู้สึกอย่างในตอนนี้ กลับไปเป็นคนเดิม”“...”“พี่เป็นผู้ชาย ช่วยเรื่องแบบนี้ไม่ได้หรอก”“..ฉันไม่เข้าใจ” ฉันไม่รู้นิว่าพี่ฌอห์นหมายถึงเรื่องอะไร“ช่วยทำให้มัน รู้สึกรักใครสักคนอีกสักครั้ง”“...”“ตกลงไหม”“โนเวย์ค่ะ! ฉันสอนให้ใครรักใครไม่เป็นหรอก” ฉันปฏิเสธ อันตัวเองยังลำบากอยู่เลยชีวิตนี้เลยไม่เคยมีความรักชนิดจริงจังอะไรทำนองนั้นหรอกพี่ฌอห์นมองฉันก่อนจะพยักหน้าหงึกๆเหมือนลืมไป
اقرأ المزيد
FML_6: กูไปส่งเอง
#CHAฟุ้บ~“เห้ย!” เธออ่อนยวบลงไปที่พื้นเล่นเอาผมตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น ก่อนจะตั้งสติได้แล้วเขาไปเขย่าเธอ“พาส! นี่เธอ!”“...” ร่างบางนิ่งเฉยถึงจะเขย่าเธอแรงแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์ ผมไม่เชื่อว่าคนเราจะสามารถเป็นโรคพวกนี้ได้ โรคประหลาดบ้าบออะไรนี่มันมีจริงเหรอว่ะ! ตอนแรกผมก็นึกว่าไอ้ฌอห์นมันจ้างเธอมาเพื่อทำให้ผมเลิกคิดถึงเรื่องพลอยก็เลยตั้งใจว่าจะเล่นงานเธอจนเธอยอมถอยทัพไป แต่ใครจะรู้ว่าไอ้โรคบ้านี่มันจะมีจริงอยู่บนโลก ...จะอุ้มกลับไปที่โต๊ะมันก็ยังไงๆอยู่คนเริ่มเยอะแล้วด้วย... เอาไงดีว่ะ“พาส ได้ยินฉันไหม!”“....”“หาเรื่องให้ตัวเองแท้ๆไอ้ชา!” ผมสบถแล้วตัดสินใจอุ้มเธอขึ้นมา คงมีแต่ที่รถแล้วล่ะสภาพนี้🎶~ เสียงเรียกเข้าของเธอดังขึ้นจังหวะเดียวกันกับที่ผมวางร่างบางรถในลงพอดี ผมหยิบมือถือเธอขึ้นมาดูหน้าจอปรากฎชื่อ++Fon++ฉึก~“แกอยู่ไหนเนี่ย! ฉันมาตามที่ห้องน้ำไม่เจอแกเลย!” เสียงปลายสายดังแสบโสตประสานหูจนผมต้องเอามือถือออกห่างจากหู พวกผู้หญิงนี่แม่งน่าปวดหัว ผมส่ายหัวลำคาน“..ฉันเอง ชา”“ห๊ะ! ดะ..เดี๋ยวนะ! แล้วนายมารับโทรศัพท์ยัยพาสมันได้ไง! นายทำอะไรเพื่อนฉันหรือเปล่า!”“ใจเย็นดิ เพื่อนเ
اقرأ المزيد
FML_7: นมหก
ฉันค่อยๆลืมตาตื่น... วันนี้เตียงนุ่มจัง~ ฉันมุดหน้าลงใต้ผ้านวมอย่างสบายตัวก่อนจะตะหงิดว่ากลิ่นนี้ไม่ใช่กลิ่นผ้านวมของฉัน..มันหอมอ่อนๆแถมให้ความรู้สึกเย็นๆ... เอ๊ะ! เดี๋ยวนะ!ฉันลืมตาเต็มที่แล้วกวาดสายตาไปทั่วห้อง... ไม่ใช่ห้องฉัน!พรวด! ฉันดีดตัวขึ้นนั่งทันทีก่อนจะพบร่างชายคนนึ่งนอนเอาแขนปิดหน้าเขาอยู่ข้างๆ บ้าแล้ว! ฉันรีบถอยห่างเขาจนลืมไปว่าตัวเองอยู่บนเตียง ก็เลย..ตุ้บ!