เข้าสู่ระบบ“อา! จิ๋มสวยแล้วต้องขอบคุณหมอยังไงครับ ไหนแยกจิ๋มกว้าง ๆ ให้พี่เผือกอีกทีหน่อยครับ” เขาหมอสูตินรีเวช นามว่า นภสินธุ์ เป็นหมอที่ขยันทำงานและขยันทำรักในเวลาเดียวกัน ส่วนเธอคือคนป่วยที่ไม่ได้ตั้งใจป่วยนามว่าต้องตา มาตรวจภายในเพื่อดูเชื้อมะเร็งปากมดลูก แต่สิ่งที่ได้กลับไปคือ "เชื้อราในช่องคลอด" ความบันเทิงจึงเกิดขึ้นระหว่างหมอสูตินรีเวชจอมหื่นกับคนป่วยแบบไม่ได้ตั้งใจให้ป่วยจึงเกิดขึ้น
ดูเพิ่มเติม"กรี๊ดดดดดด ไม่จริงใช่ไหมหมอ ฉันเป็นเชื้อราในช่องคลอดได้ยังไง ฉันยังไม่เคยมี...แบบนั้นเลยนะ"
ต้องตาไม่อยากเชื่อกับสิ่งที่หมอพูด วันนี้มาตรวจภายใน กลัวเป็นมะเร็งมดลูก ยังไม่ทันรู้ผลมะเร็งก็เป็นเชื้อราเสียแล้ว ใบหน้าสวยแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย
"มันไม่เกี่ยวกับว่าคุณยัง...ไม่นะครับ หมอจะอธิบายให้คุณต้องตาฟังนะครับว่ามีสาเหตุมาจากอะไร คือเชื้อราในช่องคลอดเกิดจากการเพิ่มจำนวนเชื้อรามากกว่าปกติภายในช่องคลอด จนทำให้สภาพภายในช่องคลอดเสียสมดุล ปกติเชื้อราเหล่านี้มักอาศัยอยู่ตามปากอวัยวะเพศ ระบบทางเดินอาหาร หรือบนผิวหนังของคนเราในปริมาณน้อยและไม่ก่อให้เกิดโรค แต่ถ้าเชื้อราเหล่านี้มีปริมาณมากขึ้นจึงพัฒนาให้เกิดการติดเชื้อขึ้นได้ เชื้อราที่ทำให้เกิดการติดเชื้ออาจเกิดได้จากหลายสายพันธุ์ แต่สายพันธุ์ที่พบว่าเป็นสาเหตุของการติดเชื้อในช่องคลอดได้มากที่สุดมีชื่อว่า แคนดิดา อัลบิแคนส์ (Candida Albicans) ซึ่งเป็นเชื้อราในกลุ่ม แคนดิดา (Candida) ส่วนเชื้อราสายพันธุ์อื่นที่พบได้ไม่บ่อย อาจส่งผลให้ผู้ป่วยมีอาการรุนแรงได้มากขึ้น และต้องอาศัยการรักษาที่ซับซ้อนมากขึ้น"
หมอหนุ่มเชื่อว่าคนตัวเล็กไม่เคยผ่านมือชาย มันทั้งแน่น ทั้งสวย ตอนแรกจะใช้เครื่องมือ แต่ไม่รู้เพราะอะไรถึงได้ใช้มือเปล่า นิ้วเปล่าไม่มีถุงมือสอดแทรกเข้าไปในร่างของสาวเจ้า
ไม่เข้าใจสักอย่างที่คุณหมออธิบายมา ศัพท์แต่ละคำมันยากต่อการเข้าใจของต้องตาเหลือเกิน อยากรู้อย่างเดียวคือวิธีรักษา
"รักษายังไงคะหมอ แล้วมะเร็งมดลูกตรวจอีกไหมคะ หรือว่าตรวจเสร็จแล้ว"
