LOGINAbala ako sa paglilinis sa isang hotel room na naka-assign sa akin. Hindi ko alintana ang pagod na gumuguhit sa katawan ko dahil malapit na rin naman ang out ko.
Napabuntong-hininga ako nang palabas na ako ng hotel room dahil tapos na ako sa paglilinis sa loob. Wala namang naging guest sa loob kaya madali lang din ang paglilinis ko.
Hinubad ko na ang hairband na nasa buhok ko dahil ayokong maging abala pa ito sa paglilinis ko. Inaantok akong naglalakad sa pasilyo para makauwi na pero isang lalaki ang nakasalubong ko na nahihirapan yata sa pagbubukas ng pintuan ng hotel room niya.
“Sir? Do you need help?”
Tiningnan ako nito, kita ko na lasing na siya. Hindi ko na sana siya tutulungan dahil lasing na nga, at pagod na rin ako pero hindi niya mabukan ang pintuan ng hotel room niya.
Napabuntong-hininga ako at kinuha ko ang keycard niya. Nakita ko na room 304 siya, samantalang room 303 ang binubukas niya.
“This is not your room, sir. Let me guide you to your hotel room.” Hindi naman ito nagsalita pero nagpaakay naman siya.
We are taught to help guests, kahit pa gaano kaliit na problema kaya wala akong pagpipilian kundi tulungan ito.
Nang mabuksan ko na ang hotel room niya ay inalalayan ko na ito papaloob dahil noong hinayaan ko siyang mag-isang maglakad ay halos matumba na siya.
“Ano ba namang ‘to!” naiinis kong bulong sa sarili dahil sumubsob ang lalaki sa kama nito at nahila ako.
Ngayon naman ay mahigpit ang pagkakayakap niya sa akin.
“Sir, please let me go.”
Pinipilit kong makaalis. Tinitigan ko ang lalaki. Gwapo naman, mukhang hindi gagawa ng kung anong kasamaan sa katawan.
Napabuntong-hininga na lang ako habang pilit kong kumakawala sa kanya. Nanigas ang buong katawan ko nang hinila nito ang batok ko at mariin akong hinalikan.
I don’t know why my body is submissive to his kisses, parang sunod-sunuran ang katawan ko sa kanya. Hanggang sa mapansin ko na lang ang sarili ko na hinahalikan ko siya pabalik.
His sinful tongue glazed my lips, pikit-mata kong tinanggap ang dahas ng halik niya. Hindi ko alam kung bakit ganito ang nararamdaman ko.
Parang gustong-gusto ng katawan ko ang bawat haplos niya sa akin. Instantly, the material of my panty became harsh to my wetness.
His hands travelled from my boobs down to my wetness, his hand settled there and I felt his fingers playing with my clit.
“Fuck,” I moaned. His fingers are rapidly fingering me, it’s making my body convulse. I am on top of him but he is fucking me using his two fingers.
“You want this, huh?” madilim niyang bulong sa akin. Hindi ako nakasagot dahil abala ako sa sarap na nararamdaman ko.
I bit my lower lip when I just had my release because of his skillful fingers.
“I-I need to go!” natatarantang sambit ko pero hindi niya ako pinakawalan.
Pumaibabaw siya sa akin at agad na hinalikan ang leeg ko, napaawang ang labi ko nang maramdaman ko ang dila niya sa balat ko.
Halos maghabol ako ng hininga nang maramdaman ko ang marahang pagpasok niya sa akin. I am not a virgin anymore! Pero dahil ata sa laki at taba ng kanyang alaga ay nalukot pa rin ang mukha ko sa sakit na nararamdaman ko.
“Does it hurt?” malamig ang boses niyang tanong sa akin. Tumango ako at niyakap ko ang leeg niya para doon kumuha ng suporta.
“Don’t worry, the pain will subside and you will only feel the pleasure of what we will do,” he whispered in my right ear.
Ilang sandali pa ay dahan-dahan na siyang gumalaw, ang sakit kanina ay unti-unti nang napalitan ng sarap. Kagat-kagat ko ang labi ko para maiwasan kong umungol.
“Oh fuck, you’re so tight,” tila nababaliw nitong sambit sa akin.
Patuloy ang paglabas-masok niya sa loob ko, dahan-dahan ko ring sinasalubong ang paggalaw niya sa akin dahil kung hindi ko gagawin iyon ay ako ang mababaliw.
Marahas siyang gumalaw pero puro tanggap lang ang katawan ko dahil gustong-gusto ko naman ito. He is fucking me, not just my body but also my mind.
Bawat salpok ng mga katawan namin ay nag-iiwan ito ng kakaibang ingay na halos maging musika na sa tainga ko.
With each thrust I can feel my release, I can also feel his dick tightening inside me. I almost tasted heaven because of our release.