“โอ๊ยย~” ฉันหงายท้องตกจากเตียงนี่ทันที แล้วมันก็ทำให้อีกฝ่ายรู้สึกตัวแล้วหันมามองฉันนิ่งๆ ...“..เสียงดังชะมัด” เขางัวเงียแล้วก็ขยับตัวนอนหันหลังให้ฉันพร้อมกับดึงผ้านวมขึ้นมาห่ม ฉันรีบสำรวจร่างกายตัวเองก็พบว่าฉันอยู่ในชุดเดิมแต่แค่มีเสื้อเชิ้ตใส่คลุมตัวฉันอยู่โดยที่ฉันไม่รู้เรื่อง.... ฉันกำผ้าแน่นแล้วพยายามนึกถึงเรื่องเมื่อคืนจนพอจำเหตุการณ์ได้ ฉันเลยหมั้นไส้เขา ไอ้คนที่นอนไม่รู้ร้อนรู้หนาวอยู่บนเตียงนั่น นี่ขนาดฉันตกเตียงขนาดนี้ยังไม่ช่วยฉันเลยอ่ะ!ฉันพรวดพราดลุกขึ้นแล้วหยิบหมอนขึ้นไปปาใส่เขาจนเจ้าตัวหันขวับมาจ้องฉัน“ทำบ้าอะไรของเธอ”“นี่ เมื่อคืนนายทำฉันเป็นลม แล้วตอนนี้ฉันตกเตียงเพราะนาย ยังไม่คิดจะช่วยฉันอีก! ส
اقرأ المزيد
FML_8: คืนนั้นฉันทำเธอเจ็บหรือเปล่า
1อาทิตย์ผ่านไป“แกนะแก ฉันเป็นห่วงแกแทบแย่ โทรไปก็ไม่รับมีโทรศัพท์ไว้ใช้มันไปซื้อข้าวหรือไงกันแกนิ!”“ก็กลับมาแล้วนี่ไง จะบ่นไรหนักหนา”“ฉันไม่บ่นสิถึงจะแปลก” ฝนเข้ามาหาฉันมันทีที่เห็นว่าฉันกลับมาเรียนหลังจากหยุดเรียนไปหนึ่งอาทิตย์โดยไม่บอกมัน เพราะเหตุการณ์คืนนั้นแหละทำเอาฉันต้องสู้กับตัวเองพักใหญ่ก่อนจะทำใจได้แล้วกลับมาเรียนตามปกติ“แล้วนี่ แกโอเคไหม หมอนั่นทำอะไรแกหรือเปล่า”“..เปล่า” ฉันตอบแล้ววางกระเป๋าลงที่โต๊ะหินอ่อนหลังคณะ“ค่อยยังชั่ว... นี้ฉันคิดไปถึงขั้นที่หมอนั้นจับแกไปปู้ยี้ปู้ยำเลยนะ”“เหรอ เป็นห่วงฉันด้วยเหรอ~ ได้ข่าวว่าจับฉันใส่พานยื่นให้หมอนั่นเลยไม่ใช่ไง~”“..แหมมม~ ก็ตอนนั้นฉันแค่อยากช่วยให้แกหายไวๆนิ~ อย่าโกรธกันนะ~ นะๆๆๆๆ^^”“เออๆ ช่างเถอะ” ฉันตอบอย่างเซ็งๆก่อนจะหยิบสมุดจดของฝนมาลอก จริงๆมันถ่ายเอกสารก็ได้แต่จดแบบนี้แหละฉันจะได้จำไปในตัวฉันนั่งจดรอเวลาเข้าเรียนที่จะมาถึงในอีก15นาทีข้างหน้า... พอยัยฝนเงียบ ฉันก็ดันไปนึกถึงเรื่องคืนนั้นไม่ได้.. เขาทำฉันเป็นลมสองครั้งในวันเดียวได้แบบนั้น ฉันต้องกาหน้าผากเขาไว้แล้วละว่าหมอนี่อันตรายสำหรับฉัน! มากๆๆๆๆๆ“เออ ลืมบอกเลยว
اقرأ المزيد
FML_9: หาไรทำแก้เบื่อบ้างคงดี
