تسجيل الدخولเธอและเขาเริ่มต้นชีวิตคู่...ด้วยความเข้าใจผิด เธอพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้เรื่องของเรากลับมาเป็นเหมือนเดิม แต่เขาเลือกที่จะหันหลังให้เธอและยังคอยทำร้ายจิตใจเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนหัวใจของเธอแตกสลายไม่เหลือชิ้นดี " นันรักพี่ภูมิ ทำไมพี่ไม่เห็นค่าความรักของนันเลย" "เธอจะให้ฉันรักผู้หญิงที่วางยาตัวเองงั้นหรอ ฉันรังเกียจผู้หญิงประเภทนี้ที่สุด จำใส่สมองเธอไว้ด้วย!!" " แต่นันไม่ได้ทำ!! " " เหอะ... คนอย่างเธอไม่เคยยอมรับความจริงหรอนันทิกา จะไปตายที่ไหนก็ไป "
عرض المزيدหลังจากเหตุการ์ณวันนั้นก็ผ่านมาสองอาทิตย์แล้วที่ชีวิตของนันทิการู้สึกสงบขึ้นมาก เพราะไม่มีคนคอยกวนใจมันทั้งรู้สึกดีและรู้สึกสงบในเวลาเดียว อาการป่วยของเธอหายวันหายคืน เพราะเธอก็อยากหายไวไว ไม่อยากให้คุณย่าเป็นห่วง และที่สำคัญเธออยากกลับไปช่วยงานคุณย่า เพราะดูเหมือนตอนนี้ท่านจะโหมงานหนักเหลือเกิน จนเธอเป็นห่วง ส่วนเรื่องพ่อบังเกิดเกล้าเธอได้ข่าวมาว่าท่านขายบ้านหลังนั้นไปแล้วและเอาข้าวของที่มีค่าพวกกระเป๋าต่างๆ และเครื่องเพชรที่สองแม่ลูกนั้นซื้อเก็บไว้ออกมาขายจนหมด เพื่อเอาเงินนั้นไปซื้อบ้านหลังใหม่ ตอนแรกเธอคิดว่าท่านไม่มีเงิน ถึงได้ขายของต่างๆ แต่คุณย่าบอกว่าท่านแค่ต้องการกำจัดของพวกนั้นทิ้ง เพราะมันทำให้ท่านคิดถึงความผิดพลาดของตัวเอง และบ้านหลังใหม่ที่ท่านไปซื้อเห็นว่าเป็นบ้านสวน เธอค่อนข้างตกใจไม่อยากจะเชื่อว่าคนแบบท่านจะไปอยู่บ้านสวน จนผู้เป็นย่ามาไขข้อสงสัย ว่าแท้ที่จริงแล้วพ่อของเธอเขาถนัดและรักเกี่ยวกับงานสวนและอีกคนหนึ่งคือแม่ของเธอที่หลงใหลกับดอกไม้เป็นที่สุด ครั้งหนึ่งตอนที่แม่ยังไม่เสียทั้งสองคนเคยวางแผนว่าจะไปซื้อบ้านสวนเป็นของตัวเองเพื่ออยู่อาศัยและเอา
เย็นวันเดียวกันนั้นคุณจักกฤษณ์ได้เดินทางไปเยี่ยมลูกสาวที่เขาละเลยมาเกือบสิบกว่าปี เขาแค่อยากมาขอโทษลูกที่ไม่เคยมาดูดำดูดีเลยสักครั้ง หลังจากที่เขากลับมาจากโรงพัก เขารีบกลับไปเคลียร์ข้าวของทุกอย่างทั้งบ้านที่เขาประกาศขายไปแล้วและมีคนสนใจจะซื้อแล้วด้วย ส่วนข้าวของที่มีค่าทั้งหมดที่สองคนแม่ลูกเคยซื้อมาด้วยเงินของเขา เขาเอามันไปขายจนหมดเพื่อจะเก็บเงินเหล่านี้มาซื้อบ้านใหม่ อีกทั้งเสื้อผ้าที่เขาให้แม่บ้านเก็บไว้ใส่เองแต่เชื่อไหมครับไม่มีใครกล้าเอาเลย เพราะพวกเขาบอกว่าใส่ไม่ลง เขาเองก็ไม่ได้บังคับ แต่ให้เหล่าแม่บ้านเก็บทุกอย่างให้หมดแล้วเอาไปบริจาค ส่วนรูปถ่ายมากมายที่เคยอัดมาใส่กรอบรูปและตั้งโชว์ไว้ในห้องรับแขกเขาเลือกที่จะเผ่าทิ้งทั้งหมดเพราะไม่อยากให้เหลือความทรงจำอะไรไว้ ส่วนบรรดาแม่บ้านคนสวนและคนขับรถเขาไม่ได้ไล่ออกเพียงแต่ย้ายทุกคนไปอยู่ที่บ้านหลังใหม่ เป็นบ้านที่เขาผ่านไปเห็นด้วยความบังเอิญ ที่เจ้าของขายเพราะจะย้ายไปอยู่เมืองนอกกับลูกหลาน เป็นบ้านที่สวยมาก น่าอยู่ และมีพื้นที่กว้างขวาง อีกทั้งเป็นบ้านสวนอีกด้วย เขาไม่ลังเลที่จะเข้าไปสอบถามราคาและซื้อมันทันที โดยเอาเงินที่เ