“Puta!” bulalas ko nang bigla akong magising. Ramdam ko ang malamig na pawis na bumabalot sa katawan ko. Pinagmamasdan ko ang kwarto kung nasaan ako.
Halos mabaliw ako sa panaginip ko... It felt so real. Damn that one night! Halos hindi ko na siya makalimutan sa sobrang galing niya.
Bumangon ako sa kinahihigaan ko at napagpasyahan na lang na lumabas. Madilim pa sa labas pero hindi naman ako makatulog kaya lumabas ako sa terrace ng kwarto ko.
Kitang-kita ko ang mga kinang ng bituin sa kalangitan. Ngumiti ako at dahan-dahang itinaas ang kamay ko na parang inaabot ko ang mga bituin sa taas.
“Ang layo-layo, hindi maaabot basta-basta,” nakangising sambit ko habang nakatingala pa rin.
Habang patuloy ako sa pag-abot sa mga bituin na hindi ko naman maaabot ay sumagi sa isipan ko si Ignacio.
He is like the stars, so near to the naked eye, but so far to reach using my arms. Sobrang lapit pero sobrang layo pala talaga kung aabutin ng isang hamak na katulad ko.
You are the heaven on my earth, Ignacio. Ever since that night, hindi ko na talaga siya nakalimutan pa. Kahit sumubok akong magpaligaw sa mga gustong manligaw sa akin ay hindi talaga kinaya.
He corrupted my mind and got my heart without him knowing.
“What happened earlier?” “It’s just a little misunderstanding, Red,” Umupo ako sa tabi niya at sabay naming pinanood si Celestine na abala sa paglalaro rito sa hardin. “Ignacio was shouting at you,” he said seriously. I smirked at him. “It’s fine, I understand him, simpleng away bata lang naman,” I shrugged. Hindi na dapat palakihin pa. Nag kibit ng balikat si Red sa sinabi ko at bahagya nalang na umiling. “Why are you still staying here? She’s keeping Serene and you?” “He is just avoiding some rumors, ako ang pinakilala niyang fiance, especially to his lolo,” “The don will understand your situation, hindi mo kailangang magtiis dito, Bella,” Natigilan ako sa sinabi niya sa akin. Ngumuso ako, bakit nga ba naman ako nag titiis pa rito? I am clearly unwelcome here. “It’s fine, besides Celestine is pretty attached to Ignacio right now,” sagot ko naman. Pareho kaming nakatingin kay Celestine na abala ngayon sa paglalaro kahit na mag isa lang siya. “You’re hurting yourself, Bell
“That’s enough, Ysabelle!” sigaw sa akin ni Ignacio kaya sakanya dumako ang paningin ko. Hindi ako makapaniwalang tumingin sa kanya. Seriously, sinigawan niya ako?“What? I am explaining my side!” “You’re teaching me how to raise my own child, Ysabella!” I smirked menacingly. “I am suggesting because she suddenly grabbed the toy and claiming it as her?! That’s very alarming!” Hinilot ni Ignacio ang noo niya. This is absurd! “It’s still wrong, Ysabelle. It’s our child, wala kang karapatan na pag sabihan si Serene kung paano niya palalakihin ang anak namin,” Hindi ako makapaniwalang tumingin kay Ignacio pero kalaunan ay tumango ako. Kaya naman pala. “Then you should watch your own child, Ignacio. The least thing I want right now is getting in trouble just because I am defending my own child, we’re all grown ups here, may mga anak na tayo, kaya dapat alam naman na natin ang tama’t mali?” I said while raising my eyebrows. I don’t care if they will get offended! Hindi nga ako na o
Living in a house with Ignacio and Serene is the least thing that I expected for myself. Maaga palang ay gumising na ako para magluto ng umagahan. “Hi, what are you cooking?” Hindi ko sinagot ang tanong ni Serene. Hindi ba niya nakikita ang niluluto ko? Bulag ba siya?“You don’t wanna answer me, I see,” Tinignan ko siya at naka abang na ang ngisi sa labi niya nang mag tama ang tingin naming dalawa. “You have your eyes, Serene. Hindi ko na dapat sagutin ang tanong mo, unless you don’t know what an egg is? Hotdog perhaps?” I said sarcastically. She smiled at me. “I know, I am just trying to be.. You know, A little friendly?” Muli akong hindi sumagot. Hindi niya kailangang maging friendly sa akin, halos isang buwan na rin nang dumating siya sa bahay na ‘to, and it’s hell with them. Saktong pagkatapos kong magluto ay pumasok na sa loob ng dining room si Ignacio kasama si Sheila. “Where’s Celestine, Ignacio?” tanong ko sa kanya nang makita kong hindi niya kasama si Celestine. “She