แม้จะอาย แต่เธอห่วงร่างกายสุขภาพมากกว่า ก็ตอนนี้อายุ 30 ปีแล้ว สามียังหาไม่ได้ ชายใดก็ไม่เข้ามาจีบ ทอดสะพานไปถึงพระรามเก้าก็ยังไม่มีหลงเข้ามา ที่มาตรวจมะเร็งปากมดลูกเพราะกลัว แม้จะไม่มีสามีแต่เธอก็มีมดลูก ต้องฉลาดและรักษาตัวเองไว้ก่อน
หมอหนุ่มยิ้มกริ่มก่อนจะพูดอธิบายให้คนตัวเล็กฟัง แล้วให้เธอขึ้นนอนบนเตียงอีกครั้ง ถึงเวลาต้องตรวจให้สาวเจ้าจริงจังแล้ว ต้องตามีอะไรให้ค้นหา ชายหนุ่มบอกกับตัวเองแบบนั้น หลังจากตรวจเสร็จ เขาจะสานต่อกับสาวเจ้า แน่นอนเธอเป็นของเขาตั้งแต่เขาสอดแทรกนิ้วเข้าไปในตัวของหญิงสาวแล้ว
"หมอ วันหลังได้ไหมคะ วันนี้ไม่พร้อมเลยค่ะ" บอกอย่างอาย ๆ ก็เมื่อกี้ก่อนจะทำใจตรวจได้ก็นาน ทำไมต้องมาถ่างขาให้ผู้ชายดูรอบสองอีก แถมหมอก็หล่อ บอกให้เอาหมอผู้หญิง ทำไมถึงมีแต่หมอผู้ชายนะที่เรียนสายนี้
"แล้วแต่คนไข้ครับ แต่สำหรับผม ผมว่าตรวจให้เสร็จ ๆ ไปเลยดีกว่าครับ"
"งั้นก็ได้ค่ะ" หล่อนดีดตัวลงจากเตียง "แต่ไม่ดีกว่าครั้งหน้านะคะ"
"ครับผม แล้วคุณต้องตาจะไปไหนต่อรึเปล่าครับ หลังจากนี้" แสดงออกชัดเจนว่ากำลังจีบเธอ
"จะจีบฉันเหรอหมอ" ไม่ใช่เด็กนะ จะดูไม่ออกว่าผู้ชายกำลังจะจีบ
"ครับ แล้วได้ไหมล่ะ ถ้าได้ เราไปทานข้าวเที่ยงด้วยกันเลยนะ หมอพักเที่ยงพอดี" รุกเต็มที่ เมื่อเธอตรงเขาก็ตรงกลับ
"ไม่ดีกว่าค่ะ ฉันไม่อยากคุยกับหมอ ฉันกลัว มีข่าวหมอฆ่าเมีย ฆ่าคนเยอะไปสมัยนี้ ฉันกลัว พวกหมอโรคจิต แถมฆ่าคนราวกับผักปลา" ใช่...ต้องตาคิดแบบนั้นจริง ๆ
"ไม่ลองไม่รู้นะครับ อาจจะไม่ฆ่าแบบนั้นก็ได้ ผมอาจจะฆ่าคุณด้วยความเร่าร้อนก็ได้นะ" ครั้งนี้หมอหนุ่มขยับเข้าชิดร่างเล็ก จนเธอเซถอยหลังล้มไปกับเตียงคนป่วย
“ขะ...คุณ...เข้ามาได้ยังไง” แม้จะมองไปยังระเบียงห้องที่มีผ้าม่านปิดสนิทอยู่“ระเบียงไง ตาไม่ได้ล็อกระเบียงห้อง โชคดีเป็นบ้าเลยที่ไม่ล็อก พี่ขอเถอะนะ” มือใหญ่ลูบไล้เคล้าคลึงกลีบดอกไปมาด้วยความปรารถนา“มะ...ไม่นะ...ไม่ทำแบบนี้นะ...อืม!" หล่อนพยายามขยับเรียวขาเข้าหากัน แต่ก็อ่อนแรงเหลือเกิน“เห็นทีจะไม่ได้ครับ ตายั่วพี่เอง ตาจงใจทำให้พี่ร้อน” เอ่ยเสียงแหบพร่าก่อนจะพูดต่ออย่างคนเห็นแก่ตัวว่า “เห็นไหม บอกแล้วอย่าแยกจิ๋มให้พี่ งวงช้างพี่ตื่นเลยเห็นไหม แล้วจะแฉะทำไม พี่หิว อ่า! ฉีกจิ๋มให้พี่สิครับ พี่จะดูดน้ำหวานของจิ๋มตา ดูสิไหลอาบล้นออกมาหมดแล้ว ให้ไวครับ ๆ อย่าช้าครับ เดี๋ยวเสียของ อูว์!"