Mag-log inLumipat na sila ng bahay at nang ipablessing nila ito ay kasama ulit nila ang pamilya at mga kaibigan nila. Nagkaroon sila ng kaunting celebration sa pool area.“Grabe, ang ganda ng bahay niyo. Itong pool area niyo para siyang private villa. Nandito na lahat. May sarili rin kayong grocery store sa loob ng bahay. May gym, may basketball court. Sa lawak ng bakuran niyo pwede talagang maggolf. Hindi ko ‘to naisip. Gusto ko ganito rin kalawak ang magiging bakuran ko. Hindi masyadong malaki ang bahay pero malawak ang bakuran.” Namamanghang saad ni Kaye habang nakamasid sa paligid.Nag-iihaw sila ng mga barbecue, hotdogs, isaw at atay ng baboy.Kahit na mag-ingay sila, magtawanan at magsigawan. Walang susuway sa kanila dahil malayo ang mga kapitbahay nila sa lawak ng bakuran nina Ayesha.“I agree with you. Ang ganda ng paligid, ang peaceful at nakakaalis ng stress. May sarili pa siyang garden ng mga flowers at mga plants. May egg farm pa yan sila. Gusto ko rin ng ganito. Bibili rin ako ng ma
Nang matapos ang celebration ay pumasok na silang lahat sa kaniya-kaniya nilang room. Magkasama na si Kian at Ayesha. Pareho na silang bagsak sa kama nila. Parehong nakatulala sa kisame at pinoproseso sa isip nila ang lahat ng nangyayari. Ramdam na nila ang pagod at puyat but they are still happy.Bumangon na si Ayesha saka niya tiningnan ang lahat ng mga regalo para sa kanila. Wala na silang lakas na buksan pa ang mga ito dahil baka sikatan na sila ng araw, hindi pa sila tapos.Nasa lamesa naman ang mga cash gift para sa kanila.“Matulog na tayo love.” Ani ni Kian saka niya hinila si Ayesha at niyakap ito. Wala na silang ibang gustong gawin kundi ang matulog at mabawi ang lakas nila. Naubos ang lahat ng lakas nila sa maghapon nila. Madaling araw na rin natapos ang mga paactivities nila. Nagpapasalamat sila dahil kahit na ginabi na ang celebration, hindi pa rin umuwi ang mga bisita nila. Tinapos nilang lahat ang activities at tuwang-tuwa sila sa mga papremyo.Kinabukasan, masarap pa r
Nang matapos ang hapunan at mga speeches, lalo pang naging masaya ang atmosphere sa loob ng reception hall. Punong-puno ng tawanan ang buong reception hall habang abala ang mga bisita sa pakikipag-usap sa isa't isa. Sa bawat mesa ay maririnig ang masasayang kwentuhan at pagbati para sa bagong kasal.Samantala, nakaupo sina Kian at Ayesha sa kanilang sweetheart table habang pinagmamasdan ang mga taong dumalo sa kanilang kasal. Hindi maalis ang ngiti sa mga labi ni Kian. Matapos ang lahat ng pinagdaanan nila, narito na sila ngayon. Magkasama bilang mag-asawa."Ladies and gentlemen!" Agad na napalingon ang lahat nang marinig ang boses ng host.Ngumiti ito habang hawak ang mikropono."I hope everyone is having a wonderful evening!" Sabay-sabay na pumalakpak ang mga bisita. Excited sa iba pang activities ngayong gabi."Now, it's time for one of the most exciting parts of the reception." Agad na nagkatinginan ang mga babae sa loob ng reception hall. "The bouquet toss!" Malakas na sigaw ng h
Pinunasan ni Ayesha ang mga luha niya saka siya bumuga ng hangin at muling tiningnan si Kian. Sunod-sunod na ang pagpatak ng mga luha ni Ayesha na tila ba wala na siyang magagawa kundi ang hayaan.“Ang daming hirap, ang daming pagsubok. At nagpapasalamat ako dahil hindi ka sumuko. Dumating man ang mga araw na pati ako hindi ko na maintindihan ang sarili ko, maraming salamat kasi nandyan ka. Pinipilit mo akong intindihin. Salamat sa mahabang pasensya mo para sa akin. Sobrang swerte ko dahil hindi mo man lang iniisip na nagdadrama lang ako, ginagamit ko lang ang salitang postpartum stress. You supported me. Sinasamahan mo ako kahit na ang kalaban ko na ay ang sarili ko. Salamat kasi napakabuti mong ama sa mga anak natin. Pinaglaban mo yung pagmamahal mo sa akin kahit na ang kalaban natin ay ang buong mundo. Grabe ka magmahal at dun pa lang panalo na ako. Alam mo kung anong iniisip ko sa tuwing nakikita ko ang mga anak natin? Nagawa kong pumili ng mabuting ama para sa kanila. Napakahand
