Masuk3RD PERSON'S POV “Uncle Ignacio, I have been respectful to you all this time — even though you have never treated me well — because my Daddy told me to be. I know exactly what you are doing: you are trying to gain sympathy, and prove to our business partners and relatives that I am unfit to take over our company! But let me make this clear: no matter what you do, I will continue to lead our business. I have every right to do so, because I am the rightful daughter and heiress of this company. And you? You are nothing but a parasite trying to steal what belongs to me. You will never succeed! You have absolutely no right to question my credibility and talk like that to my bodyguard!” matapang niyang pahayag. Nagtagis naman lalo ang mga bagang ni Don Ignacio. Tama ito, kailanman ay hindi ito sumagot sa kaniya! Ngayon ang kauna-unahang pagkakataon na binastos siya ng dalaga! Ang lakas na ng loob nitong gawin iyon palibasa'y patay na ang ama nito! Samantala ay nasaktan naman ang damda
3RD PERSON'S POV Kuyom ni Hunter ang kaniyang mga kamay kasabay ng pagtagis ng kaniyang mga bagang habang nakatanaw kay Miguel na nakayakap kay Amara. Alam niyang hindi ito ang panahon para makaramdam ng selos ngunit hindi niya mapigilan ang kaniyang sarili habang pinagmamasdan ang dalawa! Ihinilig pa talaga ni Amara ang ulo nito sa balikat ni Miguel kaya naman mahina siyang napamura! “Kalmahan mo lang, pamangkin.” agad siyang napabaling ng tapikin ni Dr. Alfred ang kaniyang balikat at tumayo sa kaniyang tabi. “Tito...” usal niya. Tipid na ngumiti si Dr. Alfred sa kaniya. “Nakakaawa si Amara. Hindi madali ang pinagdadanan niya ngayon. Mabuti na lang naipakulong mo na ang mga kumidnap sa kanʼya.” “Pero hindi ko pa po naipakukulong kung sino ang nag-utos na kidnapin si Amara.” dismayado niyang tugon. “Wala namang ibang nasa likod niyan kundi si Ignacio. Pero mahirap talaga magpakulong ng isang tao ng walang matibay na pruweba. Ngayong nasupil mo na ang mga kriminal at wala na si
3RD PERSON'S POVMabilis na tumayo si Hunter at tumawag ng doctor.Agad namang rumisponde ang mga Nurse at si Dr. Alfred.Gamit ang Manual Defibrillator ay sinubukan pa nilang i-revive si Don Armando ngunit matapos ng ilang ulit na pagsubok ay walang paring naging pagbabago sa estado ng pasyente.Humarap si Dr. Alfred sa kanila at malungkot na umiling.“Time of death 8:45 AM.” pagkasabi non ng Doktor ay mabilis na kumawala si Amara sa mga bisig ni Hunter at lumapit kay Dr. Alfred.Mahigpit na hinawakan ni Amara ang kaniyang coat saka marahas na umiling-iling.“No, Ninong! Hindi pa patay ang Daddy ko! Ulitin mo ulit, Ninong... Please! Do everything you can para mabuhay siya... He can't leave me like this! No... Huhu... Ninong, please, I'm behging you — buhayin mo si Daddy... Huhu...” pagmamakaawa ni Amara kay Dr. Alfred.Agad na lumapit si Hunter kay Amara. Mula sa likuran nito ay yinakap niya ang dalaga. Yinakap niya ito sa katawan at sinubukang ilayo sa kaniyang tiyuhin.“Bitawan mo
3RD PERSON'S POV“Hindi kita pipigilan, Inday. Sasamahan kita.” sa halip ay tugon ni Hunter sa kaniya.Napaglapat niya ang kaniyang bibig at tumango.Hindi ito ang panahon para pairalin niya ang nararamdamang tampo kay Hunter. Wala siyang ibang gusto ng mga sandaling iyon kundi ang makita ang kaniyang ama sa lalong madaling panahon.Sa motorsiklo sila ni Hunter sumakay dahil mas mapapabilis ang kanilang pagpunta sa ospital kung iyon ang gagamitin nila.Hindi na siya nag-inarte pa. Kahit masakit ang pukelya niya ay sumampa pa rin siya sa motorsiklo ng nobyo at nag backride.Sa Alvarez General Hospital sila bumaba. Ito ang address na ibinigay sa kaniya ni Doña Maria kung nasaan naka-confine ang kaniyang Daddy.Lakad takbo niyang binaybay ang pasilyo patungo sa silid nang kaniyang ama. Si Hunter naman ay tahimik lang na nakasunod sa kaniya.May dalawang bodyguard na nakabantay sa pintuan ng silid ng kaniyang ama. Nang makita siya ng dalawa ay agad itong nagsipagyuko at pinagbuksan siya n