มือใหญ่ดันต้นขาเล็กแยกกว้างซุกซบหน้าลงกลางหว่างขา ตวัดปลายลิ้นร้อนดูดกลืนน้ำสวาทฉ่ำแฉะของต้องตาเข้าปากต้องตาได้แต่มึนงงเสียวซ่าน หล่อนไม่ได้ทำอะไรเลย มีแต่เขาบังคับเอาทั้งนั้นใครแยกให้ คนบ้า! ตัวเองคิดไปเองคนเดียว คนเห็นแก่ตัว คนตอแหล! พึมพำว่าคนตัวโตในใจ แล้วก็ต้องบดเร่าครวญครางซ่าน เมื่อเรียวลิ้นสากนั้นสอดแทรกเข้ามาในกลางกายตน“อือ! พะ...พี่เผือก...พะ...พอก่อนค่า...”“อา! หวานฉ่ำละมุนลิ้นดีเหลือเกิน
“ไม่ได้โกรธ แต่ฉันเกลียดคุณ กลับไปซะเถอะ ฉันจะให้น้องชายไปส่งที่สนามบิน คุณไม่ต้องพยายามหรอก คนไม่รักกัน เขาไม่หึงกันหรอก” ร่างเล็กขยับถอยห่าง ทำท่าจะเดินจากไป“ใจร้าย! พี่ไม่คิดเลยนะว่าตาจะเกลียดพี่ขนาดนี้ พี่อธิบายแล้วตาก็ยังไม่เชื่อ พี่กับหนิมเป็นแค่เพื่อนกันจริง ๆ ยอมรับว่าหนิมเขารักพี่ แต่มันเป็นแค่รักข้างเดียว รักข้างเดียวเหมือนที่พี่รักตาไง”“ไม่จำเป็นต้องอธิบาย คุณก็รู้ว่าฉันไม่ได้รักคุณ แล้วทำไมคุณต้อง...” ต้องตาหยุดพูด เพราะตอนนี้หล่อนกำลังหลอกใจตัวเองว่าไม่ได้รักอีกฝ่าย ทั้ง ๆ ที่หัวใจของตนนั้นรักคนตรงหน้าไปเสียแล้ว“พูดสิครับ” ขยับก้าวไปหาคนตัวเล็กที่ยืนน้ำตาคลอ “ถ้าไม่คิดอะไรแล้วทำไมต้องร้องไห้ ให้พี่ได้พิสูจน์ตัวเองเถอะนะ” ขอร้องเสียงแผ่ว“ตาให้เขาพักกับเราเถอะ มันดึกแล้วด้วยนะลูก” ธงชัยแอบยืนฟังและดูนานแล้ว ก่อนที่เรื่องจะไปกันใหญ่เขาจึงเดินออกมา“พ่อ...”“ใช่ลูก อย่าฝืนใจตัวเองเลยนะ พ่อหนุ่มถือกระเป๋าตามพ่อมา พ่อจะพาไปห้องพัก” หลังร้านขายวัสดุก่อสร้างเป็นบ้านหลังใหญ่สวยงามอยู่“สวัสดีครับคุณพ่อ” ชายหนุ่มถือวิสาสะเรียกอีกคนว่าคุณพ่อตามต้องตา และไม่ลืมยกมือไหว้ท่าน และไห