Nasa likod na ng malalaking kurtina si Ayesha. Ilang minuto na lang ay bubuksan na ang mga kurtina at makikita niya na ang lalaking naghihintay sa kaniya sa altar. Napatingin siya sa paligid niya. Maganda ang panahon ngayon. Hapon ang pinili nilang oras para hindi mainit sa mga bisita lalo na at labas sila.“Ma’am ready po,” paalala sa kaniya ng organizer. Muli siyang huminga ng malalim. Malakas na naman ang kabog ng didbib niya at ganun din si Kian na nasa altar na.Pakiramdam niya ay napakatagal para buksan ang mga kurtina kung nasaan si Ayesha. Huminga rin siya ng malalim. Excited na siyang makita ang magiging asawa niya na ngayong araw.“Relax, para kang mahihimatay sa itsura mo eh.” Pang-aasar na naman ni Nigel.“Oh, come on! Shut up!” mahinang sagot ni Kian. Natawa na lang si Nigel.Rinig na nila ang live singer nila na kinakanta ang wedding song nila. Ang lahat ay nakatingin na sa dulo ng aisle. Hinihintay na lumabas si Ayesha. Dahan-dahan na ring iniangat ang kurtina.Kahit na
Isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan ni Ayesha habang nakaharap siya sa salamin. Sinisimulan na siyang ayusan ng mga make-up artist niya. Ilang oras na lang ay magsisimula na ang ceremony at ilang oras na lang din ang natitira, opisyal na siyang isang Mrs. Villanos.Malakas ang kabog ng dibdib niya. Gumawa siya ng vow niya para kay Kian pero tila ba mabablangko siya kapag nasa harap niya na si Kian at marami na ang nakikinig sa kaniya.Kinakabahan siya at kahit na pakalmahin niya ang sarili niya, wala pa ring nangyayari. Malakas pa rin ang kabog ng puso niya na halos marinig niya na ang tambol nito.“Are you okay?” napatingin si Ayesha sa salamin para makita ang nasa likod niya. Nasa room niya naman na ang dalawa niyang kaibigan.“Yeah, a little bit nervous.” Sagot niya. Napangiti naman si Kaye at Lalaine.“First time mo eh. Malay mo sa pangalawa, hindi na.” pagbibiro ni Kaye saka ito tumawa.“Mangyayari yun after 10 years. Kapag nirenew namin ang vow namin. At sa tingin k
Galit na galit na nagwala si Rafael sa loob ng office niya. Nanggagalaiti siya sa galit at inis. Kung pwede niya lang suntukin sa mukha ang pamangkin niya, ginawa niya na sana pero kinokontrol niya ang sarili niya dahil hindi pwedeng siya ang mapaalis sa kompanya.Humugot ng malalim na buntong hini
Matapos ang pag-uusap nila ni Kian ay tila gumaan ng kaunti ang dibdib ni Ayesha. Masyado lang sigurong mataas ang pride ni Kian. Kahit na alam nitong nagkamali siya, ayaw pa rin niyang aminin at ayaw niyang humingi ng tulong sa iba.Kung sabagay, bakit pa nga ba siya hihingi ng tulong kung kayang
Nilalaro ni Ayesha ang ballpen sa mga daliri niya. Wala na siyang balita sa project. Gusto niya sanang magtanong pero baka makatanggap lang siya ng galit.“Bahala na siya sa buhay niya. Kung alam niya naman ang ginagawa niya then good for him.” Anas niya na naman sa sarili niya. Pinilit niyang ibal
Tinitigan ni Kian si Ayesha na para bang pati kaluluwa nito ay nakikita niya na. Ngumisi si Ayesha na para bang hindi man lang siya naaapektuhan sa mariing pagtitig ni Kian sa kaniya.Pakiramdam ni Kian ay huminto ang oras.“Hindi mo matanggap?” nakataas ang kilay na tanong ni Ayesha. Nang-aasar pa







