LOGINREVE“Gago” His laughter only got louder. Pagkatapos ay tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa bago napailing. “Mag-ayos ka nga.” Napakunot tuloy ako ng noo. “Ano na naman?” “Mukha kang naka-droga na ilang babae ang ikinama sa sobrang gulo mo.” “Putangina mo talaga.” “Wala kang magandang dulot. Lumayas ka na nga.” Naiinis kong singhal.“Bro, I’m just being honest, you know.” “Truth hurts.”Dumampot ulit ako ng isa pang pwedeng ihagis sa kanya kaya mabilis siyang umatras papunta sa pinto. “O siya, kalma ka na.” “Get lost.”Tumawa lang siya at kumaway pa bago tuluyang lumabas ng opisina. Nang magsara ang pinto, bumalik ang katahimikan sa paligid. I leaned back against my chair and stared blankly at the ceiling. “What am I supposed to do now?” Tanong ko sa sarili ko.Hindi naman nagtagal ay isang mahinang katok ang narinig ko mula sa labas ng opisina ni Seb, sapat para maagaw ang atensyon ko mula sa kung anumang iniisip ko. Napabuntong hininga ako at bahagyang inangat ang
REVENarinig ko ang kuryosong tanong ni ni Seb habang nakasandal siya sa kanyang kinauupuan at nakatingin sa akin na para bang may hinihintay na sagot.“So what’s your plan now that you know it’s Scylla?” Ilang segundo akong nakatutula at natahimik habang nakatitig sa mesang nasa harapan ko. I am still processing everything.Pakiramdam ko ay masyadong maraming nangyari sa loob lamang ng ilang oras na magkausap kami ni Seb.For years, ang nangyari sa hotel na yon ay isang naging malaking katanungan sa buhay ko. Isang parte ng nakaraan na hindi ko kailanman nabigyan ng maayos na sagot. At ngayong nalaman ko na ang katotohanan, naghahalo halo na ang aking nararamdaman.Relief. Shock. Confusion. “I don’t know,” sagot ko habang marahang hinihimas ang sentido ko. “Hindi naman niya mukhang maalala.”Sa tuwing magkasama kami ni Scylla, palagi niyang sinasabi sa akin na familiar ako ngunit hindi naman niya maalala o matandaan kung saan kami nag kita bukod sa bar na ito.“And besides…” Hind
REVE Napakuyom ako ng kamao. “So someone planned everything.” Mabigat ang boses ko. “Looks like it.” Muli niyang pinindot ang keyboard at nagpalit ang footage sa screen. Mas malapit at mas malinaw nang kaunti. “Possible na ibang babae talaga ang intended na makasama mo sa room na 'yon.” Tahimik akong nakikinig. “But then nagkataon nag deliver si so called mystery girl ng food for room service..” Napatingin ako sa screen. “Siya ang napag abutan mo.” Seryoso niyang pagtatapos. Muli kong tinitigan ang babae sa footage. Hindi ko pa rin makita nang maayos ang mukha niya at hindi ko pa rin siya makilala. Ngunit habang tumatagal akong nakatitig sa screen, mas lalong bumibilis ang tibok ng puso ko. Parang may kung anong pamilyar sa taong nasa screen. Hindi ko maintindihan kung bakit. Pero habang pinagmamasdan ko ang malabong imahe ng babaeng iyon, pakiramdam ko ay mas lumalapit ako sa isang katotohanang matagal nang nakatago. At sa hindi maipaliwanag na dahilan, bigla akong ki
REVE“Hey.” Tawag ko kay Seb nang makita ko siyang kakapasok lang sa opisina niya. Kanina pa ako narito, nakaupo sa swivel chair niya habang hinihintay siyang matapos sa kung anumang inaasikaso niya. Nakapatong ang isang paa ko sa kaniyang lamesa at walang pakialam na inangkin ang pwesto niya. Hindi naman iyon bago sa aming dalawa. Sanay na siya kasi gawain niya rin naman.Simula nang magkaayos kami ni Scylla, pakiramdam ko ay unti unti ring bumalik sa ayos ang buhay ko. Hindi na ako araw araw nakakulong sa sarili kong kwarto. Hindi na rin puro trabaho at alak ang paraan ko para takasan ang mga bagay na ayaw kong isipin. I started working again. Mas naging maayos ang schedule ko. Mas naging maayos ako, at ganoon din si Scylla.Hindi ko na talaga siya pinayagang magtrabaho rito pagkatapos ng lahat ng nangyari. Ngunit kahit ganoon, madalas pa rin siyang bumisita sa bar. Minsan para makipagkwentuhan sa mga staff. Minsan para samahan ako, at kadalasan, para samahan si Ali na parang