“ถ้าพี่สาวของน้องชื่อต้องตา รัศมีโชติ แสดงว่าใช่เมียพี่ครับ” นภสินธุ์บอกเตวัฒน์ขำไม่ออกเลยทีนี้ เมื่อได้ฟังอีกฝ่ายบอกชื่อจริงและนามสกุลของตนออกมา“เตทำอะไรอยู่ ชักช้าอยู่ได้ ถ้าลูกค้ามาก็บอกให้เขากลับไปก่อน พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่” ตอนแรกให้น้องสะใภ้มาตามก็รอน้องชายเข้าไปในร้าน แต่รอแล้วยังไม่เห็นเข้าไปสักที จึงออกมาตามเอง“พี่ตา ผู้ชายคนนี้บอกว่าเป็นผัวพี่” เตวัฒน์เอ่ยพลางดึงนภสินธุ์เดินตามตนไปหาพี่สาวของตัวเองทันทีได้เห็นคนที่น้องชายดึงมาหาตนต้องตาแทบเข่าทรุด หล่อนรีบตั้งสติแล้วตอบน้องชาย“คนบ้ารึเปล่าเต ไล่ออกไปให้พ้นเลย พี่จะเข้าบ้านแล้ว เตกับจิปิดร้านด้วยนะ” ต้องตาบอกน้องชายโดยไม่มองคนตัวโต“ตาจะใจร้าย ไม่พาพี่เข้าไปหาพ่อกับแม่หน่อยเหรอ พี่เพิ่งมาถึงนะ รู้ไหม กว่าจะหารถมาบ้านตาได้มันลำบากแค่ไหน อีกอย่างพี่ก็ไม่ได้เช่าโรงแรมด้วย ไม่มีที่พัก ตาจะ...”“คุณมาทำไมไม่ทราบ คุณนภสินธุ์ คุณมาให้ได้อะไร ฉันกับคุณ เราไม่มี...”“เดี๋ยว ๆ ๆ สรุปว่าทั้งสองรู้จักกันใช่ไหมครับ งั้นคุยกันเองเลยแล้วกับ แหม! แอบมีผัวก็ไม่บอก เตจะไปบอกพ่อกับแม่ว่าพี่ตาได้เสียกับผู้ชายเมืองกรุงแล้ว ถึงว่าไม่อยากกลับมาช่
“หล่อจริง ๆ แก แบบนี้ต้องกระจายข่าวในไลน์กลุ่ม” พีรดาคิดว่าศรัณย์ สามีตัวเองหล่อมากแล้ว พอมาเจอว่าที่สามีของต้องตายิ่งหล่อขึ้นไปอีก“มดลูกฉันดิ้นเลยแก ถ้าได้แบบหมอเผือก ฉันยอมลงจากคานแบบยัยตาเลยแก” กิ่งมณีเอ่ยพลางกดพิมพ์ข้อความส่งเข้าไลน์กลุ่ม“คุณขุนพิทักษ์ ลูกหุ้นส่วนบริษัทพ่อแกไงกิ่ง หล่อมากและโสดด้วย ฉันว่าเขา...”“อย่าพูดถึงนายขี้เก๊กนั่นได้ไหม ฉันไม่ชอบ” พอเพื่อนพูดถึงขุนพิทักษ์ ความตื่นเต้นก่อนหน้านี้เลือนหายไปทันที มีแต่สีหน้าบึ้งตึงเข้ามาแทนที่“ไม่พูดก็ได้แก ดูสิพวกเราอ่านไลน์กันทุกคนแล้ว คืนนี้เราต้องไปเหลาที่ห้องแกยัยกิ่ง ดูยัยตาตอบมาได้ว่า ‘ไม่เห็นจะหล่อ’ แหม...ได้ของดีพรีเมียมแล้วทำเป็นไม่เห็นค่า ยัยตาแยงรู เอ๊ย!" พีรดาเหน็บต้องตาที่ตอบไลน์เข้ามา“แกพิมพ์ตอบไปสิยัยพริ้ง” กิ่งมณีอ่านข้อความที่ต้องตาส่งกลับมาในโทรศัพท์ตัวเองแล้วจึงบอกให้พีรดาที่กำลังจ้องเครื่องของเธอตอบเข้าไลน์กลุ่ม“ได้เลยแก” ว่าแล้วพีรดาก็พิมพ์ส่งข้อความเข้าไลน์กลุ่มทันที‘ไม่เห็นจะหล่อ แต่ล่อจนจิ๋มโบ๋แล้วมั้งยัยตา’ พร้อมกับสติกเกอร์ล้อเลียนไปด้วย‘กรี๊ดดดด ยัยพริ้ง ฉันไม่คุยกับพวกแกแล้ว ลูกค้าเข้าร้านไป