3RD PERSON'S POVNaisip ni Hunter na baka masakit pa rin ang buong katawan nito kung kaya hindi magawang tumayo para salubungin siya, kaya naman siya na lamang ang lumakad papalapit dito.Ngunit Blbago pa man siya makalapit ng tuluyan sa kaniyang nobya ay sinalubong na siya ni Agent Red.Mahina itong nagsalita sa tabi niya na tanging siya lang ang nakakarinig.“Congratulations, fuckners! Good luck sa bago mong misyon! Sana maipanalo mo this time.” pahiwatig nito sa kaniya saka siya tinapik sa balikat at nilagpasan.Lumapit ito sa apat pa nilang kasama para ayaing lumabas na muna sila dahil may panibagong problemang kailangang resolbahan si Hunter.Tumalima naman sina Agent Daisy at Agent Dhalia nang magets ang ibig sabibin ni Agent Red. Hinila nila ang kanilang nobyo palabas ng opisina.“Tara na...” turan ni Agent Daisy hila sa braso si Agent Sky.“Teka bakit—” nagtataka namang protesta ni Agent Gray na hinila na rin ni Agent Dhalia sa braso nito.“Sa labas na namin ichi-chika sa inyo
3RD PERSON'S POVUmangat ang sulok ng labi ni Rex at pagak na tumawa. “Ang lakas din naman ng loob mong sumugod dito mag-isa? Tingin mo ba makakalabas ka pa ng buhay dito? Di mo yata alam na pugad ito ng lahat ng uri ng mamamatay tao, HUNTER LEIGH MONTEFALCO!”“Bakit naman eh, dumalo lang naman ako para makisaya sa inyo at ihatid na rin itong regalo ko sayo?” sarkastiko namang tugon ni Hunter saka ibinato sa kanila ang warrant of arrest.Isa sa tauhan niya ang lumakad palapit kay Hunter at dinampot ang papel sa sahig na kaniyang initsa. Binasa nito iyon.“Boss, warrant of arrest!” imporma nito kay Rex.Tumaas ang sulok ng labi ni Rex at napailing. Tila hindi naman ito natinag sa nalaman. “Ahahaha! Hulihin mo ko kung kaya mo. Pero sinisiguro ko sayo na bago ka pa makalabas dito, tatadtarin muna namin ng bala yang katawan mo!”“Boys!” nandidilat ang mga mata na sigaw ni Rex saka ikinumpas ang kamay bilang hudyat na barilin si Hunter.Ngunit bago pa man nila maiputok ang kanilang mga bar
[Continuation...] Ugh, Parang ang sherep niyang i-hug at i-kiss... “So, you've really saw us, hmm?” he asked me accusingly while his lips pressed tightly together. I gulped and blinked rapidly. It seemed like umurong ang tongue ko and that I can not speak na! “OMG! M-May nag m-make out pala di
[Continuation...] “Miss Amara, san ka po ba galing?” nagwo-worry na salubong sa akin ni Mabel when I got back to our table. “Call Mang Rod, Mabel. I wanna go home na.” instead ay utos ko to her. I frantically sat down and tried my best to calm myself. I poured more wine into my glass and down
[Continuation...] Assistant Secretary talaga siya in our company, but because matagal na ang kaniyang mga parents na naninilbihan sa amin, that's why pinakiusapan siya ni Daddy na maging Personal Assistant ko. I cringed while looking at how she looked. She's Manileña naman but she looks promdi
AMARA'S POV “Ms. Amara, ano ba kasing ginagawa natin sa ganitong lugar? Tiyak na mapapagalitan tayo ng Daddy mo, kapag nalaman niyang nagpupunta ka sa ganito...” Mabel rants with an annoyed expression on her face while looking around inside the bar. She's so reklamdor talaga! Like Duh! Ang sakit