ร้านอาหาร“;)” ฉันนั่งยิ้มแหย๋ๆหลายนาทีแล้วนะ จะพูดก็พูดสิ นั่งมองฉันอยู่นั่นแหละ อึดอัดเป็นบ้าเลย!“เรามาคุยเรื่องถ่ายแบบดีกว่า.. น้องโอเคนะที่คอนเซปพี่มันไปทางเซ็กซี่”“ถ้าไม่นู้ดฉันรับหมดค่ะ^^”“ดีเลย เอ๊ะ..แต่แบบนี้แฟนเราจะไม่ดุเอาเหรอ รับงานไม่เลือกเรทแบบนี้” สายตานี่น่าขนลุกสุดๆ เปลี่ยนใจไม่รับงานได้ไหมเนี่ย หล่อมากก็จริงแต่ดูน่ากลัวไม่แพ้กันเลยนะ“ยัยนี่ยังมะ!”“ไม่ค่ะ... แฟนฉันไม่ว่า^^” ยัยฝนหันมามองฉันก็จะทำท่าเหมือนเข้าใจในสิ่งที่ฉันทำ อีกฝ่ายพยักหน้าแล้วใช้ซ้อมม้วนเส้นสปาเก็ตตี้ไปมา“พี่ก็นึกว่าเรายังไม่ทีแฟนซะอีก”“....”“กะว่าถ่ายงานเสร็จ... จะจีบเราซะหน่อย” เขาดูเป็นคนตรงๆจนฉันหวั่นแต่ก็เลืกที่จะไม่แสดงอาการว่าฉันเริ่มเกรงเขา“เรา..กินก่อนไหมค่ะ ฉันนึกขึ้นได้ว่าฉันมีธุระต่อ”“...โอเคครับ” เราสามคนนั่งกินอาหารกันจนเสร็จฉันเลยขอตัวไปเข้าห้องน้ำ แต่ระหว่างที่กำลังจะลุกจากโต๊ะสายตาฉันก็ดันไปเห็นผู้ชายคนนั้นเขาเพิ่งเดินเข้ามาในร้าน พร้อมกับ...พี่ฌอห์น“เป็นอะไร ชะงักทำไม” >>ฝน“..อ๋อ เปล่า เดี๋ยวฉันมานะ” ฉันก้มลงพูดกับฝนแล้วเดินไปที่ห้องน้ำ มันประหลาดอยู่อย่างนึงคือทำไมทุกครั
اقرأ المزيد
FML_10: มึงทำลายคลิปนั่นซะ
2อาทิตย์ผ่านไป~แช๊ะ~ แช๊ะ~~“ดีมาก พี่ขอจิกกว่านี้... เยี่ยม”แช๊ะ~ แช๊ะ“โอเค เสร็จครับ” ฉันเปลี่ยนมายืนในท่าสบายๆก่อนจะเดินเข้าไปดูรูปที่พี่ฮานถ่ายไว้ อื้มม~ สวยใล้ได้เลยนะเนี่ย“พี่นี่ถ่ายสวยใช่เล่นเลยนะ น่าเป็นมืออาชีพมากเลยอะ”“ชอบมากไหม”“มากเลยละค่ะ^^”“เป็นแฟนกับพี่สิ^^”“...” ฉันชะงักแล้วถอยหลังออกมาอีกก้าว จนพี่ฮานต้องแค่นเสียงหัวเราะ“พี่ล้อเล่น” แล้วเขาก็เดินไปไหนนี่แหละฉันไม่ได้สนใจ นั่งเลื่อนดูรูปต่อ จะว่าไปแค่เสื้อเชิ้ตตัวเดียวปลดกระดุมสองเม็ดแล้วก็ถุงเท้าอีกคู่ แค่นี้พี่เขาก็ถ่ายออกมาดูเซ็กซี่สุดๆ ชอบจัง^^พรึบ~โขลก!“อ๊ะ!” จู่ๆก็ถูกเสื้อหนาคลุมไหล่จากทางด้านหลังฉันเลยตกใจจนเข่าสะดุ้งโขลกกับใต้โต๊ะที่ฉันนั่งอยู่“ตกใจอะไรขนาดนั้น”“พี่มาเงียบๆฉันก็ตกใจสิ” ฉันยกมือทาบหัวใจที่เต้นแรงเพราะเหตุการณ์เมื่อกี้ก่อนจะค่อยๆไล่มาอยู่ในจังหวะปกติ“ถามจริง ทำไมถึงเลือกฉันล่ะ ทั้งที่ถ่ายคนอื่นไม่ต้องเสียค่าจ้างนิน่า”“ก็พี่อยากได้เรา”“เลยยอมเสียตังค์จ้างฉันเพื่อรูปไม่กี่รูปเนี่ยนะ”“ก็บอกแล้วไง... ว่าพี่อยากได้เรา”“....” แล้วสายตาแบบนั้นก็จ้องมองฉันอย่างไม่ค่อยบริสุทธ์ใจนัก ฉัน
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status