“Nakapag-usap na ba kayo ni Reve?” Kuryosong tanong ni Ali habang nakaupo sa gilid ng kama at nakatingin sa akin na para bang may inaabangang juicy update. Napairap agad ako. “Shut up. Sinet up n'yo na naman kami.” Agad siyang napatawa, walang bahid ng pagsisisi sa mukha. “Para sa ikabubuti n'yo naman.” Lalo lang akong napailing sa depensa niya. Minsan talaga pakiramdam ko mas invested pa silang lahat sa amin ni Reve kaysa sa amin mismo. “And to answer your question, no. Hindi pa kami nakakapag-usap about doon.” Sambit ko habang lumalapit sa cabinet para kumuha ng pamalit na damit. “Pero humingi na kami ng tawad sa isa't isa.” Mas naging mahina ang boses ko sa huling bahagi ng sinabi ko. Hindi man namin napag-usapan nang buo ang lahat, at least may progress. Hindi na tulad dati na puro iwasan at katahimikan lang ang namamagitan sa amin. Akmang bubuksan ko na sana ang cabinet nang bigla akong pigilan ni Ali. “Scylla!” Napalingon ako sa kanya. “Oh?” Halata ang pagpipigil n
REVEAgad siyang napakurap. Then mahina niya akong hinampas sa dibdib. Not enough to hurt, sapat lang para mag reklamo sa sinabi ko.And somehow... that tiny reaction made something inside me relax. Because for the first time since we met again... I saw it. Her smile.And I swear to God... it felt like seeing sunlight after weeks of rain. “There she is.” Mahina kong bulong. Napakurap siya. “Hm?” “Yung smile mo.” Bahagya siyang namula at nag iwas ng tingin.Which only made me smile even more. “Stop crying na.” Mas seryoso kong sambit this time. Dahan-dahan kong pinunasan ang mga luha sa gilid ng mga mata niya gamit ang hinlalaki ko. “We're gonna talk about it.” Bahagya akong yumuko para magtama ang mga mata namin. “Whenever you're ready.” I want us to talk… pero hindi sa oras na gusto ko. Sa oras na kaya niya. Sa oras na handa na siya. Because I wasn't going to force her. Not after seeing how much she had been carrying all by herself. I wanted answers… God knows I wan
REVENapahawak ako sa ulo ko. Parang nakikipag-usap ako sa pader. Actually, mas reasonable pa yata ang pader. “Baka sambahin mo pa ako mamaya.” Napaismid ako. “In your dreams.” “Magte-thank you ka pa nang magte-thank you.” “Never.” “Sure ka?” Mapang asar niyang sambit.“Absolutely.” “Okay.
Honestly, nakakatuwa siyang panoorin. Hindi dahil gusto ko siyang pahirapan. Well... Hindi lang dahil doon. Kundi dahil ngayon ko lang siya nakitang ganito. Ali was usually loud. Confident.Fearless.Isa siya sa mga taong walang problema mang-asar o lumandi pabalik kapag may lumalandi sa kani
Reve’s silence always felt more intense than his words.I swallowed hard, my gaze fixed on the floor habang pilit kong hinihintay kung ano man yung sasabihin niya.Pero imbes na magsalita agad, narinig ko lang yung mahina niyang buntong hininga.Then his footsteps.Papunta sa akin.Palapit.My hear
“Ano ba kasi kailangan mo?” Muling tanong ko sa kanya, pilit inililihis ulit ang usapan habang iniiwas ko ang tingin ko sa mga mata niya.Pakiramdam ko kasi kapag mas matagal akong tumitig sa kanya, mas lalo akong mawawalan ng maayos na dahilan para itago yung totoong nararamdaman ko.He was silent