Gabi na nang makauwi ako, hinatid ako ni Red. Gusto ko pa sana siyang pumasok pero tumanggi siya dahil kailangan na raw niyang umuwi. Tumango nalang ako sa kanya at pumasok na sa loob ng bahay. “Mama!” agad na tumakbo sa akin si Celestine para yumakap. Pinikit ko ang mga mata ko at mahigpit siyang niyakap. “Kumain kana ba, Celestine?” “Opo, sabay po kami ni daddy, and may kasama po siya,” Tipid akong ngumiti sa kanya at tumango. “Tara na sa kwarto mo?” Hinawakan ni Celestine ang kamay ko at siya na mismo ang humila sa akin patungo sa kwarto niya. Pinahiga ko na si Celestine sa kama niya at pinanood ko siya. “Mama, sino po ‘yung mga kasama ni daddy?” Natutop ko ang labi ko, hindi ko alam kung anong isasagot ko sa kanya. “Siya ‘yung babaeng hinahanap ng daddy mo, matagal na. The kid with her is his child, Celestine,” pinanood ko ang magiging reaksyon niya pero wala akong nakitang kung ano mang nasa mata niya. “Ganon po ba?” ngumiti si Celestine sa akin. “Edi may magiging kapati
“Boss,” Nilingon ko si Red nang pumasok ito sa opisina ni Ignacio, isang linggo makalipas ang chismis na kumalat ay nandito na naman si Red. Bakit sa tuwing lumilitaw siya ay may biglang problemang lumilitaw sa amin? “What is it, Red?” tanong ni Ignacio pero hindi nito inaalis ang tingin niya sa mga papeles na hawak niya. Kumunot ang noo ko nang makita ko ang babaeng kasama niya. Isang magandang babae ang nasa likuran niya. I traced her line of vision at nakita kong si Ignacio ang tinitignan niya. What is this? Is this some kind of meeting or what? “I found the girl from eight years ago,” Kusang nanigas ang katawan ko sa sinabi ni Red. I am the woman from eight years ago, anong pinagsasabi niya? But of course I won’t tell Ignacio. Kusang tumaas ang paningin ni Ignacio sa sinabi ni Red. Agad na bumaling ang tingin niya sa babaeng nakatitig sakanya ngayon. “Hi, I heard you’re looking for me..” Pinag papawisan na ako nang malamig dahil sa nangyayari, tang ina talaga. Saan naman
Hindi na masama ang pakiramdam ko kaya nakapag trabaho na si Ignacio sa office niya. Sumama rin ako dahil wala naman akong gagawin sa bahay. “Sobrang dami mong trabaho tapos dalawang araw mo pa akong inalagaan,” sambit ko nang mapansin ko ang nakatambak na trabaho ni Ignacio ngayon sa lamesa niya. “It’s nothing, I will just sign these,” Sign? Hindi ba dapat babasahin niya muna ang mga ‘yan bago niya pirmahan? “I already read the soft copies when I was taking care of you, Ysabelle,” sagot niya. Siguro ay napansin niya ang bahagyang pag kunot ng noo ko. Nakahinga ako nang maluwag sa sinabi niya sa akin. Akala ko naman ay wala siyang nagawang trabaho. “I won’t let myself not do any work while taking care of you, Ysabelle,” he assured me. I smiled at him. “That’s a relief then,” Umupo ako sa sofa nasa bandang gilid ito tabi ng book shelves ni Ignacio, pinalagyan niya ito dahil ayokong umupo sa harapan ng lamesa niya dahil para sa mga bisita niya ito. Kumuha ako nang isang libro a
Nagising ako dahil sa sobrang bigat ng ulo ko, ang pamilyar na kisame ang bumungad sa akin pagka dilat ng mga mata ko. Nakahinga ako nang maluwag nang napagtanto kong nasa kwarto pa rin ako. Hindi pa muna ako kumilos dahil mabigat pa ang ulo ko. Wala na siguro si Ignacio sa bahay dahil ang huli n
“Mommy!” agad kong niyakap si Celestine nang tumakbo ito palapit sa akin. “How’s my baby hmm?” “I am very fine mommy! Where is daddy?” lumingon lingon pa ito sa mya likuran ko habang hinahanap si Ignacio sa likuran ko. Agad ko itong tinuro sa sasakyan na pinanggalingan ko. Tinakbo ni Celestine a
YSABELLE MONTEVERDENgumiti ako nang makita ko si Ignacio sa may sala. He is holding a news paper pero ang atensyon niya ay nasa anak namin. “Tita, kumain kana?” binalingan ko si Nicky nang lumapit ito sa akin. Marahan akong ngumiti at tumango. “Kakatapos ko lang Nicky, how about you?” hinaplos k
GOVERNOR IGNACIO “Red,” tinawag ko ang pangalan ng kanang kamay ko. Agad itong lumapit sa akin nang may malapad na ngisi. “Yo bossing, anong atin?” masiglang tanong niya. Tahimik ko siyang nilingon. Nasa opisina ako ngayon kung saan isinasagawa ang transaksyon ng mga ibang negosyo ko. “I want y