ตอนนี้ผมและครอบครัวกำลังยืนอยู่หน้าห้องของนินทิกา วันนี้แปลกเพราะไม่มีการ์ดเฝ้าหน้าห้องของเธอเลยสักคน ทำให้ผมและคุณพ่อคุณแม่สามารถเข้าไปเยี่ยมเธอได้ แต่เชื่อไหมครับ….. ตอนนี้ผมทั้งกลัวทั้งตื่นเต้นไปหมด ผมไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนในชีวิตเลย ขนาดเจรจาธุรกิจเป็นร้อยๆล้านยังไม่กังวลเท่าสถานการณ์ตอนนี้เลย ก๊อก ก๊อก ก๊อก ในที่สุดผมก็ทำใจกล้าเคาะประตูเพื่อให้สัญญาณกับคนข้างในได้รู้ ว่ามีคนกำลังจะเข้าไป “นายมาที่นี่ทำไม ออกไป!! ฉันบอกให้ออกไปไง ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรอห่ะ” แค่เห็นหน้าผมเธอก็ไล่ผมออกไปจากห้องเลย สีหน้าและแววตาของเธอเปลี่ยนไปทันทีที่เห็นหน้าผม ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้เธอกำลังคุยกำลังยิ้มอยู่กับผู้เป็นย่า “ใจเย็นๆลูก ไม่เป็นไรๆ ย่าอยู่ตรงนี้เขาทำอะไรหนูไม่ได้หรอก ” ท่านค่อนข้างตกใจไม่คิดว่าผู้ชายคนนี้จะกล้ามาเหยียบที่นี่อีก ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ท่านก็พูดและสั่งห้ามไปแล้ว แต่รอบนี้เหมือนจะพาพ่อกับแม่มันมาด้วย และท่านเองไม่อยากให้หลานสาวดูไม่ดีในสายตาคนอื่นก็เลยบอกให้หลานใจเย็นๆ “สวัสดีค่ะคุณหญิง/ สวัสดีครับคุณหญิง”
โรงพยาบาล “เป็นอย่างไรบ้างคะคุณย่า” เมื่อผู้เป็นย่าเข้ามาในห้องนันทิการีบถามท่านทันทีว่าเป็นยังไงบ้าง เพราะเธอมั่นใจว่าวันนี้คุณย่าต้องเจอเรื่องที่วุ่นวายในห้องประชุมแน่นอน และเรื่องนั้นคนไม่พ้นเรื่องของเธอ “เฮ้อ…. ลูกเอยทุกอย่างมันเหมือนที่ย่าคิดไว้เลย พ่อของหนูมันกล้าพานังสองแม่ลูกนั้นไปที่บริษัทและที่มันเรียกประชุมผู้บริหารเพราะต้องการให้ทุกคนเห็นด้วยกับการปลดหนูออกจากตำแหน่งรองประธานโดยเอาอาการป่วยของหนูมาอ้าง แล้วเอานังเด็กดรีมขึ้นมาทำหน้าที่แทนหนู ไม่รู้ว่ามันใช้สมองส่วนไหนคิด….. มันคงคิดว่าถ้าบอกย่าแล้วย่าจะไปขัดขว้างไง เลยเรียกประชุมลับๆ ถ้าพวกผู้บริหารเห็นด้วยย่าก็ทำอะไรไม่ได้…. แต่มันคิดน้อยไปสุดท้ายก็ไม่มีใครเห็นด้วย และโดนตำหนิต่อหน้าคนมากมายชนิดที่ว่าอับอายกันเลยล่ะ แถมยังมารับรู้ข่าวที่เมียใหม่กับลูกเลี้ยงตัวเองทำต่อหน้าทุกคน พ่อเราน่ะหูหนวกตาบอดสะเหลือเกิน จากที่หน้าบานๆ ตอนนั้นเหลือเท่าฝ่ามือเลย ทำตัวเองทั้งนั้น” “ย่าละสะใจจริงๆ ตอนเห็นยัยสองคนแม่ลูกนั้นปฏิเสธการกระทำของตัวเอง จนทุกคนให้ห้องประชุมขำกันเลย ย่ารำคาญก็เลยเรียกเจ้าดินให้มาคุมตัวพวกมันไปโรงพักสะเลย และเห





![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://yfbwww.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)